Σαν σήμερα πριν έξι χρόνια πέθανε σε ηλικία 100 ετών, ο Βασίλης Πριόβολος, γνωστός και ως «Καπετάν Ερμής» για τον αγώνα του στην Αντίσταση.

Ο Βασίλης Πριόβολος ο γνωστότερος ακόμη και στην νεώτερη γενιά ελλήνων αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, μαχητής της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, συμμετείχε σε όλους τους επίσημους εορτασμούς από το 1982 και μετά.

Γνωστός και ως καπετάν Ερμής, ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιστασιακός, καπετάνιος του ΕΛΑΣ κατά την Κατοχή και αργότερα του ΔΣΕ κατά τον εμφύλιο πόλεμο, όπου διετέλεσε υπασπιστής του Άρη Βελουχιώτη.

Πέθανε σε ηλικία 100 ετών ο «Καπετάν Ερμής», μαχητής του Γοργοποτάμου και υπασπιστής του Άρη

Ο Βασίλης Πριόβολος, γνωστός και ως καπετάν Ερμής γεννήθηκε το 1918 στην Χρύσω Ευρυτανίας, στα Άγραφα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και έλαβε πτυχίο πολιτικού μηχανικού. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εντάχθηκε στο ΚΚΕ.

Κατά την Κατοχή ήταν από τους πρώτους που στελέχωσαν τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ, γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη του Άρη Βελουχιώτη και εντάχθηκε στον έφιππο ουλαμό, τους αποκαλούμενους μαυροσκούφηδες. Στο ένοπλο αντάρτικο έγινε γνωστός ως Ερμής. Ο Βελουχιώτης του ανέθεσε πολλές αποστολές, ενώ χαρακτηριστικό της στενής σχέσης τους είναι το γεγονός ότι τον είχε ορίσει επικεφαλής της ένοπλης ομάδας ασφαλείας στη Βίνιανη, έδρα της «Κυβέρνησης του Βουνού» και αρχηγείο του ΕΛΑΣ. Κατά την κάθοδο του Άρη στην Πελοπόννησο μετέβη και ο Ερμής, όπου αργότερα έγινε καπετάνιος της 3ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ.

 Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, πειθάρχησε την επίσημη γραμμή του ΚΚΕ και δεν ακολούθησε τον Άρη Βελουχιώτη (παρά την στενή φιλία τους) στην κίνησή του που αποσκοπούσε στην καταγγελία της συμφωνίας και στην δημιουργία νέου αντάρτικου ενάντια στις κυβερνήσεις της Δεξιάς και τους Άγγλους.

Στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου διατέλεσε διοικητής του Αρχηγείου Παρνασσίδας του ΔΣΕ και συμμετείχε σε πολλές μάχες στο πλευρό του Γιάννη Αλεξάνδρου (καπετάν Διαμαντή). Με τακτική ανταρτοπολέμου κατόρθωσε να αναχαιτίσει τις επιχειρήσεις «Τέρμινους» και «Λαίλαψ» του ελληνικού Στρατού που στόχευαν στην εξόντωση του τοπικού ΔΣΕ.

Πέθανε σε ηλικία 100 ετών ο «Καπετάν Ερμής», μαχητής του Γοργοποτάμου και υπασπιστής του Άρη

Μετά την ήττα του ΔΣΕ, διέφυγε στην Γιουγκοσλαβία και έπειτα στην Ρουμανία, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας, επιστρέφοντας τελικά στην Ελλάδα με την αμνηστία του 1978.

Μεταπολιτευτικά προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, και ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1981, χωρίς να εκλεγεί. Τον Οκτώβριο του 1981, όταν το ΠΑΣΟΚ ανήλθε στην εξουσία, ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος που ανέλαβε το Υπουργείο Συγκοινωνιών, διόρισε τον Πριόβολο αντιπρόεδρο στην τότε Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ), όπου παρέμεινε μέχρι το 1989. Επίσης διατέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΟΑΕΑ) και του Πανελλήνιου Συλλόγου Μνήμης Άρη Βελουχιώτη.

Πέθανε ο Βασίλης Πριόβολος | Λευκαδίτικα Νέα - Lefkada News

H ζωή και η δράση του αντάρτη Βασίλη Πριόβολου(Καπετάν Ερμής)

Σε άσχημη κατάσταση βρίσκεται το επαρχιακό δίκτυο Καρπενησίου-Προυσσού.

Όπως μας καταγγέλλουν διερχόμενοι οδηγοί και κάτοικοι της περιοχής σε πολλά σημεία ο δρόμος είναι σε απαράδεκτα χάλια με το οδόστρωμα να έχει καλυφθεί απο πέτρες,χώματα και  λακκούβες με συνέπεια τη μη ασφαλή διέλευση οχημάτων .

Οι κάτοικοι επισημαίνουν μεταξύ άλλων πως απο το συγκεκριμένο δρόμο περνούν καθημερινά επιβατικά αυτοκίνητα, λεωφορεία, νταλίκες με εμπορεύματα τόσο από την Αιτωλ/νια όσο και απο γειτονικούς δήμους.

Καλό θα είναι οι αρμόδιες υπηρεσίες της Αντιπεριφέρειας Ευρυτανίας και του δήμου Καρπενησίου πριν υπάρξει κάποιο σοβαρό ατύχημα να σκύψουν στο πρόβλημα και να το φροντίσουν άμεσα.

 Μπορεί να είναι εικόνα δρόμος

Μπορεί να είναι εικόνα δρόμος

 

Στο ιστορικό της μονής της Παναγίας Προυσιώτισσας αναφέρεται ότι επί τουρκοκρατίας καταστράφηκε πολλές φορές. Η τελευταία όμως καταστροφή, που μετέβαλε τα κτίρια σε σωρούς ερειπίων, έγινε το 1944 μ.Χ. από τους Γερμανούς.

Μετά την καταστροφή των κτισμάτων, ένας αξιωματικός θέλησε να κάψει και την εκκλησία της Παναγίας Προυσιώτισσας. Προσπάθησε πολλές φορές, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ενώ λοιπόν στεκόταν άπ’ έξω κι έδινε διαταγές, τιμωρήθηκε παραδειγματικά από το χέρι της Παναγίας. Μια αόρατη δύναμη τον έριξε με ορμή πάνω στο πλακόστρωτο. Το χτύπημα ήταν δυνατό, και ο γερμανός ανίκανος να σηκωθεί. Τον σήκωσαν οι στρατιώτες και τον έβαλαν πάνω σε ζώο για να τον μεταφέρουν στο Αγρίνιο. Έτσι ο ναός παρέμεινε αβλαβής, όπως διαφυλάχθηκε ακέραιος δια μέσου των αιώνων.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Ο εμφύλιος πόλεμος τώρα μαίνεται στην ελληνική ύπαιθρο. Οι κάτοικοι της Ευρυτανίας και ορεινής Ναυπακτίας εγκαταλείπουν τα χωριά τους και προσφεύγουν για ασφάλεια σε άλλα μέρη της Ελλάδος. Μαζί τους προσφεύγει και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Ακολουθεί κι αυτή την τύχη των παιδιών της και μεταφέρεται από τους μοναχούς του Προύσου στη ακρόπολη της Ναυπάκτου. Το μοναστήρι παραμένει τελείως έρημο.

Ύστερα από καιρό αρχίζουν οι επιχειρήσεις του στρατού. Η ενάτη μεραρχία αναλαμβάνει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Ευρυτανία. Μερικά τμήματα περνούν από τον Προυσό. Ορισμένοι αξιωματικοί και στρατιώτες πλησιάζουν στη σκοτεινή εκκλησούλα της σπηλιάς και μπαίνουν για να προσκυνήσουν. Εκεί μέσα αντικρίζουν ένα παράδοξο θέαμα: Μπροστά το τέμπλο, στ’ αριστερά της ωραίας πύλης, να αναμμένο καντήλι και μια καλόγρια γονατιστή. Οι στρατιώτες απορούν. Πως ζει αυτή η μοναχή εδώ,τι στιγμή που η Ευρυτανία είναι τελείως έρημη από κατοίκους; Πως συντηρείται, τι τρώει, που βρίσκει λάδι για το καντήλι; Την ερωτούν λοιπόν, κι εκείνη σεμνά και πονεμένα τους απαντά: «Παιδιά μου, ζω εδώ μοναχή μου δυόμισι τώρα χρόνια. Για τη δική μου ζωή δεν χρειάζονται φαγητό και ψωμί. Μου αρκεί ότι έχω το καντήλι μου αναμμένο». Οι στρατιώτες, κουρασμένοι από τις επιχειρήσεις και βιαστικοί να φύγουν, δεν έδωσαν προσοχή στα λόγια της.

Την επομένη όμως, όταν τα έφεραν πάλι στη μνήμη τους, κατάλαβαν πως επρόκειτο νια κάτι θαυμαστό. Κι όταν αργότερα περνούσαν από τη Ναύπακτο, ζήτησαν με επιμονή άδεια από τον διοικητή τους για να επισκεφθούν τον μητροπολίτη. Ο επίσκοπος Ναυπακτίας και Ευρυτανίας Χριστόφορος τους υποδέχθηκε με αγάπη, κι αφού τους άκουσε συγκινημένος, έριξε φως στο μυστήριο. «Ο ναός, τους είπε, που επισκεφθήκατε, ανήκει στην έρημη τώρα ιερά μονή Προυσιώτισσας, της οποίας η θαυματουργή εικόνα βρίσκεται πάνω από δύο χρόνια εδώ, στο παρεκκλήσι της μητροπόλεως μας, στον άγιο Διονύσιο. Πηγαίνετε να την προσκυνήσετε, και θα καταλάβετε».

IMG_0975 copy

Πήγαν πράγματι και προσκύνησαν. Τότε αυθόρμητα στον καθένα δόθηκε η εξήγηση στην απορία του: Στην εικόνα της Θεομήτορος αναγνώρισαν τη μοναχή εκείνη που συνάντησαν στο εκκλησάκι της σπηλιάς, ψηλά στον Προυσό!

Απειράριθμα θαύματα διηγούνται πολλοί των κατοίκων.

Ο συνταξιούχος δάσκαλος Λάμπρος Μούτσος, ο οποίος υπηρετούσε άλλοτε στο χωριό Ντέμη, διηγείται: «Το 1918 η σύζυγός μου Σπυριδούλα είχε προσβληθεί από βαρύτατη μορφή γρίπης. Οι φίλτατοί μου γιατροί Σελιμάς και Σακκάς με είχαν διαβεβαιώσει ότι η σύζυγός μου ευρίσκεται στις τελευταίες στιγμές της ζωής της. Εκείνο το πρωΐ είχε φθάσει στο σπίτι μου και ο αδελφός της συζύγου μου Νικ. Πανουκλιάς, από το Μεσολόγγι, για να δει για τελευταία φορά την αδελφή του. Όλοι στο σπίτι μου συζητούσαμε τα της κηδείας. Μετά από λίγες ώρες περνούσε έξω από το σπίτι μου η ιερή πομπή της Αγίας Εικόνας της Παναγίας της Προυσιώτισσας. Η εκπνέουσα σύζυγός μου μας παρακάλεσε να την μεταφέρουμε στο παράθυρο, πράγμα το οποίο πράξαμε. Η ασθενής μόλις αντίκρυσε την Εικόνα και προσευχήθηκε περιέπεσε σε νάρκη, αλλά μετά από μία ώρα παρατηρήσαμε κατάπληκτοι ότι το ανθρώπινο εκείνο ράκος άρχισε να κινείται, να ζωντανεύει και μετά από λίγες ημέρες να γίνεται εντελώς καλά. Ήδη η σύζυγός μου ευρίσκεται εν ζωή και χαίρει άκρας υγείας, χάρη στο θαύμα της Παναγίας της Προυσιωτίσσης». (Εφημερίδα Εκκλησιαστική Παρέμβασις).

Γράφει ο Λάμπρος Μπαλτάς*

(Α) Προεκλογικές εξαγγελίες

ΓΕΝΙΚΑ

Έρως "της εξουσίας ֦… ανίκατε μάχαν!

Τώρα πάμε γι΄άλλα… όχι για την κουτάλα…

Έλα κι εσύ να δεις, πού θα πάνε τα Δις….;

α) Η Ελλάδα, έχει λαμβάνειν: ως παραγωγική Ελλάδα, ως κοινωνική Ελλάδα,  ως πράσινη Ελλάδα   ως δίκαιη Ελλάδα , ως ισχυρή Ελλάδα} Αμέτρητα Δισεκατομύρια Ευρώ 

β) Οι ψηφοφόροι έχουν λαμβάνειν:

Εκτός από την ισχυρή Ελλάδα, έσοδα πολλά, απ΄τη μαύρη αγελάδα, 

η οποία φέτος, είναι στέρφα, η ρημάδα, τζάμπα βόσκει στην κοιλάδα.

Από του χρόνου, όμως, αυτή θα καλοπερνά, στην παραγωγική Ελλάδα!

Θα χορταίνει πρασινάδα… στην καταπράσινη Ελλάδα, 

στα λουλούδια, στη λιακάδα… θα μασάει την αγριάδα.

Ο αγελαδάρης, θα κολυμπά στα Ευρώ και στα Δολάρια…

Και θα σιγοτραγουδά: Φάτε μάτια ψάρια…

Όσοι τυχεροί εκλεγούν κι αυτοί θα τραγουδούν:

Τί τρανός χορός θα γίνει!

Γιάννης τρώει… και Γιάννης πίνει…

κι ο φτωχός ο Αη-Γιάννης, (των αθλίων του Ουγκώ)

ψεματούρες καταπίνει και του στέκουν στο λαιμό….

γ) Οι υποψήφιοι έχουν λαμβάνειν:

Τα πρωτεία στον πολιτικό καβγά, στα κανάλια του … χαβά…

Ποιός, θα πάρει την πουλάδα; που γεννάει … χρυσά αυγά.

Ποιός, θα τα οικονομήσει … και ποιός θα δεινοπαθήσει;

Πόσες ψήφους θα μετρήσει,

Πρόεδρος να κυβερνήσει;

Αυτός είναι "ο λαοπρόβλητος ֦ … Μεσσίας!

Αυτός, θα σώσει την Ελλάδα όταν, γίνει βουλευτής…

Αυτός, θ΄αρμέγει τη γελάδα, νύχτα μέρα στο εξής!

Αυτός, θα θυσιαστεί, στο βωμό των καθηκόντων…

για την ευτυχία όλων, του λαού και των αρχόντων…

Δώσ΄του ψήφο να μας σώσει… τα στραβά να διορθώσει!

Αυτόν

Από το Διδυμότειχο ως, την Κυπαρισσία

ψηφίζουμε πρωθυπουργό … με τυμπανοκρουσία…

κι από το Καστελόριζο, ως την Ηγουμενίτσα…

ψηφίζουν για πρώτη φορά, ο Λάκης και η Νίτσα!

δ) Για μένα και για σένα, αργεί να ξημερώσει...

Δεν βλέπω φως στο τούνελ… Το ψέμα έχει φουντώσει!

Βλέπω κάποιους να τρώνε, με δώδεκα μασέλες…

και να πουλούν τα φύκια, για μεταξωτές κορδέλες…

Εγώ κι εσύ δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα…

Όσο καταναλώνουμε κοπανιστόν αέρα..

και όταν οι κωλοφωτιές πωλούνται … για φανάρια!

και σχηματίζονται ουρές… και γίνονται παζάρια…

(Β) Ο εκλογικός τσελεμεντές…

στα μαγειρεία των … κομμάτων.

ΕΙΔΙΚΑ

Έρως "προσδοκίας ανίκατε μάχαν ֦… ρωτήστε, τον μάντην "Κάλχαν ֦!

α) Η Νέα Δημοκρατία ένθερμος θιασώτης και διαχρονικός λάτρης και υποστηρικτής της εκλογικής αυτοδυναμίας και της ανεξαρτησίας μιας Κυβέρνησης, από ενδογενείς συμμαχικές παρεμβάσεις στην εξέλιξη του κυβερνητικού έργου. Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης αγωνίζεται υπέρ βωμών και εστιών, για την εθνική, οικονομική και τη διεθνή καθιέρωση του κύρους της Ελλάδας, της Προκοπής και της ευημερίας των Ελλήνων πολιτών. Πιστός στις αρχές της αξιοκρατίας και της δημοκρατικής τάξης, παρεμβαίνει στα τεκταινόμενα, επιδοτεί αδύναμους συμπολίτες, περιοδεύει στη χώρα και προγραμματίζει αναπτυξιακά έργα στην επαρχία… Νυν υπέρ πάντων ο αγών! Δώστε όλοι το παρόν…

β) Ο Σύριζα Π.Σ., ανυποχώρητος δημιουργός του σημερινού εκλογικού νόμου, της απλής αναλογικής, μάχεται για την εφαρμογή της, για συγκυβέρνηση, μιας συμμαχικής συμπόρευσης κομμάτων, με αριστερόστροφο προσανατολισμό. 

Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, άοκνος, εργάζεται εντατικά και υπόσχεται: ανακούφιση των φτωχοποιημένων, βοήθεια των καταχρεωμένων, φορολογία των εχόντων… Με σταθερό μοτίβο: Προχώρα Αλέξη… και όποιος αντέξει, κοντράρει την αισχροκέρδεια και την ασχετοσύνη πολλών… Ωραιοποιεί τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη, θωρακίζει τη Δημοκρατία και τα εργασιακά δικαιώματα, όπως ισχυρίζεται, περιοδεύοντας τη χώρα. Ίτε παίδες Ελλήνων!

γ) Το Πασόκ – Κινάλ, έχει ήδη, λόγω συγκυρίας, εξασφαλίσει την καρέκλα του αντιπροέδρου της νέας Κυβέρνησης. Ο πρόεδρος κ. Ανδρουλάκης αγωνίζεται για προϋποθέσεις εγκατάστασης ουρανοκατέβατου (άγνωστου Χ) ως Πρωθυπουργού.. στην αυριανή Κυβέρνηση. Αόρατος και κρυπτόμενος εξολοθρευτής και αμφισβητίας της καρέκλας Μητσοτάκη – Τσίπρα… από τον φιλόδοξο διάδοχο των σκιών. Είναι το διακύβευμα του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ.

Με ξεχασμένο το αμαρτωλό παρελθόν, υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια…

Στο τέλος θα συμπορευτεί, προσκυνημένος αυλικός, προσγειωμένος στα πόδια του ενός εκ των δύο ηγετών.

Η μεγαλοφυής… απόπειρα εκτοπισμού των επικεφαλείς ΝΔ και Σύριζα απέτυχε. Τη θέση της πήρε η θελκτική εξουσία, η οποία διεγείρει την οσφυοκαμψία και την παλινδρόμηση της διγλωσσίας και της αλαζονείας.

δ) Το ΚΚΕ, πιστό στην παράδοση των “εξ αποστάσεως” παρεμβάσεων και κριτικής, αποκρούει συνεργασίες και ανοχές σε προτάσεις συμμαχικές.

Ο γεν. Γραμματέας του ΚΚΕ κ. Κουτσιούμπας, διατυμπανίζει: Ο λαός… στην εξουσία: ο λαός θα σώσει το λαό, αντηχεί στις προεκλογικές εξορμήσεις. Επιδιώκει την ψήφο και αρνείται … συμμετοχή σε κυβερνητικά σχήματα.

Θέλει δύναμη … να γκρεμίσει το σύστημα… Κυκλοφορεί σαν γαμπρός της εξουσίας αλλά δεν την παντρεύεται…

Βηματίζει και θορυβεί στο μοτίβο: Ένα ειν’ το κόμμα, ένα ειν’ το χρώμα…

ε) Η Ελληνική λύση, στη δυσεπίλυτη λύση της “εξίσωσης”, με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο κ. Βελόπουλο, ρίχνεται στην εκλογική Τιτανομαχία αντίπαλος των βετεράνων της πολιτικής, αψηφώντας πιθανά ναρκοπέδια στην ανοδική πορεία του. Με ή χωρίς τη δική του ευθύνη, παλιοί συνεργάτες, τον δυσφημούν και φρενάρουν την πολιτική προέλασή του. Έστι δίκης οφθαλμός… ός τα πάνθ΄ορά…

στ) Η Χρυσή Αυγή, τυλιγμένη στα σύννεφα και στα δίχτυα, τα οποία η ίδια εξύφανε, παλεύει στην πολιτική καταιγίδα “μεσοπέλαγα” με τη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Ο υπόδικος κ. Κασιδιάρης δίνει τον αγώνα, πριν τον καταπιούν τα θαλάσσια τέρατα… να βρει σωσίβιο.. θαύματα δεν… γίνονται τελευταία…

ζ) Το Μέρα 25, με πρωταγωνιστή τον κ. Βαρουφάκη, κόντρα στην τραπεζοκρατία, ψάχνει ανάμεσα στους Θεούς του Ολύμπου, να βρει τη θεά της “πολιτικής” … γονιμότητας τη Δήμητρα, αρωγό για το θαυματουργικό νόμισμα, το οποίο θα διέρχεται τα τραπεζικά διόδια χωρίς … κόστος. Το νόμισμα “Δήμητρα” θέλει ουράνια θεϊκή υποστήριξη, για να ευδοκιμήσουν τα δημητριακά…

η) Τα υπόλοιπα, σαράντα τόσα.. μικρά κόμματα, με μεγάλες φιλοδοξίες, ανεβαίνουν στα βουνά του Σουλίου, αναζητώντας τον Πολέμαρχο Λάμπρο Τζαβέλα, για να σωθούν από το κυνηγητό του “Αλή Πασά”, του σφετεριστή του πολιτικού κατεστημένου. Αλλιώς … θα χορέψουν το χορό του Ζαλόγγου, τραγουδώντας:

Έχε γεια… απρόσιτη εξουσία.. Ακατάδεχτη νύφη, πλανεύτρα γόησσα.

Υπάρχει όμως και το απρόοπτο στην πολιτική αρένα. Γίνονται και θαύματα… 

Στην κάλπη και στον τζόγο, πολλοί ποντάρουν – λίγοι κερδίζουν – 

Στις 21 Μαΐου, οι κομματικοί σχηματισμοί, θα συνεορτάσουν με τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο.

Αυτός, ο αυτοκράτορας, σε συνεργασία με τη ρωμαϊκή Σύγκλητο, θα κοινοποιήσει το πόρισμα της Λαϊκής βούλησης στην Π.Τ.Δ. και στους νικητές της μονομαχίας και θα στείλει το λογαριασμό… στους πατρίκιους, τους ιππείς και τους πληβείους, δύο χιλιετίες, οι κοινωνικές τάξεις πληρώνουν τα σπασμένα.

Εγώ κι εσύ, φίλε αναγνώστη, μάταια, θα αναζητάμε τη συνέπεια λόγων και έργων, στον απόηχο των προεκλογικών εξαγγελιών. Σπείρε αλάτι… να φυτρώσει.

Υπομονή… σε τέσσερα χρόνια ξαναψηφίζουμε… μία απ΄τα ίδια…, ίδια πρόσωπα, ίδιες υποσχέσεις… ίδιες μάσκες… ίδιες φρούδες προσδοκίες… ίδιες απογοητεύσεις.

Είδαμε στις τηλεμαχίες, όπως πάντα, τους πολιτικούς να καυγαδίζουν, ξεγυμνώνοντας και … πετροβολώντας, την Ευγένεια… Τόσοι "αυτόκλητοι σωτήρες"… τόσο πρόθυμοι υπηρέτες της ευημερίας μας!... Όλοι τους κόπτονται…

Τους ευχαριστούμε.

(Γ) Συμπερασματικά.

Τους ευχαριστούμε για τις καλές προθέσεις τους…

Τους ψηφίζουμε για τίμιους διαχειριστές της μοίρας μας.

Τους εξορκίζουμε να μην επιτρέψουν υπόγειες διαδρομές των "Δις" και κατάχρηση… μυστικών κονδυλίων.

Τους εξουσιοδοτούμε να καταπολεμήσουν τις αόρατες χρηματαποστολές, σε εξωχώριους προορισμούς, του ιδρώτα… φτωχών και… πλούσιων Ελλήνων.

Τους ευγνωμονούμε, αν τιθασεύσουν το διαχρονικό κεκτημένο της λεηλασίας των κρατικών ταμείων, από επιτήδειους ασυνείδητους διαχειριστές.

Αυτό, το πολιτικό κεκτημένο, ευτελίζει τους άξιους και τίμιους συναδέρφους τους, υποτιμά τη νοημοσύνη όλων μας, θεμελιώνει την αμφισβήτηση, ενισχύει την πολιτική απαξίωση, απογοητεύει και οδηγεί πολλούς Έλληνες στην αποχή από την εκλογική διαδικασία.

Αυτά όλα και ο εκμαυλισμός συνειδήσεων με απατηλές υποσχέσεις, είναι μορφή καλπονοθείας και μορφή παραπλάνησης… 

Όλα τα παραπάνω, επιτείνουν την περιφρόνηση… και των καλών προθέσεων των φιλότιμων στελεχών κάθε κυβέρνησης.

Άλλη, θα ήταν η εικόνα της χώρας, αν τα προσόντα των υποψηφίων, τα κοσμούσαν οι αρετές.

Οι αρετές, που δραπέτευσαν απ’ το πολιτικό σκηνικό και σήμερα είναι ζητούμενο, πού κατοικοεδρεύουν;

Η Ειλικρίνεια και η Αλήθεια των λόγων,

η Ανιδιοτέλεια και η Αλληλεγγύη,

η αυθόρμητη θετική Συμμετοχή και το πάθος προαγωγής της ποθητής Προκοπής και Ευημερίας όλων των Ελλήνων…

Αν οι εκλεγμένοι της Νέας Βουλής τολμήσουν,να καθιερώσουν το συνδυασμό προσόντων και αρετών των υποψηφίων και αν αυτό το αποδείξουν, στην εκτέλεση των υψηλών καθηκόντων τους,τότε εμείς, ο λαός, θα είμαστε υπερήφανοι για τις επιλογές μας και οι επερχόμενες γενεές, θα τους ευγνωμονούν για την αλλαγή σελίδας στα πολιτικά δρώμενα…

Μακάρι αυτό να συμβεί.

 *Δάσκαλος από το Βασιλέσι Πρασιάς Ευρυτανίας

 

Γράφει ο Πάνος Νιαβής* 

Την Κυριακή πέρασε στο επέκεινα ο τελευταίος φύλακας του Μάραθου.

Ο Φώτης ήταν ανιψιός μου,  παιδί της μεγάλης μου αδερφής, και ως εκ τούτου ό,τι γράψω απόψε θα είναι  υπό το συναισθηματικό βάρος μιας προσωπικής απώλειας και  τραγωδίας.

Θα ήθελα  να είμαι  όμως ειλικρινής μαζί σας, δεν γράφω να εισπράξω  τη συμπάθεια σας  και  τα συλλυπητήριά σας  συνταξιδιώτες του Χάους και  θα σας παρακαλούσα  να το αποφύγετε.  

Αν γράφω είναι  για να μιλήσω με οργή και  λύπη  για  την διαχρονική αναπηρία του κράτους και  των βαθμών αυτοδιοίκησης και  τη  συγκρότηση  του κοινωνικού μοντέλου, που λειψό, ανάπηρο και ανάλγητα απρόσωπο,   αφήνει ανθρώπους σαν τον Φώτη στην τύχη τους  να  παλεύουν με το αδύνατο και   με την μοίρα τους. Γιατί μερικές  φορές  η μοίρα με μερικούς ανθρώπους είναι σκληρή και  αδυσώπητη.

Θα σας πω συνοπτικά την ιστορία του Φώτη μου που  πριν σκοτωθεί  την Κυριακή που μας πέρασε 200  μέτρα από  το σπίτι  του είχε πεθάνει  ήδη  άλλες δύο φόρες.

Η πρώτη  ήταν τον Νοέμβριο  του 1994, στα 20 του χρόνια, όταν  έξω από το Καρπενήσι, επιστρέφοντας συνεπιβάτης σε αγροτικό φίλου του, έπεσαν έξω  και  βρέθηκε σε χαράδρα 150 μέτρων. Οι διασώστες βρήκαν πρώτα  τον οδηγό  και  τον ανέβασαν επάνω και  κατεβαίνοντας ξανά  κάτω, ο γιατρός έπαθε έμφραγμα και  ο Φώτης  έμεινε για ώρες αβοήθητος μέχρι να επιστρέψουν  οι  διασώστες για την περισυλλογή του. Θεωρήθηκε νεκρός   και  τον μετέφεραν στο νεκροτομείο! Μετά από κάποιο χρόνο  η νοσοκόμα που  είχε ξεχάσει κάτι στο χώρο του νεκροτομείου  μπαίνοντας άκουσε το νεαρό  Φώτη να βογγά. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα  στην Αθήνα  και μετά από τρίμηνη παραμονή στην εντατική και  δεκάμηνη παραμονή στα νοσοκομεία επέστρεψε στο χωριό μας, τον Μάραθο. 

Στα επόμενα 29  χρόνια,  το κράτος, η Νομαρχία, ο Δήμος «έκαναν» το καθήκον τους  ορίζοντας   την αναπηρία  του Φώτη  στο  50% . Παλέψαμε  με τους γονείς του  να του βρούμε κάποια απασχόληση αλλά  δυστυχώς ένα παιδί με ήπια βραδύτητα δεν  ήταν πουθενά δεκτός  για εργασία.

 Το πάλεψε για μερικούς μήνες στο Καρπενήσι  και  στα Χανιά, αλλά ένοιωθε πως  ήταν απόβλητος της κοινωνίας και επέστρεψε στην γονική αγκαλιά στο Μάραθο, ως ο μοναδικός νέος άνθρωπος ανάμεσα  σε γέρους και ξωμάχους. Εκεί επί 29  χρόνια  πέθαινε κάθε μέρα με μια  σιωπηλή εσωστρέφεια  αλλά πάντα γενναιόδωρος με τους επισκέπτες  και  με την φύλαξη του ιστορικού  ναού  του Μαράθου, του Αϊ Ταξιάρχη.  Παρ’ όλες  μου τις πιέσεις  να κατεβαίνει Αθήνα ή στην Αταλάντη  στάθηκε αδύνατο  να τον πείσω  να βγει από  την περίκλειστη ζωή του στο Μάραθο και την ενασχόληση του   με τα λιγοστά ζώα  των υπερήλικων γονιών του. 

Την προηγούμενη Παρασκευή  βρεθήκαμε στο Μάραθο  με τους φίλους μας  Αλέξανδρο Παπαϊωάννου και Ανθή Αργύρη και ο Αλέξανδρος είχε μαζί του μια τρίωρη κουβέντα  για  την εικόνα  μιας  καθολικής εκκλησίας  της Σουηδίας. Και την ώρα της κουβέντας είχε   την όψη αγγέλου  καθώς πήγε και  έφερε μια εφημερίδα και  με περηφάνια έδειξε στον Αλέξανδρο τη χριστιανική εικόνα και άκουγε τον Αλέξανδρο αναπνέοντας αθόρυβα τη ρευστότητα των λέξεων του.

Το Σάββατο το πρωί  που τον αποχαιρετήσαμε, με  ρώτησε , πότε  θα ξαναπάμε, το βλέμμα του ήταν φορτωμένο  από μαύρη λύπη    και από ίσκιους φανερής ματαιότητας…

Είκοσι έξι ώρες αργότερα ο Φώτης, ο φύλακας του Μαράθου, που πιστεύαμε πως θα ήταν εκεί για χρόνια  να μας ανάβει το καντήλι στη μοναξιά του τάφου μας, (όσοι αγαπάμε αυτό τον τόπο και  θέλουμε όταν έρθει το κέλευσμα  να επιστρέψουμε εκεί οριστικά)   πέρασε με επώδυνο τρόπο στο επέκεινα και  στην ανυπαρξία…  

Τόσο ελαφρός,   σαν πουλί γλίστρησε στο γκρεμό  καθώς φυλούσε   τα ζωντανά του από  τους λύκους, που πια μπαίνουν στο χωριό! Και το άθλιο κράτος μας τους ζητά  να μαζεύουν τα κεφάλια των ζώων που  τρώνε οι λύκοι σε ψυγείο μέχρι να γίνουν επτά για να πάει υπάλληλος  να τα καταμετρήσει για αποζημίωση!!! 

Αυτός  ήταν  ο τελικός  τραγικός Θάνατος  του Φώτη!  αλλά ο Φώτης   είχε πεθάνει  ουσιαστικά   από  τους  δυο προηγούμενους  Θανάτους του, της ατυχίας του  και  της κοινωνικής μας αδιαφορίας. 

O Φώτης Πεσλής έμεινε για πάντα στα Άγραφα - STEREA NEWS

Αναρτώ απόψε  μαζί με την θλίψη μου  τη θερμή παράκληση στους πολίτες  και  στα δημοκρατικά κόμματα να σκύψουμε πάνω στις ανάγκες των ανθρώπων που έχουν ανάγκη όταν τη χρειάζονται πραγματικά. Αλλιώς οι χαροκαμένες μάνες θα κουβαλούν το αβάστακτό βάρος της απώλειας των παιδιών τους  έως θανάτου, ανεξάρτητα αν σκοτώνονται μαζικά ή κατά μόνας, γιατί  όσα συλλυπητήρια κι αν στέλνουν τα κόμματα και οι πολιτικοί κι όσο  κι αν παρευρίσκονται αμήχανοι   στις κηδείες τους, το θέμα είναι να είναι εκεί στον ίσκιο των αναγκών τους όσο είναι στη ζωή… 

Για την ορφάνια του Μαράθου σας γράφω απόψε, με λόγια αδέξια, και να με συμπαθάτε γι αυτό, συνταξιδιώτες του Χάους.

*Ο Πάνος Νιαβής είναι συγγραφέας με καταγωγή απο τον Μάραθο Αγράφων Ευρυτανίας

"Καλύτερα να σεργιανάς στις στράτες με τα άλογα,παρά να βολοδέρνεις στου κόσμου τα παράλογα"

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας(καφετζής)

Οδύνη και ωδίνες

Το πρόσφατο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών σκόρπισε την οδύνη σ’ ολόκληρη τη χώρα. Απέραντη θλίψη… Η Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη και οι Έλληνες όπου γης πενθούν τους αδικοχαμένους από τη σφοδρή σύγκρουση των τρένων. Ωστόσο, το πικρό ποτήρι του θανάτου θα μείνει μόνιμα στα χείλη εκείνων που έχασαν τους αγαπημένους τους και που θα ζήσουν πια με τον υπέρτατο πόνο του βίαιου  αποχωρισμού. Η κοινωνία συγκλονισμένη αναζητά απαντήσεις, για το πώς φτάσαμε σ’ αυτό το μεγάλο κακό…

Δεν ξέρω και δεν είμαι αρμόδιος να επιμερίσω και να αποδώσω ευθύνες σε κανέναν. Υπάρχουν άλλοι να το κάνουν αυτό. Όμως, δεν είμαι και σίγουρος ότι θα γίνει. Κάθε φορά που έχουμε ένα παρόμοιο γεγονός, ακούμε ότι το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο. Κόκαλο δεν είδαμε ποτέ, όλο σε ψαχνό βρισκόμαστε και μοιρολατρικά προσμένουμε το επόμενο κακό. Ούτε να το προβλέψουμε μπορούμε ούτε να το αποτρέψουμε. Ένα είναι το βέβαιο: ό,τι και να γίνει τώρα, θα είναι ανώφελο για όσους έχασαν τη ζωή τους και για τις χαροκαμένες οικογένειές τους.

Κάθε γεγονός που συμβαίνει έχει την αιτία του ή τις αιτίες του, προφανώς και το  συγκεκριμένο. Είναι εύκολο να διακρίνουμε και να κρίνουμε εκείνους που έχουν τις άμεσες ή έμμεσες ευθύνες, στη θέση των οποίων κανένας δε θα ήθελε να είναι. Όμως, θεωρώ ότι όλοι έχουμε το μερίδιό μας στη συλλογική ευθύνη, για όσα γίνονται στη χώρα μας και στην κοινωνία μας. Η ανοχή πολλών πραγμάτων προκαλεί ή προετοιμάζει επί της ουσίας τα δυσάρεστα και μετατρέπεται σε ενοχή.

Εδώ και χρόνια έχει εγκατασταθεί στην πατρίδα μας μια νοσηρή νοοτροπία, η οποία  διαπερνά πολίτες και πολιτικούς και είναι η απαρχή πολλών δεινών. Όσο αυτή η νοοτροπία θα κινείται ως αόρατος εχθρός και θα παραμένει ανίκητη, η κοινωνία θα είναι σαν τον σκύλο που κυνηγάει ανεπιτυχώς την ουρά του και αρκετές φορές (πάλι σαν τον σκύλο) θα γλείφει τις πληγές της χωρίς να καταπολεμηθούν  χρόνιες παθογένειες, η επιπολαιότητα, η ανευθυνότητα, ο ωχαδερφισμός, ας μην περιμένουμε τίποτε καλύτερο για το σήμερα και το αύριο. Όπως πριν τη γέννηση  υπάρχουν οι ωδίνες τοκετού, έτσι και για να γεννηθεί το κάθε καινούργιο, η καλύτερη κοινωνία, χρειάζεται να υποστούμε όλοι τις απαραίτητες ωδίνες…

Δυστύχημα Τέμπη: Ελεύθερος υπό όρους ο συμβασιούχος σταθμάρχης |  Defence-point.gr

Διαπιστώσεις

Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικόν (κάπως έτσι, το ’πε ο Αριστοτέλης).

Ο άνθρωπος είναι ον καταναλωτικόν (ακριβώς έτσι, το λέει ο καφετζής).

Ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια (διαπίστωσε κάποτε ο Γιώργος Σεφέρης). Και πού να ’βλεπε τα σημερινά!… Γιώργο, άλλοι στη ζωή με δυσκολίες πορεύονται κι άλλοι τριγύρω τους τα πάντα εμπορεύονται. Έμποροι των εθνών… Έμποροι των ιδεών… Έμποροι των καημών… Έμποροι των ονείρων…  Όχι, άλλοι έμποροι!…

Ανάγκη δεν έχουμε  τις ισχυρές εταιρείες, τις ισχυρές κοινωνίες έχουμε ανάγκη…

Πόσα δίνετε;

Επαναφέρω μια παλιά πρόταση:

Πόσα δίνετε, να σταματήσω να γράφω; Τι είπατε;… Κανείς δε μιλάει;… Κατάλαβα, δε δίνετε τίποτε. Υποψιάζομαι ότι με… γράφετε κανονικά και δε διαβάζετε αυτά που γράφω. Δεν πειράζει, συνεχίστε να διαβάζετε (και να ακούτε) αυτούς που σας… γράφουν, αλλά εσείς εξακολουθείτε να τους εμπιστεύεστε…

Πόσα δίνετε, να μην κατέβω για δήμαρχος; Γιατί έτσι και κατεβώ και προπαντός αν εκλεγώ, θα τρέχετε και δε θα σώνετε. Μαύρος όφις που σας έφαγε!… Παρακαλώ, μην το εκλαμβάνετε ως απειλή, αφού και με τους άλλους που εκλέγετε τα ίδια παθαίνετε…

Πόσα δίνετε, να μη σας κάνω αντιπολίτευση ή να μη σας κάνω σοβαρή αντιπολίτευση;

Πόσα δίνετε, για να συγκεντρώσω το ποσόν που χρειάζομαι να πληρώσω τον λογαριασμό φυσικού αερίου; Διαφορετικά, σας βλέπω στο εξής μέσα στο Καφενείο να βαράτε τα δόντια… απ’ τη συγκίνηση…

ή, ή, ή…

Εκλογική χρονιά το 2023 κι όπως αντιλαμβάνεστε είμαστε σε προ-εκλογική περίοδο. Είναι ανάγκη να προ-ετοιμαστούμε και προ-ληπτικά σας υπενθυμίζω ότι:

Το πρόγραμμα των πολιτικών δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε, αλλά όλοι οι πολιτικοί ζητούν πάντοτε να τους εκλέξουμε και την επόμενη τετραετία, για να ολοκληρώσουν το πρόγραμμά τους και για να μη σταματήσει η πρόοδος του τόπου… (καλότυχε τόπε!…).

Ας μη χάσουμε την ευκαιρία να τους πούμε:

ή δεν είχατε καλό πρόγραμμα και βάλατε υψηλούς και ανέφικτους στόχους   (άγνοια)

ή δεν το εφαρμόσατε σωστά και δεν ήσασταν αποτελεσματικοί              (ανικανότητα)

ή μας δουλεύατε και θέλετε να μας ξαναδουλέψετε                                           (απάτη)

Ας μη χάσουμε την ευκαιρία να τους κάνουμε και πολλές ερωτήσεις (απαγορεύονται οι εύκολες και οι στημένες!…).  Όποιος δε θέλει ν’ απαντάει σ’ αυτές τις ερωτήσεις, ας κάθεται στο σπίτι του!…

Με την ευκαιρία, προτείνω να ξαναδιαβάσουν όλοι οι πολιτικοί τα προγράμματά τους και να κάνουν τον απολογισμό για το έργο τους και τα αποτελέσματά του καθώς και για τις επιτυχίες τους. Μια αυτοαξιολόγηση δε βλάπτει… (έστω και με ανολοκλήρωτη την ολοκλήρωση…).

Νέα προγράμματα

Μη νομίζετε ότι θα τους κάνετε να προβληματιστούν σοβαρά με τα παραπάνω. Θα τους δείτε πάλι να ανακοινώνουν και να μοιράζουν προγράμματα. Παλιές προτάσεις τους και μπαγιάτικες ιδέες θα επανέρχονται ως φρέσκες (και νοστιμότατες, σαν ξαναζεσταμένη σούπα). Το περίσσιο θράσος τούς οπλίζει με το απαραίτητο θάρρος, ώστε δε θα διστάσουν να υποσχεθούν για άλλη μια φορά τα απραγματοποίητα.

Εκλογές 2023: Οι σταθερές που επηρεάζουν τις ημερομηνίες για τις κάλπες -  Οικονομικός Ταχυδρόμος - ot.gr

Έχουμε πρόγραμμα, θα λένε. Κι εμείς έχουμε φαγούρα, πρέπει να τους απαντάμε, αλλά καμιά φορά τελειώνει η υπομονή σου, ξεχνάς τον πολιτικό πολιτισμό και βάζεις τις φωνές: Τι σας φταίει το χαρτί και το μουντζουρώνετε, βρεεεεέ!…

Στην τοπική αυτοδιοίκηση τα πράγματα είναι καλύτερα. Στους μεγάλους δήμους ο υποψήφιος δήμαρχος δε χρειάζεται να έχει πρόγραμμα, αρκεί να τον στηρίζει ένα μεγάλο κόμμα και να πει: ψηφίστε με, για να μη βγουν οι άλλοι. Αυτομάτως, οι άλλοι γίνονται αντίπαλοι και οι εκλογές μετατρέπονται  σε αγώνα επικράτησης. Εμείς και οι άλλοι κι ας μείνει ο δήμος στο ίδιο χάλι και πάσα πόλις, χωρίον και κώμη… σε κώμα.

Στους μικρούς δήμους το πρόγραμμα το φκιάνουν οι δημότες κι ο υποψήφιος επιλέγει τις προτάσεις εκείνων που έχουν τις περισσότερες ψήφους:

Θέλου να μ’ φκιά’εις του πιζούλι στ’ ρούγα μ’ κι τουν τοίχου στου χουράφι!…

Να βάλ’ς του πιδί μ’ στου συνδυασμό σ’, κι να του βουηθή’εις, μάκι έβγινι να πάρει

απόσπαση απ’ τ’ν Αθήνα.

Να μ’ κλαδέψ’ς τ’ αμπέλι, να μι σι κλαδέψου στ’ς ικλουές! Ξέρ’ς πόσα κ’κιά έχου…

Θα έγραφα κι άλλα, όμως, επειδή έρχονται οι εκλογές, πρέπει να ετοιμάσω και τις δικές μου προτάσεις. Πού ξέρεις; Μπορεί κάνας υποψήφιος δήμαρχος να… τσιμπήσει.

Ετοιμαστείτε, λοιπόν, για τα νέα προγράμματα και τα νέα οράματα. Απολαύστε τους βαρύγδουπους σχεδιασμούς για: στρατηγικές ανάπτυξης ορεινών όγκων, λόγγων και τζιτζιφιόγκων, τις οποίες εγγυάται (μη γελάτε!) και η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού αναπτυξιακής προοπτικής και κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω των φορέων της αυτοδιοίκησης!… (μην πίνιτι άλλου, αρέ πιδιά!)…

Ο απρογραμμάτιστος κι ο προγραμματισμένος

Όταν δεν έχετε κάποιον τρόπο να γελάσετε, δοκιμάστε να διαβάζετε διάφορες δηλώσεις ή συνεντεύξεις πολιτικών, λαμπερών προσώπων και γενικώς τηλεοπτικών αστέρων… Βέβαια, ο κίνδυνος να τεντώσουν τα νεύρα σας ή να σας ανεβεί η πίεση είναι υπαρκτός, γι’ αυτό χρειάζεται να το κάνετε με μέτρο, ειδικά αν είστε νευρικό ή υπερτασικό  άτομο. Για του λόγου το αληθές σας έχω δυο-τρία παραδείγματα:

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης ανακοίνωσε ότι έχει πάρει εδώ και χρόνια την απόφαση να αποχωρήσει από την πολιτική το 2024, αφού τότε συμπληρώνει πενήντα χρόνια στην πολιτική.

«Είμαι αντίθετος στις κοινοβουλευτικές ισοβιότητες…» δήλωσε, γι’ αυτό και θα φύγει απ’ τον δημόσιο βίο… Κρίμα, Μήτσο! Πολύ νωρίς μας φεύγεις. Τι είναι τα πενήντα χρόνια; Ούτε εβδομήντα δεν είναι… Μη φεύγεις μη, με πόνο σου το λέμε κι από τον καημό μας κλαίμε… Και τι θα γίνουμε μετά, χωρίς Παπαδημούλη;

«Εγέρασα, μωρέ παιδιά, πενήντα χρόνια στην πολιτική…» (παπα-Δημούλης).

Τώρα που κοντοζυγώνουν τα ξεχωρίσματα, ας του αφιερώσουμε κι ένα παλιό τραγούδι, ειδικό για την περίσταση:

«Εγέρασα, μωρέ παιδιά, σαράντα χρόνια κλέφτης…» (γερο-Δήμος).

─ Δε μ’ λες, καφιτζή, ου γιρου-Δήμους ήταν κι πουλιτικός;

─ Κλέφτ’ς, λέμι, δεν ακούς; Κλέφτ’ς!… Του λέει του τραγούδι, τι ρουτάς ιμένα;

─ Του ξέρου, αλλά δε γένιτι να ’ταν κι κλέφτ’ς κι πουλιτικός; Ασυμπίβαστου είχαν κι τότι;

─ Θα ψάξου στου ίντιρνιτ να μάθουμι. Πάντους, μι σαράντα χρόνια πρέπει να ’βγαλι γιρή σύνταξη. Φαντάσ’ πόση θα βγάλει ου Παπαδημούλ’ς!…

«Ο γάμος μου ήταν η ωραία εξέλιξη του 2022. Ούτε εγώ ήξερα ότι θα παντρευόμουν εκείνο το Σαββατοκύριακο. Για άλλον λόγο βρέθηκα στην Ιταλία και βρέθηκα παντρεμένος», αποκάλυψε ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Μπράβο, Μιλτιάδη, για την αποφασιστικότητά σου και συγχαρητήρια που βρέθηκες και στον γάμο σου!… (εμείς πού σε βρήκαμε…). Τουλάχιστον, ακολούθησες την παλιά σκωπτική λαϊκή εντολή: «στο γάμο σου να είσαι εκεί!…».

Ούτε ο Μητσοτάκης δεν το γνώριζε, όπως μας ενημερώνει ο νεόνυμφος. Βλέπετε, κανένας δε θέλει ευχές από γκαντέμη…

Μην ξεχάσετε προσεχώς να διαβάσετε το προεκλογικό του πρόγραμμα! Λογικά, θα είναι  κι αυτό απρογραμμάτιστο…

Σύμφωνα με πληροφορίες η κυρία Μιλτιάδαινα «λατρεύει τα ζώα, ιδίως τα σκυλιά, και ενδιαφέρεται έμπρακτα για τα αδέσποτα». Αυτό και να μην υπήρχαν οι σχετικές πληροφορίες το υποψιαστήκαμε. Θα πεις, σιγά την πρωτοτυπία!… Η άλλη (λαμπερό πρόσωπο κι αυτή) παντρεύτηκε τον σκύλο της κι αν δεν πιστεύετε, ιδού η δήλωση:   «1η επίσημη τελετή συνένωσης αγάπης – ψυχών με διαφορετικά είδη ζώων στην Ελλάδα. Λίγα λόγια. Τι σημασία έχει που είμαι άνθρωπος και εσύ σκυλί; Μαζί σου γνώρισα την αληθινή, ανιδιοτελή αγάπη. Δεν σε γέννησα, δεν είσαι άνθρωπος, όμως, σε λατρεύω. Σε παντρεύτηκα με συμβολαιογραφική πράξη για να περάσουμε ενωμένες το μήνυμα πως σημασία δεν έχει η ράτσα σας και πως οι φίλοι δεν αγοράζονται».

Πολύ συγκινητικό!… Σου ’ρχεται να βάλεις τα κλάματα απ’ τη συγκίνηση!… Πρώτη φορά σκυλοσυμπεθερέψαμε! Και μιλάμε για γάμο στεριωμένο, αφού η νύφη δε θα κοτάει να ζητήσει διαζύγιο μελλοντικά, γιατί θα τη δαγκώσει το σκυλί…

άνω στα κλάματα και στη χαρά των γάμων, θυμήθηκα και μια παροιμία γάμου. Τη γράφω για να γελάσουμε ή για πρωτότυπο γαμήλιο δώρο πρωτότυπων γάμων:

«Εγώ καλά παντρεύτηκα κι ας κλαίει αυτός που πήρα».

Κουρασμένα παλληκάρια και πολιτικά λιοντάρια

Εκλογές 2023: Πώς αντέδρασαν οι πολιτικοί αρχηγοί στην ανακοίνωση της... |  Πολιτική Ειδήσεις

Ένα άλλο χαρακτηριστικό πολλών πολιτικών είναι το κουρασμένο ύφος. Φαίνονται σαν να λυγίζουν οι ώμοι τους από τις μεγάλες (υπεράνθρωπες θα έλεγα) προσπάθειες και το βάρος της ευθύνης. Αυτοί λένε, συνήθως, ότι μετάνιωσαν που έμπλεξαν με τα κοινά και ότι περιμένουν πώς και πώς να λήξει η θητεία τους. Μην τους πιστεύετε! Αντιθέτως, να είστε υπερβέβαιοι ότι στις εκλογές θα είναι πάλι υποψήφιοι…  Μένει σε σας να ενισχύσετε την αυτοπεποίθησή τους με το χειροκρότημα και να τους ενθαρρύνετε τραγουδώντας το «Πώς το τρίβουν το πιπέρι…», δίνοντας τη μέγιστη ένταση στο εγερτήριον:

Για σ’κωθείτε παλληκάρια με σπαθιά και με χατζάρια,

για σ’κωθείτε παλληκάρια της πολιτικής λιοντάρια…

Αναλαμβάνω… (άμα τίποτε δε χάνω…)

  Αναλαμβάνω την αντικειμενική πολιτική ευθύνη (και εκ μέρους όσων κυβερνούν ή θέλουν να κυβερνήσουν τη χώρα) και δηλώνω ότι δε θα είμαι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές. Άλλωστε, δεν προτίθεμαι να αφήσω το Καφενείο μου, για να δουλέψω σε οποιοδήποτε άλλο καφενείο…

Πιθανόν, όμως, να μη γίνουν τελικά οι εκλογές. Ακούγεται ότι όλα τα κόμματα συμφώνησαν να ορίσει ο Ανδρουλάκης ποιος θα γίνει πρωθυπουργός και να επιλέξει και τους τριακόσιους βουλευτές της επόμενης τετραετίας, ώστε να γλυτώσουμε τα έξοδα. Ανάλογο μοντέλο αναζητείται και στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά υπάρχουν δυσκολίες να αντικαταστήσεις τους αναντικατάστατους…

Κότα μου, κοτούλα μου, μικρή Πολακηδούλα μου

Τελικά, ο ντε και καλά αψύς Σφακιανός (μας ζάλισαν μ’ αυτό) κι ο άντρας ο πολλά βαρύς αποδείχτηκε εντελώς κοτο-Πολάκης. Εκλιπαρούσε τον Αλέξη ως «μετανοούσα Μαγδαληνή», για να μπει πάλι στα ψηφοδέλτια, μπας και ξαναπάρει την έδρα στην επόμενη Βουλή. Δε σφάξανε, που θα μείνει έξω ο Σφακιανός, σκέφτηκε ο Σφακιανός (πάει το αψύς, όπως βλέπετε… κι απόμεινε με το ταπεινωμένο μουστάκι…). Έγραψε, λοιπόν, μια επιστολή μετανοίας, αποκηρύσσοντας μετά βδελυγμίας (πάντα χρειάζεται το βδελυγμίας) τον εαυτό του και τας παραφυάδας αυτού (και αι παραφυάδαι είναι εκ των ων ουκ άνευ κι ας μην ξέρω τι είναι αυτός ο ουκ άνευ…).

Στην επιστολή, εκτός από το  «πρόεδρε, έκανα λάθος»,  υπήρχαν  και άλλα στοιχεία,τα οποία σας απέκρυψαν τα συστημικά μέσα, αλλά ούτε εγώ σας τα μαρτυράω, μήπως καταφέρω και γίνω κάποτε συστημικό Καφενείο… Όμως, θέλω να ξέρετε ότι εκείνο που συγκίνησε τον Τσίπρα και ξανάβαλε τον Παύλο στο μαντρί (δηλαδή, στο κοτέτσι), ήταν οι στίχοι κάποιων τραγουδιών που υπήρχαν στην δακρύβρεκτη επιστολή, οι οποίοι κατέδειξαν του Παύλου την ευαίσθητη ψυχή κι έδωκαν τόπο στην οργή. Ο Παυλάκος, ως λαϊκός ή λαϊκιστής (διαλέγετε όποιο νομίζετε) ξεκίνησε με το λαϊκό άσμα:

Έφταιξα συμπάθησέ με, σύντροφε Αλέξη μου,

σαν και πρώτα αγκάλιασέ με, πρόεδρε Αλέξη μου!

Πίστεψέ με, όρκο κάνω στο μουστάκι μου,

σ’ αγαπώ και θα σε κάνω φούντα στο φεσάκι μου… (ή κρόσσι στο μαντήλι μου).

ρεφραίν

Πρόεδρε Αλέξη, Αλεξάκη μου,

εσύ ’σαι τ’ όνειρό μου και το μεράκι μου…

συνέχισε με τον δημοτικό στίχο:

«δείρεμε και μάλωσέ με και βαριά βαλάντωσέ με!»

και έκλεισε με τις κρητικές μαντινάδες:

Όταν τ’ αστέρια τ’ ουρανού μπορέσεις να μετρήσεις,

τότε την κουζουλάδα μου θα την κατανοήσεις.

και

Ήθελα να ’σουν ο κεφτές και να ’μουν το τηγάνι,

να δεις του Παύλου η φωτιά, ψήσιμο που το κάνει.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά ξερίζωσε τα σπλάχνα του Αλέξη και ξαναρίζωσε στον Σύριζα…

Μετά τις μαντινάδες, ακολούθησαν οι νέες κατινάδες, σ’ ένα διαρκές ξεκατίνιασμα   των κομμάτων. Αντί να βλέπει το κάθε κόμμα τις πομπές του, το τρώει η έγνοια τι κάνουν οι άλλοι. Γιατί να ξαναγυρίσει ο Πολάκης και να ’ναι υποψήφιος ο καταδικασμένος Παππάς; Γιατί θα είναι υποψήφιος ο Κώστας Καραμανλής (του Αχιλλέως, βεβαίως, βεβαίως…); Γιατί ήταν υποψήφιος ο γιατρός στον Βόλο, ο οποίος έδωσε την αναρρωτική άδεια στον επιθεωρητή του ΟΣΕ, χωρίς να  τον δει; Τίποτε δεν ακούσατε, ορέ, για τηλεϊατρική και ρομποτική χειρουργική;

Παιδιά, είναι απλό. Το κάθε κόμμα ας βάζει στα ψηφοδέλτιά του όποιους θέλει, ας παίρνει την ευθύνη και το κόστος κι ας τους λούζεται… Τι σας νοιάζει εσάς για των άλλων τη φθορά; Δεν έχετε καταλάβει ότι μας πιάνει η αποφορά  απ’ τη διαφθορά και ζέχνει ο πολιτικός βίος, όπως τα κλούβια αβγά; Φτάνει!… Όχι, άλλη μπόχα!…

Απίστευτο κι όμως αληθινό!…

 Στις 28 Μαρτίου του 1949 ανατινάχτηκε το θρυλικό γεφύρι του Κοράκου. Ποιος να το φανταζόταν ότι 74 χρόνια μετά, την ίδια μέρα, 28 Μαρτίου 2023, θα έκλεβαν και τη μικρογραφία (πιστό αντίγραφο του γεφυριού) που στήθηκε εκεί συμβολικά, για να υπηρετήσει την προσπάθεια ανακατασκευής του γκρεμισμένου ιστορικού μνημείου… Δυστυχώς, το έργο (πραγματικό στολίδι) του πρωτομάστορα πέτρινων γεφυριών, Θανάση Πόραβου, δεν υπάρχει πια στον τόπο όπου  τον περασμένο Ιούλιο έγιναν σε ειδική εκδήλωση τα  αποκαλυπτήριά του.

Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

Το γεγονός έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στην περιοχή και προκάλεσε διάφορες αντιδράσεις. Άλλος έλεγε: «μάγκες πιάστε τα γιοφύρια, να μην πάθουμε τα ίδια», άλλος εξέφραζε τον φόβο του ότι μετά απ’ αυτό μπορεί να μας κλέψουν και τη σήραγγα Τυμπάνου κι άλλος, εντελώς αδιάφορος, υποβάθμιζε το συμβάν, λέγοντας ότι  δε  χρειάζεται  να  στεναχωριόμαστε  για  ένα  άχρηστο γεφύρι,  το οποίο θα ήταν πολύ χρήσιμο, αν το είχαν βάλει σε ένα ρέμα, για να περνάμε πέρα-δώθε.

Στην περιοχή κατέφθασε επειγόντως ο Μενέλαος κι αφού λειτούργησε θεσμικά (ως δικηγόρος), κάνοντας μήνυση κατ’ αγνώστων, ψάχνει τώρα τ’ αργιθεάτικα ρέματα, μήπως πήρε το γεφύρι κάποιος πρόεδρος, για να το παρουσιάσει ως έργο του προεκλογικά. Δεν ξέρω  για ποιους λόγους,  αλλά  ξεκίνησε  την  έρευνά  του  από  τη Στεφανιάδα και «ιδρώσαμε» να τον πείσουμε  ότι εμείς κλέβουμε μόνο παχιά σφάγια,κατά προτίμηση βετούλια ή ζυγούρια και ποτέ γιοφύρια…

Στη νέα γέφυρα Κοράκου, ο Χρήστος Καπερώνης σταματάει όποιον περνάει από εκεί και του κάνει μια πρόχειρη ανάκριση. Πεντέξι ύποπτους, αφού τους έκανε πρώτα το τραπέζι με μπακαλιάρο που δεν είχε ξαλμυριστεί και τσαλαφούτι, τους έκλεισε στην Κούλια (τελωνείο) και δεν τους έδινε νερό, μήπως και τους αναγκάσει να ομολογήσουν. Ξέρεις τι είναι να διψάς και δέκα μέτρα αποκάτω να βουίζει ο Αχελώος με τα πεντακάθαρα νερά του; Ωστόσο, κανένα αποτέλεσμα δεν έφερε κι αυτή η μέθοδος για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Οι ύποπτοι αφέθηκαν ελεύθεροι, κατέβηκαν στον γιαλό κι ακόμη είναι εκεί και πίνουν νερό…

Το θέμα έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και στην αρμόδια επιτροπή. Φρόντισε γι’ αυτό ο Αντώνης Κοσσυβάκης. Όμως, η απάντησή τους δεν είναι και τόσο κολακευτική για τη χώρα μας. Συγκεκριμένα του είπαν: «Άσε μας, ρε Αντώνη! Ξέρεις πόσες φορές στείλαμε κονδύλια στην Ελλάδα για να φκιάσετε γεφύρια και γεφύρια δεν είδαμε; Ποιος σας φταίει; Αφού τα φκιάνετε και τα κλέβετε, εκτός αν τα κλέβετε πριν τα φκιάσετε»… Τρε μπιεν μον αμί, είπε ο Αντώνης στα γαλλικά κι άρχισε ύστερα τα ελληνικά… γαλλικά που έφριξαν οι Βρυξέλλες.

Τέλος, θα σημειώσω ότι  για  μια ακόμη φορά δεν αντέδρασαν οι αρχές του τόπου. Πλήρης αδιαφορία και αδράνεια… Αλλά, τι περιμένεις απ’ αυτούς που συμφώνησαν να μας κλέψουν και το ποτάμι. Σκέφτηκαν το απλό: αν δεν έχεις ποτάμια, τι τα θέλεις τα γεφύρια; Ίδια λογική με κάποιον που έλεγε παλιότερα: τι τα θέλουμε τα βουνά…

Απρίλης της άνοιξης και της Λαμπρής

Απρίλης σήμερα!… Ελπίζω να με πιστέψετε και να μη θεωρήσετε την πληροφορία πρωταπριλιάτικο ψέμα… Προσέξτε, να μη μας… γελάσουν! Όλον τον χρόνο μας κοροϊδεύουν, ας το αποφύγουμε την Πρωταπριλιά!

Απρίλης της άνοιξης!… Όμως τα γκρίζα σύννεφα της επικαιρότητας δε μας αφήνουν να χαρούμε τον γαλανό ουρανό της, τα χρώματα και τ’ αρώματά της. Καθημερινά,  πολλά, απ’ όσα συμβαίνουν γύρω μας και στον κόσμο, επιβεβαιώνουν την άποψη του ποιητή μας Κώστα Βάρναλη, όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται στους στίχους του:

«Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν…

Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν».

Παρ’ όλα αυτά, ο αγώνας και η ελπίδα για το καλύτερο συνεχίζεται. Ενισχύεται από  την πίστη προς Εκείνον ο οποίος συμπαρίσταται στις δυσκολίες μας λέγοντας: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο».

Καλό Πάσχα με υγεία, ελπίδα και αισιοδοξία

Καλή Ανάσταση!

 

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2023 18:20

Ο απόηχος της τραγωδίας των Τεμπών

Γράφει ο Δάσκαλος κ. Λάμπρος Μπαλτάς

Σήμερα 21 Μαρτίου, συμπληρώθηκαν τρεις εβδομάδες από τη μοιραία μετωπική σύγκρουση των τραίνων στα Τέμπη.

Εκεί, όπου η ανευθυνότητα και η ολιγωρία προκάλεσαν τη φρικτή τραγωδία με τις τραγικές συνέπειες.

Πολύ σωστά η Κυβέρνηση, αφού εξάντλησε κάθε δυνατότητα και έλαβε όλα τα μέτρα, μας βεβαιώνει δια στόματος υπουργού ότι μέχρι τέλους Μαρτίου, θα ξαναλειτουργήσουν οι συρμοί σ’ όλη την επικράτεια και με απόλυτη ασφάλεια θα υποδεχθούν το επιβατικό κοινό.

Ένας μήνας, ο Μάρτιος, ήταν αρκετός για Την αποκατάσταση όλων των προϋποθέσεων απρόσκοπτης και ασφαλούς κυκλοφορίας τραίνων για τη μετακίνηση των επιβατών.

Σημειωτέον ότι από 1 ης Απριλίου 2023 η Κυβέρνηση θα διανύει τον (45 ον ) τεσσαρακοστόν πέμπτον μήνα στο τιμόνι της εξουσίας και ως τότε θα έχει ολοκληρωθεί η αποκατάσταση όλων των αναγκαίων συστημάτων Ασφάλειας. Εύλογα όμως γεννάται το ερώτημα:

Αν αυτή την αξιέπαινη διαδικασία, την είχε πραγματοποιήσει νωρίτερα, «έναν οποιονδήποτε προηγηθέντα μήνα», έναν από τους 44, θα είχε αποφευχθεί το ανεπανόρθωτο κακό; 

Μάλλον… ΝΑΙ

Τι έφταιξε λοιπόν και η Πολιτεία άργησε να παρέμβει;

 Γιατί να βυθισθεί το Έθνος σε βασανιστική περισυλλογή και κατήφεια; 

Γιατί οι γονείς και οι συγγενείς των αδικοχαμένων να θρηνούν απαρηγόρητοι; 

Γιατί να βιώνουν τη φοβερή και ανελέητη οδύνη, τον αβάσταχτο πόνο και τα αστείρευτα δάκρυά τους να αυλακώνουν το  θλιμμένο πρόσωπό τους;

Έφυγαν αστραπιαία αθώες ψυχές για το χωρίς επιστροφή ουράνιο ταξίδι. Η τρομερή έκρηξη, τις εκτόξευσε στην κορυφή του Ολύμπου, όπου στάθηκαν για λίγο να αποχαιρετήσουν το μάταιο κόσμο…

Ξαφνιάστηκε ο Δίας, όταν είδε τόσους νέους και ρώτησε τον Ερμή: 

Τι συμβαίνει; Εκείνος απάντησε:

Στη χώρα, όταν η ανικανότητα κυβερνά την εξουσία, τότε αυτό συμβαίνει. Άλλους να καλύπτει το χώμα κι άλλους να συγκαλύπτει το Κόμμα…

Θύμωσε ο Δίας και κρατώντας τον κεραυνό στο Χέρι του, δε βρίσκει στόχο να τον… εκσφενδονίσει. Η πυκνή ομίχλη της παραπληροφόρησης και η μασκαρεμένη Αλήθεια στον φλύαρο αντίλογο των εμπλεκομένων, δεν αφήνουν περιθώρια «εντοπισμού» για την απονομή δικαιοσύνης… και δικαίωσης… Απαξιωμένη η ζωή για τους μεταπράτες της εξουσίας.

Βίαιο κατεστημένο-πρόστυχο-διεφθαρμένο…

Ντύθηκαν προβειές οι λύκοι κι εμείς ζούμε σε τσιφλίκι.

Το πολιτικό απόστημα, των λαθών… απόκτημα…

Διότι

Της πολιτικής η βρόμα, στων πολιτικών το στόμα,

γράφει κύκλους παραλλήλους, συγκαλύπτοντας αλλήλους…

Κάνουν την αλήθεια ψέμα, φόρεσε η απάτη στέμμα…

Κοροϊδεύουν τον κοσμάκη και δεν τρέπονται λιγάκι!

Τι να βρουν οι συνετοί, στης Πανδώρας το κουτί;

Σκέπτονται και συμπονούν, με τους συγγενείς πενθούν

και προσεύχονται να μην καρατομείται η Λογική

και διακυβεύεται η Νοημοσύνη…

………………………………………………………………………..

Μακάρι οι παθογένειες δεκαετιών να τελειώσουν εδώ.

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2023 11:51

Η Ιστορία ενός ασυμβίβαστου Κλέφτη ..

Ο Θανάσης Τσιάκας (ή Τσάκας) ήταν ένας από εκείνους τους περήφανους και απροσκύνητους αγωνιστές που ποτέ δεν έγιναν «διάσημοι» μέσα από τα… συνήθη λαμπερά αφιερώματα που συναντάμε στη λεγόμενη επίσημη βιβλιογραφία. Ξεχασμένος παρέμεινε ο Τσιάκας, ίσως γιατί η σεμνότητα και η μνημειώδης ανιδιοτέλεια του Αγραφιώτη μαχητή της επανάστασης δεν «έπρεπε» μήτε «βόλευε» ν’ αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση στους πονηρούς και σίγουρα ωφελιμιστικούς καιρούς που ακολούθησαν! Πολύ λίγα γνωρίζουμε γι’ αυτόν αφού οι όποιες αναφορές και ενθυμήματα είναι ελάχιστα, σαν το λιγοστό μα ακριβό νεράκι που κυλά μέσα από τη σχισμή του βράχου…

Ο Θανάσης Τσιάκας πρωτάνοιξε τα μάτια του στο χωριό Μοναστηράκι των θρυλικών Αγράφων. Ακριβή χρονολογία γέννησης δεν γνωρίζουμε, αλλά οι περισσότερες πληροφορίες συγκλίνουν προς το τέλος της έβδομης δεκαετίας του 18ου αιώνα (πιθανόν τo 1779). Κατάγονταν από σαρακατσανέικη φύτρα και νωρίς-νωρίς, νέο παλικαρόπουλο, βγήκε στο κλαρί. Η βαθιά απέχθειά του στην καταπίεση της εξουσίας της συνασπισμένης τυραννίας του Αλή πασά και των κοτζαμπάσηδων, τον έσπρωξε στο Κλέφτικο.

Στους περήφανους επαναστάτες της εποχής, αυτούς που ο Μακρυγιάννης αποκάλεσε «μαγιά της λευτεριάς, όπου την βάστηξαν ξυπόλητοι και γυμνοί τόσους αιώνες εις τα βουνά και ερημιές να μη χαθή, και σκότωναν οι τύραγνοι και οι Τουρκοκοτζαμπασήδες έναν από αυτούς και γένονταν δέκα….»!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2023 12:22

Υποψήφιοι ή κατηγορούμενοι;

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος

 Ορισμένοι σκέφτονται τις κάλπες, ενώ κανονικά θα έπρεπε να ετοιμάζονται για το εδώλιο του κατηγορουμένου

 Ο Απόστολος Λύτρας είναι δικηγόρος της οικογένειας Παπαγγελή, η οποία στο δυστύχημα στα Τέμπη απώλεσε τη 19χρονη Αναστασία. Την Τετάρτη εμφανίστηκε στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, μαζί με τον πατέρα της Αναστασίας, και είπε τα εξής καίρια: 

 «Την ερώτηση την έχω κάνει αρκετές φορές: Αν το υπουργείο Μεταφορών, είτε της τωρινής είτε και της προηγούμενης κυβέρνησης, γνώριζε ότι δεν υπάρχουν μέτρα ασφαλείας στα τρένα, στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και επέτρεπε να γίνονται δρομολόγια. Αυτό είναι το τραγικό της υπόθεσης, που δεν έχουμε πάρει μία απάντηση∙ αν γνώριζαν για αυτά τα μέτρα ασφαλείας ότι δεν λειτουργούν. Ακούω πραγματικά και δεν ξέρω τι να πω. Ακούω συζητήσεις πολιτικών για το αν θα είναι υποψήφιος ο πρώην υπουργός Μεταφορών και δεν ακούω συζητήσεις για το αν θα είναι κατηγορούμενος. Κοιτάμε να δούμε αν θα είναι υποψήφιος και δεν κοιτάμε να δούμε αν θα είναι κατηγορούμενος. […] Το θέμα είναι αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες πολιτικών από οποιαδήποτε κυβέρνηση, κι από την προηγούμενη και από την τωρινή. Δεν ενδιαφέρει κανέναν… Εδώ μιλάμε για μία εθνική τραγωδία, που είναι αδιανόητο να δεχτούμε ότι γνώριζαν οι αρμόδιοι ότι δεν υπάρχουν μέτρα ασφαλείας και επέτρεπαν σε αυτά τα κινούμενα φέρετρα να μπαίνουν παιδιά». 

 Απάντηση στον κ. Λύτρα για το αν γνώριζε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα κενά ασφαλείας στον ΟΣΕ έδωσε ο Αδωνις Γεωργιάδης με την ηχηρή παραδοχή -και μάλιστα σε τηλεοπτική εμφάνισή του- της αποσιώπησης, από την πλευρά του υπουργού Μεταφορών αυτής της κατάστασης. 

 Στην τοποθέτηση του κ. Λύτρα «ακούω συζητήσεις πολιτικών για το αν θα είναι υποψήφιος ο πρώην υπουργός μεταφορών και δεν ακούω συζητήσεις για το αν θα είναι κατηγορούμενος» απάντησε συνοφρυωμένος ο παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων Νίκος Χατζηνικολάου, που τερμάτισε άρον άρον τη συζήτηση με τα ακόλουθα: «Η Δικαιοσύνη πρέπει να δώσει τις απαντήσεις και δεν είναι δική μας δουλειά να στήνουμε τηλεδικαστήρια ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οι δικηγόροι. Να ευχηθούμε και να ελπίσουμε η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων».

 Ακόμα και οι αδαέστεροι όλων μπορούν πλέον να αντιληφθούν τι συμβαίνει στην Ελλάδα…

Σε κλίμα χαράς και συγκίνησης παρουσία φίλων και συγγενών ,άλλο ένα Ευρυτανόπουλο, η Μαριάνθη Φουρλίγκα,  πήρε το μεταπτυχιακό της με ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή.

Η Μαριάνθη , με καταγωγή από Κάτω Ποταμιά Γρανίτσας και Βούλπη,είδε τις προσπάθειές της να δικαιώνονται με σκληρή δουλειά και αφοσίωση .

Της ευχόμαστε πολλά συγχαρητήρια, καλή σταδιοδρομία και πάντα επιτυχίες!!

 

 

 

Στείλτε το άρθρο σας!

Το VimaPoliti.gr περιμένει τη δική σας άποψη για όλα τα δημοσιεύματά του και όχι μόνο. Στείλτε μας το κείμενό σας είτε πρόκειται για μια παράγραφο σε μορφή σχολίου, είτε για άρθρο που είναι προτιμότερο για να αναπτύξετε τις θέσεις, τις απόψεις ,τις αντιρρήσεις σας ή  ότι συμβαίνει γύρω σας

Επώνυμα ή ανώνυμα. Αρκεί να είναι κείμενα με άποψη και επιχειρήματα.

Όλα θα δημοσιεύονται στην ροή ειδήσεων του VimaPoliti.gr  στην ενότητα ΠΟΛΙΤΗΣ στην υποενότητα ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ 

Αποστολή στο email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ή στο viber 6944394410

Σελίδα 1 από 17

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message