«Ευχαριστούμε για τις λακκούβες…» – Η ειρωνική κραυγή των ταξιτζήδων του Καρπενησίου

«Εκ μέρους του Σωματείου Ταξί Καρπενησίου ευχαριστούμε θερμά τους υπευθύνους του έργου φυσικού αερίου της πόλης μας, που μας βοηθούν καθημερινά να κρατάμε… καλές σχέσεις με τα συνεργεία, τα λαστιχάδικα, τα πλυντήρια και τα ανταλλακτικά!»

Ένα «ευχαριστώ» που τα λέει όλα. Γιατί πλέον δύσκολα βρίσκεις δρόμο στο Καρπενήσι χωρίς λακκούβες, χώματα, αυλάκια, πρόχειρες αποκαταστάσεις, πινακίδες και κάθε λογής ατέλειες.

Και μέσα σε όλα αυτά, ο επαγγελματίας οδηγός καλείται να κάνει τη δουλειά του, να πληρώνει καύσιμα, φόρους και φθορές και να προσπαθεί καθημερινά να βγάλει το μεροκάματο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο πρόεδρος του σωματείου Βασίλης Ντουφεκιάς στα κοινωνικά δίκτυα ς, «δεν μας φτάνει που βάζουμε πετρέλαιο 2,20€, πληρώνουμε φορολογία λες και είμαστε στη Μύκονο, έχουμε και τους ανθρώπους που δεν σέβονται ότι κάποιος σε αυτούς τους δρόμους βγάζει καθημερινά το ψωμί του για να ζήσει την οικογένειά του».

Και το πιο εντυπωσιακό;

Σύμφωνα με την καταγγελία, τρεις μήνες τώρα γίνονται συνεχόμενα τηλεφωνήματα χωρίς να βρίσκεται λύση. Ποιος είναι τελικά υπεύθυνος; Ποιος ελέγχει την αποκατάσταση; Ποιος συντονίζει τα συνεργεία ώστε να ολοκληρώνεται ένας δρόμος πριν ανοίξει ο επόμενος;

Μάλλον κανείς δεν μπορεί να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση. Ένα έργο μπορεί να είναι απαραίτητο και χρήσιμο, αλλά δεν μπορεί να μετατρέπεται η καθημερινότητα μιας ολόκληρης πόλης σε διαδρομή μετ’ εμποδίων. Και όταν εκείνοι που ζουν καθημερινά από αυτούς τους δρόμους φτάνουν να λένε ειρωνικά «ευχαριστούμε», ίσως ήρθε η ώρα οι αρμόδιοι να ακούσουν λίγο πιο προσεκτικά.

Γιατί στο τέλος, το «καλό σας βράδυ» του ταξιτζή δεν είναι ευχή. Είναι η αγανάκτηση μιας πόλης που περιμένει να δει επιτέλους τους δρόμους της να αποκαθίστανται.

Δουκίσσης Πλακεντίας: Σαρδελοποίηση στο Μετρό και οι αρμόδιοι κοιτούν αλλού

Η εικόνα από τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας δεν χρειάζεται πολλές λέξεις. Χρειάζεται απλώς να τη δει κάποιος που παίρνει αποφάσεις. Συρμοί γεμάτοι μέχρι ασφυξίας, επιβάτες στριμωγμένοι στις πόρτες και ένας κόσμος που περιμένει στην αποβάθρα, με το άγχος να μεγαλώνει όσο πλησιάζει ο επόμενος συρμός.

Αυτή είναι η καταγγελία αναγνώστη στο "VP" , ο οποίος περιγράφει την κατάσταση τις πρωινές ώρες στη Γραμμή 3 και ιδιαίτερα στη Δουκίσσης Πλακεντίας, όπου η κίνηση προς το αεροδρόμιο επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Η Γραμμή 3 είναι πράγματι η βασική σύνδεση του Μετρό με το «Ελευθέριος Βενιζέλος», ενώ η Δουκίσσης Πλακεντίας αποτελεί κομβικό σημείο της διαδρομής.

Πόσους ανθρώπους χωράει ένας συρμός;

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα ταλαιπωρηθεί ο επιβάτης. Το ερώτημα είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η κατάσταση πριν συμβεί κάτι σοβαρό.

Όταν ένας γεμάτος συρμός ανοίγει τις πόρτες και απέναντι περιμένει ένας ακόμη όγκος επιβατών, η εικόνα γίνεται εκρηκτική. Σπρωξίματα, βιασύνη για να προλάβουν κάποιοι να μπουν, βαλίτσες, ηλικιωμένοι, παιδιά, άνθρωποι που πηγαίνουν στη δουλειά τους και ταξιδιώτες που κατευθύνονται στο αεροδρόμιο.

Δεν μιλάμε απλώς για ταλαιπωρία. Μιλάμε για συνθήκες που απαιτούν σοβαρή διαχείριση, πρόληψη και σχεδιασμό.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα.

Η Αθήνα μεγαλώνει. Οι ανάγκες των επιβατών επίσης. Η απάντηση όμως;

Οι πολίτες πληρώνουν εισιτήριο και δικαιούνται ένα Μέσο Μαζικής Μεταφοράς που να λειτουργεί με ασφάλεια, αξιοπιστία και αξιοπρέπεια.

Η ίδια η Πολιτεία γνωρίζει ότι η Γραμμή 3 εξυπηρετεί και το αεροδρόμιο. Μάλιστα, ο ΟΑΣΑ έχει στο παρελθόν προχωρήσει σε ενίσχυση των δρομολογίων προς το αεροδρόμιο με πρόσθετο συρμό, ακριβώς επειδή υπήρχε αυξημένη ζήτηση.

Άρα το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο.

Είναι γνωστό. Το βλέπουν οι επιβάτες. Το ζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι. Το γνωρίζουν οι αρμόδιοι.

Αυτό που δεν βλέπουμε είναι μια μόνιμη, πειστική λύση που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες.

Η Αθήνα μεγαλώνει, αλλά οι μεταφορές μένουν πίσω

Το πρόβλημα είναι γνωστό και επαναλαμβανόμενο. Οι ανάγκες της Αθήνας έχουν αυξηθεί, όμως οι πολίτες εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται σαν να είναι φυσιολογικό να ταξιδεύουν σε συνθήκες ασφυξίας. Απαιτούνται περισσότερα και συχνότερα δρομολόγια στις ώρες αιχμής, καλύτερη διαχείριση του κόσμου στις αποβάθρες και ουσιαστικός σχεδιασμός για τη Γραμμή 3, ιδιαίτερα λόγω της σύνδεσης με το αεροδρόμιο. Δεν ζητούν πολυτέλεια. Ζητούν το αυτονόητο: ασφαλείς και αξιοπρεπείς μετακινήσεις.

ΔΥΠΑ στη ΔΕΘ: Το περίπτερο των 300.000 ευρώ και οι απαντήσεις που δεν… περισσεύουν

Τρία διαφορετικά μηνύματα, ένας λογαριασμός και πολλά ερωτήματα. Η καταγγελία των εργαζομένων της ΔΥΠΑ για το κόστος της παρουσίας της Υπηρεσίας στην 90ή ΔΕΘ προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Η Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΟΑΕΔ μιλά για συνολικό κόστος που ξεπερνά τις 300.000 ευρώ, καταγγέλλοντας ότι την ώρα που οι πολίτες αντιμετωπίζουν προβλήματα με ψηφιακές υπηρεσίες, συστήματα που «πέφτουν», ελλείψεις προσωπικού και δυσλειτουργίες, η ΔΥΠΑ επενδύει σε μια εντυπωσιακή εκθεσιακή παρουσία: περίπτερο, εκδηλώσεις, βίντεο και 3.000 USB sticks. Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό και απολύτως πολιτικό: πόσο πρέπει να κοστίζει η εικόνα μιας δημόσιας υπηρεσίας όταν η καθημερινότητά της δοκιμάζεται;

Από την άλλη πλευρά, η ΔΥΠΑ απορρίπτει κατηγορηματικά την εικόνα των «300.000 ευρώ για ένα περίπτερο», υποστηρίζοντας ότι η σχετική σύμβαση ανέρχεται σε 153.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και 189.720 ευρώ με ΦΠΑ και αφορά ένα συνολικό έργο 150 τ.μ., με εξοπλισμό, οθόνες, φωτισμό, ηχητικά, βίντεο, φωτογραφική κάλυψη, USB sticks και διοργάνωση εκδηλώσεων. Επισημαίνει μάλιστα ότι η ανάθεση έγινε μέσω ανοικτού ηλεκτρονικού διαγωνισμού και ότι υπήρξε έκπτωση 15% από τον αρχικό προϋπολογισμό. Καμία σχέση, λοιπόν, με τα 300.000 ευρώ μόνο για την κατασκευή, λέει η ΔΥΠΑ. Όμως εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ουσία: η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να εξαντληθεί στο αν το νούμερο είναι 300.000 ή 189.720 ευρώ. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο κόστισε τελικά συνολικά η παρουσία της ΔΥΠΑ στη ΔΕΘ και αν κάθε ευρώ αυτής της δαπάνης υπηρετεί πραγματικά τον άνεργο και τον πολίτη.

Και μέσα σε αυτή την αντιπαράθεση παρεμβαίνει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, ζητώντας από το Υπουργείο Εργασίας καθαρές απαντήσεις για το συνολικό κόστος και καταγγέλλοντας ότι πίσω από μια «εντυπωσιακή» εικόνα μπορεί να κρύβεται μια πολύ λιγότερο εντυπωσιακή πραγματικότητα: προβλήματα στα ψηφιακά συστήματα, ελλείψεις προσωπικού, ανάγκες εκπαίδευσης και ζητήματα οργάνωσης.

Και κάπου εδώ τελειώνουν τα επικοινωνιακά περίπτερα και αρχίζει η ουσία. Γιατί ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται πόσο λαμπερό ήταν το περίπτερο της ΔΥΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Ενδιαφέρεται αν θα βρει μια υπηρεσία που λειτουργεί, έναν υπάλληλο να τον εξυπηρετήσει και ένα σύστημα που δεν θα «πέσει» όταν το χρειάζεται.

Αν όλα έγιναν νόμιμα και με διαφάνεια, ας δοθούν απο την ,κατα τα άλλα έμπειρη και δραστήρια διοικήτρια της ΔΥΠΑ κ.Χορμόβα  όλα τα στοιχεία στη δημοσιότητα. Αν όχι, να αποδοθούν ευθύνες. Γιατί στα δημόσια χρήματα δεν χωρά ούτε υπερβολή ούτε συγκάλυψη. Χωρά μόνο διαφάνεια — και αυτή δεν χρειάζεται περίπτερο για να φαίνεται.

Σκάβουν παντού, αποκαθιστούν άραγε σωστά; Ερωτήματα για τα έργα φυσικού αερίου στο Καρπενήσι

Το έργο ανάπτυξης του δικτύου φυσικού αερίου στο Καρπενήσι είναι ασφαλώς σημαντικό και αναγκαίο για την πόλη. Όμως, τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν οι διαμαρτυρίες κατοίκων για την εικόνα που παρουσιάζουν αρκετές γειτονιές όπου πραγματοποιούνται εργασίες.

Δρόμοι και πεζοδρόμια σκάβονται, κοινόχρηστοι χώροι αναστατώνονται και, σύμφωνα με καταγγελίες, έχουν προκληθεί ζημιές ακόμη και σε υφιστάμενα δίκτυα κοινής ωφέλειας, με αποτέλεσμα προβλήματα σε τηλεφωνία και άλλες υπηρεσίες. Η ταλαιπωρία των κατοίκων είναι δεδομένη, όμως αυτό που προκαλεί μεγαλύτερο προβληματισμό είναι αν υπάρχει ο απαιτούμενος συντονισμός και έλεγχος πριν και κατά τη διάρκεια των εργασιών.

Το φυσικό αέριο είναι ένα έργο που πρέπει να γίνει, αλλά όχι με λογική «σκάβουμε και βλέπουμε τι θα βρούμε». Δήμος, εταιρεία και ανάδοχοι οφείλουν να γνωρίζουν πού βρίσκονται τα υφιστάμενα δίκτυα, να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα και, όπου προκαλούνται ζημιές, να προχωρούν άμεσα και ποιοτικά στην αποκατάστασή τους.

Οι δημότες δικαιούνται να γνωρίζουν ποιος έχει την ευθύνη, ποιος ελέγχει τις εργασίες και πότε θα αποκατασταθούν οι δρόμοι και οι υποδομές. Γιατί ένα έργο ανάπτυξης δεν κρίνεται μόνο από το πότε θα ολοκληρωθεί, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο γίνεται και το τι αφήνει πίσω του.

Άγιο είχε ο οδηγός στον Μαραθιά Αγράφων – Από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα

Στον οικισμό Βοιλάδα του Μαραθιά, ένα φορτηγό που μετέφερε ζωοτροφές σε κτηνοτρόφους βρέθηκε κυριολεκτικά ένα βήμα πριν από την ανατροπή.

Ο οδηγός ,λίγο πριν τον οικισμό, θέλοντας να αποφύγει μεγάλη λακκούβα στο οδόστρωμα ,έφυγε απο τον δρόμο με συνέπεια το βαρύ όχημα να πάρει επικίνδυνη κλίση με κίνδυνο να τουμπάρει.

Ευτυχώς οδηγός και  συνεπιβαίνοντές ,παρά το αρχικό σοκ και τον κίνδυνο,είναι καλά στην υγεία τους

Οι προειδοποιήσεις αγνοούνται

Η εικόνα των δρόμων στον Μαραθιά και γενικότερα στα Άγραφα δεν είναι άγνωστη.

Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται εδώ και χρόνια, ενώ ο πρόεδρος της κοινότητας κ. Βασίλης Μπαλατσιάς, έχει επανειλημμένα ενημερώσει και ενοχλήσει τη δημοτική αρχή, ζητώντας τα αυτονόητα: ασφαλείς και συντηρημένους δρόμους.

Την ίδια στιγμή, πολλοί δρόμοι στα Άγραφα παραμένουν ακαθάριστοι, με βλάστηση, φερτά υλικά και επικίνδυνα σημεία που περιορίζουν την ορατότητα και αυξάνουν τον κίνδυνο ατυχημάτων. Είναι επιτακτική ανάγκη να δοθεί άμεσα προτεραιότητα στον καθαρισμό και τη συντήρηση του οδικού δικτύου, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που, λόγω καλοκαιριού, ο πληθυσμός των Αγράφων αυξάνεται σημαντικά και η κυκλοφορία στους δρόμους είναι πολύ μεγαλύτερη.

Πόσο ακόμη θα παίζουν με ανθρώπινες ζωές;

Το χθεσινό περιστατικό δεν είναι μια απλή είδηση. Είναι μια σοβαρή προειδοποίηση.

Η δημοτική αρχή γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση, όμως επιλέγει να μην παρεμβαίνει ουσιαστικά. Το ερώτημα είναι πλέον αμείλικτο: Θα κινηθούν πριν χαθεί μια ανθρώπινη ζωή ή θα περιμένουν το πρώτο δυστύχημα για να αναζητήσουν ευθύνες;

Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες των Αγράφων δεν ζητούν τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο: δρόμους ασφαλείς, καθαρούς και συντηρημένους, που να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή και όχι να την θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο.

Ένα νέο κύμα απατών μέσω SMS επιχειρούν επιτήδειοι, αποστέλλοντας παραπλανητικά μηνύματα που εμφανίζονται να προέρχονται από την Τροχαία. Στόχος τους είναι η υποκλοπή προσωπικών δεδομένων και χρημάτων από ανυποψίαστους πολίτες.

Το μήνυμα ξεκινά με τη φράση «Το πρόστιμο Τροχαίας παραμένει ανεξόφλητο για περισσότερες από 10 ημέρες», προσκαλώντας τον παραλήπτη να πατήσει έναν σύνδεσμο για να «εξοφλήσει» το υποτιθέμενο πρόστιμο. Όπως καταγγέλλουν πολίτες, τα SMS αυτά προέρχονται από άγνωστους αριθμούς που ξεκινούν συνήθως με το πρόθεμα 212.

«Εμένα μου ήρθε ένα μήνυμα από έναν άγνωστο αριθμό, ξεκινώντας με 212, που αναφέρει ότι έχω πρόστιμο από την Τροχαία που αφορά το όχημα, που παραμένει ανεξόφλητο για περισσότερες από 10 μέρες. Ενώ δεν έχω καν δικό μου όχημα», αναφέρει χαρακτηριστικά πολίτης που έλαβε το ψεύτικο μήνυμα.

Πώς λειτουργεί η απάτη

Τα παραπλανητικά αυτά SMS ζητούν από τον αποδέκτη να ακολουθήσει το επισυναπτόμενο link και να εισαγάγει ευαίσθητα στοιχεία, όπως κωδικούς, αριθμούς ταυτότητας ή τραπεζικά δεδομένα. Ο σύνδεσμος οδηγεί σε πλαστό ιστότοπο, σχεδιασμένο ώστε να μοιάζει με την επίσημη πλατφόρμα της ΑΑΔΕ.

«Έγραφε ότι έχω κάνει κάποια παράβαση Τροχαίας ας πούμε και να πατήσω το link για να πληρώσω. Έλεγε ένα link ανεξάρτητης αρχής δημοσίων εσόδων», αναφέρει άλλος πολίτης, περιγράφοντας το περιεχόμενο του απατηλού μηνύματος.

Οι συστάσεις των αρχών

Η Αστυνομία και οι τράπεζες καλούν τους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην πατούν ποτέ σε συνδέσμους που περιλαμβάνονται σε SMS ή email, εάν δεν είναι βέβαιοι για την προέλευση τους. Επιπλέον, υπενθυμίζουν ότι καμία δημόσια υπηρεσία δεν ζητά μέσω μηνυμάτων την καταχώριση προσωπικών ή τραπεζικών στοιχείων.

Οι αρχές επισημαίνουν ότι σε περίπτωση λήψης τέτοιου μηνύματος, οι πολίτες θα πρέπει να το διαγράφουν άμεσα και να ενημερώνουν τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Δρόμος χωρίς μπάρες, ευθύνη χωρίς όνομα-Στον δρόμο Προυσός–Τόρνος η ασφάλεια… έπεσε στον γκρεμό

 Ένας δρόμος που περιμένει το επόμενο δυστύχημαΣτον δρόμο Προυσός – Τόρνος, στην καρδιά της Ευρυτανίας, η επικινδυνότητα δεν είναι απλώς μια εκτίμηση. Είναι μια πραγματικότητα που την επιβεβαιώνουν οι κάτοικοι εδώ και χρόνια. Απότομες χαράδρες, μεγάλη υψομετρική διαφορά και ένα οδικό δίκτυο που σε πολλά σημεία παραμένει χωρίς τα στοιχειώδη μέσα προστασίας: τις μεταλλικές μπάρες ασφαλείας.

Πριν λίγες ημέρες, ένας συμπολίτης μας έχασε τη ζωή του στο συγκεκριμένο σημείο. Ένα τραγικό συμβάν που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία, αλλά που για πολλούς κατοίκους δεν ήταν απρόσμενο. Το σημείο είναι γνωστό για την επικινδυνότητά του. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και μετά το δυστύχημα, τίποτα δεν άλλαξε. Ούτε προσωρινά μέτρα, ούτε μπάρες, ούτε καν μια άμεση παρέμβαση.

Η εικόνα του δρόμου μιλά από μόνη της: άκρες που καταλήγουν σε γκρεμούς και ένα οδόστρωμα που δείχνει ξεκάθαρα πως χρειάζεται βελτίωση. Όταν ένας δρόμος παραμένει έτσι για δεκαετίες, δεν πρόκειται για ατυχία. Πρόκειται για αδιαφορία.

Υποδομές που «θα γίνουν κάποτε»

Η απάντηση που συχνά ακούνε οι κάτοικοι είναι αποκαρδιωτική: «θα δούμε αν βγει κάποια εργολαβία τα επόμενα χρόνια». Δηλαδή, για να μπουν μπάρες σε έναν επικίνδυνο δρόμο που χρησιμοποιείται καθημερινά από κατοίκους και επισκέπτες, πρέπει πρώτα να υπάρξει… χρόνος, διαδικασία και χρηματοδότηση.

Την ίδια στιγμή, πέρυσι έγιναν τοιχία σε άλλο σημείο του οδικού δικτύου στον Τόρνο από την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Αυτό σημαίνει ότι παρεμβάσεις μπορούν να γίνουν όταν υπάρχει προτεραιότητα. Το ερώτημα είναι απλό και σκληρό: γιατί οι μπάρες ασφαλείας δεν αποτελούν προτεραιότητα;

Οι μπάρες δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικό στοιχείο οδικής ασφάλειας. Είναι το τελευταίο εμπόδιο ανάμεσα σε ένα αυτοκίνητο και τον γκρεμό. Όταν αυτές απουσιάζουν, το μήνυμα που στέλνεται είναι ότι η ασφάλεια των ανθρώπων μπορεί να περιμένει.

Η πιο επικίνδυνη συνήθεια: να συνηθίζουμε τον κίνδυνο

Ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η κατάσταση του δρόμου. Είναι η συνήθεια που δημιουργείται: ένα δυστύχημα συγκλονίζει, ακολουθούν λίγες ημέρες αγανάκτησης και μετά η ζωή συνεχίζεται μέχρι το επόμενο.

Αυτό ακριβώς φοβούνται οι κάτοικοι της περιοχής. Ότι το πρόσφατο δυστύχημα θα γίνει άλλη μία θλιβερή ιστορία που θα ξεχαστεί, ενώ ο δρόμος θα παραμείνει ίδιος.

Η Ευρυτανία δεν είναι μόνο ένας τόπος για τουριστικές φωτογραφίες. Είναι ένας τόπος όπου ζουν άνθρωποι, οικογένειες, ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι που διασχίζουν καθημερινά αυτούς τους δρόμους. Είναι επίσης ένας τόπος που δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει αμείλικτο:

Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν για να τοποθετηθούν οι αυτονόητες μπάρες ασφαλείας;

Γιατί, σε έναν δρόμο όπου η απουσία τους είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου, η καθυστέρηση δεν είναι απλώς γραφειοκρατία. Είναι ευθύνη. Και αυτή η ευθύνη δεν μπορεί να μένει για πάντα χωρίς όνομα.

Αντιδράσεις προκαλεί η απόφαση της κυβέρνησης να εγκρίνει τους περιβαλλοντικούς όρους για το υδροηλεκτρικό έργο «Αυλάκι» στον Αχελώο.

Η Πρωτοβουλία Πολιτών και Φορέων για την Προστασία και Ανάδειξη της Κοιλάδας του Αχελώου ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εκφράζοντας ανησυχίες για τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και την τοπική κοινωνία.

Το έργο χωροθετείται εντός περιοχής Natura 2000 («Κοιλάδα Αχελώου και Όρη Βάλτου»), γεγονός που έχει προκαλέσει αντιρρήσεις από φορείς και υπηρεσίες, μεταξύ αυτών οι Περιφέρειες Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας, καθώς και οι Δήμοι Γ. Καραϊσκάκη και Αμφιλοχίας. Παρά τις ενστάσεις, η έγκριση προχώρησε, με το Υπουργείο να υποστηρίζει ότι πρόκειται για έργο ανάπτυξης.

Να σημειωθεί  ότι στον Αχελώο λειτουργούν ήδη πέντε μεγάλα φράγματα, ενώ δύο ακόμη βρίσκονται σε εξέλιξη. Οι τοπικές αντιδράσεις επικεντρώνονται στον κίνδυνο περαιτέρω επιβάρυνσης ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου οικοσυστήματος.

H ανακοίνωση

«Η απόφαση αυτή, που υπογράφτηκε στις 19 Αυγούστου 2025, δεν είναι απλώς μια τυπική διοικητική πράξη· είναι μια ωμή επίθεση στο φυσικό περιβάλλον, στην ιστορική μνήμη και στην κοινωνική συνοχή της περιοχής’, λέει η Πρωτοβουλία σε ανακοίνωση της, σημειώνοντας αναλυτικά τα ακόλουθα:

«Η ίδια η ΑΕΠΟ αναγνωρίζει ότι το έργο χωροθετείται εντός της περιοχής Natura 2000 (GR2110006 «Κοιλάδα Αχελώου και Όρη Βάλτου»), σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας για σπάνια είδη ορνιθοπανίδας. Παρ’ όλα αυτά, το Υπουργείο παρουσιάζει την κατάκλυση δασών, γης και βιοτόπων ως «αναβάθμιση» και «ανάπτυξη».

Οι αρνητικές γνωμοδοτήσεις κρίσιμων φορέων – Περιφέρειας Ηπείρου, Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, Δήμων Γ. Καραϊσκάκη και Αμφιλοχίας, Διευθύνσεων Δασών και Υδάτων, ΟΦΥΠΕΚΑ – αγνοήθηκαν. Αντί το κράτος να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον, έδρασε σαν διεκπεραιωτής των αιτημάτων μιας ιδιωτικής εταιρείας.

Περαιτέρω, πολλές υπηρεσίες δήλωσαν ότι «αδυνατούν να γνωμοδοτήσουν» λόγω ελλείψεων στη μελέτη. Αντί να απαιτηθούν ουσιαστικές διορθώσεις, η Κυβέρνηση προχώρησε κανονικά, επιλέγοντας να αγνοήσει τα ίδια της τα πρωτόκολλα. Οι πολίτες που συμμετείχαν στη διαβούλευση και είπαν ένα ηχηρό «όχι» αντιμετωπίστηκαν σαν εμπόδιο που έπρεπε να παρακαμφθεί.

Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι ο Αχελώος βρίσκεται ήδη σε κατάσταση υδροηλεκτρικού κορεσμού. Σήμερα λειτουργούν πέντε μεγάλα φράγματα (Καστράκι, Κρεμαστά, Στράτος Ι και ΙΙ, Δαφνοζωνάρα) και δύο ακόμη βρίσκονται υπό κατασκευή ή αδειοδότηση (Συκιά, και Μεσοχώρα). Είναι αδιανόητο να συνεχίζεται αυτή η αλυσίδα καταστροφής ενός μοναδικού ποταμιού, που έχει μετατραπεί σε ενεργειακό πειραματόζωο, αγνοώντας τις αρχές της αειφορίας και της ισόρροπης διαχείρισης των υδάτων.

Και βέβαια, η στάση του Δήμου Αργιθέας δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη: ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των παραποτάμιων κατοίκων είπε «όχι», ο Δήμος γνωμοδότησε «ναι». Υπέρ ποίων συμφερόντων; Με ποια ανταλλάγματα; Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει για να υπογράφει την καταδίκη του τόπου αλλά για να προστατεύει την κοινωνία».

Γιατί δεν πρέπει να κατασκευαστεί το φράγμα

«Το έργο δεν φέρνει ανάπτυξη· φέρνει καταστροφή’, λέι η ίδια ανακοίνωση αναφέροντας ότι:.

◊ Οι κάτοικοι δεν κερδίζουν τίποτα. Αντίθετα, θα χάσουν γη, χωράφια, περιουσίες, μνήμες και το φυσικό τους περιβάλλον.

◊ Η «αναβάθμιση οδικού δικτύου» είναι κοροϊδία. Δεν πρόκειται για αυτοκινητόδρομους ή σοβαρές συνδέσεις αλλά για εργοταξιακούς δρόμους που θα εξυπηρετούν μόνο την εταιρεία.

◊ Ενεργειακά το έργο είναι ασύμφορο. Η απόδοση δεν δικαιολογεί την τεράστια περιβαλλοντική ζημιά. Αντί για φαραωνικά φράγματα, η χώρα χρειάζεται αποκεντρωμένες ΑΠΕ, με σεβασμό στο τοπίο και στην κοινωνία.

◊ Οι φυσικές άμυνες χάνονται. Το φράγμα δεν θα προστατεύσει από πλημμύρες· αντίθετα, καταστρέφει την ισορροπία της κοίτης και αυξάνει τους κινδύνους για τις τοπικές κοινότητες.

Πώς πρέπει να αναπτυχθεί η Κοιλάδα του Αχελώου

Η Πρωτοβουλία Πολιτών και Φορέων σημειώνει ακόμη ότι η Κοιλάδα του Αχελώου δεν έχει ανάγκη από τσιμέντο αλλά από όραμα. Ένα σχέδιο που θα στηρίζεται στη μοναδικότητα του τόπου:

♦ Στα πτρινα γεφύρια, στα αρχαία μνημεία, τα βυζαντινά μνημεία και τα μοναστήρια, που μπορούν να γίνουν κόμβοι πολιτιστικών διαδρομών.

♦ Στις όμορφες παραλίες του Αχελώου, που έκαναν γνωστή την περιοχή σε όλη την Ελλάδα και μπορούν να αποτελέσουν κέντρο ήπιου τουρισμού.

♦ Στα βουνά, τα φαράγγια και τα δάση, που προσφέρονται για πεζοπορικό τουρισμό, αθλητικές δραστηριότητες και περιβαλλοντική εκπαίδευση.

♦ Στην αγροδιατροφική ταυτότητα της περιοχής, με αμπελώνες, μελισσοκομία και τοπικά προϊόντα, που μπορούν να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και εισόδημα.

♦ Στην καινοτομία: σύγχρονα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγροδιατροφικής έρευνας και πράσινης τεχνολογίας που θα κρατήσουν τους νέους στον τόπο τους.

Αυτό είναι το μέλλον που αξίζει στην Κοιλάδα· ένα μέλλον που θα αναδεικνύει τη φύση, την ιστορία και τους ανθρώπους της. Ένα μέλλον που θα χτίζεται πάνω στη ζωή, όχι στην καταστροφή.

Τέλος στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι: «Η Πρωτοβουλία θα προσφύγει άμεσα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα κινητοποιήσει πολίτες, φορείς, την επιστημονική κοινότητα, τα κόμματα και τις οικολογικές οργανώσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Ο Αχελώος και η Κοιλάδα του δεν είναι ιδιοκτησία εταιρειών ούτε καμίας κυβέρνησης. Είναι το ποτάμι της ζωής μας, η ψυχή του τόπου μας. Και αυτή την ψυχή δεν θα την αφήσουμε να την πνίξουν κάτω από το τσιμέντο.

Καλούμε κάθε πολίτη, κάθε φορέα, κάθε συλλογικότητα, κόμμα ή οικολογική οργάνωση να σταθεί στο πλευρό μας. Η Κοιλάδα του Αχελώου δεν είναι υπόθεση ενός χωριού ή μιας περιοχής· είναι υπόθεση όλης της Ελλάδας. Αν χαθεί, χάνεται μαζί του ένα κομμάτι της ιστορίας, της φύσης και της ψυχής μας. Σήμερα είναι η Κοιλάδα του Αχελώου· αύριο μπορεί να είναι ο τόπος του καθενός μας. Μην αφήσουμε το έγκλημα να ολοκληρωθεί».

Η Συνάντηση Νεολαίας της Πανελλήνια Ομοσπονδία Αργιθεάτικων Συλλόγων θα πραγματοποιηθεί φέτος από τις 24 έως και 27 Ιουλίου 2025 στη Δυτική Αργιθέα.

Ωστόσο δέκτες αντιδράσεων γίναμε απο πολίτες και συλλόγους που εναντιώνονται στην χορηγία των εκδηλώσεων απο ιδιωτική εταιρεία που έχει αναλάβει μεγάλα έργα κατασκευής αιολικών στην περιοχή.

"Ο πολιτισμός μας δεν χρηματοδοτείται από εκείνους που υπονομεύουν το μέλλον του τόπου μας"

Σε ανάρτησή της η "Πρωτοβουλία Πολιτών και Φορέων για την Προστασία και Ανάδειξη της Κοιλάδας Αχελώου" μεταξύ άλλων αναφέρει:

"Με λύπη και έντονο προβληματισμό πληροφορηθήκαμε ότι η εταιρεία ΤΕΡΝΑ Energy εμφανίζεται ως χορηγός στις φετινές κορυφαίες πολιτιστικές εκδηλώσεις της Αργιθέας, το 26ο Αντάμωμα Αργιθεατών και την 7η Συνάντηση Νεολαίας Π.Ο.Α.Σ., οι οποίες τελούν υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Δήμου Αργιθέας.

Η επιλογή αυτή είναι ατυχής και επικίνδυνη. Η ΤΕΡΝΑ Energy δεν είναι ένας ουδέτερος επιχειρηματικός φορέας. Είναι η εταιρεία που σχεδιάζει και προωθεί την κατασκευή του φράγματος και υδροηλεκτρικού έργου στο Αυλάκι, στην καρδιά της Κοιλάδας του Αχελώου — ενός έργου που έχει προκαλέσει τεκμηριωμένες αντιδράσεις από την επιστημονική κοινότητα, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και την τοπική κοινωνία. Ένα έργο που απειλεί να αλλοιώσει ανεπανόρθωτα το φυσικό περιβάλλον, την πολιτισμική ταυτότητα και τις αναπτυξιακές προοπτικές της περιοχής μας.

Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι ο ίδιος φορέας που επιδιώκει την οικολογική και παραγωγική υποβάθμιση της Κοιλάδας Αχελώου, παρουσιάζεται σήμερα ως “ευεργέτης” της τοπικής μας παράδοσης και νεολαίας.

Ο πολιτισμός μας δεν χρηματοδοτείται από εκείνους που υπονομεύουν το μέλλον του τόπου μας.

Καλούμε την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αργιθεατικών Συλλόγων και κάθε θεσμικό φορέα της περιοχής να αναλογιστούν τη σημασία των επιλογών τους.

Η διατήρηση της πολιτιστικής μας ταυτότητας, του φυσικού μας πλούτου και της συλλογικής μας αξιοπρέπειας δεν είναι προς πώληση. Και τελικά πόσο κοστίζει η σιωπή απέναντι στην καταστροφή της φύσης και της ιστορίας μας;

Η Ομοσπονδία Αργιθεατών χρωστά εξηγήσεις.Η Κοιλάδα του Αχελώου δεν χαρίζεται. Υπερασπίζεται".

"Δεν θα απολογηθούμε σε κανέναν για ποιο λόγο αποδεχτήκαμε χορηγίες και από ποιες εταιρίες"

Απάντηση στα όσα λέγονται και γράφονται για την χορηγία ,ήρθε απο την Πρόεδρος της ΠΟΑΣ κ.Νανά Μαυραντζά που σε σχόλιό της αναφέρει:

"...αν και εκτιμώ πολύ τη δουλειά που κάνετε για όσα θεωρείτε ότι πρέπει να υπερασπίζεστε, διακρίνω δυστυχώς μια μονομερια στην κριτική σας απέναντι στην ΠΟΑΣ. Προφανώς δεν σας είδα να αναφέρεστε στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αργιθεάτικων Συλλόγων με μακροσκελή ανάρτηση για τις παρεμβάσεις της κατά των Αιολικών στην Αργιθεα και στην ευρύτερη περιοχή των Αγράφων. Δεν σας είδα να αναρτάται την συμπλευση μας σε όλες τις αντιρρήσεις κατά των αδειών που κατατέθηκαν και για τις οποίες μας ενημερώνατε και άμεσα το ΔΣ και αρκετοί αργιθεατικοι συλλογοι υπέβαλλαν.Δεν σας είδα να αναφέρετε ότι ήμασταν δίπλα σε όλο αυτόν τον αγώνα όταν ζητήσατε σύμπραξη φτάνοντας ακόμη και στο ΣτΕ.

Εμεις σαν ΠΟΑΣ, σαν Αργιθεάτες είμαστε υπερήφανοι για την πορεία μας. Δεν θα απολογηθούμε σε κανέναν για ποιο λόγο αποδεχτήκαμε χορηγίες και από ποιες εταιρίες, όπως δεν κρίνουμε πότε κανένα σωματείο η φορέα για τις χρηματοδοτησεις που δέχτηκε. Δεν θα σας ζητήσουμε συγνώμη γιατί προσπαθούμε να βρούμε χορηγίες για να κάνουμε πράγματα στον τόπο μας...Θα απαιτήσω όμως ένα συγνώμη από μέρους όλων σας για την άθλια κριτική σας γεμάτη υπονοούμενα σε βαθμό που προβάλλει προσωπικότητες και αγγίζει θέματα ηθικής τάξης. Εμείς έχουμε φυσικά και ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ και είμαστε γνωστοί για το ήθος μας και την ηθική μας. Συνεπώς, ασχοληθείτε με αυτά που έχουν ουσία και όχι με αυτά που σκοπίμως προσπαθούν να βάλλουν εναντίον ενός συλλογικού οργάνου που μάχεται αθόρυβα για το καλό του τόπου του. Την επόμενη φορά που θα ψάχνουμε για χορηγούς για τις δράσεις μας,θα σας ζητήσουμε όλους να συνεισφέρετε για να αρνηθούμε τις χορηγίες από εταιρίες που δεν συμπαθείτε.

Και για να μην ψάχνετε ποια είμαι".

 Με κορδέλες, πανηγυρικούς λόγους και τυμπανοκρουσίες εγκαινιάστηκε τα τέλη του 2021 ο παιδικός σταθμός στην Παλαιοκατούνα Αγράφων, φέροντας ελπίδα σε δεκάδες οικογένειες της περιοχής.

Τρία χρόνια μετά, το κτήριο στέκει άδειο, κλειστό και σιωπηλό – σύμβολο μιας τοπικής εξαγγελίας που έμεινε στα χαρτιά.

Ο παιδικός σταθμός, έργο που χρηματοδοτήθηκε απο τιε εταιρείες Eurolife FFH-HOPEgenesis, υποτίθεται ότι θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες των οικογενειών του απομακρυσμένου χωριού των Αγράφων και θα προσέφερε ασφάλεια και δημιουργική απασχόληση στα μικρά παιδιά. Οι κάτοικοι θυμούνται ακόμα την τελετή των εγκαινίων: τον δήμαρχο να κόβει την κορδέλα, τις κάμερες να καταγράφουν, τα λόγια περί "ανάπτυξης στην ελληνική περιφέρεια".

Από τότε, όμως, τίποτα. Ο παιδικός σταθμός δεν λειτούργησε ούτε για μία μέρα. Ο εξοπλισμός –εκεί όπου έχει τοποθετηθεί– έχει ήδη αρχίσει να φθείρεται από την εγκατάλειψη, ενώ το κτήριο παρουσιάζει σημάδια φθοράς. 

Οι γονείς της περιοχής είναι αγανακτισμένοι. «Μας κοροϊδεύουν. Περιμέναμε έναν χώρο για τα παιδιά μας, και τελικά πήραμε μια ακόμα εγκαταλελειμμένη υπόσχεση», λέει κάτοικος του χωριού. Οι εργαζόμενοι στην προσχολική αγωγή επίσης εκφράζουν ανησυχία για το γεγονός ότι σε ολόκληρες περιοχές της ορεινής Ευρυτανίας δεν υπάρχει καμία πρόνοια για τις ανάγκες των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Η ιστορία του παιδικού σταθμού στην Παλαιοκατούνα είναι, δυστυχώς, μόνο ένα παράδειγμα ενός ευρύτερου φαινομένου: έργα που γίνονται για επικοινωνιακούς λόγους, χωρίς πραγματικό σχεδιασμό ή πρόθεση υλοποίησης. Ενός κράτους που επενδύει σε τυμπανοκρουσίες και εγκαίνια, αλλά όχι στην καθημερινότητα των πολιτών.

Το ερώτημα παραμένει: ποιος θα αναλάβει την ευθύνη; Και κυρίως, πότε –αν ποτέ– θα ανοίξει αυτός ο σταθμός για να επιτελέσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε;

 Στο ΔΣ με ερώτηση Μπαμπαλή

Το θέμα του κλειστού παιδικού σταθμού στην Παλαιοκατούνα απασχόλησε και το τελευταίο δημοτικό συμβούλιο .

Ο επικεφαλής της Αντιπολίτευσης Θεόδωρος Μπαμπαλής σε ερώτησή του προς τον δήμαρχο  ανέφερε μεταξύ άλλων:

" Ο Παιδικός Σταθμός της Παλαιοκατούνας που είχαμε πριν από δυο – τρία χρόνια τα εγκαίνια,βγάλαμε φωτογραφίες εκεί, πανηγύρια, χαρές, πρόκειται να στελεχωθεί κάποια στιγμή να μπει σε λειτουργία ή θα είναι απλώς αναμνηστικές οι φωτογραφίες, όπως έγινε και με το ασθενοφόρο στο Ραπτόπουλο; 

Ωμή παραδοχή Καρδαμπίκη για τον παιδικό σταθμό-φάντασμα-"Προσπαθούμε αλλά"...

"Ο Παιδικός Σταθμός για να λειτουργήσει χρειάζεται συγκεκριμένο προσωπικό. Αυτό το προσωπικό το έχουμε ζητήσει επανειλημμένα στο Υπουργείο και το έχουμε βάλει και στις προσλήψεις. Νομίζω μας έχουν εγκρίνει δυο προσλήψεις. Αλλά υπάρχει και το εξής δεδομένο, δηλαδή, προσπαθήσαμε να το λειτουργήσουμε μέσω voucher που λειτουργούν πολλοί Παιδικοί Σταθμοί. Δηλαδή, πρέπει να υπάρχει ένας αριθμός ατόμων στα οποία δίνει κάποια επιδότηση το κράτος και μπορεί να λειτουργήσει. Αυτό δεν μπορέσαμε να το καταφέρουμε...τόνισε στην απάντησή του προς τον Μπαμπαλή ο δήμαρχος Αγράφων Αλέξης Καρδαμπίκης.

Και συνέχισε λέγοντας:"Δεν ξέρω πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι, προσπάθειά μας είναι όμως για να λειτουργήσει. Έχετε δίκιο όμως, πραγματικά, ο Σταθμός δεν λειτούργησε, ένας Σταθμός πρότυπος. Από τη μεριά του Δήμου κάναμε ότι μπορούσαμε να κάνουμε και σε κεντρικό επίπεδο και σε Υπουργούς και ότι μπορεί να φανταστεί άνθρωπος, αλλά προς το παρόν δεν έχει καρποφορήσει".