Η νέα σύνθεση της Δημοτικής Αρχής Αγράφων για το 2026 συνοδεύεται από πολιτικά ερωτήματα και διαφορετικές αναγνώσεις.
Οι αλλαγές στους Αντιδημάρχους του Δήμου Αγράφων για το 2026 ανακοινώθηκαν επισήμως, με λόγια ενότητας, συνεργασίας και «ουσιαστικής παρουσίας δίπλα στους πολίτες». Όμως, πίσω από τις τυπικές διατυπώσεις και τις ευχές για «καλή θητεία», η πολιτική πραγματικότητα φαίνεται –για ακόμη μία φορά– πιο σύνθετη και λιγότερο ειδυλλιακή.
Ενω Μπράζιας-Νιάφας-Αθανασίου-Ζαρκαδούλας-Διώτη και Ζαχαράκης παραμένουν στις θέσεις τους ,ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί ο ορισμός του Ηλία Μάκκα ως Αναπληρωτή Δημάρχου και Αντιδημάρχου Ύδρευσης – Αποχέτευσης. Μια επιλογή που, αν κρίνει κανείς από το πρόσφατο παρελθόν, γεννά εύλογα ερωτήματα και πολιτικές απορίες.
Διότι δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που –σύμφωνα με πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει έντονα στην τοπική κοινωνία– οι σχέσεις μεταξύ του κ. Μάκκα και του Δημάρχου Αγράφων κ.Καρδαμπίκη κάθε άλλο παρά αρμονικές ήταν. Αντιθέτως, είχαν φτάσει σε σημείο έντονης πολιτικής σύγκρουσης, με κορύφωση την αποστολή εξώδικης δήλωσης προς τον ίδιο τον Δήμαρχο.
Σήμερα, οι ίδιοι πρωταγωνιστές καλούνται να συνυπάρξουν στο ανώτατο επίπεδο της δημοτικής διοίκησης. Από την πολιτική αντιπαράθεση και τη ρήξη, στη θεσμική συνεργασία και την «κοινή ευθύνη». Ένα άλμα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν επιτρέπονται οι πολιτικές επαναπροσεγγίσεις – η αυτοδιοίκηση άλλωστε έχει αποδείξει ότι αντέχει πολλές. Το ερώτημα είναι πώς ερμηνεύεται αυτή η στροφή και ποιο μήνυμα στέλνει στους πολίτες ενός Δήμου που ταλαιπωρείται από χρόνια προβλήματα, ελλείψεις και διοικητικές δυσκολίες.
Είναι άραγε μια πράξη πολιτικού ρεαλισμού;
Μια προσπάθεια ισορροπιών;
Ή απλώς άλλη μία απόδειξη ότι στην τοπική αυτοδιοίκηση οι συγκρούσεις ξεχνιούνται εύκολα όταν το απαιτούν οι αριθμοί και οι καρέκλες;
Οι δημότες των Αγράφων δεν ζητούν απαντήσεις με βαρύγδουπες ανακοινώσεις. Ζητούν καθαρές σχέσεις, διαφάνεια και έργο. Και κυρίως, ζητούν να γνωρίζουν αν οι νέες διοικητικές ισορροπίες βασίζονται σε ειλικρινή συνεργασία ή σε εύθραυστες πολιτικές ανακωχές.
Γιατί όταν τα εξώδικα μετατρέπονται σε αντιδημαρχίες, τότε η πολιτική κρίνεται –όχι από τις αποφάσεις– αλλά από τη μνήμη των πολιτών.
Η Α-δέξια συντακτική ομάδα
