«Συγγνώμη» ζήτησε το πρωί της Παρασκευής (16/1) ο Κώστας Ανεστίδης, ο αγροτοσυνδικαλιστής από το μπλόκο των Μαλγάρων, για τις χυδαίες εκφράσεις που χρησιμοποίησε χθες κατά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Υπενθυμίζεται ότι ο Κώστας Ανεστίδης, λίγο πριν κάνει δηλώσεις στις κάμερες, σχολίασε τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων που ήταν στο μπλόκο των Μαλγάρων, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Τα ματσούκια (εννοώντας τα μικρόφωνα) θα τα χώσω στον κ@λο του Μητσοτάκη. Θα χοροπηδάει ο π@@σ@@@». Μάλιστα, όταν ένας από τους δημοσιογράφους τον συμβούλεψε να μην τα λέει αυτά και «παίξουν» πουθενά, ο αγροτοσυνδικαλιστής έδειξε τα γεννητικά του όργανα και είπε πως ό,τι ήταν να του κάνει η κυβέρνηση του το έχει κάνει ήδη.

Ερωτηθείς το πρωί της Παρασκευής (16/1) στον ΑΝΤ1 για το αν μετανιώνει για τις χυδαίες εκφράσεις κατά του πρωθυπουργού, ο ίδιος απάντησε:

«Εξέφρασα αυτό που λέει όλος ο ελληνικός λαός. Ήταν μία έκφραση εκ παραδρομής, εκτός συζήτησης και εκτός αέρα. Και ζητάω και συγγνώμη».

Μάλιστα, μετά την εξουσιοδότησή του από το μπλόκο των Μαλγάρων προκειμένου να το εκπροσωπήσει στη συνάντηση της Δευτέρας με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μαξίμου, ο Κώστας Ανεστίδης υπογράμμισε ότι επιθυμεί να παρευρεθεί κανονικά, παρά το περιστατικό με τις ύβρεις.

«Και βέβαια θέλω να πάω και να ξεσκεπάσω κάποιες αλήθειες που ξέρω. Η επίθεση εναντίον μου έγινε γιατί ήξεραν ότι θα εκδοθεί το χαρτί από την Ευρωπαία Εισαγγελέα που λέει ‘εάν κληθώ προς παροχή ανομοτί εξηγήσεων».

Αλλαγή σκυτάλης σημειώθηκε στη Διοίκηση των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ευρυτανίας, μετά τις πρόσφατες κρίσεις στο Πυροσβεστικό Σώμα.

Αλλαγή σκυτάλης στην ΔΥΠΥΝ Ευρυτανίας με τον Πύραρχο Γιάννη Αράπη να αναλαμβάνει απο Δευτέρα το τιμόνι σε μια κρίσιμη συγκυρία για την πολιτική προστασία της περιοχής.

Πρόκειται για έμπειρο αξιωματικό με μακρά και δοκιμασμένη πορεία στο Σώμα, βαθιά γνώση των επιχειρησιακών αναγκών  και ουσιαστικό έργο σε θέσεις ευθύνης, όπου απέδειξε ψυχραιμία, αποτελεσματικότητα και πνεύμα συνεργασίας.

Ο μέχρι πρότινος Διοικητής Στέργιος Φυσέκης προάχθηκε σε Αρχιπύραρχο και αποστρατεύτηκε.

Αλλαγές είχαμε και στην Περιφέρεια όπου ο  Αρχιπύραρχος  Κων/νος Τοκαλάκης  αναλαμβάνει το τιμόνι στη ΠΕ.ΠΥ.Δ. Στερεάς Ελλάδας ενώ ο Υποστράτηγος Παναγιώτης Κυπριωτέλλης αναλαμβάνει ως Συντονιστής Επιχειρήσεων Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας με εδρα την Λαμία.

 Πυροσβεστικό Σώμα :Συνεχίζονται οι κρίσεις-Ποιοι προάγονται και ποιοι αποστρατεύονται

 Άγρια δολοφονία στο Αγρίνιο: Πυροβόλησαν με καραμπίνα πρόεδρο κοινότητας – Συνελήφθη ο δράστης

 Νεκρός μετά από πυροβολισμό έπεσε ο Κώστας Αλεξανδρής, ο πρόεδρος της κοινότητας Λιθοβουνίου Αγρινίου. Η άγρια δολοφονία έγινε το πρωί του Σαββάτου (17.01.2026) με την αστυνομία να συλλαμβάνει λίγη ώρα μετά τον φερόμενο ως δράστη.

 Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έρχονται από το Αγρίνιο, ο δράστης της δολοφονίας είχε στήσει καρτέρι θανάτου στο θύμα. Τη στιγμή που βρίσκονταν μέσα στο αυτοκίνητό του, τον πυροβόλησε με καραμπίνα αρκετές φορές.

  Ο 50χρονος Κώστας Αλεξανδρής που είναι πατέρας ενός παιδιού, έχασε ακαριαία τη ζωή του.Ο φερόμενος ως δράστης ηλικίας 44 χρόνων φέρεται να είναι από την ίδια περιοχή.

 Όσον αφορά τα κίνητρα της δολοφονίας, σύμφωνα με πληροφορίες εκτιμάται πως ο δράστης είχε προσωπικές διαφορές με το θύμα ενώ πρόσφατα είχαν άγριο καυγά.

 Οι αστυνομικοί έχουν συλλάβει ήδη τον φερόμενο ως δράστη ο οποίος οδηγείται στην αστυνομική διεύθυνση Μεσολογγίου.

Όταν το νερό παύει να αντιμετωπίζεται ως κοινό αγαθό και μετατρέπεται σε τεχνικό «πρόβλημα» προς διαχείριση από εργολάβους, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα σχέδιο υποδομών. Μιλάμε για πολιτική επιλογή με βαθύ κοινωνικό, περιβαλλοντικό και δημοκρατικό αποτύπωμα. Το σχέδιο «Εύρυτος» είναι ακριβώς αυτό: μια εκτροπή – όχι μόνο ποταμών, αλλά και θεμελιωδών αρχών.

Η αναφορά της βουλευτού Μαρίας Αθανασίου στη Βουλή, κατόπιν αιτήματος της «Επιτροπής Αγώνα ενάντια στο Σχέδιο ‘Εύρυτος’ και την εμπορευματοποίηση του νερού», φέρνει στο φως όσα η κυβέρνηση αποφεύγει επιμελώς να συζητήσει δημόσια. Πίσω από το πρόσχημα της λειψυδρίας –ένα πραγματικό αλλά σύνθετο πρόβλημα– επιχειρείται η υλοποίηση ενός γιγαντιαίου σχεδίου μεταφοράς υδάτων από τη Στερεά Ελλάδα προς την Αττική, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία και τη βιωσιμότητα ολόκληρων περιοχών.

Η εκτροπή των ποταμών Κρικελλοπόταμου και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο και εν συνεχεία στον Μόρνο δεν είναι απλώς μια τεχνική λύση. Είναι μια βαθιά παρεμβατική πράξη σε υδρολογικά συστήματα, την οποία η ίδια η επιστημονική κοινότητα αντιμετωπίζει διεθνώς με εξαιρετική επιφύλαξη. Κι όμως, όπως καταγγέλλεται, αγνοήθηκαν εναλλακτικές προτάσεις: συντήρηση των δικτύων, αξιοποίηση όμβριων υδάτων, ανακύκλωση νερού, αναδασώσεις, έργα ορεινής υδρονομίας. Λύσεις δηλαδή φθηνότερες, ηπιότερες και οικολογικά τεκμηριωμένες.

Γιατί άραγε;

Η απάντηση που ψιθυρίζεται –και πλέον λέγεται ανοιχτά– είναι ότι το σχέδιο «Εύρυτος» δεν σχεδιάστηκε πρωτίστως για τις ανάγκες των πολιτών, αλλά για να εξυπηρετήσει ενεργοβόρες και υδροβόρες υποδομές, όπως τα data centers στην Αττική. Το νερό, από δικαίωμα, μετατρέπεται σε εισροή για επιχειρηματικά μοντέλα υψηλής κερδοφορίας. Και οι τοπικές κοινωνίες σε «παράπλευρες απώλειες».

Η κυβέρνηση μιλά για αντισταθμιστικά οφέλη. Όμως οι ίδιοι οι πολίτες τα χαρακτηρίζουν προσχηματικά και ασήμαντα μπροστά στην περιβαλλοντική υποβάθμιση, την απώλεια βιοποικιλότητας, τις επιπτώσεις στον τουρισμό, στη δασική ισορροπία και στην κτηνοτροφία. Και το σημαντικότερο: καμία σοβαρή διαβεβαίωση δεν έχει δοθεί ότι οι επιπτώσεις αυτές μπορούν να προβλεφθούν ή να αναστραφούν.

Εδώ ανακύπτει και το μεγαλύτερο ζήτημα: η δημοκρατία. Πώς λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις; Με ποια διαβούλευση; Με ποια περιβαλλοντική νομιμοποίηση; Η ίδια η αναφορά επισημαίνει την ανεπαρκή –κατά τους πολίτες– περιβαλλοντική νομοθεσία και την απουσία ουσιαστικού ελέγχου. Όταν το κράτος προχωρά σε έργα τέτοιας κλίμακας χωρίς κοινωνική συναίνεση και επιστημονική διαφάνεια, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικολογικό. Είναι βαθιά πολιτικό.

Δεν είναι τυχαίο ότι 1.500 πολίτες έχουν ήδη υπογράψει κατά του σχεδίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση και βουλευτές καλούνται να πάρουν θέση. Το νερό δεν ανήκει ούτε στην ΕΥΔΑΠ, ούτε στους εργολάβους, ούτε στα κυβερνητικά σχέδια επί χάρτου. Ανήκει στις κοινωνίες που ζουν δίπλα του και εξαρτώνται από αυτό.

Η αναστολή κάθε δράσης για το σχέδιο «Εύρυτος», όπως ζητείται, δεν είναι πράξη οπισθοδρόμησης. Είναι πράξη ευθύνης. Γιατί αν το νερό γίνει εμπόρευμα, τότε η δίψα –οικολογική και δημοκρατική– θα είναι μόνιμη.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα προχωρήσει το σχέδιο.

Το ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει και για ποιον.