Έχοντας  «γεμίσει» τα ντεπόζιτα τους με το fuel pass,οι Έλληνες πολίτες είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν τις διακοπές του στα ελληνικά νησιά με το voucher «Τουρισμός για όλους  2026» ύψους από 200 έως 600 ευρώ.

Σύμφωνα με πληροφορίες η πλατφόρμα αναμένεται να ανοίξει εντός του πρώτου δεκαπενθήμερου του Μαΐου στο gov.gr. Είναι πράγματι αυτό μια ευκαιρία τουρισμού για όλους ή κάποιοι μένουν στο περιθώριο;

-Οι βασικοί δικαιούχοι δικαιούνται 200€ για την υψηλή περίοδο (Μάιος-Σεπτέμβριος) και 300€ για τη χαμηλή περίοδο (Οκτώβριος-Δεκέμβριος).

-Τρίτεκνοι & Πολύτεκνοι δικαιούνται voucher ύψους 300€.

-Άτομα με Αναπηρία (ΑμΕΑ) δικαιούνται 400€ για ποσοστό αναπηρίας από 67% και άνω, ενώ 600€ θα λάβουν άτομα με βαριά αναπηρία (80% και άνω).

Τα εισοδηματικά κριτήρια που καθορίζουν τα άνωθεν voucher εξαρτώνται : 

-Από το ατομικό εισόδημα (Έως 15.000 ευρώ)

-Από το οικογενειακό εισόδημα (Έως 26.000 ευρώ) (με προσαύξηση 1.500€ – 2.000€ ανά προστατευόμενο τέκνο).

Το κρατικό πλεόνασμα και τα ευρωπαϊκά κονδύλια προσφέρονται στους Έλληνες πολίτες για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Το κράτος δείχνει με αυτόν τον τρόπο την στήριξη του στην τουριστική βιομηχανία όσον αφορά το κομμάτι των επισκεπτών. Ξεχνάει όμως για άλλη μια χρονιά να λύσει το φλέγον πρόβλημα του τουρισμού που αφορά τους «υποδοχείς» των νησιών, τους ανύπαρκτους εργαζόμενους.

80.000-90.000 κενές εργασίας παρατηρούνται ήδη από την αρχή της καλοκαιρινής σεζόν σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφετέριες καθώς «οι νέοι είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να δουλέψουν». Είναι όμως έτσι;

Δεν είναι η αεργία που αποθαρρύνει τους νέους να δουλέψουν αλλά οι συνθήκες εργασίας που επικρατούν. Τα εξαντλητικά ωράρια που κυμαίνονται από 12-14 ώρες ημερησίως(7/7),οι χαμηλοί μισθοί, η έλλειψη ρεπό και ασφαλιστικής κάλυψης, η «δωρεάν» διαμονή σε ετοιμόρροπα κτίρια αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες αυτής της κρίσης. Οι νέοι επιλέγουν να μην εμπλακούν σε αυτή τη κατάσταση, και αν το επιχειρήσουν, παραιτούνται διότι αντιλαμβάνονται την εκμετάλλευση την οποία υφίστανται.

Η ρετσίνια ότι οι νέοι είναι τεμπέληδες και ψάχνουν εύκολη δουλειά ας αντικατασταθεί από το γεγονός ότι υπάρχει έλλειψη αξιοπρέπειας στις θέσεις και στις προϋποθέσεις εργασίας που απαιτούν οι εργοδότες. Αξέχαστο μένει το περιστατικό στη Ρόδο όπου νεαρός προκειμένου να σερβίρει τους πελάτες του και να είναι «σωστός εργαζόμενος» βουτάει με τα ρούχα μες τη θάλασσα κρατώντας την παραγγελία στον αέρα.

Συνοπτικά ο τουρισμός αφορά πλέον ένα κομμάτι των Ελλήνων πολιτών. Οι υπόλοιποι θα χρειαστεί να εργαστούν και αυτό το καλοκαίρι για να βγάλουν τα προς το ζην, καθώς το καλοκαίρι για αυτούς δεν αποτελεί ευκαιρία για τουρισμό αλλά ευκαιρία για να ζήσουν αξιοπρεπώς ενόψει μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης

«Ισχυρή εντολή, ανανεωμένο όραμα και ξεκάθαρο μήνυμα ενότητας από τον νέο Πρόεδρο»

Η Ένωση Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος Περιφέρειας Αττικής ανακοίνωσε την ανασυγκρότηση του νέου 11μελούς Διοικητικού της Συμβουλίου, έπειτα από τις αρχαιρεσίες της 4ης Δεκεμβρίου 2025. Ακολουθώντας πιστά τις διαδικασίες του καταστατικού, η Ένωση με νέα σύνθεση και νέο Πρόεδρο: τον Άγη Κουσουλάκο.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο διαμορφώνεται ως εξής:

Πρόεδρος: Κουσουλάκος Αγησίλαος

Αντιπρόεδρος: Ρωφαλίκος Αντώνιος

Γενικός Γραμματέας: Λαυράνος Νικόλαος

Ταμίας: Βασδέκης Νεοπτολέμος

Δημοσίων Σχέσεων & Τύπου: Καρκάσης Νικόλαος

Αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας: Φιλιππάκος Νικόλαος

Οργανωτικός Γραμματέας: Καρανάσος Νικόλαος

Μέλη: Πουτούρης Αθανάσιος, Κοτόπουλης Ιωάννης, Λογοθέτης Χρήστος, Πολίτης Αναστάσιος

Δήλωση του νέου Προέδρου Άγη Κουσουλάκου

Σε επίσημη τοποθέτησή του μετά την ψηφοφορία και την ανάληψη καθηκόντων, ο νέος Πρόεδρος της Ε.Υ.Π.Σ.Π. Αττικής δήλωσε:

«Σήμερα, μετά την ψηφοφορία του Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.Υ.Π.Σ.Π. Αττικής, είχα την τιμή να εκλεγώ Πρόεδρος. Θέλω να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη σε όλους όσους με εμπιστεύτηκαν και στήριξαν αυτή την προσπάθεια.

Ευχαριστώ θερμά τα μέλη του Δ.Σ. για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία τους. Η νέα αυτή θέση αποτελεί για μένα ευθύνη αλλά και δέσμευση να εργαστώ με διαφάνεια, συνέπεια και αφοσίωση για το κοινό μας καλό.

Μαζί θα συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά με στόχο την πρόοδο και την ενίσχυση των πυροσβεστών της Π. Αττικής.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς!»

Η δήλωση του νέου Προέδρου έρχεται να θέσει τον τόνο της επόμενης ημέρας: ενότητα, συλλογικότητα και μια ξεκάθαρη δέσμευση για ουσιαστική δουλειά.

Νέα Εποχή – Σταθερές Αξίες, Ισχυρό Όραμα

Με τον Άγη Κουσουλάκο στο τιμόνι, η Ένωση προσανατολίζεται σε μια ακόμη πιο διεκδικητική και δραστήρια παρουσία στα ζητήματα που απασχολούν τους πυροσβέστες της Περιφέρειας Αττικής. Το νέο Δ.Σ. δηλώνει αποφασισμένο να συνεχίσει τον αγώνα για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την ενίσχυση των δικαιωμάτων των υπαλλήλων και τη στήριξη της οικογενειακής και υπηρεσιακής τους καθημερινότητας.

Σε μια περίοδο αυξημένων επιχειρησιακών αναγκών και εκπληκτικών προκλήσεων για το Πυροσβεστικό Σώμα, το μήνυμα της Ένωσης είναι καθαρό: η φωνή των πυροσβεστών πρέπει να ακούγεται δυνατά και να εκπροσωπείται με υπευθυνότητα.

«Συνεχίζουμε τον αγώνα, ενωμένοι και αποφασισμένοι»

Η ανασυγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου δεν αποτελεί απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά ένα βήμα ανανέωσης και ισχυροποίησης της Ένωσης. Με νέα πρόσωπα, φρέσκια δυναμική και διάθεση για δουλειά, το Δ.Σ. στοχεύει σε ακόμη πιο ουσιαστικές δράσεις προς όφελος των μελών του.

Η Ε.Υ.Π.Σ.Π. Αττικής φαίνεται έτοιμη να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τον ρόλο της ως θεσμικός εκπρόσωπος των ανθρώπων που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, προστατεύοντας πολίτες και περιβάλλον.

Από την Πρασιά Αγράφων στα Βόρεια Προάστια: Η Θρυλική Πορεία του Παιδαγωγού Χρήστου Γείτονα-Ένας Δάσκαλος που σμίλεψε χαρακτήρες – Ένας Οραματιστής που άλλαξε την ελληνική εκπαίδευση

Γράφει ο Βασίλης Χαλαστάνης*

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από τον θάνατο του Χρήστου Γείτονα· του δασκάλου, του παιδαγωγού, του στοχαστή, του ανθρώπου που πέρασε μέσα από ταπεινά μονοπάτια της ελληνικής υπαίθρου και έφτασε να συνδιαμορφώσει ένα από τα λαμπρότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Η απώλειά του προκάλεσε βαθύτατη συγκίνηση – ειδικά στους δεκάδες μαθητές του από το Βασιλέσι και τα Φουσιανά Πρασιάς Αγράφων, όπου υπηρέτησε από το 1964 έως το 1968 και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα.

Παιδικά χρόνια και διαδρομή προς τη γνώση

Γεννημένος το 1940 στον Άγιο Σπυρίδωνα Άρτας, μέσα σε μια φτωχή οικογένεια αγροτών, έμαθε από μικρός τη δύναμη της προσπάθειας και της επιμονής. Με στερήσεις και θυσίες κατόρθωσε να σπουδάσει, να ξεχωρίσει και να αποφοιτήσει από την Παιδαγωγική Ακαδημία. Μετά τη στρατιωτική του θητεία διορίστηκε στον νομό Ευρυτανίας, όπου ξεκίνησε μια από τις πιο καθοριστικές περιόδους της ζωής του – αλλά και της ζωής όσων τον γνώρισαν.

Στα άγρια, δύσβατα Άγραφα: Εκεί όπου χτίστηκε ο Δάσκαλος

Το 1964 φτάνει στο Βασιλέσι Πρασιάς. Ένας νέος, 24 ετών, που μέσα σε λίγους μήνες θα γίνει σημείο αναφοράς για έναν ολόκληρο τόπο.

Τα σχολεία που υπηρέτησε –πρώτα στο Βασιλέσι, έπειτα στα Φουσιανά– ήταν κυριολεκτικά «στην άκρη του κόσμου»:χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς ύδρευση, χωρίς δρόμο, χωρίς στοιχειώδεις υποδομές.

Κι όμως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο Χρήστος Γείτονας κατάφερε κάτι σπάνιο: όχι απλώς να διδάξει γράμματα, αλλά να διαπλάσει ανθρώπους.

Οι κάτοικοι θυμούνται ακόμη τον νεαρό δάσκαλο να κατεβαίνει και να ανεβαίνει τον απότομο γκρεμό της Γλαβανής, να ισορροπεί στις πέτρες του Πρασιώτη ποταμού, να ενσωματώνεται απόλυτα στον τρόπο ζωής των ανθρώπων του βουνού. «Παιδί του κάμπου» με ψυχή βουνού.

Ένας δάσκαλος που μιλούσε λίγο και σκεφτόταν βαθιά

Από την πρώτη στιγμή κέρδισε τον σεβασμό μαθητών, γονιών και συναδέλφων.

Ήταν ήρεμος, μετρημένος, βαθιά μορφωμένος· οι γνώμες του για κάθε κοινωνικό, πολιτικό ή εκπαιδευτικό θέμα ήταν στέρεες και καλοζυγισμένες. Στα καφενεία, όταν μιλούσε, δεν ακουγόταν ανάσα. Οι γέροντες τον άκουγαν όρθιοι, οι νεότεροι με δέος. Ήταν νέος στην ηλικία, αλλά ώριμος στη σκέψη – ένας σοφός πολύ πριν γεράσει.

Εντυπωσιακό παράδειγμα αποτελεί η συμβολή του στην έγκριση κονδυλίου για την αποπεράτωση σχολείου στα Κέδρα Ευρυτανίας. Ένας συνάδελφος του ζήτησε να ελέγξει μια αναφορά προς τον επιθεωρητή· ο Γείτονας, με χαρακτηριστική οξυδέρκεια, του εξήγησε πώς ένα προσεγμένο, καλοστημένο έγγραφο μπορεί να τραβήξει την προσοχή του αποδέκτη μέσα σε εκατοντάδες άλλα.

Και αποδείχτηκε σωστός: το σχολείο ολοκληρώθηκε. Όπου έβαζε το χέρι του, κάτι προχωρούσε.

Ένας οραματιστής πριν την εποχή του

Ήδη από το 1966–1967, ο Γείτονας πρόβλεψε την ερήμωση της Ευρυτανίας – κάτι που συνέβη.

Πρότεινε συγκεντρωμένες κωμοπόλεις σε πεδινές περιοχές, επαγγελματική αποκατάσταση των κατοίκων, αναβάθμιση της παιδείας και της ζωής τους.Ολόκληρο τον νομό τον οραματιζόταν ως έναν μεγάλο Εθνικό Δρυμό, με τουρισμό, αναψυχή και οργανωμένη αξιοποίηση του φυσικού πλούτου.

Ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε 50 χρόνια μπροστά.

Ο παιδαγωγός που έφτιαχνε χαρακτήρες και όχι απλώς μαθητές

Στην τάξη ήταν απόλυτος κυρίαρχος:

θρανία σε σχήμα Π, ενεργή συμμετοχή των μαθητών, χρήση εποπτικών μέσων, επιμονή στη μελέτη, στην ανάγνωση, στη γραφή, στη μνήμη, στην πειθαρχία.

Έδινε σημασία και στις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής που «χτίζουν χαρακτήρα» – από την προσωπική καθαριότητα μέχρι την προσεγμένη αλληλογραφία.

Δίδασκε ουσιαστικά:

για τις Δέκα Εντολές ζητούσε πρώτα να νομοθετήσουν οι ίδιοι οι μαθητές πριν τους παρουσιάσει το μάθημα.

Ενθάρρυνε τους αδύνατους, επαινούσε τους άριστους, μιλούσε με σοβαρότητα και ποτέ με ειρωνεία.

Τα ποιήματα που απήγγειλαν τα παιδιά –«Της Άρτας το Γιοφύρι», «Του Νεκρού Αδελφού», «Ο Ματρόζος» αλλά και το τρυφερό «Ο Πεύκος» του Ζ. Παπαντωνίου– σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά.

Η φωνή του, όπως λένε οι μαθητές του, «ακόμη αντιλαλεί».

Από τα Άγραφα στο όραμα της σύγχρονης εκπαίδευσης

Το 1968, έπειτα από λίγους μήνες στη Λεπενού Αιτωλοακαρνανίας, αποφασίζει να παραιτηθεί από το Δημόσιο.Ήταν έτοιμος για το επόμενο βήμα – ένα βήμα που θα άλλαζε την ιστορία της ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Με τον αδελφό του Ελευθέριο και τη νηπιαγωγό Κωστέα ιδρύουν τα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Κωστέα–Γείτονα, τα σημερινά CGS.Ένα σχολείο που θα εξελιχθεί σε θεσμό, σε πρότυπο οργάνωσης, ποιότητας και παιδαγωγικής καινοτομίας.

Και όμως, η αφετηρία αυτού του μεγαθήριου βρίσκεται στα ταπεινά Φουσιανά και στο μικρό σπιτάκι που φιλοξενούσε κάποτε 19 μαθητές.

Ένας δάσκαλος αληθινός – Μια μνήμη που δε σβήνει

Ο Χρήστος Γείτονας δεν ήταν απλώς καθηγητής.

Ήταν μορφοποιός ψυχών, άνθρωπος αρχών, υπόδειγμα ήθους.Ένας παιδαγωγός που δίδαξε με τον λόγο, αλλά κυρίως με το παράδειγμά του.

Αιωνία η μνήμη του.

Οι μαθητές του –τότε παιδιά των Αγράφων, σήμερα άνθρωποι ώριμοι και καταξιωμένοι– συνεχίζουν να κουβαλάνε μέσα τους τη φωνή του, την αξιοπρέπειά του και το φως της διδασκαλίας του.Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο έργο ενός δασκάλου:

να ζει στους μαθητές του.

*O Βασίλης Χαλαστάνης είναι Καθηγητής-Ιστορικός -Συγγραφέας και κατάγεται απο την Πρασιά Αγράφων

Ο Πάνος Ρούτσι σταμάτησε την απεργία πείνας μετά από 23 μέρες γιατί το κράτος αποφάσισε να αποδεχτεί το δικαίωμα του Πατέρα στη διαλεύκανση του θανάτου του παιδιού του. Όχι από ευαισθησία. Όχι από τύψεις. Από φόβο. 

Γράφει ο Δημ.Μητσοτάκης

Μην τυχόν και γίνει -για άλλη μια φορά- το όνομα ενός αφανούς νεκρού  σύνθημα στους τοίχους. Μη μυρίσει πάλι ο αέρας από τις φωτιές εκείνων  που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Οι εξουσίες φοβούνται τους ανθρώπους. Εκείνους που δεν δειλιάζουν να πεθάνουν. Εκείνους που κοιτούν τη Βουλή όχι σαν ναό, αλλά σαν μαυσωλείο ευθυνών. Κι όταν φοβούνται αρχίζει το θέατρο: Οι υπουργοί κοιτούν αλλού,

οι εισαγγελείς “κινούν διαδικασίες”, οι ειδήσεις ντύνονται με υποβλητική μουσική υπόκρουση, και το κοινό αλλάζει κανάλι μόλις τελειώσει το δελτίο.

Όμως η εικόνα μένει: Ένας πατέρας που λιώνει μπροστά στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, ψάχνοντας τον δίκιο του. Κι εκεί, στο πιο ιερό και το πιο στεφανωμένο σημείο της Αθήνας, αποκαλύπτεται όλη η φάρσα της Δημοκρατίας τους  που θυμάται  τους νεκρούς της αλλά ποτέ τους ζωντανούς.  Δικαιοσύνη που περιμένει δελτίο τύπου για να κινηθεί.  Κοινωνία που σκρολάρει πάνω από τα μνήματα. 

Ο Πάνος Ρούτσι δεν μίλησε στα κανάλια  αλλά μίλησε στις συνειδήσεις. Δεν έβγαλε διάγγελμα αλλά έβγαλε χιλιάδες ανθρώπους στον δρόμο. Δεν είχε εξουσία αλλά σας λύγισε. Και τώρα που αναγκαστήκατε να εφαρμόσετε τα αυτονόητα, θα βγουν -αν δεν βγήκαν ήδη- τα παπαγαλάκια σας να πουν ότι "η Δημοκρατία νίκησε". Όχι, κύριοι. Η Δημοκρατία δεν νικάει όταν χρειάζεται κάποιος να λιμοκτονήσει για να βρει το δίκιο του. Η δική σας Δημοκρατία είναι μια βιτρίνα πίσω από την οποία κρύβονται γκλομπ, αποφάσεις «άνωθεν», αδιαφάνεια, συγκάλυψη και αίμα.

Εσείς που μιλάτε για "κράτος δικαίου", όταν ο νόμος εφαρμόζεται επιλεκτικά, σαν εργαλείο καταστολής ή εκδίκησης. Όταν το δικαίωμα στην ελευθερία, στην υγεία, στη ζωή, εξαρτάται από το επώνυμό σου, το πορτοφόλι, την καταγωγή σου, το χρώμα σου ή απλά από το αν είσαι "συνεργάσιμος".

Εσείς που κουνάτε το δάχτυλο για "την ανομία στα Πανεπιστήμια", ενώ ολόκληρο το σωφρονιστικό σας σύστημα είναι μια οργανωμένη δομή εκδικητικού βασανισμού.

Εσείς που μιλάτε για "ασφάλεια", ενώ είστε οι μόνοι ένοπλοι που σκοτώνουν ατιμώρητα. 

Μέρα και νύχτα μας πιπιλάτε το μυαλό  “για να μην πολιτικοποιηθεί το δυστύχημα”.  Μα πώς να μην είναι πολιτική η τραγωδία, όταν είναι φτιαγμένη από αποφάσεις, υπογραφές και συμβάσεις; Πώς να μην είναι πολιτική, όταν οι όποιες φωνές που προειδοποιούσαν, τα στοιχεία και τα τεκμήρια  θάφτηκαν μαζί με τα θύματα; Εδώ, δεν πεθαίνεις από κάποιο καλά οργανωμένο εχέδιο πεθαίνεις από αδιαφορία. Πεθαίνεις κάθε φορά που σε βαφτίζουν “γραφικό”, “εμμονικό”, “προβληματικό”.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών δεν είναι πια είδηση, είναι μήτρα όλων των ψεμάτων. Γιατί αν βρεθεί η αλήθεια εκεί, θα πρέπει να ξηλωθούν όλα: υπουργεία, εταιρείες, υπογραφές, υπεύθυνοι. Γι’ αυτό σιωπούν. 

Ο Ρούτσι δεν είναι έκανε απεργία πείνας. Ήταν απεργία εναντίον της λήθης. Είναι ένας πατέρας που έραψε το στόμα απέναντι σε μια κοινωνία που χορταίνει ψέμα. Το σώμα του  Ρούτσι έγινε για 23 μέρες  πεδίο μάχης. Έγραψε με το αίμα του στα μάρμαρα της Βουλής τη φράση που κανείς δεν θέλει να διαβάσει: “Η Δημοκρατία σας πεθαίνει από ασιτία”. Και την επόμενη φορά που θα  σωπάσουμε, θα πεθάνουμε κι εμείς μαζί της. Όχι από πείνα αλλά από ντροπή.

Ο Πάνος Ρούτσι  νίκησε κι εσείς χάσατε -για άλλη μια φορά- την ψυχή σας.