Από την Τατάρνα μέχρι το Αγρίνιο... αδιέξοδο – Η Βουλή ρώτησε, η κυβέρνηση απάντησε "περιμένουμε"

Για επτά και πλέον μήνες, ένας από τους σημαντικότερους οδικούς άξονες που συνδέει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία παραμένει κομμένος στα δύο.

Η καθίζηση στην Αλευράδα δεν έκλεισε απλώς έναν δρόμο. Έκλεισε την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών, απομόνωσε χωριά, αύξησε το κόστος μετακίνησης και έφερε σε απόγνωση κατοίκους, επαγγελματίες, κτηνοτρόφους και ασθενείς που αναγκάζονται να κάνουν δεκάδες επιπλέον χιλιόμετρα για να φτάσουν στο Αγρίνιο και στα νοσοκομεία της περιοχής.

Το θέμα έφτασε μέχρι την Ελληνική Βουλή, με τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης Κυριάκο Βελόπουλο να καταθέτει ερώτηση προς τα Υπουργεία Εσωτερικών και Υποδομών, ζητώντας να μάθει πότε θα αποκατασταθεί ο δρόμος και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των εργασιών. Στην ερώτησή του περιγράφεται μια περιοχή που βρίσκεται σε «άτυπο αποκλεισμό», χωρίς προσωρινή πρόσβαση και χωρίς καμία ουσιαστική κρατική παρέμβαση, παρά τις αυτοψίες, τις μελέτες και τα επείγοντα αιτήματα των Δήμων Αγράφων και Αμφιλοχίας. 

Η απάντηση της Περιφέρειας: «Περιμένουμε χρηματοδότηση»

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Η απάντηση που διαβιβάστηκε στη Βουλή από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δεν φέρνει ούτε ημερομηνίες ούτε δεσμεύσεις. Ο Περιφερειάρχης Νεκτάριος Φαρμάκης αναφέρει ότι η Περιφέρεια έχει ολοκληρώσει όλες τις διοικητικές ενέργειες και έχει ζητήσει χρηματοδότηση από το ειδικό πρόγραμμα φυσικών καταστροφών 2026-2030 για δύο έργα συνολικού προϋπολογισμού 3.050.000 ευρώ. 

Το πρώτο αφορά την αποκατάσταση των ζημιών στην επαρχιακή οδό Αλευράδα – Τρίκλινο, προϋπολογισμού 1,6 εκατ. ευρώ. Το δεύτερο αφορά την αποκατάσταση των ζημιών από τη Γέφυρα Τατάρνας, προϋπολογισμού 1,45 εκατ. ευρώ. Και τα δύο έργα έχουν εγκριθεί από την Περιφερειακή Επιτροπή για ένταξη. 

Χρονοδιάγραμμα; Κανένα.

Το πιο αποκαρδιωτικό σημείο της απάντησης βρίσκεται σε μία μόνο παράγραφο. Η Περιφέρεια δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει εγκριθεί ακόμη καμία χρηματοδότηση, επομένως δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε πότε θα ξεκινήσουν ούτε πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα. Μέχρι τότε, η απόφαση διακοπής κυκλοφορίας παραμένει σε ισχύ για λόγους ασφάλειας. 

Με απλά λόγια; Οι κάτοικοι καλούνται να συνεχίσουν να περιμένουν... χωρίς να γνωρίζουν μέχρι πότε.

Η Ευρυτανία πληρώνει ξανά το τίμημα της εγκατάλειψης

Η υπόθεση της Αλευράδας δεν είναι ένα τοπικό τεχνικό πρόβλημα. Είναι ακόμη μία απόδειξη ότι η Ευρυτανία παραμένει ο φτωχός συγγενής των υποδομών στη Στερεά Ελλάδα και στη Δυτική Ελλάδα. Ένας δρόμος που αποτελεί ζωτική σύνδεση με το Αγρίνιο και την Ιόνια Οδό έχει μείνει κλειστός επί μήνες, χωρίς προσωρινή λύση, χωρίς εργοτάξια και χωρίς σαφές σχέδιο αποκατάστασης.

Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες: αυξημένο κόστος μεταφοράς προϊόντων, καθυστερήσεις στις υπηρεσίες υγείας, απομόνωση ορεινών χωριών και ακόμη μεγαλύτερη ερήμωση μιας περιοχής που ήδη δοκιμάζεται δημογραφικά και οικονομικά. Όλα αυτά την ώρα που οι κάτοικοι ακούνε μόνο για εγκρίσεις, διαδικασίες και αναμονή χρηματοδότησης.

Οι πολίτες δεν ζητούν άλλες υποσχέσεις

Η Βουλή έκανε την ερώτηση. Η Περιφέρεια έδωσε την απάντηση. Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι το αυτονόητο: έργα στο πεδίο.

Η Αλευράδα δεν μπορεί να παραμείνει ένας δρόμος-φάντασμα, ούτε η Γέφυρα Τατάρνας να αποτελεί το σύμβολο της εγκατάλειψης μιας ολόκληρης περιοχής. Η Ευρυτανία και η Αιτωλοακαρνανία δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν ασφαλή πρόσβαση, αξιοπρέπεια και έναν οδικό άξονα που να εξυπηρετεί τους ανθρώπους και όχι τις... αναμονές των υπουργείων.

 Επτά μήνες μετά την καθίζηση, ο δρόμος παραμένει κλειστός. Η χρηματοδότηση παραμένει... υπό αναμονή. Το μόνο που δεν περιμένει είναι η ταλαιπωρία των πολιτών. Και αυτή, δυστυχώς, συνεχίζεται κάθε μέρα.

Ποιος έχει δικαίωμα στο νερό της Πούντου; 6 κοινότητες, 9 συνοικισμοί απέναντι στην παραχώρηση-«Το νερό δεν είναι περίσσευμα – είναι ζωή και δημόσιο αγαθό»

Γράφει ο Πέτρος Πάζιος

Τη δεκαετία του 90 οι Κοινότητες Βαλαώρας, Τοπολιάνων, Σιβίστας και ο οικισμός Κάτω Ποταμιάς διεκδικούσαν νερό από τη δημόσια πηγή Πούντος. Η χρηματοδότηση είχε εξασφαλιστεί, αλλά μια μερίδα κατοίκων της Γρανίτσας – με πρωτοβουλία του τότε Προέδρου, αδελφού του σημερινού Δημάρχου – αντιδρούσε με ακραίες ενέργειες: ογκόλιθοι στον δρόμο, κορμοί δέντρων, ηλικιωμένες γυναίκες ξαπλωμένες στο οδόστρωμα, όλα για να μην φτάσουν οι μηχανικοί στην πηγή. Κύριο επιχείρημα τότε: “το νερό δεν επαρκεί”.

Επιχείρησαν και τότε, ανεπιτυχώς, να ιδιωτικοποιήσουν την πηγή.

Αρχές του 2000 τα εμπόδια ξεπεράστηκαν και το έργο έγινε. Από την ίδια πηγή υδροδοτήθηκαν και οι Κοινότητες Λημερίου, Βούλπης και ο οικισμός Χρυσόβων. Συνολικά: 6 κοινότητες και 9 συνοικισμοί. Επί 20 χρόνια οι έριδες ξεχάστηκαν και οι κάτοικοι ζούσαν αρμονικά.

Ξαφνικά, ο Δήμαρχος Αγράφων συμφώνησε με μια εταιρεία με μετοχικό κεφάλαιο 4.000 ευρώ την παραχώρηση μέχρι 822 τόνων νερού ημερησίως για εμφιάλωση και εμπορία. 

Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, άρχισε να λέει αντιφατικά και αναληθή πράγματα:

Στη Γρανίτσα: «Θα δώσουμε το νερό που πάει στο ποτάμι και πάει χαμένο.» 

 Στα άλλα χωριά: «Θα δώσουμε νερό από το περίσσευμα της Γρανίτσας, δεν επηρεάζονται οι άλλες κοινότητες.»

Απαντάμε:

– Το νερό που πάει στο ποτάμι δεν είναι χαμένο. Το χρειάζεται το οικοσύστημα και το αρδευτικό Τοπολιάνων–Βαλαώρας. – Κανένας Απεράντιος πολίτης δεν πιστεύει ότι το δίκτυο της Γρανίτσας έχει “περίσσευμα” 822 τόνους νερού την ημέρα. – Η ΠΟΥΝΤΟΣ είναι ενιαίος υπόγειος υδροφορέας. Οι τρεις υδρομαστεύσεις τροφοδοτούνται από την ίδια υπόγεια δεξαμενή. Αν παραχωρηθεί νερό, θα λείψει από όλους.

Ο Δήμαρχος βεβαιώνει εγγράφως ότι “η πηγή είναι ιδιοκτησία της Γρανίτσας”. Τον διαψεύδει το Δασαρχείο: η πηγή είναι δημόσια – δασική έκταση, χωρίς πράξη χαρακτηρισμού.

Λέει ο Δήμαρχος: «Θα υπάρξουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας.» Απαντάμε: Η σύμβαση προβλέπει μόνο εμφιαλωτήριο, όχι εργοστάσιο. Οι ανάγκες προσωπικού δεν ξεπερνούν τις 7–10 θέσεις. Αξίζει για 5 αμφιλεγόμενες θέσεις εργασίας να ρισκάρουμε την επάρκεια νερού 6 κοινοτήτων και 9 συνοικισμών;

Λέει ο Δήμαρχος: «Υπάρχει περίσσευμα νερού.» 

Απαντάμε: Πώς γίνεται να το ισχυρίζεται χωρίς καμία μελέτη αναγκών και επάρκειας;

Στο άρθρο 10 της σύμβασης αναφέρεται: Σε περίπτωση μη επάρκειας του νερού, η εταιρεία σε συνεργασία με τον Δήμο θα αναζητήσει άλλη πηγή για την ύδρευση της Γρανίτσας.

 Για τις άλλες κοινότητες: καμία αναφορά. Σαν να μην υπάρχουν.

Απαντάμε: Αν παραχωρηθεί το νερό, Γρανίτσα και όλες οι άλλες κοινότητες θα ψάχνουν άλλη πηγή. Και άλλη πηγή δεν υπάρχει.

Η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου (10 από τους 19) και ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας υπέβαλαν αιτήματα επαναφοράς του θέματος για λήψη απόφασης ανάκλησης της αριθ. 55/2025 απόφασης του Δ.Σ. Το θέμα θα συζητηθεί στην πρώτη επόμενη συνεδρίαση, σύμφωνα και με έγγραφο (ισοδυναμεί με εντολή) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης προς τον Δήμαρχο και την πρόεδρο του Δ.Σ..

Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται από την εισαγγελία Καρπενησίου, κατέθεσαν ήδη ο Δήμαρχος, οι Δημοτικοί  Σύμβουλοι που υπερψήφισαν την απόφαση και ο πρόεδρος της κοινότητας Γρανίτσας, ως ύποπτοι τέλεσης της κακουργηματικής πράξης της απιστίας, σύμφωνα με το άρθρο 390 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικα. Εξετάζεται πιθανή ζημία του δήμου από την υλοποίηση της 55/2025 απόφασης.

  Ο Δήμαρχος, με αναλήθειες και αποσιωπήσεις, επιχείρησε να παραπλανήσει το Δημοτικό Συμβούλιο και την Αποκεντρωμένη. Τώρα όλοι γνωρίζουν: το Δημοτικό Συμβούλιο, η Αποκεντρωμένη, η Δικαιοσύνη.

Το δίλημμα του Δημάρχου ότι, όποιος είναι υπέρ της παραχώρησης του νερού είναι μαζί μου και όποιος είναι κατά της παραχώρησης είναι εναντίον μου είναι ψευτοδίλημμα, γιατί: το ζήτημα του νερού ξεπερνά τα συμφέροντα και τα θέλω οποιουδήποτε δημάρχου, τωρινού ή μελλοντικού. Η παραχώρηση του νερού για 50 χρόνια θα έχει καταστροφικές συνέπειες για μας και για τις επόμενες γενιές. 

Το αίτημα των προέδρων Παλαιοκατούνας και Τριποτάμου, για ύδρευση, με φυσική ροή, δεν ικανοποιήθηκε-δεν υπήρχε περίσσευμα 80 τόνων περίπου την ημέρα- για την εταιρεία υπάρχουν 822 τόνοι την ημέρα.

Επειδή από την υλοποίηση της απόφασης 55/2025 και το σχέδιο σύμβασης όλοι οι κάτοικοι θα βγούμε ζημιωμένοι, ας υψώσουμε έναν καθαρό, αδιαπέραστο τοίχο: ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΝΕΡΟΥ.

 Η σιωπή, σε αυτή την περίπτωση, είναι συνενοχή.

Η φωνή της Ευρυτανίας απέναντι στο σχέδιο ΕΥΡΥΤΟΣ

Η Ευρυτανία βρίσκεται μπροστά σε μία ακόμη κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της.

Σήμερα, στις 19:30, στην κεντρική πλατεία Καρπενησίου, πολίτες, φορείς και συλλογικότητες καλούνται να ενώσουν τις φωνές τους σε μία ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση για τις εξελίξεις γύρω από το σχέδιο «ΕΥΡΥΤΟΣ» και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων του νομού.

Το νερό δεν είναι απλώς ένας φυσικός πόρος. Είναι η ίδια η ζωή των Αγράφων και της Ευρυτανίας. Είναι τα ποτάμια που διασχίζουν τα φαράγγια, οι πηγές που ποτίζουν τη γη, οι λίμνες που συνθέτουν ένα μοναδικό φυσικό τοπίο. Είναι ένας ανεκτίμητος πλούτος που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους επένδυσης ή οικονομικής εκμετάλλευσης. Γι' αυτό και οι αντιδράσεις που έχουν αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα αποτυπώνουν την αγωνία πολλών κατοίκων για το μέλλον του τόπου.

Η σημερινή εκδήλωση δεν αφορά μόνο όσους διαφωνούν με το συγκεκριμένο σχέδιο. Αφορά κάθε πολίτη που πιστεύει ότι τόσο σημαντικές παρεμβάσεις πρέπει να συνοδεύονται από πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια, ουσιαστικό δημόσιο διάλογο και σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες. Η συμμετοχή των πολιτών αποτελεί βασικό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας, ιδιαίτερα όταν διακυβεύονται ζητήματα που θα επηρεάσουν τις επόμενες γενιές.

Η Ευρυτανία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι γνωρίζει να υπερασπίζεται τον φυσικό της πλούτο. Το μήνυμα που αναμένεται να σταλεί από τη σημερινή συγκέντρωση είναι πως οι αποφάσεις για τον τόπο δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην των ανθρώπων που ζουν, εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους εδώ. Γιατί το νερό δεν είναι μόνο ένας φυσικός πόρος. Είναι ταυτότητα, ιστορία και μέλλον. Και το μέλλον της Ευρυτανίας αφορά όλους.

Κραυγή Αγωνίας από τους Προέδρους των Κοινοτήτων – Στο "σκαμνί" η Δημοτική Αρχή για την επιλεκτική κατανομή των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Την ώρα που τα ορεινά χωριά των Αγράφων παλεύουν καθημερινά με την απομόνωση, την έλλειψη βασικών υποδομών και το φάντασμα της ερήμωσης, μια πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έρχεται να ρίξει "λάδι στη φωτιά". Το περιβόητο πρόγραμμα αισθητικών αναβαθμίσεων και αναπλάσεων, ύψους 2,5 εκατομμυρίων ευρώ, αντί να αποτελέσει το φιλί της ζωής για ολόκληρο τον Δήμο, φαίνεται πως μετατρέπεται σε ένα κλειστό πάρτι για... πέντε μόνο κοινότητες.

Πέντε κοινότητες στο φως, οι υπόλοιπες στο σκοτάδι

Η αντίδραση των Προέδρων των Κοινοτήτων (Τριποτάμου, Λιμερίου, Παλαιοκατούνας και Τοπολιάνων) δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική διαμαρτυρία. Είναι μια κραυγή αξιοπρέπειας. Με ένα σκληρό υπόμνημα προς την Κυβέρνηση και την Περιφέρεια, οι τοπικοί εκπρόσωποι καταγγέλλουν:

Αδιαφάνεια: Καμία διαβούλευση, καμία ενημέρωση, κανένας διάλογος.

Απουσία Κριτηρίων: Με ποια λογική επιλέχθηκαν οι "τυχεροί" πέντε; Γιατί οι υπόλοιπες δεκάδες κοινότητες αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας;

Πρόχειρη "Ωριμότητα": Είναι δυνατόν η έλλειψη μελετών να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να στερούνται χωριά ακόμη και τις στοιχειώδεις αισθητικές παρεμβάσεις;

Το Αίσθημα της εγκατάλειψης

Εύλογα αναρωτιέται κανείς: Η ανάπτυξη στα Άγραφα είναι επιλεκτική; Όταν μιλάμε για "Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση" (ΟΧΕ), εννοούμε ολόκληρο τον τόπο ή μόνο συγκεκριμένα σημεία στον χάρτη που εξυπηρετούν ταχύτερες απορροφήσεις κονδυλίων;

Η προσέγγιση αυτή δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης και εντείνει το αίσθημα εγκατάλειψης σε δεκάδες χωριά του Δήμου", τονίζουν οι Πρόεδροι.

Δεν ζητούν "ψίχουλα". Ζητούν δίκαιη κατανομή. Ζητούν να μην χρειάζεται να παρακαλούν για το αυτονόητο: λειτουργικές πλατείες, ασφαλείς κοινόχρηστους χώρους και μια υποτυπώδη αισθητική που θα κρατήσει τους νέους στον τόπο τους.

Η Ώρα των Ευθυνών

Η Δημοτική Αρχή Αγράφων οφείλει να απαντήσει άμεσα. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι "α λα καρτ". Αν το πρόγραμμα "Στερεά Ελλάδα 2021-2027" θέλει πραγματικά να αλλάξει τη μοίρα της Ευρυτανίας, πρέπει να αγκαλιάσει κάθε οικισμό, από τον πιο μεγάλο μέχρι τον πιο απομακρυσμένο.

Κύριοι της δημοτικής αρχής, ο χρόνος πιέζει και η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί. Τα Άγραφα δεν είναι μόνο πέντε χωριά. Είναι η ιστορία και οι άνθρωποι όλων των κοινοτήτων τους.

Όταν το νερό παύει να αντιμετωπίζεται ως κοινό αγαθό και μετατρέπεται σε τεχνικό «πρόβλημα» προς διαχείριση από εργολάβους, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα σχέδιο υποδομών. Μιλάμε για πολιτική επιλογή με βαθύ κοινωνικό, περιβαλλοντικό και δημοκρατικό αποτύπωμα. Το σχέδιο «Εύρυτος» είναι ακριβώς αυτό: μια εκτροπή – όχι μόνο ποταμών, αλλά και θεμελιωδών αρχών.

Η αναφορά της βουλευτού Μαρίας Αθανασίου στη Βουλή, κατόπιν αιτήματος της «Επιτροπής Αγώνα ενάντια στο Σχέδιο ‘Εύρυτος’ και την εμπορευματοποίηση του νερού», φέρνει στο φως όσα η κυβέρνηση αποφεύγει επιμελώς να συζητήσει δημόσια. Πίσω από το πρόσχημα της λειψυδρίας –ένα πραγματικό αλλά σύνθετο πρόβλημα– επιχειρείται η υλοποίηση ενός γιγαντιαίου σχεδίου μεταφοράς υδάτων από τη Στερεά Ελλάδα προς την Αττική, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία και τη βιωσιμότητα ολόκληρων περιοχών.

Η εκτροπή των ποταμών Κρικελλοπόταμου και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο και εν συνεχεία στον Μόρνο δεν είναι απλώς μια τεχνική λύση. Είναι μια βαθιά παρεμβατική πράξη σε υδρολογικά συστήματα, την οποία η ίδια η επιστημονική κοινότητα αντιμετωπίζει διεθνώς με εξαιρετική επιφύλαξη. Κι όμως, όπως καταγγέλλεται, αγνοήθηκαν εναλλακτικές προτάσεις: συντήρηση των δικτύων, αξιοποίηση όμβριων υδάτων, ανακύκλωση νερού, αναδασώσεις, έργα ορεινής υδρονομίας. Λύσεις δηλαδή φθηνότερες, ηπιότερες και οικολογικά τεκμηριωμένες.

Γιατί άραγε;

Η απάντηση που ψιθυρίζεται –και πλέον λέγεται ανοιχτά– είναι ότι το σχέδιο «Εύρυτος» δεν σχεδιάστηκε πρωτίστως για τις ανάγκες των πολιτών, αλλά για να εξυπηρετήσει ενεργοβόρες και υδροβόρες υποδομές, όπως τα data centers στην Αττική. Το νερό, από δικαίωμα, μετατρέπεται σε εισροή για επιχειρηματικά μοντέλα υψηλής κερδοφορίας. Και οι τοπικές κοινωνίες σε «παράπλευρες απώλειες».

Η κυβέρνηση μιλά για αντισταθμιστικά οφέλη. Όμως οι ίδιοι οι πολίτες τα χαρακτηρίζουν προσχηματικά και ασήμαντα μπροστά στην περιβαλλοντική υποβάθμιση, την απώλεια βιοποικιλότητας, τις επιπτώσεις στον τουρισμό, στη δασική ισορροπία και στην κτηνοτροφία. Και το σημαντικότερο: καμία σοβαρή διαβεβαίωση δεν έχει δοθεί ότι οι επιπτώσεις αυτές μπορούν να προβλεφθούν ή να αναστραφούν.

Εδώ ανακύπτει και το μεγαλύτερο ζήτημα: η δημοκρατία. Πώς λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις; Με ποια διαβούλευση; Με ποια περιβαλλοντική νομιμοποίηση; Η ίδια η αναφορά επισημαίνει την ανεπαρκή –κατά τους πολίτες– περιβαλλοντική νομοθεσία και την απουσία ουσιαστικού ελέγχου. Όταν το κράτος προχωρά σε έργα τέτοιας κλίμακας χωρίς κοινωνική συναίνεση και επιστημονική διαφάνεια, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικολογικό. Είναι βαθιά πολιτικό.

Δεν είναι τυχαίο ότι 1.500 πολίτες έχουν ήδη υπογράψει κατά του σχεδίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση και βουλευτές καλούνται να πάρουν θέση. Το νερό δεν ανήκει ούτε στην ΕΥΔΑΠ, ούτε στους εργολάβους, ούτε στα κυβερνητικά σχέδια επί χάρτου. Ανήκει στις κοινωνίες που ζουν δίπλα του και εξαρτώνται από αυτό.

Η αναστολή κάθε δράσης για το σχέδιο «Εύρυτος», όπως ζητείται, δεν είναι πράξη οπισθοδρόμησης. Είναι πράξη ευθύνης. Γιατί αν το νερό γίνει εμπόρευμα, τότε η δίψα –οικολογική και δημοκρατική– θα είναι μόνιμη.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα προχωρήσει το σχέδιο.

Το ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει και για ποιον.

Ναι στη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό από επιτροπή που θα αποτελείται από 30 άτομα, 25 εκπρόσωποι και πέντε παρατηρητές, αποφάσισαν σήμερα οι αγρότες στη διάρκεια της σύσκεψης της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων που έγινε στον Παλαμά Καρδίτσας. Η ημερομηνία της συνάντησης, όπως τονίστηκε, θα ανακοινωθεί άμεσα.

Τα μπλόκα, σε δηλώσεις που έγιναν μετά την ολοκλήρωση της σύσκεψης, θα παραμείνουν με τα τρακτέρ στην άκρη των δρόμων από αύριο το πρωί τόνισε ο πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας κ. Κώστας Τζέλλας, ενώ ο κ. Ρίζος Μαρούδας, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας, σε δηλώσεις του καταδίκασε τον βανδαλισμό των τρακτέρ.

Π. Μαρινάκης: Βανδαλισμοί και τραμπουκισμοί, όπως αυτοί που είδαμε σήμερα στα μπλόκα των αγροτών, είναι ντροπή

«Βανδαλισμοί και τραμπουκισμοί, όπως αυτοί που είδαμε σήμερα στα μπλόκα των αγροτών, είναι ντροπή να συμβαίνουν σε βάρος ορισμένων επαγγελματιών, απλώς και μόνο επειδή συμμετείχαν σε μια εποικοδομητική συνάντηση με τον Πρωθυπουργό για την επίλυση ζητημάτων του κλάδου τους», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

Ο κ. Μαρινάκης πρόσθεσε: «Καλούμε όλα τα κόμματα να καταδικάσουν αυτές τις επικίνδυνες και παράνομες ενέργειες».

Λάρισα: Φθορές σε τρακτέρ στο μπλόκο της Νίκαιας

Περιστατικό φθορών σημειώθηκε νωρίς το πρωί στο μπλόκο της Νίκαιας, όταν αγρότες διαπίστωσαν ότι άγνωστοι έγραψαν με μπογιά στα τρακτέρ δύο συναδέλφων τους που συμμετείχαν στη χθεσινή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ παράλληλα ξεφούσκωσαν τα λάστιχα γεωργικών μηχανημάτων.

Ο πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, Ρίζος Μαρούδας, σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ανέφερε ότι η Συντονιστική Επιτροπή και οι αγρότες του μπλόκου καταδικάζουν την ενέργεια και θα αποκαταστήσουν τις ζημιές, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως πρόκειται για «προβοκάτσια με στόχο να σπάσει το μπλόκο της Νίκαιας.ΑΠΕ

Οι αγρότες αποφάσισαν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων: «Όχι σε διάλογο με την κυβέρνηση»

Οι αγρότες κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους μετά την ολοκλήρωση της πανελλαδικής σύσκεψης που έγινε στον Λευκώνα Σερρών, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 57 μπλόκα από ολόκληρη τη χώρα.

«Συνεχίζουμε μέχρι να υπάρξει ικανοποίηση των αιτημάτων μας», αναφέρει εκπρόσωπος των μπλόκων, Ρίζος Μαρούδας. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις να πάμε να συζητήσουμε τον πρωθυπουργό, τονίζουν.

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται σειρά δράσεων. «Κανείς δεν μπορεί να υπονομεύσει τον αγώνα μας. Δεν σπάνε τα μπλόκα». Την Παρασκευή θα κλείσουν και της παρακαμπτήριες οδούς από τις 14:00 και μετά, σε όλη τη χώρα συντονισμένα. Διευκρίνισαν ότι θα ανοίξουν τα διόδια, ώστε να παιρνούν οι πολίτες χωρίς να πληρώνουν.

«Η απόφαση ήταν ότι όλοι είμαστε ενωμένοι. Κόκκινη γραμμή όλων των μπλόκων: Δεν βλέπουμε τον πρωθυπουργό, μας εμπαίζει. Κλιμάκωση μέχρι τη Δευτέρα. Την Τρίτη θα ανοίξουμε τον δρόμο, να περνάει ο κόσμος για τις γιορτές» είπε ο Κώστας Ανεστίδης, μέλος της πανελλαδικής επιτροπής μπλόκων.

Οι αγρότες, έκλεισαν επ’ αόριστον και τα δύο ρεύματα για τα φορτηγά στον Προμαχώνα

Λίγο πριν από την έναρξη της συνεδρίασης οι αγρότες που βρίσκονται για 16η ημέρα στον Προμαχώνα, αποφάσισαν τον αποκλεισμό επ’ αόριστον και στα δύο ρεύματα για τα φορτηγά.

Πολύωροι αποκλεισμοί σημειώνονται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, καθώς και στους Ευζώνους και τη Νίκη αλλά και στα σύνορα της χώρας με τη Βόρεια Μακεδονία, με αγρότες και κτηνοτρόφους να διατηρούν τα μπλόκα και να προχωρούν σε διακοπές της κυκλοφορίας και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας.

Η διέλευση των Ι.Χ. αυτοκινήτων και των λεωφορείων παραμένει ελεύθερη, ενώ στο σημείο βρίσκονται οδηγοί φορτηγών και το μπλόκο ενισχύεται διαρκώς από εκπροσώπους άλλων εργατικών σωματείων.

Σε αποκλεισμό οκτώ ωρών -μέχρι και τις 20:00 το βράδυ- προχωρούν και σήμερα αγρότες και κτηνοτρόφοι από το Νευροκόπι Δράμας.

Ένα πέτρινο μνημείο του 19ου αιώνα καταρρέει ενώ η πολιτεία παραμένει σιωπηλή-Οι ζημιές μεγάλωσαν, οι εκκλήσεις πολλαπλασιάστηκαν, η αδιαφορία συνεχίζεται.

Στην καρδιά των Αγράφων, ανάμεσα στα πυκνά δάση της Ευρυτανίας, το πέτρινο γεφύρι της Κατούνας στη Βίνιανη αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά απομεινάρια του 19ου αιώνα.

Κτισμένο πριν το 1850, το γεφύρι άντεξε δεκαετίες ολόκληρες, πολέμους, κακουχίες και τα σκληρά χειμωνιάτικα στοιχεία της περιοχής. Για χρόνια αποτελούσε σημείο αναφοράς για πεζοπόρους και φυσιολάτρες, που το θαύμαζαν ως ένα ζωντανό κομμάτι της παράδοσης των Αγράφων.

Σήμερα όμως, αυτό το μοναδικό μνημείο βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατάρρευση.

Σοβαρές ζημιές – Το γεφύρι έχει "ανοίξει" και υποχωρεί επικίνδυνα

Η εικόνα του γεφυριού είναι πλέον δραματική. Σημαντικά τμήματα του καταστρώματος έχουν υποχωρήσει, οι πέτρες έχουν αποκολληθεί, ενώ σε αρκετά σημεία έχει χαθεί η σταθερότητα του τοίχου.

Τα σημάδια των τελευταίων βροχοπτώσεων και η μακροχρόνια έλλειψη συντήρησης έφεραν το γεφύρι σε οριακό σημείο.

Οι φθορές δεν είναι απλώς αισθητικές· είναι δομικές, με άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης.

Και όλα αυτά, για ένα ιστορικό έργο που χρειάζεται ελάχιστο κόστος για να σωθεί.

Αγωνία από κατοίκους και συλλόγους – Εκκλήσεις χωρίς ανταπόκριση

Κάτοικοι της περιοχής, πολιτιστικοί σύλλογοι και άνθρωποι που αγαπούν την Ευρυτανία έχουν απευθύνει επανειλημμένες εκκλήσεις προς τις αρμόδιες υπηρεσίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ωστόσο, οι φωνές τους χάνονται στο κενό.

Το γεφύρι συνεχίζει να φθίνει επικίνδυνα, χωρίς καμία ουσιαστική κίνηση για διάσωση ή έστω οριοθέτηση της περιοχής για λόγους ασφάλειας.

“Μην αφήσετε να χαθεί το γεφύρι!” τονίζει ο τοπικός πρόεδρος της Κοινότητας Παντελής Μάντης. “Είναι κομμάτι της ιστορίας μας, της ταυτότητάς μας, του τόπου μας.”

Ώρα για δράση – Αύριο μπορεί να είναι αργά

Το γεφύρι της Κατούνας εκπέμπει ξεκάθαρο SOS.

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους: το μνημείο δεν έχει άλλο χρόνο.

Αν δεν υπάρξει άμεση κινητοποίηση, το γεφύρι θα χαθεί — και μαζί του ένα αναντικατάστατο κομμάτι της Ευρυτανικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Είναι η στιγμή να ληφθούν αποφάσεις.

Είναι η στιγμή να σωθεί αυτό το πέτρινο κόσμημα.

Γιατί όταν χαθεί, δεν χτίζεται ξανά.

Στα Άγραφα, εκεί όπου η Ιστορία συναντά την εγκατάλειψη, 28 Πρόεδροι κοινοτήτων αποφάσισαν να κάνουν αυτό που συνήθως αποφεύγουν οι αιρετοί: να υψώσουν κοινή φωνή.

Με ένα ηχηρό υπόμνημα απαιτούν το αυτονόητο — να αποκατασταθεί ο δρόμος Αλευράδα–Γέφυρα Τατάρνας, ένας δρόμος που εδώ και χρόνια συμβολίζει όχι την ανάπτυξη, αλλά την εγκατάλειψη της ορεινής Ελλάδας.

Κι όμως, δεν μιλούμε για μια πολυτέλεια. Μιλούμε για την πρόσβαση παιδιών στο σχολείο, για τη μεταφορά ασθενών, για την επιβίωση των ελάχιστων επιχειρήσεων που κρατούν ακόμα ζωντανά τα χωριά. Μιλούμε για τη συνοχή μιας ολόκληρης περιοχής.

Ένας δρόμος-ντροπή για το κράτος

Ο οδικός άξονας Αλευράδα–Γέφυρα Τατάρνας είναι ο μοναδικός συνδετικός κρίκος πολλών χωριών με τον έξω κόσμο.

Κι όμως, παραμένει μονίμως τραυματισμένος, με φθορές, κατολισθήσεις, παγίδες, σημεία που κλείνουν «με ευχές» και ανοίγουν ξανά «με θαύματα».

Οι 28 Πρόεδροι δεν μιλούν για «βελτιώσεις». Δεν μιλούν για «αναβάθμιση».

Μιλούν για σωτηρία. Για δρόμο που καταρρέει και μαζί του τραβάει έναν ολόκληρο δήμο.

Η ορεινή Ελλάδα αδειάζει. Με δρόμους σαν κι αυτόν, θα αδειάσει ακόμα πιο γρήγορα.

Το υπόμνημα είναι μια υπενθύμιση ότι η εγκατάλειψη δεν είναι φυσικό φαινόμενο.

Είναι πολιτική επιλογή.

Και η αντίδραση σε αυτή την επιλογή χρειάζεται φωνές. Πολλές φωνές.

Οι 28 Πρόεδροι έκαναν την αρχή.

Τώρα το ερώτημα είναι:

Θα ακούσει κανείς;

Δείτε ΕΔΩ αναλυτικά το υπόμνημα των προέδρων

Το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της δικογραφίας για το σιδηροδρομικό δυστύχημα προκάλεσε την οργή των συγγενών των 57 θυμάτων

Πλήθος κόσμου συγκεντρωθηκε στην Πλατεία Συντάγματος ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα της Προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών Μαρίας Καρυστιανού.

Το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της δικογραφίας για το σιδηροδρομικό δυστύχημα προκάλεσε την οργή των συγγενών των 57 θυμάτων, που ζητούν να αποδοθεί δικαιοσύνη στη μνήμη των αγαπημένων τους. 

 Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 19.00 λίγο πριν την ομιλία του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. 

 «Δικαίωσή», «Όχι άλλη συγκάλυψη», «Ήταν έγκλημα» είναι ορισμένα από τα συνθήματα, που αναγράφονται στα πανό, που κρατούν οι διαδηλωτές. 

Καρυστιανού: «Να μιλήσουμε για την Ελλάδα που μας αξίζει»

Η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών ανέβηκε στο βήμα στην Πλατεία Συντάγματος κι ευχαρίστησε τους ανθρώπους που σε όλη την Ελλάδα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της. «Σας ευχαριστούμε που μαζευτήκατε μαζί μας για να διεκδικήσουμε δικαιοσύνη και για να μιλήσουμε για την Ελλάδα, που μας αξίζει», είπε χαρακτηριστικά.