Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Διανύουμε μια εποχή που νοιώθουμε ότι διαρκώς αλλάζουν τα δεδομένα στην εργασία. Εάν συγκρίνουμε τα πράγματα με την δεκαετία του ´70 ή του ´80 διαπιστώνουμε ότι από το ´95 περνάμε βαθμιαία σε άλλη κατάσταση. Το παρόν και το μέλλον της εργασίας ορίζεται, πλέον, περισσότερο από την ευελιξία και λιγότερο από την ασφάλεια, την σταθερότητα και την προστασία. Οι ώρες εργασίας, παρά την αίσθηση που επικρατεί ότι “αυξήθηκαν ενώ οι αμοιβές μειώθηκαν”, δεν έχουν μεταβληθεί σε σειρά χωρών. Η αυτονομία, η ποικιλία στις σχέσεις εργασίας, η διαφοροποίηση των αμοιβών ανάλογα με τις “επιδόσεις”, η μη ύπαρξη ενός…
 Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος* Όταν οι δύο νέες κοπέλλες, η Μελίσσα και η Άννα, συναντήθηκαν και αποφάσισαν να συνεργαστούν ήταν εποχή που οι ιστορίες και οι αστικοί μύθοι δεν είχαν ξεφτίσει. Λίγο πριν την κρίση έστησαν την πρωτοβουλία τους και με επαγγελματισμό προχώρησαν, όμως η κρίση “τσάκισε” τα όνειρα. Τα πολιτικά είναι δυσνόητα γι αυτές αλλά ρωτούν για την πιθανότητα επιστράτευσης. Τα αγόρια τους είναι αμίλητα και σκεπτικά στο θέμα στην εβδομαδιαία έξοδο για καφέ στην πλατεία κοντά στο “εργαστήρι τέχνης” που τόσο αγαπούν. Άλλοι ρυθμοί από τις προηγούμενες δεκαετίες. Από τα λόμπι, τα χόμπι ή τους ειρηνικούς επαναστάτες των…
Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας (simvouleftikigamou.gr) Πολλά ζευγάρια που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην σχέση ή στον γάμο τους, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Έχουν χωριστούς λογαριασμούς, είτε κυριολεκτικά, διατηρούν δηλαδή δύο διαφορετικούς λογαριασμούς τραπέζης, είτε απλώς πρακτικά, δηλαδή ο καθένας κρατάει το εισόδημά του στο δικό του πορτοφόλι.... Συχνά αυτό το γεγονός τα ζευγάρια το εξηγούν ως εξής: "Μοιραζόμαστε τις οικονομικές υποχρεώσεις κι έτσι ο καθένας αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθύνης", π.χ. ο ένας πληρώνει το ενοίκιο και ο άλλος τους λογαριασμούς, ο ένας έχει αναλάβει τα μερικά έξοδα των παιδιών (ρούχα, παπούτσια, σχολικά...) και ο άλλος μερικά άλλα…

Θερμές κηλίδες!

04 Μαρ. 2018 / 08:40
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Επειδή οι απειλές και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε μεγαλώνουν, πυκνώνουν, εξελίσσονται ενώ οι συνθήκες στο εσωτερικό της χώρας -και όχι μόνο- οι δομές, οι δυνατότητες, η στρατηγική μας δεν συμβαδίζουν το τοπίο γίνεται ομιχλώδες. Σε ένα κόσμο που η “νέα τάξη πραγμάτων” γεωπολιτικών ρυθμίσεων και συμφερόντων (ΑΟΖ κά) είναι υπό διαμόρφωση και αποσταθεροποεί το άμεσο περιβάλλον της χώρας η ανανέωση της δυναμικής και της πορείας αναδεικνύεται και πάλι ως μείζον. Ωστόσο, πέρα από τα σκάνδαλα ή την συμβολή της κακοδιαχείρισης στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό - κύριος αρνητικός παράγοντας- μην μας διαφεύγουν: το ιδιωτικό χρέος είναι 1,3 φορές…

To σκάνδαλο Novartis

27 Φεβ. 2018 / 11:54
Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Το σκάνδαλο NOVARTIS προκάλεσε ισχυρούς τριγμούς σε δυο κατηγορίες ανθρώπων. Από τη μια στην κατηγορία που ανήκω εγώ κι από την άλλη στους κορυφαίους δεξιούς, που πάνε -οσωνούπω- κατηγορούμενοι, και στους πελάτες τους. Και οι δυο είχαμε ένα κοινό χαρακτηριστικό, νομίζαμε ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί αυθαίρετα υπεράνω των νόμων και χωρίς ιδεολογία. Εγώ, για παράδειγμα, θεωρούσα ότι τούτο συντελεί στην υπερεκμετάλλευση και την εξαθλίωση των εργαζομένων, οι Δεξιοί νόμιζαν ότι είναι κι αυτοί, όπως οι καπιταλιστές, υπεράνω των νόμων και μπορούσαν να κλέβουν απερίσκεπτα και απρόσκοπτα. Την πατήσαμε και οι δυο. Τελικά εγώ αρχίζω να καταλαβαίνω…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Στην αρχή της εκλογής της κυβέρνησης η ελπίδα ήταν στην τόλμη του νέου και της διαπραγμάτευσης. Οι ικανότητες. διακυβέρνησης “υποτιμήθηκαν”, δεδομένου ότι οι πολίτες κουράστηκαν από τον “καριερισμό” και την ασυνέπεια προεκλογικών λόγων (βλ. Ζάππεια) και μετεκλογικών πράξεων των προηγούμενων. Άλλωστε ο τακτικισμός των μεν και των δε παγίδευσε τους πιο “πονηρούς”. Έτσι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κλπ, που ψήφισαν το μνημόνιο χωρίς να προωθήσουν μια κυβέρνηση “οικουμενική” τετραετίας, για την εφαρμογή υπολόγισαν ότι θα χρεωθεί μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ τα μνημονιακά δεινά. Δεν διέβλεψαν όμως ότι του έδιναν και πλεονέκτημα δηλαδή πρώτον, πολιτικό χρόνο για πλήρη εφαρμογή…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Μπορεί τα μνημονιακά πρέπει που γονάτισαν την χώρα, κατέστρεψαν όνειρα γενιών και ιδιαίτερα των νέων, να αποκτούν “ευρωζωνικό” κέλυφος αλλά ο πόθος των πολιτών και της κοινωνίας για αλήθεια και ακριβοδίκαιο καταλογισμό ευθυνών παραμένει ανεκπλήρωτος. Μία “ατελείωτη διαχείριση απωθημένων” συσκοτίζει τον ορίζοντα. Απωθούν επιθυμίες, στόχους, πλευρές των βιωμάτων ζωής στο υποσυνείδητο και συσσωρεύουν αισθήματα καταπίεσης. Τώρα το άγχος για το στίγμα όσων είναι αθώοι και ο φόβος των ενόχων να μην αποκαλυφθούν, η διαδικαστική «σπουδή» της κυβέρνησης να μην χάσει χρόνο για να “δικαιώσει” επιλογές στο δίπτυχο: “τέλος” τα μνημόνια και “τσάκισμα” της διαπλοκής, “τυφλώνουν” τους…
Γράφει η Χαρά-Χαρίκλεια Βλαχάκη Όσο πλησίαζαν οι αποκριές άρχιζαν και οι προετοιμασίες από την ομάδα που θα ντυνόταν μασκαράδες.....τότε δεν υπήρχαν περούκες, έτοιμες μάσκες και στολές... οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να κάνουν κουμάντο για τα απαραίτητα υλικά που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και το κυριότερο ήταν τα χαρτόκουτα..... Κόβανε τις χαρτόκουτες τις βάφανε με κάρβουνα και ξυλομπογιές και έφτιαχναν τις προσωπίδες (μάσκες)......για τον αρχηγό του καρναβαλιού τον Αράπη χρειαζόταν οπωσδήποτε μαύρο γουρουνοτόμαρο, το κάνανε σε σχήμα κώνου βάζανε μια μεγάλη μύτη και γύρω-γύρω από τα μάτια το έβαφαν κατακόκκινο ...σκέτος βρυκόλακας ... Ο Αράπης έπρεπε να ήταν νέος, δυνατός και άτομο αντοχής...κουβαλούσε…
Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος Μετά την μάχη του Καντές (1274 π.Χ., 14η δυναστεία) οι Φαραώ της Αιγύπτου και οι ηγεμόνες των Χετταίων συμφώνησαν μία από τις πρώτες διεθνείς συνθήκες ειρήνης, που επιβιώνει μέχρι τώρα. Στη συνθήκη αυτή, ανάλογα έπρατταν και οι Ελληνικές πόλεις -κράτη, με αντιπροσώπους διαπραγματεύονταν ζητήματα πολέμου και ειρήνης, εμπορικές συνεργασίες ενώ τοποθετούσαν και εκπροσώπους (διπλωμάτες), έτσι γεννήθηκε η διπλωματία. Στον ίδιο τόπο τώρα αναζητείται η ικανότητα -η τέχνη της διπλωματίας- στο σύγχρονο πολυμέτωπο πεδίο προβλημάτων. Πριν αρχίσει η διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό και επί των προκαταρτικών (δηλ. των πρώτων επαφών για τον ορισμό ατζέντας, μεθοδολογίας κ.α. που…

Αλαλούμ!..

06 Φεβ. 2018 / 12:29
Γράφει ο Αλέξανδρος Χουλιαράς Δεν ήθελα να ασχοληθώ άλλο με την γραικοελληνο-σλαβική υπόθεση. Όμως το γενικό αλαλούμ δεν με αφήνει να ησυχάσω. Έτσι θα βγάλω την οργή μου για άλλη μια φορά. Η ιδεοληψία των λαών είναι ακατανίκητη. Αυτήν την περίοδο συγκρούονται δυο εθνικές ιδεοληψίες. Θα νικήσει όποιος έχει την υποστήριξη των ιεράκων της Παγκόσμιας Εξουσίας. Παίζοντας ΠΡΟΠΟ –που ποτέ δεν έπαιξα στη ζωή μου- στο ματς Σλαβοσκοπιανοί – Ελληνογραικοί γράψτε ένα. Ο διαιτητής είναι φιλοσκοπιανός του κιαρατά και μεις κράζουμε: “Βουντού βουντού και μια καρφίτσα μαύρη στον π@@τσο μας εκάθησαν μία ντουζίνα Σλάβοι”. Πριν είκοσι πέντε χρόνια οι Σκοπιανοί…

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message