Με το χέρι στο σελάχι και το βλέμμα στην κάλπη..

Στις Γιορτές εξόδου στο Μεσολόγγι, εκεί όπου η συγκίνηση συνήθως συμβαδίζει με τη δέουσα θεσμική σοβαρότητα, ο Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλ/νίας, Θανάσης Μαυρομμάτης, αποφάσισε να δώσει μια δική του, μάλλον «ενδυματολογική» ερμηνεία στο τι σημαίνει απόδοση τιμών.

Εμφανιζόμενος στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη με πλήρη εξάρτυση οπλαρχηγού, ο κ. Μαυρομμάτης κατάφερε το ακατόρθωτο: να κάνει τον Πρωθυπουργό να μοιάζει με απλό τουρίστα που βγήκε φωτογραφία σε κάποιο ιστορικό αξιοθέατο. Ενώ ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης διατηρούσε το γνώριμο, ελαφρώς αμήχανο μειδίαμά του ,αυτό που επιστρατεύει όταν ο λαϊκισμός της επαρχίας ξεπερνά τα όρια του «εκσυγχρονιστικού» του οράματος, ο Αντιπεριφερειάρχης πόζαρε με το χέρι στο σελάχι, λες και ήταν έτοιμος να ξεκινήσει το ντου στον Κήπο των Ηρώων.

Είναι βέβαια θεμιτό να τιμά κανείς την παράδοση, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τον σεβασμό από το επικοινωνιακό «κιτς» και τη γραφικότητα.

Όταν ένας πολιτικός παράγοντας επιλέγει να μεταμφιεστεί σε ήρωα του 1821 για να σταθεί δίπλα στην εξουσία, το μήνυμα που εκπέμπει δεν είναι η φιλοπατρία, αλλά μια απεγνωσμένη ανάγκη για προσοχή και ψηφοθηρικό φολκλόρ.

Στην τελική, αν η αποτελεσματικότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης μετριόταν με το μήκος της φούντας στο τσαρούχι ή τον όγκο της χρυσοποίκιλτης φορεσιάς, η Αιτωλοακαρνανία θα ήταν σήμερα η Ελβετία των Βαλκανίων.

Μέχρι τότε, ας μείνουμε στις selfies, ελπίζοντας ότι την επόμενη φορά ο κ. Μαυρομμάτης δεν θα εμφανιστεί με... καριοφίλι, για να πείσει και τους πιο δύσπιστους για τη «λεβεντιά» του.