Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Περνώντας μέσα από την αδυναμία του σήμερα να δώσει απαντήσεις, να υπερβεί προβλήματα, προσπερνώντας την αφωνία με ρεαλισμό, ας δούμε τα υπαρκτά πιθανά. Το δημοσιονομικό πλαίσιο που συζητείται στην ΕΕ και στην χώρα είναι πολυετές. Σημαντικές αλλαγές υπάρχουν στον ορίζοντα αλλά πριν τις ευρωεκλογές και τις εθνικές τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ένας προϋπολογισμός σύγχρονος που να προστατεύει, ενδυναμώνει, υπερασπίζεται την κοινωνική συνοχή και ευημερία είναι το μεγάλο ζητούμενο. Ωστόσο οι δεσμεύσεις για πλεονάσματα και η ανάγκη για επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ δεν αφήνουν πολλά περιθώρια προσδοκιών εδώ, υπό το πρίσμα των υφιστάμενων δεδομένων και προτάσεων των κομμάτων.…
Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Η βιομηχανική επανάσταση αφού διέλυσε την ευλογημένη κοινότητα εις τα εξ ων συνετέθη, διέσπασε και διαχώρισε το πάλαι ενιαίο δίπολο: Δάσος και Πολιτισμός. Ο Πολιτισμός, που αφορούσε τους υλικούς όρους της ζωής, είναι εύλογο και αυτονόητο ότι συνυφαινόταν με το Δάσος. Ο παραδοσιακός άνθρωπος από αυτό προμηθευόταν το πολύτιμο ξύλο, που χρειαζόταν για όλες τις χρήσεις και τα φυλλώματα των δέντρων ήταν μια πολύτιμη ζωοτροφή, χλωρή ή αποξηραμένη, χειμώνα καλοκαίρι. Επίσης το δάσος ήταν καταφύγιο δικό του και των ζώων του, στα καλοκαιρινά λιοπύρια και στα χιονόνερα του χειμώνα. Όμως και ο Πολιτισμός των λοιπών άυλων…

Ο αποχαιρετισμός..

14 Οκτ. 2018 / 12:39
Γράφει η Χαρά-Χαρίκλεια Βλαχάκη --Καταμεσής του χωραφιού, στέκεται κι αγναντεύει, ισχνή φιγούρα ανθρώπινη σαν κάτι να γυρεύει... --Σηκώνει τους γιακάδες του να μην τον φάει τ΄αγιάζι, μονολογεί δακρύζοντας και βαριαναστενάζει. --Το ροζιασμένο χέρι του, κρύβει το πρόσωπό του και με φωνή τρεμάμενη, λέει το παράπονό του... --Αχ χερσοχωραφάκι μου το πόσο συγκινούμαι, οι θύμησες με πνίξανε και ήρθα να τα πούμε. --Τέτοια εποχή καμάρωνα που σ΄είχα οργωμένο και το σταράκι πού 'σπερνα ήτανε φυτρωμένο... --Μπροστά τραβούσε ο Ντορής, ξωπίσω του τ΄αλέτρι κι εγώ το σπόρο έσπερνα για της χρονιάς τ΄αλεύρι. --Χόρτασες την φαμίλια μου, ας είσαι ευλογημένο, χαλάλι ο ιδρώτας…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Το θέμα “Μετανάστευση” είναι ήδη κεντρικό στην ευρωπαϊκή ατζέντα και σε αρκετές χώρες. Εδώ οι επισκέψεις προσφυγικούς καταυλισμούς μαρτυρούν τις προθέσεις της αντιπολίτευσης να το καταστήσει ζήτημα στην προεκλογική αντιπαράθεση. Τόσο για να ψαρέψει ψήφους στα νησιά, και σε γειτονιές μερικών αστικών κέντρων, όσο και για να αφαιρέσει από την Ακροδεξιά. Σε χώρες εισόδου όμως η “ανεξέλεγκτη” αύξηση υπονομεύει και διαλύει τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις και προσθέτει εμπόδια στα προγράμματα ένταξης και τις αποφάσεις κατανομής. Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αυξηθεί ο αριθμός των μεταναστών. Αντίθετα σκέπτονται πως μπορούν πιο αποτελεσματικά να τον εμποδίσουν και να…
 Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Στοιχειώνουν ξανά τα μισαλλόδοξα, εθνικιστικά κόμματα στην Ευρώπη. Και σε αυτό το περιβάλλον και η δική μας χώρα δίνει το θλιβερό παρόν. Και το μέλλον σκοτεινιάζει. Εδώ, όπου η δημόσια σφαίρα κατακλύζεται από εικόνες “αυτοδικίας” απο την απόπειρα ληστείας στο κοσμηματοπωλείο με τον θάνατο του νεαρού και τις συνθήκες στον καταυλισμό της Μόρια, η αντίστοιχη έκφραση παρακμής της πολιτικής -παρά το αποκρουστικό προφίλ, την αραχνιασμένη γλώσσα και το θλιβερό πήγαινε έλα από τα έδρανα στο εδώλιο- φλερτάρει με την τρίτη θέση. Η αποδοχή εκ μέρους αυτών των κομμάτων του οικονομικού νεο-φιλελευθερισμού και το σάρωμα των δικαιωμάτων…
 Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Οι αλλαγές στην εργασία και πιο συγκεκριμένα στην σύνθεση και την μορφή της εργατικής τάξης -με την μείωση των χειρωνακτών- έφερε τις σύγχρονες πολιτικές, κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις και καταστάσεις έξω από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις, αναλύσεις και προβλέψεις. Ο Μαρξ διείδε μεγάλα “ταξικά κόμματα” σε ένα στάδιο ανάπτυξης της εκβιομηχάνισης -αν και αυτά λειτουργούσαν πιο πολυσυλλεκτικά και εκτός των περιορισμών μιας τάξης- που καταγράφηκαν τον 20 αιώνα ως λαϊκά και συνέβαλλαν στην διεύρυνση κατακτήσεων υπέρ της εργασίας. Συνδέθηκαν με την παράδοση των εργατικών αγώνων και μαζικές παρεμβάσεις της εποχής τους: Εργατικό κόμμα Βρετανίας, Αριστερά στην Γαλλία, Ιταλία, την…
Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Το φθινόπωρο για μας τους ταχέως βαίνοντες στην τρίτη ηλικία είναι συνυφασμένο με μια συγκομιδική αφθονία, που γνωρίσαμε στην πρώτη μας ηλικία. Οι καρποί βρίσκονταν στο ζενίθ της ωριμότητάς τους, τα χωράφια, συγκομισμένα ή όχι, ήταν μια όαση ευδαιμονίας και το ζωικό μας κεφάλαιο σε πλήρη ετοιμότητα να ξεκινήσει τον επόμενο κύκλο του. Τα ζώα ήταν όλα καλοθρεμμένα και γκαστρωμένα, μηδέ εξαιρουμένων και των γυναικών! Οι καιροί άλλαξαν τα δέντρα μας ξεράθηκαν, τα χωράφια μας κατέληξαν βορά της άγριας φύσης, τα ζώα μας μπήκαν στο μουσείο της Φυσικής ιστορίας και οι όποιες γυναίκες μας …γκαστρώνονται αν…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Ατελείωτη ακόμη η τραγωδία. Από τους πολλούς που μιλούν και συμμετέχουν σε τηλεοπτικούς διαλόγους χωρίς ή με μερική πληροφόρηση ή με σκοπιμότητα, με δυσκολία μπορείς να διακρίνεις την αλήθεια στα αποκαΐδια. Το σύγγραμμα του Ιπποκράτη “περί ανέμων και υδάτων”: “Αν μια πόλη είναι εκτεθειμένη στους θερμούς ανέμους...”. Εδώ ας μου επιτραπεί η ασέβεια της παράφρασης για τα “κεφάλια αρκετών -υπεύθυνο-ειδικών και μη δημοσιολογούντων και συντακτών δελτίων,- αλλά όχι των κατοίκων (όπως αναφέρει το αρχαίο κείμενο) “είναι υγρά και γεμάτα φλέγμα”. Απο την αρχαιότητα στην σύγχρονη νοηματοδότηση- “παρακάμπτοντας” την κυβερνητική περιδίνηση ή το κομματικό γαιτανάκι της “στάχτης”-…
Ο Αγρινιώτης σκιτσογράφος Χρήστος Παπανίκος «καυτηριάζει» μέσα από τρια νέα σκίτσα την επικαιρότητα που δεν είναι άλλη απο την τραγωδία με τους δεκάδες νεκρούς απο την πύρινη λαίλαπα της Αττικής
Γράφει ο Γιώργος Αθανασιάς Ντροπή στους σύγχρονες Νέρωνες, στους ανελέητους πυρομανείς, όποιοι κι αν είναι, απ’ όπου κι αν προέρχονται, όπου κι αν στόχευαν, όπου κι αν βρίσκονται… Ντροπή στην ξεδοντιασμένη, στην απαρχαιωμένη, στην σκουριασμένη, στην κολλημένη, στην σαραβαλιασμένη κρατική μηχανή… Ντροπή στους αδέξιους, στους ημιμαθής, στους επικινδύνους χειριστές της… Ντροπή στους ανεύθυνους, που υποδύονται τους υπεύθυνους… Ντροπή στους ασυντόνιστους συντονιστές… Ντροπή σε όλους εκείνους, που ετούτος ο λαός τους ανέθεσε ρόλο πρωταγωνιστικό, ενώ δεν τους ταιριάζει ούτε ο ρόλος του συμπαθητικού κομπάρσου… Ντροπή σε όλους όσοι θα ’πρεπε να αισχύνονται για τα λάθη τους και από την ανεπάρκειά τους…
Σελίδα 1 από 15

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message