Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Τον τελευταίο καιρό τα πολιτικά πράγματα βρίσκονται σ΄ έναν επιφανειακό και εν πολλοίς πολιτικάντικο αναβρασμό. Οι διάφοροι εθνικομανείς στη μορφή, όμως ως προς το περιεχόμενο λιγούρηδες της εξουσίας, εθνομαζοχίζονται με το Μακεδονικό και όλοι βουρλίζονται για την Εξουσία. Άλλοι κάνουν σαν τη χήρα στο κρεβάτι, άλλοι διαμαρτύρονται σαν απατημένοι σύζυγοι, γιατί η καλή τους Εξουσία κάνει χαρτί με άλλο μάγκα, άλλοι αγγελοκρούονται σ΄ έναν επιθανάτιο ρόγχο κι άλλοι… ο καθένας με τον πόνο του. Τον πόνο μου θέλω κι εγώ να καταθέσω, που αφορά τον τρόπο λειτουργίας του Δημοσίου. Επί τριάντα πέντε χρόνια θήλαζα το Δημόσιο…
 Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Εδώ μπορεί να συζητείται ο προϋπολογισμός με βουτιά στην απομόνωση της μικροπολιτικής, αλλά -μας συμβαίνει με τα περισσότερα θέματα στο παρακμιακό στάδιο που διανύουμε-ο κόσμος, το περιβάλλον, κάθε άλλο παρά αποσυνδεδεμένα είναι. Αρκετές συνδεδεμένες απειλές σμίγουν και πάλι στις προβλέψεις για τις προοπτικές της λπαγκόσμιας οικονομίας. Η κίνηση και υλοποίηση μιας από αυτές μπορεί να ενισχύσει τις άλλες και να μεγεθύνει την αβεβαιότητα. Η συνάντηση των G20 είχε άδοξο τέλος. Η υπερθέρμανση της οικονομίας των ΗΠΑ μπορεί να αυξήσει τα επιτόκια ταχύτερα ααπό το αναμενόμενο. Αυτό οδηγεί σε αρνητικές συνέπειες για τις αναδυόμενες αγορές. “Πρώτη” ευάλωτη…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Η μετάφραση της πολιτικής αντιπαράθεσης “κορυφής” στην κοινωνική βάση αναβιώνει βήμα βήμα μια στάση προσδιορισμού που έχει πρώτα το “αντι” και όχι επιχειρήματα. Όταν κάποια ακολουθούν είναι μικρής δύναμης και επιρροής στις “συζητήσεις” σε παρέες και στέκια αφού η ένταση έχει ήδη ανέβει με τα κατά-Τσίπρα, αντι-ΣΥΡΙΖΑ ή κατά-Μητσοτάκη, αντι-νεοδημοκρατικά. Δηλαδή “οπαδική διαίρεση” που αποτελεί το θερμοκήπιο του διπολισμού χωρίς να προσθέτει και μεταθέτει ακόμη μια φορά την σύνθεση, την συννενόηση, την πολιτική συναίνεση και το σημαντικότερο την κοινωνική ενότητα. Οι εμπρόσθετες προθέσεις (μήνες μακριά από τις εκλογές και χωρίς να έχουμε τελικά προγράμματα ή όλα…
Γράφει ο Γιάννης Κουτσοκώστας Η Ν.Δ. κρύφτηκε πίσω από μια γενική καταδίκη των καταλήψεων, τις οποίες όμως απέδωσε στον «υγιή πατριωτισμό» των παιδιών, ενώ έκλεισε και το μάτι στους πρωταγωνιστές και τα συνθήματά τους... Πάτε καλά, ρε; Στη σχολική αργκό είναι μια συνηθισμένη έκφραση. Στη συγκεκριμένη συγκυρία όμως θα μπορούσε να είναι και μια ξεγυρισμένη κραυγή των 15χρονων και 16χρονων μαθητών προς όλους όσοι επιχειρούν τελευταία να παίξουν πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες τους. Πριν από όλα στη Χρυσή Αυγή, που πίστεψε ότι βρήκε τη «χρυσή» ευκαιρία να βάλει την... μπότα της στα σχολεία. Και σε αυτούς που είδαν το «φίδι»…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Πορευόμενοι προς τις Ευρωεκλογές, πέρα από την διακυβέρνηση της ΕΕ, προετοιμάζεται και η κοινωνική ατζέντα, ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη. Εδώ βέβαια κυριαρχούν άλλα και ίσως φευγαλέα σταθεί ο δημόσιος διάλογος, αν και ο φορέας που θα παρουσιάσει συγκεκριμένη πρόταση και όχι συνθήματα αποκτά πλεονέκτημα και για τις εθνικές εκλογές. Τα τελευταία χρόνια, την περίοδο της κρίσης, “απογειώθηκαν” οι μη τυπικές, ευέλικτες μορφές εργασίας, δηλαδή οι εκτός από τις “τυπικές” εργασιακές συμβάσεις. Απασχόληση ορισμένου χρόνου, μερική, προσωρινή μέσα από εταιρείες ή με βραχυχρόνιες συμβάσεις χωρίς διάρκεια πάνω από εξάμηνο και κάτω των 10 ωρών την εβδομάδα. Ακόμη “συμφωνίες”…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Περνώντας μέσα από την αδυναμία του σήμερα να δώσει απαντήσεις, να υπερβεί προβλήματα, προσπερνώντας την αφωνία με ρεαλισμό, ας δούμε τα υπαρκτά πιθανά. Το δημοσιονομικό πλαίσιο που συζητείται στην ΕΕ και στην χώρα είναι πολυετές. Σημαντικές αλλαγές υπάρχουν στον ορίζοντα αλλά πριν τις ευρωεκλογές και τις εθνικές τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ένας προϋπολογισμός σύγχρονος που να προστατεύει, ενδυναμώνει, υπερασπίζεται την κοινωνική συνοχή και ευημερία είναι το μεγάλο ζητούμενο. Ωστόσο οι δεσμεύσεις για πλεονάσματα και η ανάγκη για επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ δεν αφήνουν πολλά περιθώρια προσδοκιών εδώ, υπό το πρίσμα των υφιστάμενων δεδομένων και προτάσεων των κομμάτων.…
Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Η βιομηχανική επανάσταση αφού διέλυσε την ευλογημένη κοινότητα εις τα εξ ων συνετέθη, διέσπασε και διαχώρισε το πάλαι ενιαίο δίπολο: Δάσος και Πολιτισμός. Ο Πολιτισμός, που αφορούσε τους υλικούς όρους της ζωής, είναι εύλογο και αυτονόητο ότι συνυφαινόταν με το Δάσος. Ο παραδοσιακός άνθρωπος από αυτό προμηθευόταν το πολύτιμο ξύλο, που χρειαζόταν για όλες τις χρήσεις και τα φυλλώματα των δέντρων ήταν μια πολύτιμη ζωοτροφή, χλωρή ή αποξηραμένη, χειμώνα καλοκαίρι. Επίσης το δάσος ήταν καταφύγιο δικό του και των ζώων του, στα καλοκαιρινά λιοπύρια και στα χιονόνερα του χειμώνα. Όμως και ο Πολιτισμός των λοιπών άυλων…

Ο αποχαιρετισμός..

14 Οκτ. 2018 / 12:39
Γράφει η Χαρά-Χαρίκλεια Βλαχάκη --Καταμεσής του χωραφιού, στέκεται κι αγναντεύει, ισχνή φιγούρα ανθρώπινη σαν κάτι να γυρεύει... --Σηκώνει τους γιακάδες του να μην τον φάει τ΄αγιάζι, μονολογεί δακρύζοντας και βαριαναστενάζει. --Το ροζιασμένο χέρι του, κρύβει το πρόσωπό του και με φωνή τρεμάμενη, λέει το παράπονό του... --Αχ χερσοχωραφάκι μου το πόσο συγκινούμαι, οι θύμησες με πνίξανε και ήρθα να τα πούμε. --Τέτοια εποχή καμάρωνα που σ΄είχα οργωμένο και το σταράκι πού 'σπερνα ήτανε φυτρωμένο... --Μπροστά τραβούσε ο Ντορής, ξωπίσω του τ΄αλέτρι κι εγώ το σπόρο έσπερνα για της χρονιάς τ΄αλεύρι. --Χόρτασες την φαμίλια μου, ας είσαι ευλογημένο, χαλάλι ο ιδρώτας…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Το θέμα “Μετανάστευση” είναι ήδη κεντρικό στην ευρωπαϊκή ατζέντα και σε αρκετές χώρες. Εδώ οι επισκέψεις προσφυγικούς καταυλισμούς μαρτυρούν τις προθέσεις της αντιπολίτευσης να το καταστήσει ζήτημα στην προεκλογική αντιπαράθεση. Τόσο για να ψαρέψει ψήφους στα νησιά, και σε γειτονιές μερικών αστικών κέντρων, όσο και για να αφαιρέσει από την Ακροδεξιά. Σε χώρες εισόδου όμως η “ανεξέλεγκτη” αύξηση υπονομεύει και διαλύει τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις και προσθέτει εμπόδια στα προγράμματα ένταξης και τις αποφάσεις κατανομής. Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αυξηθεί ο αριθμός των μεταναστών. Αντίθετα σκέπτονται πως μπορούν πιο αποτελεσματικά να τον εμποδίσουν και να…
 Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Στοιχειώνουν ξανά τα μισαλλόδοξα, εθνικιστικά κόμματα στην Ευρώπη. Και σε αυτό το περιβάλλον και η δική μας χώρα δίνει το θλιβερό παρόν. Και το μέλλον σκοτεινιάζει. Εδώ, όπου η δημόσια σφαίρα κατακλύζεται από εικόνες “αυτοδικίας” απο την απόπειρα ληστείας στο κοσμηματοπωλείο με τον θάνατο του νεαρού και τις συνθήκες στον καταυλισμό της Μόρια, η αντίστοιχη έκφραση παρακμής της πολιτικής -παρά το αποκρουστικό προφίλ, την αραχνιασμένη γλώσσα και το θλιβερό πήγαινε έλα από τα έδρανα στο εδώλιο- φλερτάρει με την τρίτη θέση. Η αποδοχή εκ μέρους αυτών των κομμάτων του οικονομικού νεο-φιλελευθερισμού και το σάρωμα των δικαιωμάτων…
Σελίδα 1 από 16

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message