Το νερό της Ευρυτανίας στο στόχαστρο σχεδιασμών: ΕΥΔΑΠ, «Εύρυτος» και Πούντος – Ποιος αποφασίζει για τον φυσικό πλούτο του τόπου;

Η συζήτηση για το μέλλον των υδάτινων πόρων της Ευρυτανίας αποκτά νέες διαστάσεις, με τον Δήμο Αγράφων να παρεμβαίνει επισήμως και να διαψεύδει το δημοσίευμα περί «μυστικής συνάντησης» του δημάρχου Αλέξη Καρδαμπίκη με τη διοίκηση της ΕΥΔΑΠ στην Αθήνα. Η διάψευση, ωστόσο, συνοδεύεται από μια σημαντική παραδοχή: η συνάντηση πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρόσκλησης της εταιρείας προς τους δήμους της χώρας και αντικείμενό της ήταν η ενημέρωση για τον σχεδιασμό διαχείρισης των υδάτων.Μάλιστα, στην τοποθέτησή του στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 27 Οκτωβρίου, ο δήμαρχος αναφέρθηκε ευθέως στη διερεύνηση δημιουργίας ενιαίου φορέα, αλλά και στην πιθανότητα ενιαίας τιμολογιακής πολιτικής, εκφράζοντας την ανησυχία ότι μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να επιβαρύνει τους δημότες. 

Την ίδια ώρα, στο Καρπενήσι, το Δημοτικό Συμβούλιο τοποθετήθηκε αρνητικά, στο σύνολό του, για το σχέδιο «Εύρυτος», που αφορά τη μεταφορά υδάτων από ποταμούς της Ευρυτανίας προς τον Εύηνο. Και όλα αυτά έρχονται σε συνέχεια της υπόθεσης του Πούντου και της πρόσφατης ακύρωσης που επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων των Αγράφων.

Είναι πλέον σαφές ότι το νερό της Ευρυτανίας δεν αποτελεί μια μεμονωμένη τοπική υπόθεση, αλλά ένα ζήτημα με πολλές παραμέτρους, οικονομικές, περιβαλλοντικές και πολιτικές. Η διάψευση περί μυστικής συνάντησης δεν αναιρεί τα ερωτήματα που γεννούν οι ίδιες οι επαφές και οι σχεδιασμοί που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Τι ακριβώς συζητήθηκε με την ΕΥΔΑΠ; Ποια θα είναι η θέση του Δήμου Αγράφων εάν κατατεθεί επίσημη πρόταση; Πώς διασφαλίζεται ότι το νερό θα παραμείνει προσιτό στους κατοίκους και ότι οι τοπικές κοινωνίες θα έχουν ουσιαστικό λόγο στις αποφάσεις; Από τον «Εύρυτο» μέχρι την ΕΥΔΑΠ και τον Πούντο, η Ευρυτανία βρίσκεται μπροστά σε μια συζήτηση που δεν μπορεί να περιοριστεί σε ανακοινώσεις και διαψεύσεις.

Γιατί το νερό δεν είναι απλώς ένα τιμολόγιο ύδρευσης ή ένας υδρολογικός σχεδιασμός. Είναι φυσικός πλούτος, δημόσιο αγαθό και κομμάτι της ίδιας της ταυτότητας αυτού του τόπου. Και οι κάτοικοί του δικαιούνται να γνωρίζουν εγκαίρως τι σχεδιάζεται για το μέλλον του

Άγραφα: Τα 7.502 ευρώ άναψαν φωτιές-Ζητά απαντήσεις ο Γκορόγιας

Για πρώτη φορά μετά την ανεξαρτητοποίησή του, ο Παναγιώτης Γκορόγιας περνά από τη δήλωση στην πράξη και ανοίγει δημόσια μέτωπο ελέγχου απέναντι στη δημοτική αρχή του Αλέξη Καρδαμπίκη.

Με αφορμή την απευθείας ανάθεση των 7.502 ευρώ για τουριστικούς χάρτες και είδη προβολής, ο ανεξάρτητος πλέον δημοτικός σύμβουλος ζητά στοιχεία, προσφορές και τεκμηρίωση. Δεν είναι, όμως, ένας τυχαίος παρατηρητής: ο Γκορόγιας υπήρξε για χρόνια στέλεχος της ίδιας διοίκησης και Αντιδήμαρχος Οικονομικών, έχοντας μάλιστα χειριστεί από τη συγκεκριμένη θέση ζητήματα οικονομικής λειτουργίας του Δήμου. 

Κι εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον: ο άνθρωπος που μέχρι χθες βρισκόταν μέσα στη διοίκηση, σήμερα ζητά από την ίδια διοίκηση να ανοίξει τα χαρτιά της.

Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη της ανάρτησης. Είναι η πρώτη δημόσια παρέμβαση του Γκορόγια μετά την ανεξαρτητοποίησή του που στρέφεται τόσο ευθέως κατά της δημοτικής αρχής.  Αν η ανάρτηση αυτή αποτελεί την αρχή μιας νέας παρουσίας του στο Δημοτικό Συμβούλιο και στα δημόσια πράγματα των Αγράφων, τότε είναι σαφές ότι από εδώ και πέρα θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα ακολουθήσουν κι άλλες παρεμβάσεις για αποφάσεις, αναθέσεις και ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία του Δήμου.

Η δημοτική αρχή, από την πλευρά της, έχει κάθε δικαίωμα να απαντήσει και να δώσει τα στοιχεία που ζητούνται.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το πραγματικό τεστ του «νοικοκυρέματος» δεν είναι ποιος το διακηρύσσει, αλλά τι λένε τα έγγραφα. Και τώρα, τα έγγραφα είναι αυτά που ζητά ο πρώην «εσωτερικός» της διοίκησης.

Το πρόβλημα της πανίδας και της διαχείρισης του πληθυσμού των λύκων στη χώρα μας έχει περάσει προ καιρού από τη σφαίρα του περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος στη ζώνη της κοινωνικής έκτακτης ανάγκης.

Ωστόσο, αυτό που βιώνουν τις τελευταίες ημέρες οι κάτοικοι και οι κτηνοτρόφοι στα ορεινά Άγραφα Ευρυτανίας ξεπερνά κάθε προηγούμενο, αγγίζοντας τα όρια της τραγωδίας και του παραλόγου.

Δεν μιλάμε πλέον για απομακρυσμένες επιθέσεις σε ορεινά βοσκοτόπια, ούτε για τις συνηθισμένες δυσκολίες της κτηνοτροφίας στην ελληνική επαρχία. Πριν από μόλις τρία 24ωρα, στον οικισμό Βασιλέσι Πρασιάς, αγέλες λύκων τόλμησαν το αδιανόητο: εισέβαλαν καταμεσής του οικισμού, ακριβώς δίπλα από τα σπίτια, και κασπαράζουν τρία πρόβατα ανυποψίαστου κτηνοτρόφου. Οι εικόνες αυτές δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά· είναι η σκληρή, καθημερινή πραγματικότητα ενός χωριού που νιώθει ότι το έχουν εγκαταλείψει στη μοίρα του.

Η οργή των κτηνοτρόφων

Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής βρίσκονται δικαίως στα «κάγκελα». Βλέπουν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής, τις επενδύσεις και τον καθημερινό μόχθο τους να γίνονται βορά σε λίγα λεπτά, χωρίς κανένα δίχτυ ασφαλείας. 

 Απαιτούνται εδώ και τώρα:

Σοβαρά, εφαρμόσιμα μέτρα διαχείρισης του πληθυσμού των λύκων από τους αρμόδιους φορείς.

Ουσιαστική αποζημίωση και στήριξη των πληγέντων κτηνοτρόφων.

Έμπρακτη κινητοποίηση της δημοτικής αρχής και της περιφέρειας, η οποία δεν μπορεί άλλο να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες.

Δημοτικό Συμβούλιο Αγράφων: «Φασισμός», «κατάντια» και «καραγκιόζης» – Τα παραλειπόμενα μιας θυελλώδους συνεδρίασης

Σε μια από τις πιο έντονες συνεδριάσεις των τελευταίων ετών εξελίχθηκε η συζήτηση για την ανάκληση της απόφασης 55/2025, που αφορά την αξιοποίηση της πηγής «Πούντος» στη Γρανίτσα και την προοπτική εμφιάλωσης του νερού από ιδιώτη. Η συζήτηση στο τελευταίο ΔΣ  μόνο τυπική δεν ήταν. Είχε ένταση, σκληρές αντιπαραθέσεις, αλληλοκατηγορίες, αναφορές σε διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες, αλλά και διαφορετικές αντιλήψεις για το αν πρόκειται για μια μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία ή για μια απόφαση που μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στον Δήμο Αγράφων.

Ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης Θεόδωρος Μπαμπαλής, που έφερε το θέμα προς συζήτηση, υποστήριξε ότι τα νεότερα στοιχεία ανατρέπουν τα δεδομένα πάνω στα οποία ελήφθη η 55/2025. Επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, ζητήματα ιδιοκτησίας της πηγής, τις θέσεις του Δασαρχείου και του Κτηματολογίου, την επάρκεια του νερού, το ΣΧΟΟΑΠ, το άρθρο 27 του Ν. 5039/2023, αλλά και τα οικονομικά δεδομένα της υπόθεσης. Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στα προβλεπόμενα αντισταθμιστικά οφέλη, στην προτεραιότητα πρόσληψης κατοίκων συγκεκριμένης Κοινότητας και στην άποψη ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεν διασφαλίζει επαρκώς το συμφέρον του Δήμου. Παράλληλα, έκανε αναφορά και στην ποινική διάσταση της υπόθεσης, καθώς, όπως υποστήριξε, βρίσκονται σε εξέλιξη διαδικασίες διερεύνησης.

Στην απέναντι πλευρά, ο δήμαρχος Αγράφων Αλέξανδρος Καρδαμπίκης επιχείρησε να αποδομήσει ένα προς ένα τα επιχειρήματα της εισήγησης, υποστηρίζοντας ότι η 55/2025 δεν αποτελεί τελική απόφαση για την υλοποίηση της επένδυσης, αλλά δίνει στην εταιρεία τη δυνατότητα να προχωρήσει στις απαραίτητες μελέτες και αδειοδοτήσεις.  Ο κ. Καρδαμπίκης αναφέρθηκε ακόμη στην απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 152, στις δικαστικές διαδικασίες που έχουν προηγηθεί, αλλά και στην πραγματογνωμοσύνη που έχει συνταχθεί, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τη σημασία της. Υποστήριξε ότι δεν έχει ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος αιρετών και ότι η εισαγγελική διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο της έρευνας. Παράλληλα, υπερασπίστηκε τη θέση του Δήμου ότι η πηγή αποτελεί δημοτική περιουσία, ενώ χαρακτήρισε την επένδυση μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία για την περιοχή. Η αντιπαράθεση κορυφώθηκε όταν ο δήμαρχος έκανε λόγο για «παραπληροφόρηση», «λαϊκισμό» και προσπάθεια να αποτραπεί μια επένδυση που, κατά την άποψή του, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική οικονομική ανάσα για τα Άγραφα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ο αντιδήμαρχος Κώστας Νιάφας, ο οποίος έβαλε στο τραπέζι την παράμετρο της απασχόλησης και της παραμονής των νέων στον τόπο. Το ερώτημα, όπως το έθεσε, ήταν εάν τα Άγραφα μπορούν να κρατήσουν τους νέους ανθρώπους χωρίς επενδύσεις και χωρίς νέες θέσεις εργασίας. Παράλληλα, έκανε λόγο για μικροπολιτική αντιπαράθεση και έθεσε ερωτήματα προς τον κ. Μπαμπαλή σχετικά με τη στάση του απέναντι σε άλλα έργα στην περιοχή, μεταξύ αυτών και το υδροηλεκτρικό.Νωρίτερα σε άλλο θέμα συζήτησης αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του σε αυστηρό ύφος προς τον κ.Γκορόγια τονίζοντας .."Μην ξύνεσται στην γκλίτσα του τσοπάνη γιατί θα βρεθείτε πολύ μπλεγμένος"...

Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση του δημοτικού συμβούλου της αντιπολίτευσης Θεόδωρου Τσιάμη, ο οποίος σε αυστηρό τόνο απάντησε ότι είναι «αμαρτία» να υποτιμώνται και να χαρακτηρίζονται οι δημοτικοί σύμβουλοι, ζητώντας μάλιστα από τον κ. Νιάφα να ανακαλέσει, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη συμπεριφορά «φάουλ» και «φασισμό». Από την πλευρά του, ο αντιδήμαρχος Απόστολος Ζαχαράκης υποστήριξε ότι υπάρχει πολύ νερό στην πηγή και ότι κάθε αξιοποίηση του υδάτινου πλούτου μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος του τόπου. Ο λόγος για το ότι θα ψηφίσει την ανάκληση παρότι διαφωνεί προκάλεσε επίσης αντιδράσεις, με τον κ. Τσιάμη να χαρακτηρίζει «κατάντια» τη συγκεκριμένη προσέγγιση.

Παρέμβαση με ιδιαίτερο πολιτικό συμβολισμό έκανε και ο δημοτικός σύμβουλος Στέφανος Τσιαμάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι την εισήγηση για την ανάκληση θα έπρεπε να την είχε φέρει ο ίδιος ο δήμαρχος, ενώ ο  Παναγιώτης Γκορόγιας τάχθηκε υπέρ της ανάκλησης, εκτιμώντας ότι η δημοτική αρχή δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά μετά τις εξελίξεις. Ο ίδιος απέδωσε μεγάλο μέρος του προβλήματος στο γεγονός ότι η αρχική εισήγηση προχώρησε χωρίς την απαιτούμενη, κατά την άποψή του, διαβούλευση, ενώ δεν έλειψαν και οι αιχμές περί «υποκριτικής» από ορισμένους πρωταγωνιστές της συνεδρίασης. Η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ανέττα Κοτρώνα χαρακτήρισε τη διαδικασία ανάκλησης ένα «θλιβερό θέμα», σε μια συνεδρίαση όπου οι αντιπαραθέσεις είχαν πλέον ξεφύγει από τα στενά όρια μιας συνηθισμένης πολιτικής συζήτησης.

Και η τελευταία λέξη του Θεόδωρου Μπαμπαλή ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική της πολιτικής σύγκρουσης που είχε προηγηθεί. Στη δευτερολογία του, σε αυστηρό τόνο προς τον δήμαρχο, απάντησε ότι δεν μιλά από «θέση ισχύος» για να εγκαλείται, επιμένοντας στην ουσία των επιχειρημάτων του. Και έκλεισε με μια φράση που έδωσε τον δικό της συμβολισμό στη συζήτηση: «Τους Αγραφιώτες, πριν τους πλουτίσετε, καλό είναι να φροντίσετε να τους ξεδιψάσετε».

Η συνεδρίαση, ωστόσο, δεν τελείωσε εκεί. Οι εντάσεις συνεχίστηκαν και μετά το τέλος της συζήτησης, με έντονο φραστικό επεισόδιο μεταξύ του δημάρχου και του πάλε ποτέ συνεργάτη του και ανεξάρτητου πλέον δημοτικού συμβούλου Παναγιώτη Γκορόγια αναφέροντας οτι.."αν θες να κάνεις τον καραγκιόζη άλλου όχι εδώ", ενώ ακολούθησε ακόμη ένα φραστικό επεισόδιο μεταξύ του δικηγόρου κ. Πάζιου και της Ανέττας Κατρώνα όταν ο πρώτος πλησίασε την έδρα.

Η υπόθεση «Πούντος» απέδειξε έτσι ότι δεν αποτελεί πλέον μια απλή διαφωνία για μια επένδυση. Έχει εξελιχθεί σε μείζον πολιτικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και θεσμικό ζήτημα για τον Δήμο Αγράφων, με το θέμα της παραχώρησης να έχει κλείσει και τυπικά αλλα με την αντιπαράθεση να μεταφέρεται πλέον στις αρμόδιες δικαστικές και ελεγκτικές αρχές.

Η «τουριστική ανάπτυξη» των Αγράφων δεν μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει σε Γρανίτσα, Ραπτόπουλο, Κερασοχώρι, Άγραφα και Δυτική Φραγκίστα

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το τι σημαίνει τελικά «στρατηγικός σχεδιασμός» για τα Άγραφα ανοίγει μετά τα όσα ειπώθηκαν στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αγράφων.

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, περίπου 2,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή 500.000 ευρώ για καθεμία από τις πέντε έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων – Γρανίτσα, Ραπτόπουλο, Κερασοχώρι, Άγραφα και Δυτική Φραγκίστα – προβλέπεται να κατευθυνθούν σε παρεμβάσεις που συνδέονται με τον σχεδιασμό για την ανάπτυξη και την τουριστική προβολή του Δήμου. Το ζήτημα έχει ήδη καταγραφεί και σε σχετικό ρεπορτάζ του "VP" (ΕΔΩ)

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα:

Μπορεί να υπάρξει τουριστική ανάπτυξη των Αγράφων αφήνοντας στην άκρη τα δεκάδες μικρά χωριά και τους οικισμούς που αποτελούν την πραγματική γεωγραφία του Δήμου;

Η Κίνηση Πολιτών Πρασιάς Ευρυτανίας με σχετική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα θέτει το θέμα χωρίς περιστροφές. Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την αγωνία των κατοίκων.

Γιατί όταν ένα χωριό δεν διαθέτει ούτε τις στοιχειώδεις υποδομές, όταν δρόμοι αντιμετωπίζουν προβλήματα, όταν υπάρχουν οικισμοί που περιμένουν χρόνια για βασικές παρεμβάσεις και όταν υπάρχουν χωριά χωρίς καν πλακόστρωτο, είναι εύλογο να δημιουργείται η αίσθηση ότι ο αναπτυξιακός σχεδιασμός δεν φτάνει παντού με τον ίδιο τρόπο.

Το παράδειγμα του Βασιλεσίου

Στην Πρασιά, για παράδειγμα, το Βασιλέσι αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση.

Την ώρα που ο σχεδιασμός μιλά για σημαντικές παρεμβάσεις στις πέντε έδρες, υπάρχουν μικροί οικισμοί όπου οι κάτοικοι δεν ζητούν «έργα βιτρίνας». Ζητούν τα αυτονόητα.

Υποδομές.Προσβάσεις.Ασφαλείς δρόμους.Πλακόστρωση εκεί όπου δεν υπάρχει.

Παρεμβάσεις που θα κάνουν την καθημερινότητα των κατοίκων καλύτερη και, κυρίως, θα βοηθήσουν ώστε τα χωριά να μην ερημώσουν οριστικά.

Και εδώ υπάρχει μια θεμελιώδης αντίφαση.Αν ένα χωριό έχει λίγους κατοίκους, δεν είναι λόγος να μην επενδύεις σε αυτό. Είναι ακριβώς ο λόγος για να επενδύσεις περισσότερο.Γιατί αν περιμένεις πρώτα να αυξηθεί ο πληθυσμός για να δημιουργήσεις υποδομές, τότε πιθανότατα θα περιμένεις… για πάντα.

Τουρισμός μόνο στις πέντε έδρες;

Η συζήτηση δεν είναι αν πρέπει να γίνουν έργα στις πέντε έδρες. Φυσικά και πρέπει.Το πραγματικό ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί για να θεωρηθεί ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός για ολόκληρο τον Δήμο Αγράφων.

Τα Άγραφα δεν είναι μόνο οι πέντε έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων.

Είναι ο Μάραθος,το Τριδεντρο, η Βαλαώρα,τα Κέδρα,η Χρύσω,η Επισκοπή,η Πρασιά  κ.α, οι μικροί οικισμοί, τα χωριά, τα μονοπάτια, οι παραδοσιακοί πυρήνες, τα γεφύρια, οι φυσικές διαδρομές, οι άνθρωποι που εξακολουθούν να κρατούν ανοιχτά τα σπίτια τους.

Άλλωστε, ήδη από παλαιότερη παρουσίαση του αυτοδιοικητικού του προγράμματος, ο ίδιος ο δήμαρχος Αγράφων κ.Αλέξης Καρδαμπίκης είχε αναφερθεί στην ανάγκη στήριξης των χωριών, στην ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού και είχε κάνει ειδική αναφορά στον δρόμο Βασιλέσι–Φτέρη–Παλούκια–Επινιανά, ως σύνδεση που ενώνει τα Άγραφα.(ΕΔΩ)

Σήμερα, λοιπόν, το ερώτημα επιστρέφει πιο επίκαιρο από ποτέ:

Ο στρατηγικός σχεδιασμός θα αφορά ολόκληρο τον Δήμο ή κυρίως τα σημεία που ήδη διαθέτουν μεγαλύτερη συγκέντρωση υποδομών και δραστηριότητας;

Γιατί ανάπτυξη χωρίς τα μικρά χωριά δεν είναι ολοκληρωμένη ανάπτυξη

Η δημογραφική συρρίκνωση δεν αντιμετωπίζεται με την εγκατάλειψη των μικρών χωριών. Αντίθετα, αντιμετωπίζεται δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ώστε ο κάτοικος να έχει λόγο να μείνει και ο επισκέπτης λόγο να επιστρέψει.

Και αυτό απαιτεί έργα σε ολόκληρη την περιοχή.Όχι μόνο στις έδρες.

Η Κίνηση Πολιτών Πρασιάς Ευρυτανίας βάζει λοιπόν στο τραπέζι ένα ζήτημα που αφορά πολύ περισσότερα από την Πρασιά:

Ποια Άγραφα θέλουμε;

Άγραφα με πέντε δυνατές έδρες και δεκάδες μικρούς οικισμούς να σβήνουν σταδιακά;

Ή έναν Δήμο όπου η ανάπτυξη θα φτάνει μέχρι και το τελευταίο χωριό;Γιατί τα μικρά χωριά δεν είναι περιττό βάρος στον χάρτη των Αγράφων. Είναι κομμάτι της ταυτότητάς τους.

Και ένας πραγματικά ολοκληρωμένος σχεδιασμός ανάπτυξης θα πρέπει να αποδεικνύεται όχι μόνο στα σημεία όπου είναι εύκολο να γίνει ένα έργο, αλλά κυρίως εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη.

Λογοδοσία με 7 εκατ. ευρώ, ανεμογεννήτριες και πολλά ερωτήματα

Η συνεδρίαση λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής Αγράφων, τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου, είχε λίγα θέματα αλλά αρκετές αφορμές για συζήτηση. Στο επίκεντρο βρέθηκαν η πορεία των έργων στον Δήμο, ο ΟΧΕ Αγράφων και ζητήματα που αφορούν  την Τοπική Κοινότητα Βραγγιανών και έθεσε ο πρόεδρος της κ.Τσιώλης.

Ο Δήμαρχος Αγράφων κ.Αλέξης Καρδαμπίκης αναφέρθηκε στα χρηματοδοτικά εργαλεία που αξιοποίησε η Δημοτική Αρχή και στα χρήματα που, όπως τόνισε, εξασφαλίστηκαν για τον Δήμο. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα Μεγάλα Βραγγιανά, υποστηρίζοντας ότι εκεί δόθηκαν περισσότερα χρήματα από αυτά που αντιστοιχούν στη ΣΑΤΑ, ενώ μίλησε για «στρατηγικό σχεδιασμό» και «στοχευμένες χρηματοδοτήσεις» στις έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων. Μόνο που εδώ γεννιέται ένα κρίσιμο ερώτημα: στρατηγικός σχεδιασμός για ολόκληρο τον Δήμο ή ανάπτυξη με προτεραιότητες και ταχύτητες; Γιατί τα Άγραφα δεν είναι μόνο οι έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων. Είναι δεκάδες χωριά και οικισμοί που περιμένουν χρόνια για βασικές υποδομές και έργα.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η αναφορά του Δημάρχου ότι η Δημοτική Αρχή «σταμάτησε τις ανεμογεννήτριες». Μια δήλωση που, όπως φάνηκε, προκάλεσε αμηχανία και ερωτήματα μέσα στην αίθουσα. Και δικαιολογημένα. Γιατί οι κάτοικοι των Αγράφων θυμούνται πολύ καλά τι προηγήθηκε: τις μεγάλες κινητοποιήσεις, τη μαζική αντίδραση της κοινωνίας, τη συμμετοχή πολιτών από την Ευρυτανία και την Καρδίτσα και τον αγώνα ανθρώπων που βγήκαν μπροστά για να υπερασπιστούν τα βουνά τους. Δεν μπορεί η ιστορία να ξαναγράφεται ανάλογα με το ποιος βρίσκεται σήμερα στη θέση της Δημοτικής Αρχής. Αν η Δημοτική Αρχή συνέβαλε αποφασιστικά, αυτό ασφαλώς πρέπει να αναγνωριστεί. Όμως κανείς δεν μπορεί να διαγράψει τον αγώνα της κοινωνίας των Αγράφων. Γιατί τα Άγραφα δεν σώθηκαν από τις ανεμογεννήτριες μέσα από δηλώσεις σε μια αίθουσα. Σώθηκαν μέσα από έναν μεγάλο και επίμονο αγώνα ανθρώπων που αρνήθηκαν να μείνουν θεατές.

Στο ίδιο πλαίσιο, ιδιαίτερο βάρος είχε η ενημέρωση της Γενικής Γραμματέα κ.Ευσταθία Τόλη για τον ΟΧΕ Αγράφων. Όπως αναφέρθηκε, η διαδικασία βρίσκεται κοντά στη χρηματοδότηση και τη δημοπράτηση των έργων, με περίπου 7 εκατομμύρια ευρώ διαθέσιμα, ενώ περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ προβλέπεται να κατευθυνθούν στις πέντε έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων. Μιλήσαμε επίσης για έργα που έχουν δημοπρατηθεί και αναμένεται να υλοποιηθούν μέσα στο 2027. Όμως εδώ βρίσκεται το μεγάλο αγκάθι: τι θα μείνει για τα υπόλοιπα χωριά; Οι αντιδράσεις για τη συγκεκριμένη κατανομή δεν είναι τυχαίες. Όταν σημαντικό μέρος των χρηματοδοτήσεων κατευθύνεται στις έδρες, οι μικρότερες κοινότητες δικαιούνται να ρωτούν γιατί. Τα Άγραφα δεν τελειώνουν στις έδρες των Δημοτικών Ενοτήτων. Και η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι υπόθεση λίγων σημείων στον χάρτη. Αν υπάρχει πραγματικός «στρατηγικός σχεδιασμός», τότε αυτός πρέπει να αποδεικνύεται στην πράξη: με διαφάνεια, συγκεκριμένα κριτήρια και δίκαιη κατανομή, ώστε να μην αισθάνεται κανένα χωριό ότι βρίσκεται στην άκρη του Δήμου.

Και κάπου εδώ έρχεται ένα ακόμη «κατόρθωμα» που χρειάστηκε σχεδόν μια οκταετία για να γίνει: η ζωντανή μετάδοση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ναι, επιτέλους άνοιξε η κάμερα. Με τεχνικά προβλήματα, με αδυναμίες, αλλά άνοιξε. Μόνο που για να φτάσουμε στο αυτονόητο χρειάστηκαν χρόνια υποσχέσεων και επίμονες αντιδράσεις πολιτών προς την Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, κ.Αννέτα Κοτρώνα. Η καθυστέρηση αυτή έχει προκαλέσει έντονη κριτική προς την Πρόεδρο, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που, όπως εκφράζουν δημόσια, θεωρούν ότι η στάση της σε σειρά ζητημάτων έχει κλονίσει την εμπιστοσύνη τους και την έχουν χαρακτηρίσει πλέον αναξιόπιστη ως προς τις δεσμεύσεις που έχουν δοθεί στους πολίτες.

Και το ερώτημα είναι απλό: χρειάστηκαν πραγματικά επτά  χρόνια, και τόσες αντιδράσεις, για να γίνει μια ζωντανή μετάδοση;

Η διαφάνεια δεν είναι προσωπική επιλογή κανενός Προέδρου ούτε χάρη προς τους δημότες. Είναι υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία. Η κάμερα λοιπόν άνοιξε. Τώρα μένει να αποδειχθεί ότι δεν άνοιξε απλώς για να κλείσει ένα μέτωπο αντιδράσεων, αλλά για να γίνει οριστικά ο Δήμος πιο ανοιχτός στους πολίτες.

Γιατί τα Άγραφα δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζονται συνέπεια, διαφάνεια, λογοδοσία και έργα.

Δείτε ΕΔΩ την συνεδρίαση

Με παιδικά χαμόγελα άνοιξαν τα σχολεία των Αγράφων – Μαζί και τα προβλήματα που ζητούν λύσεις

Με χαμόγελα, συγκίνηση και παιδικές φωνές γέμισαν σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, οι σχολικές αυλές στα Άγραφα.

Το πρώτο κουδούνι και οι καθιερωμένοι Αγιασμοί σηματοδότησαν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς 2026-2027, με τα παιδιά να βρίσκονται στο επίκεντρο μιας ημέρας γεμάτης αισιοδοξία και ελπίδα. Για έναν ορεινό και απομακρυσμένο Δήμο όπως τα Άγραφα, κάθε παιδί που περνά την πόρτα του σχολείου είναι κάτι περισσότερο από ένας μαθητής: είναι η απόδειξη ότι τα χωριά μας έχουν ακόμη ζωή και μέλλον.

Όμως πίσω από τα χαμόγελα υπάρχουν και προβλήματα που δεν πρέπει να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Τα σχολεία των Αγράφων χρειάζονται διαρκή στήριξη, συντήρηση, σύγχρονες υποδομές, εξοπλισμό και αντιμετώπιση κάθε ανάγκης που μπορεί να επηρεάζει την καθημερινότητα μαθητών και εκπαιδευτικών. Τα παιδιά που μεγαλώνουν στα βουνά δεν αξίζουν λιγότερες ευκαιρίες. Αξίζουν σχολεία ασφαλή, λειτουργικά και αντάξια των ονείρων τους. Η στήριξη της εκπαίδευσης στα Άγραφα δεν είναι απλώς μια υποχρέωση της Πολιτείας και της Αυτοδιοίκησης· είναι επένδυση στην ίδια την επιβίωση και το μέλλον των χωριών.

Γιατί στα Άγραφα το σχολείο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κτίριο. Είναι η καρδιά της τοπικής κοινωνίας, ένας ζωντανός πυρήνας που κρατά τα χωριά όρθια. Κάθε κουδούνι που χτυπά, κάθε παιδική φωνή που ακούγεται στην αυλή, είναι ένα μήνυμα ζωής. Και το μεγάλο στοίχημα για όλους είναι ένα: τα σχολεία των Αγράφων να παραμείνουν ανοιχτά, ζωντανά και να προσφέρουν στα παιδιά όλα όσα δικαιούνται. Καλή σχολική χρονιά σε όλους τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους!

Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ο Δήμαρχος Αγράφων κ. Αλέξης Καρδαμπίκης ευχήθηκε στους μαθητές μια δημιουργική σχολική χρονιά, με υγεία, πρόοδο και νέες γνώσεις, τονίζοντας τη σημασία της παρουσίας κάθε παιδιού στα σχολεία των Αγράφων και τη στήριξη της εκπαιδευτικής κοινότητας από τον Δήμο.

«Φεύγουν ένας-ένας-Η ανεξαρτητοποίηση Γκορόγια φέρνει νέα πίεση στον Καρδαμπίκη»

Η ανεξαρτητοποίηση του Παναγιώτη Γκορόγια δεν είναι απλώς μία ακόμη πολιτική διαφοροποίηση. Έρχεται να προστεθεί στην προηγούμενη ανεξαρτητοποίηση του Ηλία Μάκκα και δημιουργεί ένα σοβαρό πολιτικό μήνυμα για τη δημοτική αρχή Αγράφων.

Δύο εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι(πρώτοι σε ψήφους) που εξελέγησαν με την ίδια παράταξη επιλέγουν πλέον να τραβήξουν τον δικό τους δρόμο. Και όταν οι αποχωρήσεις αρχίζουν να αποκτούν συνέχεια, δύσκολα μπορεί κανείς να τις παρουσιάζει ως «προσωπικές φιλοδοξίες», «ατομικές στρατηγικές» ή «παιχνίδια εντυπώσεων». Μπορεί ο δήμαρχος Αλέξης Καρδαμπίκης να επιλέγει να υποβαθμίσει πολιτικά το γεγονός, όμως η ίδια η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ηχηρή από οποιαδήποτε ανακοίνωση.

Ο Παναγιώτης Γκορόγιας, μάλιστα, δεν περιορίζεται σε μια τυπική δήλωση αποχώρησης. Καταθέτει μια βαριά πολιτική καταγγελία: μιλά για αδράνεια, επικοινωνιακή διαχείριση, εσωστρέφεια, προσωπικές αντιπαραθέσεις και απομάκρυνση από τα πραγματικά προβλήματα των δημοτών. Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο δύσκολο σημείο για τη δημοτική αρχή. Γιατί πλέον το ερώτημα δεν είναι μόνο «ποιος φεύγει;», αλλά «γιατί φεύγουν;». Όταν ένας εκλεγμένος σύμβουλος δηλώνει ότι δεν μπορεί να σιωπά και να συμβιβάζεται και επιλέγει να αποχωρήσει από την παράταξη με την οποία εξελέγη, η διοίκηση οφείλει να δώσει πολιτικές απαντήσεις και όχι απλώς να αποδίδει τα πάντα σε προσωπικές σκοπιμότητες.

Τα Άγραφα δεν έχουν ανάγκη από έναν ακόμη γύρο πολιτικής αντιπαράθεσης, ούτε από ανακοινώσεις που προσπαθούν να πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς. Έχουν ανάγκη από δρόμους, υποδομές, καθημερινότητα, λύσεις και μια δημοτική αρχή που να ενώνει και όχι να βλέπει παντού αντιπάλους και υπονομευτές. Η δεύτερη ανεξαρτητοποίηση δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι πολιτικό καμπανάκι.

Και όσο η δημοτική αρχή επιλέγει να απαντά στους αποχωρούντες με χαρακτηρισμούς περί «φιλοδοξιών» και «μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων», τόσο περισσότερο αφήνει αναπάντητο το ουσιαστικό ερώτημα: μήπως το πρόβλημα δεν είναι αυτοί που φεύγουν, αλλά ο λόγος που αισθάνονται ότι πρέπει να φύγουν;

Σπανός: «Τα Άγραφα δεν τα μετράμε με πληθυσμούς – κοιτάμε τους ανθρώπους στα μάτια»

Με ένα σαφές πολιτικό μήνυμα επέλεξε ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Φάνης Σπανός να τοποθετήσει τη συζήτηση για τον Δήμο Αγράφων σε διαφορετική βάση.

Όπως τόνισε, τα Άγραφα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με καθαρά πληθυσμιακά ή λογιστικά κριτήρια. «Δεν τον μετράμε σαν πληθυσμό», υπογράμμισε, εξηγώντας ότι η Περιφέρεια επιχειρεί να βλέπει ανθρωποκεντρικά τις πραγματικές ανάγκες μιας περιοχής που δίνει καθημερινά μάχη για να κρατήσει ζωντανά τα χωριά της. Ο Περιφερειάρχης αναφέρθηκε στον ολοκληρωμένο κεντρικό δρόμο των Αγράφων, στη γέφυρα της Τέμπλας, στην αξιοποίηση της λίμνης των Κρεμαστών, στο υδατοδρόμιο, στην υγεία και στην Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση Αγράφων.

Για την τελευταία μίλησε για συνολικό σχεδιασμό 90 εκατ. ευρώ για τους τρεις Δήμους, με τα Άγραφα να διαθέτουν το δικό τους πακέτο χρηματοδότησης.

Καρδαμπίκης: «Ο Δήμος έχει ελάχιστους μηχανικούς – χρειαζόμαστε τεχνική βοήθεια»

Ο δήμαρχος Αγράφων Αλέξης Καρδαμπίκης έβαλε χωρίς περιστροφές στο τραπέζι τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας.

Μεγάλες αποστάσεις, χωματόδρομοι, δύσκολες καιρικές συνθήκες, γηρασμένος πληθυσμός, ελάχιστες επιχειρήσεις και περιορισμένες θέσεις εργασίας συνθέτουν, όπως είπε, την εικόνα ενός Δήμου που χρειάζεται πολύ περισσότερα από μια τυπική χρηματοδότηση. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη τεχνικής βοήθειας, καθώς ο Δήμος διαθέτει ελάχιστους μηχανικούς, αλλά και στο κατεστραμμένο οδικό δίκτυο. Ζήτησε να προχωρήσει η σύνδεση Παλιοκαριάς–Τροβάτου–Βραγγιανών, έθεσε το ζήτημα της γέφυρας στον Παραμεγδόβιο, τον δρόμο στη Δάφνη που κινδυνεύει να κοπεί από καθίζηση, τις στροφές προς τα Άγραφα, τους δρόμους προς Επινιανά και μια σειρά άλλων προβληματικών σημείων.

Έβαλε ακόμη στο επίκεντρο την αγροτική και εσωτερική οδοποιία, τα πετρογέφυρα, τα αθλητικά έργα, την υγεία και τη λειτουργία των δομών υγείας.

Τασιός: «Τρεις άξονες – άρση της απομόνωσης, ανάπτυξη, καλύτερη καθημερινότητα»

Ο Αντιπεριφερειάρχης Ευρυτανίας Αριστείδης Τασιός έδωσε το επιχειρησιακό στίγμα της Περιφέρειας.

Όπως είπε, η μέχρι σήμερα και η επόμενη προσπάθεια στηρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες: άρση της απομόνωσης της περιοχής, αξιοποίηση των παραγωγικών της πλεονεκτημάτων και βελτίωση της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής των κατοίκων. Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στον άξονα Λαμία–Καρπενήσι–Αγρίνιο, χαρακτηρίζοντάς τον έργο που μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του νομού, ενώ για τον Παραμεγδόβιο ανέφερε ότι έχει υπογραφεί η σχετική σύμβαση και προχωρά η επιλογή μελετητικής ομάδας.

Στη συζήτηση, μάλιστα, ακούστηκε και η χαρακτηριστική παρέμβαση του Παναγιώτη Ζανιά: «Να μην μείνουμε στις μελέτες. Να πάμε σε έργα», αποτυπώνοντας μια απαίτηση που εκφράζεται εδώ και χρόνια στην περιοχή.

Καλατζή: «Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν – όχι ελλιπής ή κατευθυνόμενη ενημέρωση»

Η Κατερίνα  Καλατζή έβαλε μια διαφορετική αλλά ιδιαίτερα σημαντική παράμετρο στη συζήτηση: την ενημέρωση και τη συμμετοχή της κοινωνίας. Παρατήρησε ότι στη συνεδρίαση δεν υπήρχαν, όπως ανέφερε, πολίτες και φορείς της περιοχής και τόνισε ότι οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν τι σχεδιάζεται και τι αποφασίζεται, ώστε να μη δημιουργούνται προβλήματα από ελλιπή, κατευθυνόμενη ή πολιτικά σκοπιμοποιημένη ενημέρωση.

Η παρέμβασή της έχει ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή πολλά από τα έργα που συζητούνται αφορούν άμεσα τις τοπικές κοινωνίες. Η ανάπτυξη των Αγράφων δεν μπορεί να είναι υπόθεση μόνο γραφείων, υπηρεσιών και πολιτικών προσώπων. Χρειάζεται ενημερωμένη κοινωνία, γνώση των έργων και ενεργός συμμετοχή των τοπικών φορέων.

Ευαγγελογιώργος: «Γίνονται πολλά, θα γίνουν περισσότερα – αλλά εμείς θα ζητάμε πάντα περισσότερα»

Ο Περιφερειακός Σύμβουλος Θωμάς Ευαγγελογιώργος κράτησε σύντομη αλλά χαρακτηριστική στάση.

Καλωσορίζοντας τον Περιφερειάρχη και την περιφερειακή ομάδα, αναγνώρισε ότι «γίνονται πολλά» και υπογράμμισε ότι «θα γίνουν περισσότερα». Το πιο χαρακτηριστικό, όμως, ήταν το μήνυμά του προς τον ίδιο τον Φάνη Σπανό: η περιοχή θα συνεχίσει να ζητά περισσότερα μέχρι το τέλος της θητείας. «Είμαστε εδώ για να ζητάμε», ήταν ουσιαστικά το πολιτικό του μήνυμα, υπενθυμίζοντας ότι για μια απομακρυσμένη και δύσκολη περιοχή όπως η Ευρυτανία, ακόμη και όσα έχουν γίνει δεν αρκούν.

Η μεγάλη δέσμευση: Λαμία–Καρπενήσι και μετά Αγρίνιο

Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη είδηση της συνεδρίασης.

Ο Φάνης Σπανός έβαλε με ιδιαίτερη έμφαση στο τραπέζι τον κεντρικό οδικό άξονα Λαμία–Καρπενήσι–Αγρίνιο. Για το τμήμα από το τέλος της παράκαμψης Μακρακώμης μέχρι τη σήραγγα Τυμφρηστού ανέφερε ότι οι μελέτες και οι αδειοδοτήσεις έχουν ολοκληρωθεί και απομένει η εξασφάλιση του απαραίτητου κωδικού χρηματοδότησης, ώστε να ολοκληρωθεί η διαγωνιστική διαδικασία.

Μίλησε για προσπάθεια να υπάρξει ανάδοχος μέχρι το τέλος του έτους, διευκρινίζοντας όμως ότι δεν θέλει να δεσμευτεί για κάτι που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την Περιφέρεια. Το μήνυμα, πάντως, ήταν ξεκάθαρο: η προσπάθεια δεν πρόκειται να σταματήσει. Και ακόμη πιο σημαντικό, ο Περιφερειάρχης χαρακτήρισε την επέκταση προς Αγρίνιο στρατηγικό στόχο, ώστε ο δρόμος να συνδέσει τελικά την ανατολική με τη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα.

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…

Η παρουσία του Περιφερειάρχη στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγράφων δεν ήταν απλώς μια εθιμοτυπική επίσκεψη.

Ήταν μια δημόσια καταγραφή αναγκών, προτεραιοτήτων, χρηματοδοτικών εργαλείων και δεσμεύσεων. Από τα 275 εκατ. ευρώ του νέου Περιφερειακού Προγράμματος Ανάπτυξης μέχρι τα 8 εκατ. ευρώ για αγροτική οδοποιία και τα 12 εκατ. ευρώ για εσωτερική οδοποιία στους Δήμους, υπάρχουν πλέον χρηματοδοτικά εργαλεία. Το μεγάλο στοίχημα, όμως, είναι ένα: να μη μείνουν όλα στα πρακτικά μιας συνεδρίασης και στις υποσχέσεις ενός μικροφώνου.

Οι κάτοικοι των Αγράφων δεν χρειάζονται άλλες διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται δρόμους, έργα, γιατρούς, υποδομές και ανάπτυξη. Και, όπως πολύ εύστοχα ειπώθηκε μέσα στη συνεδρίαση, «να μην μείνουμε στις μελέτες. Να πάμε σε έργα».

Ποιος έχει δικαίωμα στο νερό της Πούντου; 6 κοινότητες, 9 συνοικισμοί απέναντι στην παραχώρηση-«Το νερό δεν είναι περίσσευμα – είναι ζωή και δημόσιο αγαθό»

Γράφει ο Πέτρος Πάζιος

Τη δεκαετία του 90 οι Κοινότητες Βαλαώρας, Τοπολιάνων, Σιβίστας και ο οικισμός Κάτω Ποταμιάς διεκδικούσαν νερό από τη δημόσια πηγή Πούντος. Η χρηματοδότηση είχε εξασφαλιστεί, αλλά μια μερίδα κατοίκων της Γρανίτσας – με πρωτοβουλία του τότε Προέδρου, αδελφού του σημερινού Δημάρχου – αντιδρούσε με ακραίες ενέργειες: ογκόλιθοι στον δρόμο, κορμοί δέντρων, ηλικιωμένες γυναίκες ξαπλωμένες στο οδόστρωμα, όλα για να μην φτάσουν οι μηχανικοί στην πηγή. Κύριο επιχείρημα τότε: “το νερό δεν επαρκεί”.

Επιχείρησαν και τότε, ανεπιτυχώς, να ιδιωτικοποιήσουν την πηγή.

Αρχές του 2000 τα εμπόδια ξεπεράστηκαν και το έργο έγινε. Από την ίδια πηγή υδροδοτήθηκαν και οι Κοινότητες Λημερίου, Βούλπης και ο οικισμός Χρυσόβων. Συνολικά: 6 κοινότητες και 9 συνοικισμοί. Επί 20 χρόνια οι έριδες ξεχάστηκαν και οι κάτοικοι ζούσαν αρμονικά.

Ξαφνικά, ο Δήμαρχος Αγράφων συμφώνησε με μια εταιρεία με μετοχικό κεφάλαιο 4.000 ευρώ την παραχώρηση μέχρι 822 τόνων νερού ημερησίως για εμφιάλωση και εμπορία. 

Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, άρχισε να λέει αντιφατικά και αναληθή πράγματα:

Στη Γρανίτσα: «Θα δώσουμε το νερό που πάει στο ποτάμι και πάει χαμένο.» 

 Στα άλλα χωριά: «Θα δώσουμε νερό από το περίσσευμα της Γρανίτσας, δεν επηρεάζονται οι άλλες κοινότητες.»

Απαντάμε:

– Το νερό που πάει στο ποτάμι δεν είναι χαμένο. Το χρειάζεται το οικοσύστημα και το αρδευτικό Τοπολιάνων–Βαλαώρας. – Κανένας Απεράντιος πολίτης δεν πιστεύει ότι το δίκτυο της Γρανίτσας έχει “περίσσευμα” 822 τόνους νερού την ημέρα. – Η ΠΟΥΝΤΟΣ είναι ενιαίος υπόγειος υδροφορέας. Οι τρεις υδρομαστεύσεις τροφοδοτούνται από την ίδια υπόγεια δεξαμενή. Αν παραχωρηθεί νερό, θα λείψει από όλους.

Ο Δήμαρχος βεβαιώνει εγγράφως ότι “η πηγή είναι ιδιοκτησία της Γρανίτσας”. Τον διαψεύδει το Δασαρχείο: η πηγή είναι δημόσια – δασική έκταση, χωρίς πράξη χαρακτηρισμού.

Λέει ο Δήμαρχος: «Θα υπάρξουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας.» Απαντάμε: Η σύμβαση προβλέπει μόνο εμφιαλωτήριο, όχι εργοστάσιο. Οι ανάγκες προσωπικού δεν ξεπερνούν τις 7–10 θέσεις. Αξίζει για 5 αμφιλεγόμενες θέσεις εργασίας να ρισκάρουμε την επάρκεια νερού 6 κοινοτήτων και 9 συνοικισμών;

Λέει ο Δήμαρχος: «Υπάρχει περίσσευμα νερού.» 

Απαντάμε: Πώς γίνεται να το ισχυρίζεται χωρίς καμία μελέτη αναγκών και επάρκειας;

Στο άρθρο 10 της σύμβασης αναφέρεται: Σε περίπτωση μη επάρκειας του νερού, η εταιρεία σε συνεργασία με τον Δήμο θα αναζητήσει άλλη πηγή για την ύδρευση της Γρανίτσας.

 Για τις άλλες κοινότητες: καμία αναφορά. Σαν να μην υπάρχουν.

Απαντάμε: Αν παραχωρηθεί το νερό, Γρανίτσα και όλες οι άλλες κοινότητες θα ψάχνουν άλλη πηγή. Και άλλη πηγή δεν υπάρχει.

Η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου (10 από τους 19) και ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας υπέβαλαν αιτήματα επαναφοράς του θέματος για λήψη απόφασης ανάκλησης της αριθ. 55/2025 απόφασης του Δ.Σ. Το θέμα θα συζητηθεί στην πρώτη επόμενη συνεδρίαση, σύμφωνα και με έγγραφο (ισοδυναμεί με εντολή) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης προς τον Δήμαρχο και την πρόεδρο του Δ.Σ..

Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται από την εισαγγελία Καρπενησίου, κατέθεσαν ήδη ο Δήμαρχος, οι Δημοτικοί  Σύμβουλοι που υπερψήφισαν την απόφαση και ο πρόεδρος της κοινότητας Γρανίτσας, ως ύποπτοι τέλεσης της κακουργηματικής πράξης της απιστίας, σύμφωνα με το άρθρο 390 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα. Εξετάζεται πιθανή ζημία του δήμου από την υλοποίηση της 55/2025 απόφασης.

  Ο Δήμαρχος, με αναλήθειες και αποσιωπήσεις, επιχείρησε να παραπλανήσει το Δημοτικό Συμβούλιο και την Αποκεντρωμένη. Τώρα όλοι γνωρίζουν: το Δημοτικό Συμβούλιο, η Αποκεντρωμένη, η Δικαιοσύνη.

Το δίλημμα του Δημάρχου ότι, όποιος είναι υπέρ της παραχώρησης του νερού είναι μαζί μου και όποιος είναι κατά της παραχώρησης είναι εναντίον μου είναι ψευτοδίλημμα, γιατί: το ζήτημα του νερού ξεπερνά τα συμφέροντα και τα θέλω οποιουδήποτε δημάρχου, τωρινού ή μελλοντικού. Η παραχώρηση του νερού για 50 χρόνια θα έχει καταστροφικές συνέπειες για μας και για τις επόμενες γενιές. 

Το αίτημα των προέδρων Παλαιοκατούνας και Τριποτάμου, για ύδρευση, με φυσική ροή, δεν ικανοποιήθηκε-δεν υπήρχε περίσσευμα 80 τόνων περίπου την ημέρα- για την εταιρεία υπάρχουν 822 τόνοι την ημέρα.

Επειδή από την υλοποίηση της απόφασης 55/2025 και το σχέδιο σύμβασης όλοι οι κάτοικοι θα βγούμε ζημιωμένοι, ας υψώσουμε έναν καθαρό, αδιαπέραστο τοίχο: ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΝΕΡΟΥ.

 Η σιωπή, σε αυτή την περίπτωση, είναι συνενοχή.