Ένας χρόνος σκληρής μάχης, μια ολόκληρη ζωή κοινής πορείας και ένας αποχαιρετισμός γεμάτος οδύνη, αλλά και βαθιά υπερηφάνεια.
Με λόγια που συγκλονίζουν, η Βουλευτής Ευρυτανίας Τζίνα Οικονόμου αποχαιρετά τον σύζυγό της Αλέξανδρο, ο οποίος έφυγε πρόωρα από τη ζωή, ύστερα από μια δύσκολη και άνιση μάχη που κράτησε δώδεκα μήνες.
Δεν είναι απλώς ένας αποχαιρετισμός σε έναν άνθρωπο που έφυγε. Είναι ο απολογισμός μιας 40χρονης κοινής διαδρομής, μιας ζωής που μοιράστηκε με τον άνθρωπό της και μιας οικογένειας που τώρα καλείται να συνεχίσει χωρίς εκείνον.
Δώδεκα μήνες μάχης και αξιοπρέπειας
«Για 12 μήνες πάλεψες σκληρά, δίνοντας μαθήματα θάρρους, ορίων αντοχής, υπομονής και αξιοπρέπειας», γράφει η κ.Οικονόμου.
Μέσα σε λίγες λέξεις αποτυπώνεται ολόκληρη η διαδρομή ενός ανθρώπου απέναντι στη δοκιμασία. Μια μάχη που μπορεί να χάθηκε, όμως όπως σημειώνει η ίδια, άφησε πίσω της μαθήματα ζωής.Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη ενός ανθρώπου: όχι μόνο όσα πέτυχε, αλλά ο τρόπος με τον οποίο στάθηκε απέναντι στις δυσκολίες.
«Μας δίδαξες τις αρχές και τις αξίες της ζωής»
Για τέσσερις δεκαετίες ο Αλέξανδρος δεν υπήρξε μόνο ο σύντροφος της ζωής της. Υπήρξε σύζυγος, πατέρας και άνθρωπος που, όπως περιγράφει η Βουλευτής , επηρέασε βαθιά τα παιδιά του και τους ανθρώπους γύρω του.Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην επαγγελματική του πορεία ως γιατρού. Στο ήθος, στην ιατρική δεοντολογία, στην ανιδιοτέλεια και στην αγάπη με την οποία αντιμετώπιζε τις ασθενείς του.
Ένας γιατρός, όμως, δεν κρίνεται μόνο από τη γνώση του. Κρίνεται και από τον άνθρωπο που είναι απέναντι στον ασθενή. Και από τα λόγια της συζύγου του προκύπτει ότι ο Αλέξανδρος άφησε το δικό του αποτύπωμα και σε αυτόν τον τομέα.
Η παρακαταθήκη που μένει
«Έφυγες γρήγορα, έχοντας πολλά ακόμη να δώσεις», γράφει χαρακτηριστικά.
Ίσως αυτή να είναι η πιο δύσκολη πλευρά κάθε πρόωρης απώλειας. Η αίσθηση ότι δεν πρόλαβαν να ειπωθούν όλα, να γίνουν όλα, να προσφερθούν όλα.Όμως ο Αλέξανδρος αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη: στα παιδιά του, στους συνεργάτες του, στους γιατρούς και φοιτητές που εκπαίδευσε, στην ιατρική κοινότητα και στους ανθρώπους που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
Ένα «αντίο» γεμάτο αγάπη
Η Τζίνα Οικονόμου ολοκληρώνει το μήνυμά της με τέσσερις λέξεις που συμπυκνώνουν μια ολόκληρη ζωή:
«Οδύνη, σεβασμός, ευγνωμοσύνη και υπερηφάνεια».Τέσσερις λέξεις για έναν άνθρωπο που έφυγε νωρίς, αλλά φαίνεται πως πρόλαβε να αφήσει βαθύ αποτύπωμα.Ο θάνατος κλείνει έναν κύκλο ζωής. Δεν σβήνει όμως όσα ένας άνθρωπος έδωσε, όσα δίδαξε και όσα άφησε στους άλλους.
Και αυτό είναι, τελικά, το πιο δυνατό «αντίο» στον Αλέξανδρο:να συνεχίσουν να μιλούν για εκείνον η ζωή του, το έργο του και οι άνθρωποι που άγγιξε.
Καλό ταξίδι, Αλέξανδρε.
