Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή ενός τόπου που αποκαλύπτουν πόσο εύθραυστο είναι το οικοδόμημα της «κανονικότητας». Η ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα της Μαρίας Καριστιανού είναι μία από αυτές. Όχι επειδή συνοδεύτηκε από τυμπανοκρουσίες, αλλά ακριβώς επειδή ήρθε αθόρυβα και χτύπησε κατευθείαν στο νεύρο.

Το πολιτικό σύστημα αιφνιδιάστηκε. Και όταν ένα σύστημα αιφνιδιάζεται, σημαίνει ότι δεν ελέγχει πια πλήρως το πεδίο.

Η παρουσία της Μαρίας Καριστιανού στον δημόσιο χώρο δεν είναι «άλλη μία πολιτική κίνηση». Είναι η πολιτικοποίηση της κοινωνικής οργής, η θεσμική έκφραση ενός θυμού που μέχρι τώρα οι κομματικοί μηχανισμοί είτε υποτιμούσαν είτε προσπαθούσαν να απορροφήσουν επικοινωνιακά. Και αυτή ακριβώς είναι η αιτία της αναστάτωσης: δεν χωρά εύκολα στα υπάρχοντα καλούπια.

Για πρώτη φορά μετά από καιρό, τα κόμματα εξουσίας –αλλά και της αντιπολίτευσης– βρέθηκαν στριμωγμένα. Όχι επειδή απειλούνται άμεσα εκλογικά, αλλά επειδή αμφισβητείται η ηθική τους κυριαρχία στον δημόσιο λόγο. Όταν μια νέα πολιτική πρωτοβουλία δεν ξεκινά από επαγγελματίες της πολιτικής, αλλά από ανθρώπους που έρχονται από την κοινωνία, τότε καταρρέει το αφήγημα πως «δεν υπάρχει εναλλακτική».

Οι πρώτες αντιδράσεις το αποδεικνύουν: αμηχανία, σιωπή, υποτίμηση, έμμεσες ειρωνείες. Κλασικά συμπτώματα ενός συστήματος που δεν ξέρει ακόμα πώς να αντιμετωπίσει αυτό που εμφανίστηκε μπροστά του. Γιατί η Καριστιανού δεν ζητά απλώς ψήφους· ζητά λογοδοσία. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο αίτημα για ένα πολιτικό περιβάλλον που έχει μάθει να λειτουργεί με χαμηλές προσδοκίες από τους πολίτες.

Το ερώτημα, φυσικά, δεν είναι αν ο νέος φορέας θα πετύχει εκλογικά. Αυτό θα το κρίνει ο χρόνος. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: πόσο βαθιά έχει πληγώσει ήδη την αυτάρεσκη βεβαιότητα του πολιτικού συστήματος. Και η απάντηση είναι: περισσότερο απ’ όσο θα ήθελαν να παραδεχτούν.

Γιατί, τελικά, ο μεγαλύτερος φόβος της πολιτικής εξουσίας δεν είναι η ήττα στην κάλπη. Είναι η απώλεια του ελέγχου του αφηγήματος. Και αυτό ακριβώς συνέβη.

Η νέα σύνθεση της Δημοτικής Αρχής Αγράφων για το 2026 συνοδεύεται από πολιτικά ερωτήματα και διαφορετικές αναγνώσεις.

Οι αλλαγές στους Αντιδημάρχους του Δήμου Αγράφων για το 2026 ανακοινώθηκαν επισήμως, με λόγια ενότητας, συνεργασίας και «ουσιαστικής παρουσίας δίπλα στους πολίτες». Όμως, πίσω από τις τυπικές διατυπώσεις και τις ευχές για «καλή θητεία», η πολιτική πραγματικότητα φαίνεται –για ακόμη μία φορά– πιο σύνθετη και λιγότερο ειδυλλιακή.

Ενω Μπράζιας-Νιάφας-Αθανασίου-Ζαρκαδούλας-Διώτη και Ζαχαράκης παραμένουν στις θέσεις τους ,ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί ο ορισμός του Ηλία Μάκκα ως Αναπληρωτή Δημάρχου και Αντιδημάρχου Ύδρευσης – Αποχέτευσης. Μια επιλογή που, αν κρίνει κανείς από το πρόσφατο παρελθόν, γεννά εύλογα ερωτήματα και πολιτικές απορίες.

Διότι δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που –σύμφωνα με πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει έντονα στην τοπική κοινωνία– οι σχέσεις μεταξύ του κ. Μάκκα και του Δημάρχου Αγράφων κ.Καρδαμπίκη κάθε άλλο παρά αρμονικές ήταν. Αντιθέτως, είχαν φτάσει σε σημείο έντονης πολιτικής σύγκρουσης, με κορύφωση την αποστολή εξώδικης δήλωσης προς τον ίδιο τον Δήμαρχο.

Σήμερα, οι ίδιοι πρωταγωνιστές καλούνται να συνυπάρξουν στο ανώτατο επίπεδο της δημοτικής διοίκησης. Από την πολιτική αντιπαράθεση και τη ρήξη, στη θεσμική συνεργασία και την «κοινή ευθύνη». Ένα άλμα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν επιτρέπονται οι πολιτικές επαναπροσεγγίσεις – η αυτοδιοίκηση άλλωστε έχει αποδείξει ότι αντέχει πολλές. Το ερώτημα είναι πώς ερμηνεύεται αυτή η στροφή και ποιο μήνυμα στέλνει στους πολίτες ενός Δήμου που ταλαιπωρείται από χρόνια προβλήματα, ελλείψεις και διοικητικές δυσκολίες.

Είναι άραγε μια πράξη πολιτικού ρεαλισμού;

Μια προσπάθεια ισορροπιών;

Ή απλώς άλλη μία απόδειξη ότι στην τοπική αυτοδιοίκηση οι συγκρούσεις ξεχνιούνται εύκολα όταν το απαιτούν οι αριθμοί και οι καρέκλες;

Οι δημότες των Αγράφων δεν ζητούν απαντήσεις με βαρύγδουπες ανακοινώσεις. Ζητούν καθαρές σχέσεις, διαφάνεια και έργο. Και κυρίως, ζητούν να γνωρίζουν αν οι νέες διοικητικές ισορροπίες βασίζονται σε ειλικρινή συνεργασία ή σε εύθραυστες πολιτικές ανακωχές.

Γιατί όταν τα εξώδικα μετατρέπονται σε αντιδημαρχίες, τότε η πολιτική κρίνεται –όχι από τις αποφάσεις– αλλά από τη μνήμη των πολιτών.

Η Α-δέξια συντακτική ομάδα

Ο Αντιδήμαρχος που δεν… κάθεται ήσυχος

 Στα Άγραφα μπορεί να αλλάζει ο καιρός κάθε πέντε λεπτά, αλλά ένα πράγμα μένει σταθερό: ο Πάνος Μπράζιας στο «πόδι». Ο Αντιδήμαρχος που –όπως σχολιάζουν οι κακεντρεχείς– έχει κάνει το υπηρεσιακό αυτοκίνητο… δεύτερο σπίτι του, καθώς όλο και κάπου τρέχει να προλάβει, να επιβλέψει, να ξεμπλοκάρει, να κλείσει μια τρύπα ή να ανοίξει μια λύση.

 Και μέσα στο γενικότερο μουδιασμένο σκηνικό της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Πάνος δείχνει να έχει βάλει προσωπικό στοίχημα να ξεχωρίσει. Όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με το να είναι παντού—σχεδόν πριν χρειαστεί να τον καλέσουν. Από τα έργα που «τρέχουν» μέχρι τις μικρές καθημερινές παρεμβάσεις, έχει τη φήμη ότι σκύβει πάνω από τα ζητήματα με μαχητικότητα… συχνά και περισσότερη απ’ όση αντέχουν οι υπηρεσίες.

 Κάποιοι λένε πως είναι από τις φιγούρες της Δημοτικής Αρχής Aγράφων που πραγματικά κάνουν τη διαφορά. Άλλοι πως έχει υπερβολικό ζήλο. Το μόνο σίγουρο; Αν αναζητά κανείς έναν Αντιδήμαρχο που δεν περιμένει να του πουν «προχώρα» για να ξεκινήσει, τότε ο Πάνος Μπράζιας έχει ήδη φύγει… μπροστά!!

Κεντρίσματα με… παγοθεραπεία

Μπορεί η επέμβαση μηνίσκου να ήταν προγραμματισμένη, αλλά ο Φάνης Σπανός κατάφερε –για ακόμη μια φορά– να τη μετατρέψει σε πολιτικό γεγονός.

Φωτογραφία, μπλουζάκι από προσκυνηματική διαδρομή, χαμόγελο αισιοδοξίας και φυσικά το διάσημο πια disclaimer: «Όχι, δεν το κάνω τάμα κάθε Δεκέμβρη».

Το βέβαιο είναι ότι ο Περιφερειάρχης Στερεάς δεν φαίνεται να σηκώνει μόνο μανίκια, αλλά και… γόνατα προς επισκευή. Η δουλειά, πάντως, συνεχίστηκε τηλεργασιακά, γιατί –όπως λένε και οι συνεργάτες του– «ο Φάνης χωρίς πρόγραμμα είναι ψάρι χωρίς νερό».

Από τη Δευτέρα, λοιπόν, επιστροφή στη δράση. Με το γόνατο λίγο πιο ελαφρύ και το πρόγραμμα λίγο πιο βαρύ.

Καρπενήσι — Πάντα ήρεμο, πάντα «συναινετικό», μέχρι που κάποιος αποφάσισε να χαλάσει τη βιτρίνα. Χθες το βράδυ, στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο Γιάννης Ματζιούτας έριξε τη βόμβα που πολλοί ήξεραν, αλλά κανείς δεν έλεγε: το περίφημο σχέδιο «Εύρυτος» δεν είναι και τόσο… μυστικό.

Όλοι ήξεραν, όλοι συμφωνούσαν, όλοι σιωπούσαν — μέχρι που ο Μαντζιούτας τους έκανε «νιανιά» τα προσχήματα.

Με τον τρόπο του, αποκάλυψε αυτό που οι περισσότεροι στο Καρπενήσι ψιθυρίζουν εδώ και μήνες: ότι πίσω από τα μεγάλα χαμόγελα και τα στημένα χειροκροτήματα της επίσκεψης Μητσοτάκη κρυβόταν μια καλά οργανωμένη σιωπή. Μια σιωπή που κρατούσε μέχρι να φύγουν οι κάμερες.

Μόλις ο Πρωθυπουργός πήρε τον δρόμο για την Αθήνα, έμεινε πίσω η… μυρωδιά του «όλοι γνωρίζαμε, αλλά δεν λέγαμε τίποτα».

Και τότε ήρθε ο Μαντζιούτας. Με μια τοποθέτηση που θύμιζε περισσότερο χειρουργική επέμβαση χωρίς αναισθησία παρά πολιτικό λόγο, αποκάλυψε πως «υπάρχουν σχέδια», πως οι αρμόδιοι τα γνώριζαν, και πως —ω του θαύματος— κανείς δεν είχε βγει να τα πει δημόσια.

Τόση ειλικρίνεια, μαζεμένη σε πέντε λεπτά ομιλίας, είχε καιρό να ακουστεί στην αίθουσα.

Το αποτέλεσμα;

Αμηχανία, βλέμματα στο πάτωμα και μερικά αμήχανα χαμόγελα από τους γνωστούς «δεν ήξερα, δεν είδα, δεν άκουσα». Το Καρπενήσι, που συχνά καμαρώνει για τη διαφάνεια και την ομοψυχία του, βρέθηκε για λίγα λεπτά μπροστά στον καθρέφτη — και δεν του άρεσε καθόλου αυτό που είδε.

Το σχέδιο Εύρυτος, που πλέον μοιάζει περισσότερο με «σχέδιο Ευρύτατο» (μιας και το ήξεραν όλοι), φαίνεται πως ξεγυμνώθηκε. Όχι από εχθρούς, όχι από καταγγελίες, αλλά από έναν σύμβουλο που απλώς είπε τα πράγματα με το όνομά τους.

Και σε μια εποχή που η σιωπή επιβραβεύεται περισσότερο από την αλήθεια, αυτή η μικρή πράξη μοιάζει επαναστατική.

Ίσως τελικά ο Γιάννης Μαντζιούτας να μην έκανε τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: να θυμίσει σε όλους ότι η τοπική πολιτική δεν είναι καφενείο με μυστικά, αλλά δημόσιο βήμα που απαιτεί καθαρές κουβέντες.

Και ίσως —λέμε ίσως— το Καρπενήσι να ωφεληθεί αν μερικοί ακόμα «ξυπνήσουν» από τον βαθύ ύπνο της σιωπής.

Γιατί αν κάτι απέδειξε χθες ο Μαντζιούτας, είναι πως ο πραγματικός Εύρητος δεν είναι το σχέδιο. Είναι η εύρηση της αλήθειας που τόσο καιρό κάποιοι προσπαθούσαν να κρύψουν κάτω από το χαλί.

Με μια αιχμηρή ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ σχολίασε την παρουσία της Βουλευτή Ευρυτανίας στο  έκτακτο δημοτικό συμβούλιο Καρπενησίου.

Ο Θανάσης Χαραλαμπόπουλος  μίλησε για "παράταξη της δεξιάς και της συμμορίας των γαλάζιων ακρίδων" ενώ  με την φράση "ο λαός όμως τους έπιασε με τη γίδα στην πλάτη" σχολίασε την Τζίνα Οικονόμου που υπερασπιζόμενη τις ενέργειες της κυβέρνησης  ανέφερε ότι ...‘‘ αν τεθεί θέμα υδροδότησης της Αθήνας, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί, αν υπάρχει επάρκεια υδάτων και το προβλέπουν οι σχετικές μελέτες… Δεν ζούμε μόνοι μας, η Ευρυτανία δεν είναι ανεξάρτητο κράτος, και συμβάλουμε στο γενικό συμφέρον του γενικού λαού…’’ 

 "Η κυρία βουλευτής όταν συνδέονται εκπρόσωποι άλλων φορέων και δη της αντιπολίτευσης , αποχωρεί με "δημοκρατικές" διαδικασίες.Μέχρι τότε παραμένει σθεναρά παρεμβαίνοντας σε όλους τους ομιλητές οι οποίοι δε διακόπτουν την ίδια όταν μιλά.

Το θέμα δε είναι άκρως πολιτικό και κατευθυνόμενο διότι χθες απεδείχθη πως όλοι γνωρίζουν και εξαγγέλλουν δίνοντας τελεσίγραφα στην πλάτη του Ελληνικού αλλά συγκεκριμένα του ευρυτανικου λαού εν προκειμένω.Αυτή τη φορά ο λαός όμως τους έπιασε με τη γίδα στην πλάτη , γενικότερα και ευρύτερα σε ότι αφορά την βαθιά συντηρητική παράταξη της δεξιάς και της συμμορίας των γαλάζιων ακρίδων" ...ήταν το σχόλιο του πολιτευτή.

Παράπονα με το κιλό για τον Αντιπεριφερειάρχη Ευρυτανίας!

 Καλοκαίρι σημαίνει περιοδείες και επαφή με τον κόσμο. Για τον Αντιπεριφερειάρχη Ευρυτανίας Άρη Τάσιο, όμως, οι εξορμήσεις στα χωριά έμοιαζαν περισσότερο με… κατηγορητήριο.

Δεκάδες ήταν οι πολίτες τον υποδέχτηκαν με οργή και απογοήτευση: έργα που λιμνάζουν, οδικό δίκτυο σε άθλια κατάσταση, υποδομές παρατημένες και ένας νομός που αργοπεθαίνει. «Όλα σέρνονται, τίποτα δεν τελειώνει», ήταν η μόνιμη επωδός.

 Κι εκείνος; Με τα γνωστά «θα» και «προχωράμε», προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα. Μόνο που, όπως σχολίαζαν δηκτικά οι κάτοικοι, «άμα αυτά είναι τα έργα που προχωράνε, καλύτερα να μην προχωράνε καθόλου». Η υπομονή φαίνεται να εξαντλείται και το κλίμα γυρίζει.

 Η Ευρυτανία δεν αντέχει άλλες αργοπορίες και άλλο χάσιμο χρόνου. Γιατί, όπως λένε στα καφενεία, «τα χωριά μας δεν χρειάζονται λόγια και φωτογραφίες· χρειάζονται έργα – και μάλιστα χθες».

Και με απών τον Σπανό ο αντιπεριφερειάρχης τα άκουσε. Το ζήτημα είναι αν τα εμπέδωσε. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, οι κάτοικοι δεν θα θυμούνται πόσες περιοδείες έκανε, αλλά πόσα έργα τελείωσε.

Αδέξιος

Γνωστή… μαϊμουδίτσα που ψάχνεται από κλαράκι σε κλαράκι από χρόνια, το παίζει σε διπλό ταμπλό “στηρίζοντας” δυο διαφορετικές υποψηφιότητες για δήμαρχο Καρπενησίου..

Γελάνε και οι… μαϊμούδες!!!

Αδέξιος

Δεν ξέρω για σας αλλά ο ..ογκώδες απολογισμός πεπραγμένων της διοίκησης Τασιού στην Ευρυτανία για το 2024  πολύ με προβλημάτισε...

Εως με ανατρίχιασε! 

Και αναρωτήθηκα όλα αυτά τα έργα και οι δράσεις, έχουν να κάνουν με την απομονωμένη και ορεινή Ευρυτανία;

Την Ευρυτανία που πεθαίνει απο την ερημοποίηση,την Ευρυτανία της φτώχειας και της εξαθλίωσης ,την Ευρυτανία που πεθαίνουν άνθρωποι στον δρόμο για αναζήτηση μιας μονάδας ΜΕΘ,με το πιο επικίνδυνο και απαρχαιωμένο οδικό δίκτυο και πολλά άλλα προβλήματα που παραμένουν άλυτα εδω και χρόνια;

 Με δυο λόγια και διηγώντας τα να κλαις…

Aδέξιος

Ο γνωστός «ανακατωσούρας» των Αγράφων έβαλε τώρα στόχο μέλη-στελέχοι της δημοτικής αρχής που βρισκόταν στο απυρόβλητο.

Δεν αρκείται μόνο στους «λεονταρισμούς» του τύπου "λύνω και δένω στο δήμο"..αλλά προχωρά και σε πράξεις.

Μάλιστα επηρεάζοντας..αρνητικά ,ένα απ'τα λιγοστά σοβαρά ,μάχιμα και μετρημένα μέλη της δημοτικής αρχής  αλλά και υπαλλήλους με πολλά χρόνια στην πλάτη!!

Επιχειρώντας να φτιάξει τη δική του «ομάδα» κάτω από τη μύτη του δημάρχου προβλέπονται λίαν συντόμως «θερμά επεισόδια». 

Αδέξιος