Η Λίμνη Κρεμαστών… άναψε! Η Γέφυρα Τέμπλας φωτίστηκε και ο Μάνος Πυροβολάκης έδωσε τον ρυθμό στη μεγάλη αυλαία του Festival

Η Λίμνη Κρεμαστών έγινε για έναν ολόκληρο μήνα το σημείο όπου συναντήθηκαν η φύση, ο πολιτισμός, ο αθλητισμός και η μουσική, με το 1ο KREMASTA LAKE FESTIVAL να ολοκληρώνεται με τρόπο εντυπωσιακό. Η αυλαία άνοιξε ουσιαστικά πάνω στο νερό και στα βουνά και έκλεισε εκεί όπου η ιστορία συναντά το σήμερα: στη Γέφυρα Τέμπλας. Το Σάββατο 29 Αυγούστου, το ιστορικό γεφύρι φωταγωγήθηκε δημιουργώντας ένα ξεχωριστό σκηνικό στις όχθες του Αχελώου, ενώ ο Μάνος Πυροβολάκης ανέλαβε να δώσει μουσικό παλμό στη μεγάλη βραδιά.

Και αν η μουσική έδωσε το βράδυ τον τόνο, την επόμενη ημέρα ήταν η σειρά του Kremasta Lake Run να βάλει τη Λίμνη Κρεμαστών σε… αθλητική κίνηση. Οι τρεις διαδρομές των 25, 13 και 900 μέτρων ένωσαν διαφορετικά σημεία της περιοχής και είχαν κοινό τερματισμό στη νέα Γέφυρα Τέμπλας, με τους δρομείς να κινούνται μέσα σε ένα τοπίο όπου ο Αχελώος, η λίμνη και τα Άγραφα δημιουργούν ένα μοναδικό φυσικό σκηνικό.

Από τη φωτισμένη Τέμπλα μέχρι τον Πυροβολάκη, η Λίμνη Κρεμαστών έδειξε τον δρόμο

Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως το KREMASTA LAKE FESTIVAL δεν ήταν απλώς μια σειρά εκδηλώσεων. Ήταν ένα μήνυμα εξωστρέφειας και συνεργασίας ανάμεσα στις δύο πλευρές της λίμνης, στην Αιτωλοακαρνανία και την Ευρυτανία. Η πρώτη διοργάνωση έδειξε στην πράξη ότι οι λίμνες και τα βουνά δεν χωρίζουν τους τόπους – τους ενώνουν.

Και η φωτισμένη Γέφυρα Τέμπλας, με τη μουσική του Μάνου Πυροβολάκη να απλώνεται στο τοπίο, ήταν ίσως η πιο δυνατή εικόνα για το φινάλε μιας διοργάνωσης που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός

Από την Τατάρνα μέχρι το Αγρίνιο... αδιέξοδο – Η Βουλή ρώτησε, η κυβέρνηση απάντησε "περιμένουμε"

Για επτά και πλέον μήνες, ένας από τους σημαντικότερους οδικούς άξονες που συνδέει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία παραμένει κομμένος στα δύο.

Η καθίζηση στην Αλευράδα δεν έκλεισε απλώς έναν δρόμο. Έκλεισε την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών, απομόνωσε χωριά, αύξησε το κόστος μετακίνησης και έφερε σε απόγνωση κατοίκους, επαγγελματίες, κτηνοτρόφους και ασθενείς που αναγκάζονται να κάνουν δεκάδες επιπλέον χιλιόμετρα για να φτάσουν στο Αγρίνιο και στα νοσοκομεία της περιοχής.

Το θέμα έφτασε μέχρι την Ελληνική Βουλή, με τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης Κυριάκο Βελόπουλο να καταθέτει ερώτηση προς τα Υπουργεία Εσωτερικών και Υποδομών, ζητώντας να μάθει πότε θα αποκατασταθεί ο δρόμος και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των εργασιών. Στην ερώτησή του περιγράφεται μια περιοχή που βρίσκεται σε «άτυπο αποκλεισμό», χωρίς προσωρινή πρόσβαση και χωρίς καμία ουσιαστική κρατική παρέμβαση, παρά τις αυτοψίες, τις μελέτες και τα επείγοντα αιτήματα των Δήμων Αγράφων και Αμφιλοχίας. 

Η απάντηση της Περιφέρειας: «Περιμένουμε χρηματοδότηση»

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Η απάντηση που διαβιβάστηκε στη Βουλή από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δεν φέρνει ούτε ημερομηνίες ούτε δεσμεύσεις. Ο Περιφερειάρχης Νεκτάριος Φαρμάκης αναφέρει ότι η Περιφέρεια έχει ολοκληρώσει όλες τις διοικητικές ενέργειες και έχει ζητήσει χρηματοδότηση από το ειδικό πρόγραμμα φυσικών καταστροφών 2026-2030 για δύο έργα συνολικού προϋπολογισμού 3.050.000 ευρώ. 

Το πρώτο αφορά την αποκατάσταση των ζημιών στην επαρχιακή οδό Αλευράδα – Τρίκλινο, προϋπολογισμού 1,6 εκατ. ευρώ. Το δεύτερο αφορά την αποκατάσταση των ζημιών από τη Γέφυρα Τατάρνας, προϋπολογισμού 1,45 εκατ. ευρώ. Και τα δύο έργα έχουν εγκριθεί από την Περιφερειακή Επιτροπή για ένταξη. 

Χρονοδιάγραμμα; Κανένα.

Το πιο αποκαρδιωτικό σημείο της απάντησης βρίσκεται σε μία μόνο παράγραφο. Η Περιφέρεια δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει εγκριθεί ακόμη καμία χρηματοδότηση, επομένως δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε πότε θα ξεκινήσουν ούτε πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα. Μέχρι τότε, η απόφαση διακοπής κυκλοφορίας παραμένει σε ισχύ για λόγους ασφάλειας. 

Με απλά λόγια; Οι κάτοικοι καλούνται να συνεχίσουν να περιμένουν... χωρίς να γνωρίζουν μέχρι πότε.

Η Ευρυτανία πληρώνει ξανά το τίμημα της εγκατάλειψης

Η υπόθεση της Αλευράδας δεν είναι ένα τοπικό τεχνικό πρόβλημα. Είναι ακόμη μία απόδειξη ότι η Ευρυτανία παραμένει ο φτωχός συγγενής των υποδομών στη Στερεά Ελλάδα και στη Δυτική Ελλάδα. Ένας δρόμος που αποτελεί ζωτική σύνδεση με το Αγρίνιο και την Ιόνια Οδό έχει μείνει κλειστός επί μήνες, χωρίς προσωρινή λύση, χωρίς εργοτάξια και χωρίς σαφές σχέδιο αποκατάστασης.

Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες: αυξημένο κόστος μεταφοράς προϊόντων, καθυστερήσεις στις υπηρεσίες υγείας, απομόνωση ορεινών χωριών και ακόμη μεγαλύτερη ερήμωση μιας περιοχής που ήδη δοκιμάζεται δημογραφικά και οικονομικά. Όλα αυτά την ώρα που οι κάτοικοι ακούνε μόνο για εγκρίσεις, διαδικασίες και αναμονή χρηματοδότησης.

Οι πολίτες δεν ζητούν άλλες υποσχέσεις

Η Βουλή έκανε την ερώτηση. Η Περιφέρεια έδωσε την απάντηση. Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι το αυτονόητο: έργα στο πεδίο.

Η Αλευράδα δεν μπορεί να παραμείνει ένας δρόμος-φάντασμα, ούτε η Γέφυρα Τατάρνας να αποτελεί το σύμβολο της εγκατάλειψης μιας ολόκληρης περιοχής. Η Ευρυτανία και η Αιτωλοακαρνανία δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν ασφαλή πρόσβαση, αξιοπρέπεια και έναν οδικό άξονα που να εξυπηρετεί τους ανθρώπους και όχι τις... αναμονές των υπουργείων.

 Επτά μήνες μετά την καθίζηση, ο δρόμος παραμένει κλειστός. Η χρηματοδότηση παραμένει... υπό αναμονή. Το μόνο που δεν περιμένει είναι η ταλαιπωρία των πολιτών. Και αυτή, δυστυχώς, συνεχίζεται κάθε μέρα.

Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζεται η Απόδοσις της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας

Στο κέντρο καταπράσινων και πανύψηλων βουνών, στα νότια του νομού Ευρυτανίας και μόλις 30 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, βρίσκεται εδώ και περίπου χίλια χρόνια το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας περιτριγυρισμένο από απότομους και άγριους βράχους που προκαλούν δέος στον επισκέπτη.

Η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια της Ρούμελης, της Θεσσαλίας αλλά και της χώρας. Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου, την ημέρα της αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και κάθε χρόνο πλήθη πιστών συρρέουν για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Προυσιώτισσας που έδωσε και το όνομα στο μοναστήρι.

 Η ιστορία της θαυματουργής εικόνας

Σύμφωνα με την παράδοση, τη περίοδο της εικονομαχίας, η εικόνα «φυγαδεύτηκε» από τη Προύσα της Μικράς Ασίας, στη Στερεά Ελλάδα. Κατά τον 9ο αιώνα ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Θεόφιλος, ως εικονομάχος, είχε θέσει υπό διωγμό τα σύμβολα της Ορθοδοξίας. Έτσι, πρόσταξε τους εικονολάτρες να κάψουν τις εικόνες. Ένα αρχοντόπουλο, βλέποντας τα θαύματα που καθημερινά επιτελούσε η Παναγία δια της εικόνας, δεν υπάκουσε στη διαταγή για καταστροφή. Την πήρε λοιπόν μαζί του και κατέφυγε στην Ελλάδα, μόνο έτσι θα μπορούσε να τη σώσει από τους μανιώδεις αιρετικούς. Την ώρα που ο νέος κατέβαινε με την ιερή εικόνα ως τη Καλλίπολη της Θράκης, άγνωστο πώς, η εικόνα χάθηκε. Ο νεαρός λυπήθηκε και πίστεψε ότι η εικόνα χάθηκε λόγω της αμαρτωλότητάς του. Αποφάσισε να μη γυρίσει πίσω γιατί δε μπορούσε να βλέπει τους εικονομάχους να καταστρέφουν τις εικόνες. Με τους λογισμούς αυτούς ήρθε και έμεινε στην Υπάτη, κοντά στη Λαμία. Εκεί έχτισε ένα μικρό εκκλησάκι για παρηγοριά.

Ένα παιδί από τη περιοχή, γιος βοσκού που βοηθούσε τον πατέρα του με τα ζωντανά, ενώ κοιμόταν άκουσε ήχους ύμνων. Ξύπνησε και είδε έναν πύρινο στύλο, μια φωτεινή δέσμη που ξεκινούσε από μια σπηλιά και έφτανε ως τον ουρανό. Τρομαγμένο το παιδί πήγε και διηγήθηκε το παράδοξο γεγονός στον πατέρα του, ο οποίος αρχικά δεν το πίστεψε αλλά εξαιτίας της επιμονής του παιδιού του, πήγε την επόμενη νύχτα μαζί του για να το εξακριβώσει. Οι μελωδίες συνεχίζονταν και το φως ξεκινούσε από το σπήλαιο και έφτανε στον ουρανό. Την άλλη μέρα πατέρας και γιος πήγαν να εξερευνήσουν τη σπηλιά από την οποία έβγαινε φως και βρήκαν την Αγία εικόνα να φεγγοβολά και να αστράφτει. Αφού την προσκύνησαν, άνοιξαν μονοπάτι προς το σπήλαιο για να ανάβουν καθημερινά το καντηλάκι μπροστά στη Χάρη Της.

Λίγες ημέρες αργότερα, το γεγονός αυτό μαθεύτηκε στις γύρω πόλεις και χωριά και έφτασε στα αφτιά του αρχοντόπουλου που είχε μεταφέρει την εικόνα από τη Προύσα. Χωρίς να χάσει καιρό πήρε τους δούλους του μαζί και μετά από δύο αγωνιώδεις ημέρες έφτασαν στο σημείο. Το αρχοντόπουλο την αναγνώρισε και έπεσε κάτω προσκυνώντας την. Τα δάκρυα έπεφταν ποτάμι. Ήταν δάκρυα χαράς για την εύρεση της.

Αφού φιλοδώηε τους χωρικούς που τη βρήκαν τους είπε ΄΄Αδελφοί μου, μη διαμαρτύρεστε εναντίον μου, διότι αφενός η εικόνα είναι δική μου κι έπειτα ο τόπος αυτός δεν είναι κατάλληλος για χτίσιμο εκκλησίας΄΄. Με αυτά τα λόγια πήρε τη θαυματουργή εικόνα και αναχώρησε για την Υπάτη. Καθώς έφτασαν σε κάποιο ύψωμα του δρόμου κουράστηκαν και έβαλαν την εικόνα σε ένα ερειπωμένο εκκλησάκι για να ξαποστάσουν. Λίγη ώρα αργότερα αποκοιμήθηκαν κι όταν ξύπνησαν η εικόνα έλειπε από δίπλα τους. Το αρχοντόπουλο σκέφτηκε ότι μάλλον οι βοσκοί τους παρακολούθησαν και ήρθαν κρυφά και έκλεψαν την εικόνα.

Έτσι αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω. Όμως, μια γυναικεία φωνή άκουσε το αρχοντόπουλο να του λέει << Ω νέε σώσου και πήγαινε στο καλό, διότι εγώ αναπαύομαι καλύτερα σε αυτούς τους άγριους και ορεινούς τόπους με απλοϊκούς βοσκούς, παρά σε μεγαλουπόλεις με πλούσιους άρχοντες. Αν θέλεις να μείνεις μαζί μου έλα και θα ναι για καλό σου>>. Ξαφνικά, πάνω στο βουνό δημιουργήθηκε το τύπωμα της Παναγίας καθώς επίσης και μια τρύπα στη κορυφή του βουνού, ίση με το μέγεθος της εικόνας που μετέφερε, ενώ εμφανίστηκαν αποτυπώματα ανθρώπινου πέλματος κατά ύψος του βουνού.

Η Παναγία δηλαδή περπάτησε προς τη κορυφή του βουνού διαπερνώντας το, για να φτάσει και πάλι στη θέση όπου διάλεξε για μόνιμη κατοικία. Αυτά τα άκουσε με προσοχή το αρχοντόπουλο και ελευθέρωσε τους δούλους του. Ο ίδιος γύρισε πίσω, στο σημείο εύρεσης της εικόνας, ενώ εγκατέλειψε τα εγκόσμια και αφοσιώθηκε στη Παναγία. Έτσι εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι μοναχοί στον ιερό αυτό τόπο, που διάλεξε η Κυρά της Ρούμελης να χτίσει το σπίτι Της. Το αρχοντόπουλο πήρε το μοναχικό όνομα Διονύσιος και ο δούλος του, πήρε το όνομα Τιμόθεος.

Ένα μικρό εκκλησάκι χτίστηκε κάτω ακριβώς από το βράχο με τα πατήματα της Παναγίας, ενώ ανεβαίνοντας τη σιδερένια σκάλα μπορούμε ολοκάθαρα να δούμε τα αποτυπώματα που άφησε η Παναγία στο διάβα Της, για να φτάσει στο σημερινό σημείο που διάλεξε για σπίτι Της.

Αναστάτωση προκάλεσε στους κατοίκους της Ευρυτανίας η ασθενής σεισμική δόνηση μεγέθους 3,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που σημειώθηκε στις 02:38 τα ξημερώματα της Πέμπτης, με επίκεντρο την περιοχή ανάμεσα στα χωριά Τροβάτο και Τρίδεντρο Αγράφων.

Η δόνηση έγινε αισθητή σε αρκετές περιοχές της ευρύτερης περιοχής, χωρίς ωστόσο να προκαλέσει ζημιές ή να υπάρξουν αναφορές για τραυματισμούς.

Σύμφωνα με την αναθεωρημένη λύση του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το φαινόμενο δεν εμπνέει ανησυχία, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες παρακολουθούν την εξέλιξη της σεισμικής δραστηριότητας. 

Η φωνή της Ευρυτανίας απέναντι στο σχέδιο ΕΥΡΥΤΟΣ

Η Ευρυτανία βρίσκεται μπροστά σε μία ακόμη κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της.

Σήμερα, στις 19:30, στην κεντρική πλατεία Καρπενησίου, πολίτες, φορείς και συλλογικότητες καλούνται να ενώσουν τις φωνές τους σε μία ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση για τις εξελίξεις γύρω από το σχέδιο «ΕΥΡΥΤΟΣ» και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων του νομού.

Το νερό δεν είναι απλώς ένας φυσικός πόρος. Είναι η ίδια η ζωή των Αγράφων και της Ευρυτανίας. Είναι τα ποτάμια που διασχίζουν τα φαράγγια, οι πηγές που ποτίζουν τη γη, οι λίμνες που συνθέτουν ένα μοναδικό φυσικό τοπίο. Είναι ένας ανεκτίμητος πλούτος που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους επένδυσης ή οικονομικής εκμετάλλευσης. Γι' αυτό και οι αντιδράσεις που έχουν αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα αποτυπώνουν την αγωνία πολλών κατοίκων για το μέλλον του τόπου.

Η σημερινή εκδήλωση δεν αφορά μόνο όσους διαφωνούν με το συγκεκριμένο σχέδιο. Αφορά κάθε πολίτη που πιστεύει ότι τόσο σημαντικές παρεμβάσεις πρέπει να συνοδεύονται από πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια, ουσιαστικό δημόσιο διάλογο και σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες. Η συμμετοχή των πολιτών αποτελεί βασικό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας, ιδιαίτερα όταν διακυβεύονται ζητήματα που θα επηρεάσουν τις επόμενες γενιές.

Η Ευρυτανία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι γνωρίζει να υπερασπίζεται τον φυσικό της πλούτο. Το μήνυμα που αναμένεται να σταλεί από τη σημερινή συγκέντρωση είναι πως οι αποφάσεις για τον τόπο δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην των ανθρώπων που ζουν, εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους εδώ. Γιατί το νερό δεν είναι μόνο ένας φυσικός πόρος. Είναι ταυτότητα, ιστορία και μέλλον. Και το μέλλον της Ευρυτανίας αφορά όλους.

 Συμπληρώνονται φέτος δέκα χρόνια από την ημέρα που η Ευρυτανία, και ιδιαίτερα η αγαπημένη του Πρασιά, βυθίστηκε στο πένθος με τον ξαφνικό χαμό του Ηλία Λιάσκου.

Ο φωτισμένος φιλόλογος, καθηγητής και αεικίνητος Πρόεδρος της Πανευρυτανικής Ένωσης, άφησε πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό και ένα αιώνιο, αναπάντητο «γιατί;».  Με αφορμή αυτή τη θλιβερή επέτειο, ο σεβαστός δάσκαλος από το Βασιλέσι Πρασιάς, κ. Λάμπρος Μπαλτάς, απέστειλε στο «Βήμα Πολίτη» ένα σπάνιο πνευματικό πόνημα-αφιέρωμα. Πρόκειται για μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής, γραμμένη με το μελάνι της βαθιάς φιλίας και του σεβασμού, προκειμένου να παραμείνει ζωντανή η ανάμνηση των Έργων και των Ημερών του εκλεκτού μας συμπατριώτη.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Μπαλτάς:

«Ο φωτισμένος καθηγητής κατέθεσε στο χρηματιστήριο Αρετών και Αξιών το πολύτιμο πνευματικό κεφάλαιο της ζωής του, αφήνοντας για τις επερχόμενες γενεές έναν πολύτιμο οδικό χάρτη. Καθένας μας, μελετώντας τον, ας εξαργυρώσει το μέρισμά του».  

«Μνήμης Ένεκεν» – Το ποίημα του Δασκάλου

Στο επίκεντρο του αφιερώματος βρίσκεται ένα βαθιά φιλοσοφημένο ποίημα του δασκάλου, όπου η προσωπική απώλεια συναντά τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα της ανθρώπινης μοίρας:  

από έναν πονεμένο φίλο στον αείμνηστο Ηλία Λιάσκο  Τον πρόεδρο της Πανευρυτανικής Ένωσης,τον φωτισμένο φιλόλογο, καθηγητή,τη ζώσα ψυχή της Προσφοράς και της Ανθρωπιάς,που χάθηκε ξαφνικά στο έρεβος της αξημέρωτης Νύχτας, αφήνοντας πίσω του το αναπάντητο… γιατί;  Το αναπάντητο Γιατί;ΣΤΟΝ αβασίλευτο τον ήλιο, τον φωτοδότη

ΗΛΙΑζονται βουβές οι Μούσες, απαθείς και κατηφείς.

ΤΟΝ κόσμο πια δεν τον φωτίζουν τα γιατί και τα διότι…

ΛΙΑνοκέρια θαμπά και κούφια μοιρολόγια.

ΣΚΟρπια λόγια στο βασίλειο της Σιωπής…  | ΑΙΩρείται η Σκέψη τεθλιμμένη.

ΝΙΑγάρας, ποταμός το δάκρυ πλημμυρίζει.

ΜΝΗσίκακη η Μοίρα αλληθωρίζει στο Τοτέμ.

ΜΗνύματα η θλίψη στη λήθη ψιθυρίζει

 Ο δημιουργός μάς ταξιδεύει από τα αρχαία Τοτέμ και τον Αχέροντα, μέχρι την Εδέμ και την προσδοκώμενη Ανάσταση, αναζητώντας απαντήσεις για το μυστήριο του θανάτου. Όμως, η αληθινή παρηγοριά βρίσκεται στις αναμνήσεις που ξυπνούν «εκεί, στο κάστρο της Πρασιάς». 

«Δέκα χρόνια χωρίς τον Ηλία, πλανιέται απαραχώρητη μια ορφανή φιλία...» 

Ο Λάμπρος Μπαλτάς κλείνει το αφιέρωμά του με στίχους που συγκινούν κάθε Ευρυτάνα, περιγράφοντας τον Ηλία Λιάσκο ως τον παντοτινό «σημαιοφόρο» ακόμα και στον Παράδεισο, έναν άνθρωπο που έφυγε τόσο ξαφνικά χωρίς να προλάβει να χαιρετήσει:  «Έφυγε τόσο ξαφνικά, χωρίς να χαιρετήσει…

Όλοι τον περιμένουμε στο κάστρο να γυρίσει…

Όσο καλά σκεφτόμαστε και το καθυστερούμε…

 Εκεί, μια μέρα, σίγουρα… θα πάμε να τον βρούμε».  Δέκα χρόνια μετά, η Πρασιά Ευρυτανίας δεν ξεχνά. Υποκλίνεται στη μεγαλοψυχία και την ανεκτίμητη προσφορά του Ηλία Λιάσκου.

Το «Βήμα Πολίτη» ευχαριστεί θερμά τον δάσκαλο Λάμπρο Μπαλτά για αυτή την πολύτιμη κατάθεση μνήμης  Ας είναι η μνήμη του αειθαλής.

Ευρυτανία: Σε ετοιμότητα το δασικό δίκτυο ενόψει της αντιπυρικής περιόδου – Συνεχίζονται οι παρεμβάσεις

Με την αντιπυρική περίοδο να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, η κατάσταση του δασικού οδικού δικτύου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την αποτελεσματική πρόληψη και αντιμετώπιση ενδεχόμενων πυρκαγιών. Στην Ευρυτανία, οι αρμόδιες υπηρεσίες συνεχίζουν τις εργασίες συντήρησης και βελτίωσης των υποδομών, με στόχο τη διασφάλιση της πρόσβασης στα δασικά συμπλέγματα και την ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας.

Σε επικοινωνία του VimaPoliti.gr με τον Διευθυντή Δασών Ευρυτανίας Ιωάννη Καρκάνη, επισημάνθηκε ότι η συνολική εικόνα του δασικού οδικού δικτύου κρίνεται ικανοποιητική, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν κατά τόπους σημεία που απαιτούν παρεμβάσεις λόγω και των συνεχων βροχοπτώσεων. Όπως ανέφερε, οι εργασίες συντήρησης βρίσκονται σε εξέλιξη και πραγματοποιούνται συνεχώς, ώστε το δίκτυο να παραμένει λειτουργικό και ασφαλές.

Παράλληλα, οι παρεμβάσεις δεν περιορίζονται μόνο στη συντήρηση των δασικών δρόμων. Σύμφωνα με τον κ. Καρκάνη, υλοποιούνται έργα όπως τσιμεντοστρώσεις σε επιλεγμένα σημεία, καθώς και διανοίξεις και καθαρισμοί ρεμάτων, με στόχο τη συνολική βελτίωση των υποδομών και την ενίσχυση της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων. Ο Διευθυντής Δασών χαρακτήρισε άψογη τη συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και τους Δήμους της Ευρυτανίας, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχει συνεχής συντονισμός και κοινός σχεδιασμός για την πρόληψη και την αντιμετώπιση πιθανών πυρκαγιών.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των απαραίτητων έργων, ο κ. Καρκάνης σημείωσε ότι η Διεύθυνση Δασών βρίσκεται σε διαρκή προσπάθεια εξασφάλισης πόρων, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο χρηματοδοτικό εργαλείο. Την ίδια στιγμή, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη έργα που ενισχύουν την αντιπυρική θωράκιση της Ευρυτανίας, με στόχο την καλύτερη δυνατή προστασία των δασικών εκτάσεων του νομού.

Η συνεχής συντήρηση του δασικού οδικού δικτύου, οι συμπληρωματικές τεχνικές παρεμβάσεις και η στενή συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών αποτελούν βασικούς πυλώνες της προετοιμασίας της Ευρυτανίας απέναντι στον κίνδυνο των θερινών πυρκαγιών, σε μια περίοδο που η πρόληψη παραμένει το σημαντικότερο μέσο προστασίας του φυσικού πλούτου της περιοχής.

95 Ανεμογεννήτριες «πνίγουν» την Ευρυτανία: Η σιωπηρή επέλαση πριν μπουν οι εκσκαφείς

Γράφει ο Στέφανος Σταμέλλος(e-ecology.gr)

 Ακούγεται τελευταία και το επιχείρημα -ακόμα και από επίσημα χείλη- ότι οι ανησυχίες μας για την Ευρυτανία «κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας» επειδή «δεν έχει εγκατασταθεί ούτε μία ανεμογεννήτρια» Μην ανησυχείτε, μας λένε. Είναι όμως έτσι;

Η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) δεν είναι ιδέες «επί χάρτου». Είναι η τελική διοικητική πράξη πριν μπουν οι μπουλντόζες, όπου δεν έχουν μπει. Και δεν είναι μόνο τα τρία έργα αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη Κρεμαστών, που πήραν ΑΕΠΟ από το Υπουργείο. Είναι και οι πάνω από δέκα Αιολικοί Σταθμοί (ΑΣΠΗΕ), τα δεκάδες μικρά και μεγάλα φωτοβολταικά και τα δεκάδες Μικρά Υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ) σε κάθε ποτάμι και ρέμα. 

Το επιχείρημα ότι τα έργα της αντλησιοταμίευσης,  αυτά τα 2,5 δις για τη Λίμνη των Κρεμαστών, αλλά και τα 535 εκατ. για το σχέδιο «Εύρυτος» της ΕΥΔΑΠ, είναι ανέφικτα λόγω κόστους, υποτιμά τη νοημοσύνη μας. Τα έργα αυτά δεν περιμένουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Χρηματοδοτούνται από ισχυρά ιδιωτικά κεφάλαια και funds, που βλέπουν τα βουνά και τα νερά μας ως πεδίο κερδοφορίας, προκειμένου να τροφοδοτηθεί το ενεργοβόρο μοντέλο της Αττικής.

Αν η πολιτεία είχε προχωρήσει την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη του άρθρου 12 του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου (ΦΕΚ 2018), η Ευρυτανία θα είχε θωρακιστεί ως «Περιφερειακό Πάρκο Ορεινής Αμιγούς Φύσης». Η αδράνεια αυτή δεν είναι τυχαία. Έγινε ειδικά για να μείνει ο νομός απροστάτευτος απέναντι στην άναρχη επέλαση των ΑΠΕ

Δεν εφησυχάζουμε. Δεν κινούμαστε στη σφαίρα της φαντασίας. Βασιζόμαστε στους επίσημους χάρτες της ΡΑΑΕΥ και στις αποφάσεις των Υπουργείων. Ο αγώνας για την προστασία της Ευρυτανίας είναι τώρα!

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΑΕΥ, δέκα (10) Αιολικοί Σταθμοί με 62 ανεμογεννήτριες έχουν πάρει ΑΕΠΟ και είναι έτοιμοι να πάρουν άδεια εγκατάστασης -κάποιοι έχουν και άδεια εγκατάστασης- και τρεις (3) με 33 α/γ ετοιμάζονται να πάρουν ΑΕΠΟ. Σύνολο 95 α/γ. Αυτές φυσικά θα πολλαπλασιαστούν, ειδικά όταν γίνουν τα έργα αντλησιοταμίευσης στην Λίμνη.

Δείτε ποιοι είναι οι Αιολικοί Σταθμοί με ΑΕΠΟ

1. ΓΡΑΜΜΕΝΗ – ΤΟΥΡΛΑ - ΚΑΡΝΕΤΙ της ΔΕ Αγράφων με 11 ανεμογεννήτριες (α/γ)

2. ΜΙΧΟΣ- ΒΟΙΔΟΛΙΒΑΔΟ – ΑΠΕΛΙΝΑ της ΔΕ Αγράφων με 10 α/γ

3. ΚΟΚΚΑΛΑ – ΤΡΙΚΟΡΦΟΝ των ΔΕ Κτημενίων και Φουρνά με 4 α/γ

4. ΤΡΙΑ ΣΥΝΟΡΑ των ΔΕ Κτημενίων και Φουρνά με 6 α/γ

5. ΣΠΑΝΟΣ – ΚΟΜΠΟΛΟΣ των ΔΕ Κτημενίων και Φουρνά με 8 α/γ

6. ΓΑΒΡΑΙΝΑ της ΔΕ Φουρνά με 3 α/γ

7. ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ των ΔΕ Καρπενησίου και Μακρακώμης με 3 α/γ

8. ΚΑΣΤΡΙ – ΚΟΚΚΑΛΙΑ των ΔΕ Δομνίστας και Σπερχειάδας με 6 α/γ

9. ΚΑΡΑΒΙ – ΑΛΟΓΟΒΟΥΝΙ των ΔΕ Δομνίστας και Σπερχειάδας με 7 α/γ

10.ΤΥΜΠΑΝΟ – ΤΡΥΠΗΡΙ της ΔΕ Δομνίστας με 4 α/γ

Επίσης οι ΑΣΠΗΕ

1. Στη θέση ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ-ΑΓΡΙΟΚΕΡΑΣΙΕΣ-ΚΡΑΝΙΑ των ΔΕ Καρπενησίου και Ποταμιάς 15 α/γ, με συσσωρευτές

2. Στη θέση ΠΑΛΙΟΧΑΝΟ, ΜΕΛΙΑΤΡΕΣ, ΠΥΡΓΟΥΛΙΑ των ΔΕ Δομνίστας και Πλατάνου Ναυπακτίας 11 α/γ, με συσσωρευτές και

3. Στη Θέση ΑΛΟΓΟΒΡΥΣΗ των ΔΕ Φουρνά και Μενελαίδας Καρδίτσας με 7 α/γ

δεν έχουν πάρει ακόμα ΑΕΠΟ, ενώ έχουν περάσει το στάδιο της Δημόσιας Διαβούλευσης.

Σφοδρά πυρά της αντιπολίτευσης κατά των κυβερνητικών βουλευτών και της περιφερειακής ηγεσίας για τη «σιωπή» μπροστά στην ενεργειακή επέλαση

Η πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας εξελίχθηκε σε ένα πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης, με επίκεντρο το μέλλον των υδάτινων πόρων της Ευρυτανίας. Σύσσωμη η μειοψηφία, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού και μαζικούς συλλόγους, ύψωσε τείχος προστασίας απέναντι στα σχεδιαζόμενα ενεργειακά έργα. Η συζήτηση για την κατάθεση προσφυγής στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ενάντια στην έγκριση των περιβαλλοντικών όρων για τις εγκαταστάσεις αντλησιοταμίευσης, ανέδειξε το βαθύ χάσμα ανάμεσα στις επιλογές της κεντρικής διοίκησης και στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Η Ευρυτανία απέναντι στην ενεργειακή επέλαση

Κατά τη διάρκεια των τοποθετήσεων, αναλύθηκαν εκτενώς οι μη αναστρέψιμες βλάβες που απειλούν το οικοσύστημα και την οικονομική δραστηριότητα της περιοχής. Οι εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων ξεκαθάρισαν ότι οι ποταμοί και τα βουνά δεν αποτελούν οικόπεδα προς πώληση ούτε κενά σημεία στον χάρτη των επενδυτών. Τονίστηκε με έμφαση ότι η επιχειρούμενη βιομηχανοποίηση των υδάτων, σε μια περιοχή που ήδη μαστίζεται από έντονο δημογραφικό μαρασμό, θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην κτηνοτροφία και τον ήπιο τουρισμό, μετατρέποντας το κοινωνικό αγαθό του νερού σε αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης.

Θεσμικό «άκυρο» και η ηχηρή απουσία των Δημάρχων

Σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία της διαδικασίας αποτέλεσε η ηχηρή και καθολική απουσία των άμεσα ενδιαφερόμενων Δήμων της Ευρυτανίας, καθώς τόσο ο δήμαρχος Αγράφων Αλέξης Καρδαμπίκης και δήμαρχος Καρπενησίου Χρήστος Κακαβάς επέλεξαν να μην παραστούν στην αίθουσα. Η στάση αυτή ερμηνεύτηκε ως μια ξεκάθαρη πράξη πολιτικής αποδοκιμασίας και θεσμικού «ακυρώματος» προς την Περιφερειακή Αρχή, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι τοπικές κοινωνίες αρνούνται να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους προειλημμένες αποφάσεις. Αντί της φυσικής τους παρουσίας, οι επικεφαλής των Δήμων προτίμησαν να «μιλήσουν» μέσα από σκληρά υπομνήματα, ξεκαθαρίζοντας ότι η μάχη θα δοθεί πλέον εκτός των περιφερειακών τειχών.

Σφοδρή κριτική για «πολιτική απουσία» και υποβάθμιση

Το κλίμα φορτίστηκε επικίνδυνα όταν στο προσκήνιο βρέθηκε η στάση της βουλευτού Ευρυτανίας, Τζίνας Οικονόμου. Η επιλογή της να μην παραστεί αυτοπροσώπως αλλά να στείλει γραπτό υπόμνημα, στο οποίο χαρακτήριζε τις ανησυχίες των κατοίκων ως «υποθετικά σενάρια επί χάρτου», προκάλεσε την έντονη αγανάκτηση των παρευρισκόμενων. Στελέχη της αντιπολίτευσης τη χαρακτήρισαν ουσιαστικά αποκομμένη από τα προβλήματα του τόπου της, σημειωνοντας με καυστικό τρόπο ότι επιδεικνύει αμετροέπεια και λειτουργεί σαν "τουρίστας"  στην ίδια της την εκλογική περιφέρεια, την ώρα που η περιοχή ζητά επίμονη στήριξη απέναντι στις fast-track αδειοδοτήσεις.

Στο στόχαστρο η περιφερειακή ηγεσία

Τα βέλη της κριτικής δεν παρέκαμψαν την ηγεσία της Περιφέρειας  και προσωπικά τον Αντιπεριφερειάρχη Ευρυτανίας, Άρη Τασιό. Η μειοψηφία τον κατηγόρησε ευθέως για πλήρη ευθυγράμμιση με τις κυβερνητικές κατευθύνσεις, υποστηρίζοντας ότι η περιφερειακή αρχή λειτουργεί ως απλός διεκπεραιωτής άνωθεν εντολών αντί να μπει μπροστάρης στις διεκδικήσεις των πολιτών. Η απόφαση της πλειοψηφίας να οδηγήσει τη διαδικασία σε ονομαστική ψηφοφορία, μπλοκάροντας έτσι το αίτημα για δικαστική προσφυγή, χαρακτηρίστηκε ως πράξη πολιτικής υποτέλειας που αγνοεί τις ομόφωνες αρνητικές αποφάσεις των τοπικών δημοτικών συμβουλίων.

Μια απόφαση που συντηρεί τη «φωτιά»

Η καταψήφιση της πρότασης για νομική εμπλοκή της Περιφέρειας δεν έκλεισε το θέμα, αλλά αντίθετα άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαραθέσεων. Οι τοπικές κοινωνίες, έχοντας στο πλευρό τους την καθολική άρνηση της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, δηλώνουν αποφασισμένες να συνεχίσουν τον αγώνα με ίδια μέσα.

Το μήνυμα που εστάλη από τη μαραθώνια συνεδρίαση είναι σαφές: κανένας σχεδιασμός για το μέλλον της Ευρυτανίας δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτός αν ερημώνει τα χωριά και υποθηκεύει το περιβάλλον χωρίς τη συγκατάθεση των ανθρώπων που ζουν σε αυτόν τον τόπο.

Καταλυτική παρέμβαση Αγγελόπουλου: Σκιές, ερωτήματα και μια ομόφωνη νίκη

Η ανάδειξη του θέματος και η ίδια η διεξαγωγή της θυελλώδους συνεδρίασης οφείλεται στην αποφασιστική πρωτοβουλία του Γιώργου Αγγελόπουλου, επικεφαλής της «Ενωτικής Περιφερειακής Κίνησης». Ο κ. Αγγελόπουλος, ο οποίος πρωτοστάτησε στο να έρθει το ζήτημα στο συμβούλιο, εξαπέλυσε βαρύτατες καταγγελίες, αφήνοντας σοβαρές σκιές για παρασκηνιακές συνδιαλλαγές και πιέσεις της Περιφερειακής Αρχής προς στελέχη της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, προκειμένου να καμφθούν οι τοπικές αντιστάσεις και να γίνει αποδεκτή η εγκατάσταση των εταιρειών.

Ο ίδιος στηλίτευσε με δριμύτητα την άρνηση της πλειοψηφίας να συνυπογράψει τη δικαστική προσφυγή στο ΣτΕ, χαρακτηρίζοντας το τελικό ψήψισμα που εκδόθηκε ως ένα «άνευ ουσίας επικοινωνιακό πυροτέχνημα που δεν σταματά ούτε μπουλντόζα». Παράλληλα, απάντησε σε υψηλούς τόνους στην αλαζονική, όπως τη χαρακτήρισε, στάση της βουλευτού κ. Οικονόμου, υπενθυμίζοντας ότι οι περιβαλλοντικοί όροι έχουν ήδη εγκριθεί και τα χρονικά περιθώρια στενεύουν ασφυκτικά μέχρι την 21η Ιουνίου.

Ωστόσο, η επίμονη στρατηγική της παράταξης Αγγελόπουλου κατέγραψε μια σημαντική θεσμική νίκη: στο παράλληλο μέτωπο του σχεδίου «Εύρυτος» (που αφορά τη μεταφορά υδάτων προς την Αττική), το Περιφερειακό Συμβούλιο αναγκάστηκε να υιοθετήσει πλήρως τις δικές του προτάσεις. Έτσι, ψηφίστηκε ομόφωνα η ρητή αντίθεση σε οποιαδήποτε εκτροπή χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση και τη σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας, στέλνοντας το μήνυμα ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση της Ευρυτανίας παραμένει ανοιχτός και ανυποχώρητος.

«Κρυφτό» στη Λαμία καταγγέλλει η Κίνηση Πολιτών

Το κερασάκι στην τούρτα των σφοδρών αντιδράσεων έβαλε η ανάρτηση της Κίνησης Πολιτών Αγράφων, η οποία εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ για την επιλογή της Περιφερειακής Αρχής να μη διεξαχθεί η κρίσιμη αυτή συνεδρίαση στην Ευρυτανία.

Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανακοίνωση, οι πολίτες έκαναν λόγο για πολιτικό «κρυφτό» στην ασφάλεια των γραφείων της Λαμίας, προκειμένου να αποφευχθεί η άμεση αντιπαράθεση με την τοπική κοινωνία. Στρέφοντας τα βέλη τους προσωπικά κατά του Αντιπεριφερειάρχη Άρη Τασιού, αναρωτήθηκαν δημόσια γιατί δέχτηκε να συζητηθεί η τύχη των ευρυτανικών βουνών και νεκρών μακριά από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους, ξεκαθαρίζοντας με οργισμένο τόνο πως καμία απόφαση που λαμβάνεται ερήμην τους δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή, καθώς «τα Άγραφα έχουν φωνή και δεν θα σιωπήσουν».

Η ώρα της αλήθειας αύριο στη Λαμία: Το κρυφτό της εξουσίας, οι «διψασμένοι» της Αθήνας και το αντάρτικο των 7 για τα Άγραφα!-Στήνουν το «δικαστήριο» των Αγράφων στην ασφάλεια του κάμπου – Γιατί η Περιφέρεια κρύβεται από την οργή των Ευρυτάνων στη συνεδρίαση της 25ης Μαΐου;

Αν ψάχνετε τον ορισμό της πολιτικής δειλίας και της θεσμικής απαξίωσης, δεν χρειάζεται να διαβάσετε παλιά εγχειρίδια. Αρκεί να ρίξετε μια ματιά στο τι πρόκειται να συμβεί αύριο Δευτέρα 25 Μαΐου 2026. Το Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας συνεδριάζει. Το θέμα; Το μέλλον, το νερό και τα βουνά της Ευρυτανίας. Το μέρος; Η Λαμία!

Ναι, καλά διαβάσατε. Η Ευρυτανία δικάζεται, καταδικάζεται και υποθηκεύεται, αλλά ερήμην της! Η Περιφερειακή Αρχή, σε μια επίδειξη κυνισμού, αρνήθηκε το αυτονόητο αίτημα των επτά συμβούλων της «Ενωτικής Περιφερειακής Κίνησης» να μετακομίσει το Συμβούλιο εκεί που χτυπά ο παλμός του προβλήματος. Προτίμησαν την ασφάλεια της Φθιώτιδας, μακριά από τα «άγρια» Άγραφα, μακριά από τα μάτια των πολιτών, των Δημάρχων και των τοπικών φορέων που βλέπουν τον τόπο τους να μετατρέπεται σε ενεργειακό οικόπεδο.

Σχέδιο «Εύρυτος»: Το μεγάλο φαγοπότι στήνεται μακριά από τον τόπο του εγκλήματος

Το παρασκήνιο είναι βαρύ. Με επικεφαλής τον Γεώργιο Αγγελόπουλο, η αντιπολίτευση έσυρε κυριολεκτικά τη διοίκηση σε αυτή την έκτακτη συζήτηση, κάνοντας χρήση του Κανονισμού. Γιατί αν περίμεναν από την πρόεδρο του ΠΣ κ. Θεοδώρου και την παρέα της, το νερό της Ευρυτανίας θα είχε φτάσει στην Αθήνα πριν καν το πάρουν χαμπάρι οι ντόπιοι.

Το «Σχέδιο Εύρυτος» δεν είναι τίποτα άλλο από μια απροκάλυπτη υδατική αποικιοκρατία. Ένας αγωγός που θα ρουφήξει τους υδάτινους πόρους της Ευρυτανίας για να ποτίσει το τσιμέντο της Αττικής και να φουσκώσει τις τσέπες των γνωστών εργολάβων. Και το καλύτερο; Θέλουν να το ψηφίσουν στη Λαμία, για να μην ακούγονται οι αποδοκιμασίες των Ευρυτάνων.

Αλήθεια, ποιον φοβάστε; Γιατί αρνηθήκατε να στήσετε τα μικρόφωνα στο Καρπενήσι ή στα Άγραφα; Αν το σχέδιό σας είναι τόσο «σωτήριο» και «πράσινο», γιατί δεν πάτε να το διαφημίσετε μπροστά στους ανθρώπους που θα υποστούν τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές του επιπτώσεις;

Αντλησιοταμίευση στα Άγραφα: Ισοπεδώνουν τα βουνά με «πλάτη» της Περιφέρειας

Το δεύτερο έγκλημα που επιχειρείται να περάσει «στα μαλακά» είναι οι αντλησιοταμιεύσεις στις θέσεις Καμαράκι, Κανδήλι και Τρίκορφο. Μιλάμε για μια μη αναστρέψιμη οικολογική καταστροφή, για χάρη της οποίας η αντιπολίτευση ζητά εδώ και τώρα προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).

Οι επτά σύμβουλοι που υπογράφουν το αίτημα (Γ. Αγγελόπουλος, Απ. Αγγελακόπουλος, Ι. Αλεξίου, Ελ. Γκλέτσου, Σπ. Λάμπου, Δρ. Παρασκευάς, Ευ. Πούλος) ζητούν το αυτονόητο: να πάρει το Συμβούλιο ξεκάθαρη θέση μάχης. Όχι άλλα μισόλογα, όχι άλλες τεχνοκρατικές υπεκφυγές. Ή είστε με τη φύση και τους κατοίκους, ή είστε οι τροχονόμοι των ιδιωτικών συμφερόντων.

25 Μαΐου: Η μέρα που η Περιφέρεια γύρισε την πλάτη στο βουνό

Η Ευρυτανία είναι καλή για την Περιφέρεια μόνο όταν έρχεται η ώρα της κάλπης. Τότε οι γραβατωμένοι θυμούνται τα Άγραφα, φωτογραφίζονται στα ποτάμια και μοιράζουν υποσχέσεις. Όταν όμως έρχεται η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, οχυρώνονται στα γραφεία της Λαμίας.

Η άρνηση της Περιφερειακής Αρχής να μετατρέψει τη συνεδρίαση σε μια ευρεία, ανοιχτή δημόσια διαβούλευση στον τόπο του προβλήματος αποτελεί στίγμα.

Αύριο, Δευτέρα, οι μάσκες πέφτουν. Όσο μακριά κι αν κρυφτείτε, όσες πόρτες κι αν κλείσετε στη Λαμία, η αλήθεια θα ακουστεί. Οι επτά σύμβουλοι σας έφεραν προ των ευθυνών σας. Το ερώτημα είναι αν θα τολμήσετε να πείτε το «ναι» στην καταστροφή της Ευρυτανίας, κοιτώντας έστω και από μακριά το βουνό που σας φτύνει.

Αδέξιος