Το Σάββατο του Λαζάρου είναι από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεωρείται η «πρώτη γεύση» της Μεγάλης Εβδομάδας. Μέρα νίκης της ζωής επί του θανάτου.

Το Σάββατο του Λαζάρου ή Λαζαροσάββατο στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και σε όσες καθολικές εκκλησίες ακολουθούν το βυζαντινό τελετουργικό είναι η μέρα πριν την Κυριακή των Βαΐων. Την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάσταση του Λαζάρου από τη Βηθανία, ένα γεγονός το οποίο περιγράφεται στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Το Σάββατο του Λαζάρου και η Κυριακή των Βαΐων έχουν τη μοναδική θέση στο εκκλησιαστικό έτος ως μέρες χαράς ανάμεσα στη Μεγάλη Σαρακοστή και το θρήνο της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το Σάββατο του Λαζάρου είναι μέρα στην οποία, παραδοσιακά, οι ερημίτες εγκαταλείπουν τις σκήτες τους και επιστρέφουν στο μοναστήρι για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Στην Ελλάδα, το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουν ειδικά ψωμάκια που μοιάζουν με σαβανωμένο άνθρωπο και ονομάζονται λαζαράκια, ενώ τα παιδιά τραγουδούν τα λαζαρικά, κάλαντα ειδικά για την ημέρα.

Η ανάσταση του Λαζάρου θεωρείται η «πρώτη Λαμπρή» αφού η εκ νεκρών έγερση του αγαπημένου φίλου του Χριστού θεωρείται προικονομία της δικής του Ανάστασης.Ωστόσο η γιορτή έχει και την ψυχολογική της ερμηνεία, αφού ο λαός δεν θα μπορούσε να αφήσει στο περιθώριο την περιέργεια για το τι είδε ο Λάζαρος κατά την τριήμερή του ταφή, κάτι που αποτυπώνεται πλήρως στα κάλαντα.

Τα κάλαντα του Λαζάρου

Σήμερον έρχεται ο Χριστός

ο επουράνιος θεός.

Εν τη πόλει Βηθανία

Μάρθα κλάει και Μαρία.

Λάζαρο τον αδελφό της

τον γλυκύ και καρδιακόν της.

Τον μοιρολογούν και λένε

τον μοιρολογούν και κλαίνε.

Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν

και τον εμοιρολογούσαν

Και τη μέρα την Τετάρτη

κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.

Τότε εβγήκε η Μαρία

έξω από τη Βηθανία

και εμπρός του γονατίζει

και τα πόδια του φιλεί.

-Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου

δεν θα πέθαιν’ ο αδελφός μου.

Μα και πάλιν εγώ πιστεύω

και καλότατα ηξεύρω

ότι δύνασαι αν θελήσεις

και νεκρούς να αναστήσεις.

Τότε ο Χριστός δακρύζει

και τον Άδη φοβερίζει.!

Δεύρο έξω Λάζαρέ μου

φίλε και αγαπητέ μου.

Παρευθύς επελυτρώθη

ανεστήθη κι εσηκώθη

Τότε τον Θεόν δοξάζουν

και τον Λάζαρο εξετάζουν.

Πες μας, Λάζαρε, τι είδες

εις τον Άδην απού πήγες;

Είδα φόβους, είδα τρόμους,

είδα βάσανα και πόνους,

Δώστε μου νερό λιγάκι

να ξεπλύνω το φαρμάκι

της καρδιάς και των χειλέων

και μην μ’ ερωτάτε πλέον.

Του χρόνου πάλι να ‘ρθουμε,

με υγεία να σας βρούμε,

και ο νοικοκύρης του σπιτιού

χρόνια πολλά να ζήσει,

να ζήσει χρόνια εκατό

και να τα ξεπεράσει.

Σε κάποιες περιοχές στη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη, τα κάλαντα αυτά ήταν γυναικεία υπόθεση αφού τα τραγουδούσαν κοπέλες διαφόρων ηλικιών, που τις έλεγαν Λαζαρίνες ή Λαζαρίτσες. Μάλιστα, την παραμονή, οι Λαζαρίνες πήγαιναν στα χωράφια και μάζευαν λουλούδια.

Τέλος σε κάθε  προσπάθεια αμφισβήτησης της υγειονομικής πραγματικότητας από απείθαρχους ιερείς, σχεδιάζουν να βάλουν οι Μητροπολίτες  Μυτιλήνης Ιάκωβος και  Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος.

Οι δύο Μητροπολίτες θέτουν το δίλημμα εμβόλιο ή αργία άνευ αποδοχών, δίνοντας στους ανεμβολίαστους ιερείς περιθώριο κάποιων ημερών για να επιλέξουν  αυτό που επιθυμούν. 

«Πρέπει να υπάρξει απαγορευτικό εισόδους στους ναούς, στους πιστούς που δεν έχουν κάνει το εμβόλιο, αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τους παπάδες. Θα πρέπει με μια απόφαση, δυο γραμμών, να προβλέπεται ότι όποιος μισθοδοτείται καθ’ οιονδήποτε τρόπο από το κράτος θα είναι υποχρεωμένος να εμβολιαστεί. Εάν δεν το κάνει να του κόψουν τον μισθό».

Αυτό τόνισε ο Μητροπολίτης Δωδώνης, Χρυσόστομος, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα, λέγοντας πως πρέπει να υποχρεωθούν να κάνουν το εμβόλιο «εκείνοι που ανοήτως διακηρύσσουν βλακώδεις διακηρύξεις».

Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως όταν ο ιερέας και ο πιστός δεν πειθαρχεί στις αποφάσεις της Εκκλησίας, τότε «θέτει μόνος του τον εαυτό του εκτός εκκλησίας».

«Όταν ο πιστός δεν ακούει τη φωνή της εκκλησίας, θέτει τον εαυτό του εκτός εκκλησίας. Εκκλησία σημαίνει το σύνολο των ανθρώπων, και επομένως η διοίκηση από τους κανόνες έχει το δικαίωμα να επιβάλλει συνοδικώς τις όποιες αποφάσεις», εξήγησε ο ίδιος. «Όποιος δεν έχει εμβολιαστεί θα πρέπει να βρίσκεται εκτός του χώρου της εκκλησίας. Όταν ένας πιστός δεν πειθαρχεί στις αποφάσεις της εκκλησίας, θέτει τον εαυτό του εκτός εκκλησίας. Αν δεν ξέρει ο κάθε πιστός αυτό τον κανόνα, τότε να πάει να γίνει Ιεχωβάς, δεν μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Αλλά αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί από τους παπάδες. Όταν ο παπάς τον παροτρύνει να μην κάνει εμβόλιο, μπορεί μετά να μην τον βάλει στην εκκλησία;», διερωτήθηκε.

«Τι θα κάνει ο κόσμος; Όσοι παροτρύνονται από τους παπάδες, θα σκεφτούν τι θα κάνουν όταν εμβολιαστούν οι ιερείς», υπογράμμισε, λέγοντας πως η Εκκλησία επισήμως πήρε αποφάσεις, παρότρυνε για τους εμβολιασμούς, ενώ «οι αντιεμβολιαστές δεν είναι άνθρωποι της εκκλησίας».

Ο Μητροπολίτης Δωδώνης εκτίμησε ότι δεν είναι πολλοί οι ιερείς που παροτρύνουν τον κόσμο να μην εμβολιάζεται, αλλά είναι αρκετοί. «Είναι χαλασμένοι στο μυαλό οι άνθρωποι αυτοί, έχει χαλάσει η βαλβίδα» ανέφερε με σκωπτική διάθεση.

Διεμήνυσε ότι είναι αναγκαία η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για να σωθούν η κοινωνία, η οικογένεια και οι δουλειές.

Ερωτηθείς για το εάν θα μπορούσαν οι πιστοί να δείχνουν τουλάχιστον βεβαίωση αρνητικού rapid test για την είσοδο τους Ιερούς Ναούς, ο κ. Χρυσόστομος είπε ότι δεν είναι αρκετό αυτό. «Αν για παράδειγμα τη Μεγάλη Εβδομάδα μπαίνεις πρωί-βράδυ στην εκκλησία, είναι δυνατόν να κάνεις αυτή τη δουλειά;», αναρωτήθηκε, ενώ εξέφρασε επιφυλάξεις για το εάν θα τηρηθεί το συγκεκριμένο μέτρο και για την είσοδο στα καταστήματα.

Επίσης, χαρακτήρισε απαράδεκτη τη συμμετοχή ιερέων σε διαδηλώσεις κατά του εμβολίου. «Μια φορά έκαναν και στη Ζάκυνθο και μετά ήρθαν έξω από το σπίτι μου και φώναζαν. Η αδερφή μου ενοχλήθηκε, εγώ τους άκουσα και γύρισα πλευρό και κοιμήθηκα. Όταν με ρώτησε το επόμενο πρωί, γιατί δεν στενοχωρήθηκα που τους άκουσα, της απάντησα πως “εάν δεν φωνάξουν για εμένα, για ποιόν θα φωνάξουν; Εγώ είμαι ο αντίθετος από αυτούς”».

Τέλος, ο κ. Χρυσόστομος δήλωσε ότι δεν πιστεύει πως μεταδίδεται ο κορωνοϊός με τη Θεία Κοινωνία. «Αλλά όπως λέει μια παροιμία, “κάνε αγιασμό αλλά πάρε και μια γάτα”. Δεν χαλάει το πράγμα ούτε ως προς την πίστη, ούτε οτιδήποτε. Έχω δει θαύματα και θαύματα στη ζωή μου, στον Άγιο Διονύσιο, το θέμα είναι να είναι επιδεκτικός του θαύματος ο άνθρωπος. Δεν είναι το θαύμα μόνο ο άγιος, είσαι κι εσύ. Πρέπει να είσαι συνεπής στις αποφάσεις της εκκλησίας για να γίνει το θαύμα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στο ίδιο κλίμα ο Μητρόπολης Ιάκωβος, με επιστολή του, θέτει τους ιερείς της Μητρόπολης Μυτιλήνης που δεν εμβολιάζονται σε αργία άνευ αποδοχών.

Όπως είπε στο protothema.gr εκπρόσωπος του Μητροπολίτη, οι ιερείς που δεν προσκομίζουν χαρτί γιατρού που να αναγράφει τους λόγους για τους οποίους δεν επιτρέπεται να λάβουν το εμβόλιο, θα τεθούν σε αργία άνευ αποδοχών μέχρι να εμβολιαστούν.

Για την ιστορία και τον ρόλο της εκκλησίας στην σύγχρονη εποχή μίλησε στον ιστότοπο "Απαρχή" ο Μητροπολίτης Καρπενησίου κ.Γεώργιος.

Ο Καρπενησίου Γεώργιος τόνισε ότι η πανδημία του κορονοιού είναι μια κρίση που θα περάσει αλλα θα μας κάνει να αναθεωρήσουμε κάποιες ιδέες.

"Η ιστορία της Εκκλησίας μας είναι μια ιστορία η οποία έχει περάσει από περιόδους ειρήνης και γαλήνης αλλά και από καιρούς στους οποίους δέχθηκε διωγμούς, πιέσεις και καταπίεση. Πολλές από αυτές τις καταστάσεις βιώνουν και Χριστιανοί σήμερα. 

 Αυτό όμως που διατηρεί την Εκκλησία ενωμένη, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, παρά τις πιέσεις, τους κινδύνους και τις διώξεις είναι το αίσθημα αγάπης που διαπερνάει όλα τα μέλη της, μέσω της κοινής λατρείας και των ακολουθιών της. Η ίδια αγάπη που οι Απόστολοι του Χριστού κήρυξαν στους πρώτους Χριστιανούς, την ίδια αγάπη καλούμαστε και εμείς να κηρυχθούμε και να κηρύξουμε και να βιώσουμε, για να γίνουμε και εμείς μέλη της Βασιλείας του Χριστού ,τονίζει στην συνέντευξη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπενησίου. 

Στο κέντρο καταπράσινων και πανύψηλων βουνών, στα νότια του νομού Ευρυτανίας και μόλις 30 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, βρίσκεται εδώ και περίπου χίλια χρόνια το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας περιτριγυρισμένο από απότομους και άγριους βράχους που προκαλούν δέος στον επισκέπτη.

Η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια της Ρούμελης, της Θεσσαλίας αλλά και της χώρας. Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου, την ημέρα της αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και κάθε χρόνο πλήθη πιστών συρρέουν για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Προυσιώτισσας που έδωσε και το όνομα στο μοναστήρι. Σύμφωνα με την παράδοση την εικόνα έφεραν στην περιοχή, ύστερα από πολλές περιπέτειες, δύο πιστοί χριστιανοί από την Προύσα της Μικράς Ασίας τα χρόνια του αυτοκράτορα Θεόφιλου (813-842), κατά τα οποία η Εικονομαχία βρισκόταν στο τελευταίο της στάδιο.

Στους φετινούς εορτασμός καλεσμένος του επισκόπου μας είναι ο όμορος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών. Την Κυριακή 22 Αυγούστου το απόγευμα θα τελεσθεί δισαρχιερατικός εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών, στη συνέχεια θα τελεσθεί ολονύχτια αγρυπνία και το πρωί της Δευτέρας 23 Αυγούστου θα τελεσθεί αρχιερατικό συλλείτουργο.

Η Ιερά Μητρόπολη Καρπενησίου μετά βαθυτάτης κατ’ άνθρωπον θλίψεως, ανήγγειλε την προς Κύριον εκδημία ενός ακόμα ιερέως, του αιδεσιμωτάτου π. Παντελεήμωνος Καπούλα του Χαριλάου.

Επί δεκαετίες ολόκληρες προσέφερε στην τοπική Εκκλησία και το χριστεπώνυμο πλήρωμα της ο γνωστός σε όλους στα χωριά του Απεραντίου π. Παντελής, ο οποίος έφυγε πλήρης ημερών σε ηλικία 97 ετών, δύο μέρες μετά την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

 Ο μακαριστός λευίτης γεννήθηκε στο Λιθοχώρι Ευρυτανίας το 1924. Υπήρξε πτυχιούχος του Κατωτέρου Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Κορίνθου. Παντρεύτηκε με την Τασιούλα Αζακά, με την οποία απέκτησε πέντε τέκνα: την Αγγελική, την Χρυσάνθη, τον Δημοσθένη, την Παναγιώτα και την Ελένη. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 2/2/1955 και πρεσβύτερος στις 3/2/1955 από το μητροπολίτη Ναυπακτίας και Ευρυτανίας κυρό Χριστοφόρο.

Διορίσθηκε στη Χρύσω Ευρυτανίας και διακόνησε εκεί μέχρι τις 31/5/1998, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε, έχοντας 44 έτη ιερατικής διακονίας. Στις 5/10/1998 επαναδιορίστηκε στη γενέτειρά του, το Λιθοχώρι Ευρυτανίας. Διακόνησε για σύντομο διάστημα (ένα μήνα) και στην Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας, και συγκεκριμένα στην ελληνορθόδοξη ενορία της Αγίας Τριάδος Γκέτεμποργκ. Τέλος, στις 18/12/2007 έχοντας συνολικά συμπληρώσει 52 έτη και 8 μήνες ιερατικής διακονίας, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση!

Κανένα άλλο πρόσωπο δεν θα μπορούσε να σταθεί μεταξύ Θεού και ανθρώπων, μεταξύ ουρανού και γης όπως στάθηκε η Παναγία. Στο πρόσωπό Της συγκεντρώνονται εδώ και αιώνες οι εξίες και τα ιδανικά αυτού του τόπου. Οι αξίες και τα ιδανικά της Ορθοδοξίας και του ελληνισμού που κράτησαν όρθιο το γένος, που κράτησαν όρθιο το Έθνος.

Η Πατρίδα μας θέλει να έχει την Παναγία Προστάτιδα και ιδιαίτερα των Ενόπλων Δυνάμεων, διότι η Παναγία πολλές φορές έδειξε την ευαρέσκειά της γένος και το έθνος μας αλλά και πολλές φορές εστάθη Υπέρμαχος Στρατηγός σε όλες τις δύσκολες στιγμές του γένους και του έθνους.

Την Παναγία την ταυτίζουμε πάντα με τις μεγάλες στιγμές του γένους μας. Η Παναγία δεν διαλέγει έθνη, όμως αγαπά ιδιαίτερα το γένος και το έθνος μας γιατί κράτησε την ορθή πίστη, την Ορθοδοξία. Οι Έλληνες Ορθόδοξοι ήταν αυτοί που κράτησαν την κληρονομιά και την παρακαταθήκη σφιχτά. Το γένος μας και έθνος μας είναι σαν την καλή μαγιά, το προζύμι εκείνο που κρατάει ο Θεός για να «ζυμώσει», όταν έρθει η ώρα, όλο τον κόσμο με την δική Του αλήθεια.

Το «Αχ, Παναγιά μου» του λαού μας, είναι η πιο σπαρακτική και περιεκτική προσευχή που ακούστηκε ποτέ σ΄ αυτόν τον τόπο.

Η Παναγιά η Μεγαλόχαρη, η Κυρά,η Τσαμπίκα, η Καθολική, η Βρεφοκρατούσα, η Ελεούσα, η Θαλασσινή, η Φανερωμένη, η Οδηγήτρια, η Γλυκοφιλούσα, η Γαλατούσα, η Γιάτρισσα, η Μεγαλομάτα, η Θρηνούσα η Εκατονταπυλιανή, η Γιάτρισσα, η Μυρτιδιώτισσα, του Σουμελά, η Πολίτισσα, και χιλιάδες άλλα προσωνύμια που Της έδωσε ο λαός μας!

Ιδιαίτερα γνωστά είναι επίσης τα επίθετα Μεγαλόχαρη και Φανερωμένη. Η δεύτερη προσωνυμία, αποδίδεται σε εικόνες που φανέρωσαν την ύπαρξη τους με κάποιο θαύμα. Πολλές φορές, αυτό γίνεται μέσω κάποιου οράματος, όπως η εμφάνιση της Παναγίας, στη μοναχή Πελαγία και η εν συνεχεία ανεύρεση της εικόνας της στις 30 Ιανουαρίου του 1823.

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Θεοτόκος έμαθε από τον Θεό για τον επικείμενο θάνατό της, ανέβηκε σ’ ένα ορεινό όγκο στα ανατολικά της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ, στο όρος των Ελαιών, για να προσευχηθεί και να προετοιμαστεί, δίνοντας τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες. Από εκείνο το σημείο ειδοποίησε τους Αποστόλους να είναι έτοιμοι για το γεγονός. Όμως επειδή κατά την ημέρα της κοίμησης (του θανάτου Της) δηλαδή ορισμένοι Απόστολοι δεν βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, λέγεται ότι μια νεφέλη τους έφερε κοντά Της.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε και η Παναγία. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, όμως λέγεται ότι μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.

Οι πρώτες μαρτυρίες για τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου εμφανίζονται τον πέμπτο αιώνα μΧ, γύρω στην εποχή που συγκλήθηκε η Γ' Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθόρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθεί η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου.

Για πρώτη φορά φαίνεται να γιορτάστηκε στα Ιεροσόλυμα στις 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετατέθηκε στις 15 του ίδιου μήνα.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για το ελληνικό λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

Οι εορτασμοί της Παναγίας στην Ελλάδα

Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ονομάζεται δε και «Πάσχα του Καλοκαιριού». Σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια, που καταλήγουν σε γενικευμένο γλέντι. Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για τον λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν». Εξάλλου, τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζουν ο Παναγιώτης, η Μαρία και η Δέσποινα.

Γίνεται γνωστό ότι το Σάββατο 14 Αυγούστου 2021 και ώρα 19.30 μ.μ. θα τελεσθεί ο Πανηγυρικός Εσπερινός δια την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου , όπου και πανηγυρίζει η Ιερά Μονή και θα ψαλλούν τα εγκώμια ενώπιον της Ιεράς Εικόνος απο τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Νεκτάριο Μητρόπουλο.

Την Κυριώνυμη ημέρα Κυριακή 15 Αυγούστου 2021 θα τελεσθεί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τις 7.30 π.μ. έως τις 10.00 π.μ.

Επισημαίνεται ότι λόγω των μέτρων που ισχύουν εξαιτίας της πανδημίας Covid-19  ΔΕΝ επιτρέπεται η διανυκτέρευση στον ξενώνα και στον χώρο στάθμευσης καθώς και πέριξ την Ιεράς Μονής. Το ωράριο λειτουργίας το Σάββατο 14/08/2021 θα είναι απο τις 07.00 π.μ. εως τις 21.30 μ.μ.

Τηλ. Επικοινωνίας 2445031739

Εκ της Ιεράς Μονής.

Μεγάλη Τετάρτη: Τι γιορτάζουμε – Ποια η σημασία της ημέρας

Η Μεγάλη Τετάρτη, το μέσον της Μεγάλης Εβδομάδας, είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας,που μετανόησε, πίστεψε στον Ιησού Χριστό κι άλειψε τα πόδια Του με μύρο

Την σημερινή ημέρα η Εκκλησία είναι ανοιχτή από το πρωί καθώς τελείται ο εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και η Θεία Λειτουργία. Κατά την διάρκεια της σημερινής ημέρας αναφέρεται η μετάνοια και η μεταστροφή της πόρνης που άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού, ο Μυστικός Δείπνος, δηλαδή η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας, η προσευχή του Χριστού στο Όρος των Ελαίων και η προδοσία του Ιούδα.

Κατά την διάρκεια του Εσπερινού της Μεγάλης Τετάρτης διαβάζεται η περικοπή από το ευαγγέλιο του Ιωάννη, όμως το περιεχόμενο και η υμνολογία της ημέρας είναι εμπνευσμένη από την περικοπή του ευαγγελίου του Λουκά. Σύμφωνα με το ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιησούς προσκλήθηκε σε δείπνο στο σπίτι του Σίμωνος που ανήκε στην τάξη των Φαρισαίων. Επίσης στην πόλη βρισκόταν μία πόρνη, που μόλις έμαθε ότι ο Ιησούς ήρθε στην πόλη, θέλησε να μάθει σε ποιο σπίτι ήταν προκειμένου να τον συναντήσει.

Ενώ ο Ιησούς έτρωγε και συζητούσε με τους υπόλοιπους παρεβρισκόμενους, μπήκε ξαφνικά στο σπίτι η γυναίκα, κρατώντας στα χέρια της αλαβάστρινο δοχείο γεμάτο με μύρο. Προχώρησε στο μέρος του Ιησού και αφού στάθηκε πίσω του, γονάτισε και άρχισε να κλαίει και να οδύρεται γοερά. Η γυναίκα άνοιξε το δοχείο και άρχισε να ρίχνει μύρο και να πλένει τα πόδια του Ιησού, ενώ ταυτόχρονα έπεφταν τα δάκρυα της, που έτρεχαν σαν ποτάμι από τα μάτια της. Αφού άδειασε το δοχείο ξέπλεξε τα μαλλιά της και σκούπισε με αυτά τα πόδια του Ιησού, ενώ τα φιλούσε αδιάκοπα.

Αμέσως ο Ιησούς γύρισε προς την γυναίκα και της είπε: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Έπειτα όλοι οι παραβρισκόμενοι άρχισαν να διερωτώνται ποιος είναι αυτός που μπορεί να συγχωρέσει αμαρτίες και ο Χριστός γύρισε ξανά προς την γυναίκα και της είπε: «Η πίστη σου σε έσωσε, πήγαινε στο καλό».

Η παράδοση της Εκκλησίας χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο περιστατικό, συγκρίνοντας τη μετάνοια της πόρνης με το ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις. Η πόρνη ελευθερώνεται από την αμαρτία και μετανοεί, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.

Νωρίς το απόγευμα ψάλλεται η Ακολουθία του Ευχελαίου. Ο ιερέας χρίει τους πιστούς με Μύρο, που είναι η απτή απόδειξη της Χάριτος του Θεού, προκειμένου να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους. Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης. Στην υμνολογία κυριαρχούν τα γεγονότα της νίψεως των ποδών των αποστόλων υπό του Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, της προσευχής του Κυρίου προς τον πατέρα του στην Γεθσημανή πριν από την σύλληψή του και της προδοσίας του Κυρίου από τον Ιούδα. Το βασικό τροπάριο της ημέρας, «Ότε οι ένδοξοι μαθηταί», αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.

Εκοιμήθη χθες η Μοναχή Μελάνη του Αγίου Νεκταρίου της Ιεράς Μονής Τατάρνης μετά απο πολύχρονη ασθένεια.

Λίγες μέρες πριν,το απόγευμα της 20ης Ιανουαρίου, έφυγε απο την ζωή και η Μοναχή Ανυσία  η οποία για 30 περίπου χρόνια υπηρετούσε την τοπική κοινωνία της Ιεράς Μητροπόλεως Καρπενησίου. Και οι δύο Μοναχές κηδεύτηκαν και ενταφιάστηκαν στο χώρο του Ιερού Μετοχίου ενώ στην Εξόδιο Ακολουθία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπενησίου κ. Γεώργιος.

Περί της βιοτής των δύο μοναχών παραθέτουμε το κάτωθι κείμενο του π. Γερμανού, μοναχού της Ιεράς Μονής Τατάρνης και της ΙΜ Καρπενησίου.

Ἡ μακαριστὴ ἀδελφή Μελάνη , κατὰ κόσμον Δήμητρα Κοκκάλα, ἐγεννήθη ἐν Μικρῷ Χωρίῳ, ἐν ἔτει 1930ῷ. Μικρὰ ἔτι οὖσα, χάριν σπουδῶν, μετεκόμισε καὶ διέμεινεν εἰς Θεσσαλονίκην. Ἐκεῖ ἐσπούδασεν εἰς τὴν Οἰκοκυρικὴν Σχολήν, ἔπειτα εἰς τὴν Ἀνωτάτην Βιομηχανικήν, καὶ ἀκολούθως εἰς τὴν Νομικήν· εἰς δὲ τὰς τρεῖς ταύτας Σχολὰς ἔλαβε πτυχίον ἀριστεύσασα. Ταὐτοχρόνως μὲ τὰς σπουδὰς αὐτῆς, ἠργά­ζετο ἀδιαλείπτως εἰς τὸ Πρατήριον ἀντιπροσωπείας σιγαρέττων ποὺ διετήρει ὁ πατὴρ αὐτῆς· τὸ ὁποῖον Πρατήριον καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πατρός, μόνη ἐσυν­τή­ρησεν ἕως οὗ ἐσυνταξιοδοτήθη.

Ἡ μακαριστὴ Μελάνη, ὑπηρέτησε μὲ αὐταπάρνησιν τὴν μὲ εἰδικὰς ἀνάγκας κα­τὰ σάρκα μεγαλυτέραν αὐτῆς ἀδελφήν. Εἰς δὲ τὸ νοσοκομεῖον ΑΧΕΠΑ Θεσσαλο­νίκης, ὅπου ἐσύχναζε χάριν τῆς ἐν λόγῳ πασχούσης αὐτῆς ἀδελφῆς, ἐγνώρισε καὶ τὴν κατόπιν μοναχὴν Ἀνυσίαν, ἥτις τότε ἠργάζετο ἐκεῖ  ὡς νοσηλεύτρια. Ἔκτοτε συνεδέθησαν διὰ ἰσχυρᾶς πνευματικῆς φιλίας, καὶ οὐδέποτε ἐχωρίσθησαν.

Θεοῦ εὐδοκίᾳ, κατόπιν μοναχικῆς ὑποταγῆς εἰς τὸν γέροντα Δοσίθεον, κατῆλ­θεν εἰς Καρπενήσιον, καὶ καρεῖσα μοναχὴ ἐν ἔτει σωτηρίῳ 1991ῳ, διηκόνησεν ὁμοῦ μετὰ τῆς Ἀνυσίας, ἐν αὐτοθυσίᾳ πολλῇ εἰς τὸ Ἱερὸν Μετόχιον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Ἡ μοναχὴ Μελάνη διεκρίθη διὰ τὴν ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων ἀγάπην καὶ ἀφοσίωσιν αὐτῆς πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν κλίσιν πρὸς τὴν ἐν Χριστῷ σοφίαν, τὴν ἀδιάκριτον ὑπακοήν, τὴν ὑψοποιὸν ταπείνωσιν, τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν προσευχήν, τὴν ἄσκησιν καὶ τὴν εὔτακτον λατρείαν, τὴν φιλαδελφίαν, τὴν φιλοξενίαν πρὸς τοὺς προσκυνητὰς τοῦ Ἱεροῦ Μετοχίου, τὸν φλογερὸν ἀγωνιστικὸν ζῆλον πρὸς ἐκπλήρωσιν ἁπάντων τῶν μοναχικῶν αὐτῆς καθηκόντων, καὶ ἐθαυμάσθη διὰ τὴν εὑρύτητα τῶν πολλῶν γνώσεων αὐτῆς. Τελευταίως ὅμως, πάσχουσα ἐξ ἀνοίας, ἰδι­α­ζόντως ἐπειράσθη κειμένη ἐπὶ κλίνης ὀδύνης καὶ στρωμνῆς κακώσεως.

Ἡ μακαριστὴ ἀδελφή Ἀνυσία κατὰ κόσμον Εὐτυχία Ναγοπούλου, ἐγεννήθη ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἠργάσθη διὰ περίπου 28-30 ἔτη εἰς τὸ νοσοκομεῖον ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης ὡς νοσηλεύτρια, ἐπιδείξασα διαγωγὴν ἀρίστην καὶ γνώσεις θαυμαστάς· παροιμιώδης ἔμεινεν ἡ ἀγάπη καὶ φροντίδα αὐτῆς πρὸς τὴν διακονίαν τῶν τρυφερῶν παιδικῶν βλαστῶν, τῶν νοσηλευομένων εἰς τὸ Παιδιατρικὸν Τμῆμα τοῦ ἐν λόγῳ νοσοκομείου. Ἐκεῖθεν δὲ ἐσυνταξιοδοτήθη. Ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐγνώρισε καὶ συνεδέθη πνευματικῶς μὲ τὴν ἐκ Μικροῦ Χωρίου Εὐρυτανίας Δήμητραν Κοκκάλα, τὴν ἐσύστερον διὰ τοῦ ἀγγελικοῦ σχήματος μετονομασθεῖσαν εἰς Μελάνην μοναχήν.

Θεοῦ εὐδοκίᾳ ἐγνώρισαν ἀμφότεραι τὸν γέροντα Δοσίθεον, τὸν ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τατάρνης, ἐν ᾧ καὶ ὑποταχθεῖσαι, κατόπιν προτροπῆς αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκφρασθείσης παρ’ αὐτῶν ἐπιθυμίας, κατῆλθον εἰς Καρπενήσιον. Ἐνταῦθα καρεῖσαι μοναχαὶ ἐν ἔτει σωτηρίῳ 1991ῳ, διηκόνησαν ἐν αὐτοθυσίᾳ οὐ τῇ τυχούσῃ εἰς τὸ Ἱερὸν Μετόχιον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, ἄχρι τοῦ νῦν. Ἡ μοναχὴ Ἀνυσία διεκρίθη διὰ τὴν πρὸς τὴν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν παιδιόθεν ἀγάπην καὶ ἀφοσίωσιν αὐτῆς, τὴν ἀνυπόκριτον ὑπακοήν, τὴν ταπείνωσιν, τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν μοναχικὴν πολιτείαν, τὴν φιλαδελφίαν, τὴν φιλοξενίαν πρὸς τοὺς προσκυνητάς, τὴν ἀφειδώλευτον ἐλεημοσύνην καὶ τὸ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον πρὸς πάντας· διὸ καὶ ἔχαιρε μετὰ χαιρόντων καὶ ἔκλαιε μετὰ κλαιόντων. Τὰ δὲ τελευταία ἔτη, καίτοι ἡ ἰδία ἀσθενής, μὲ αὐταπάρνησιν καὶ ἄπειρον ὑπομονὴν περιεποιήθη τὴν ὡσαύτως ἀσθενοῦσαν πνευματικὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Μελάνην.

Ἄξιον ἰδιαιτέρας μνείας ὑπάρχει τὸ γεγονός, ὅτι εἶχε πρὸ πολλοῦ καιροῦ μεριμνήσει περὶ πάντων τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν κηδείαν αὐτῆς, μέχρι καὶ τελευταίας λεπτομερείας.

Στη «σκιά» του Covid-19 γιορτάστηκε φέτος η εορτή των Αγίων Αναργύρων στα Λεπιανά Αγράφων.

Στον ομώνυμο Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Κοσμά & Δαμιανου τελέστηκε δοξολογία χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ευρυτανίας κκ.Γεωργίου ,παρουσία πλήθος πιστών απο όλο τον νομό που τηρώντας όλα τα μέτρα και τις αποστάσεις όσο ήταν δυνατό στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων αντιμετώπισης του κινδύνου διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 ,προσκύνησαν την θαυματουργή εικόνα των Αγίων Αναργύρων.

Η θαυματουργή εικόνα των Αγίων Αναργύρων, παλιά την είχαν για τη γιατρειά ασθενών και για τη πρόβλεψη εξέλιξη της υγείας τους. Πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται τους Αγίους, ιδίως την μέρα μνήμη τους για να προσευχηθούν για υγεία και ευχαριστία. Εδώ φυλάσσονται κειμήλια και παλιές εικόνες του ιερού ναού των Αγίων Αναργύρων.