Από τις εξαγγελίες του 2020… στα μηχανήματα που έφυγαν το 2026-Πέντε χρόνια μετά την υπόσχεση, το έργο σταμάτησε
Στα ορεινά των Αγράφων ο χρόνος φαίνεται να κυλά διαφορετικά. Όχι επειδή η φύση επιβάλλει τον δικό της ρυθμό, αλλά επειδή τα δημόσια έργα μοιάζουν να ακολουθούν μια παράδοση καθυστερήσεων, υποσχέσεων και τελικά απογοήτευσης. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο δρόμος Σάικα – Άγραφα, ένα έργο που για τους κατοίκους δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.
Πέντε χρόνια πριν, τα Χριστούγεννα του 2020, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δεσμευτεί δημόσια ότι το έργο θα προχωρήσει. Μάλιστα είχε ανακοινωθεί χρηματοδότηση ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, μια είδηση που τότε γέμισε αισιοδοξία τους κατοίκους της περιοχής. Μετά από δεκαετίες αναμονής, οι άνθρωποι των Αγράφων πίστεψαν ότι επιτέλους ο δρόμος που συνδέει τα χωριά τους θα πάρει σάρκα και οστά.
Και μετά… σιωπή.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν έγινε απολύτως τίποτα. Ο δρόμος έμεινε όπως ήταν: δύσβατος, προβληματικός και επικίνδυνος. Οι υποσχέσεις παρέμεναν στα χαρτιά και οι κάτοικοι περίμεναν — όπως συνηθίζουν να κάνουν οι κάτοικοι της ελληνικής περιφέρειας όταν ακούν μεγάλα λόγια από την Αθήνα.
Το καλοκαίρι του 2025 φάνηκε για λίγο να αλλάζει κάτι. Τα μηχανήματα εμφανίστηκαν στο έργο, οι εργασίες ξεκίνησαν και πολλοί πίστεψαν ότι αυτή τη φορά το έργο θα προχωρήσει. Ότι η αναμονή τόσων ετών έφτανε επιτέλους στο τέλος της.
Και όμως, η πραγματικότητα αποδείχθηκε ξανά διαφορετική
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής στο "VP", ο εργολάβος που είχε αναλάβει την κατασκευή αποχώρησε από το έργο, παίρνοντας τα μηχανήματα. Ο λόγος; Όπως ο ίδιος φέρεται να δήλωσε, δεν έχει πληρωθεί ούτε ένα ευρώ για τις εργασίες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.
Αν αυτό ισχύει, τότε το ερώτημα δεν είναι απλώς γραφειοκρατικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Πώς είναι δυνατόν να ξεκινά ένα έργο χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι πληρωμές;
Πού βρίσκεται η χρηματοδότηση που είχε ανακοινωθεί;
Και τελικά, ποιος κοροϊδεύει ποιον;
Οι κάτοικοι των Αγράφων δεν ζητούν κάτι παράλογο. Δεν ζητούν μεγαλεπήβολα έργα ούτε εντυπωσιακές εξαγγελίες. Ζητούν έναν δρόμο που να συνδέει τα χωριά τους με ασφάλεια. Έναν δρόμο που να εξυπηρετεί την καθημερινότητα, την πρόσβαση, την οικονομική δραστηριότητα και — τελικά — την ίδια την επιβίωση της περιοχής.
Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, η ελληνική περιφέρεια φαίνεται να βιώνει το γνωστό έργο: εξαγγελίες με φόντο κάμερες, καθυστερήσεις χωρίς εξηγήσεις και έργα που μένουν στη μέση.
Ο δρόμος Σάικα – Άγραφα δεν είναι απλώς ένα τεχνικό έργο. Είναι ένα τεστ αξιοπιστίας για το κράτος. Γιατί κάθε φορά που μια τέτοια υπόσχεση μένει μετέωρη, δεν πληγώνεται μόνο η εμπιστοσύνη των πολιτών. Πληγώνεται η ίδια η προοπτική της ορεινής Ελλάδας.
Και το ερώτημα πλέον είναι απλό:
Πόσα ακόμη χρόνια πρέπει να περιμένουν τα Άγραφα για έναν δρόμο που τους έχει ήδη υποσχεθεί η Πολιτεία;
Γιατί αν πέντε χρόνια μετά την εξαγγελία το έργο σταματά επειδή δεν έχει πληρωθεί ο εργολάβος, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο δρόμος.
Το πρόβλημα είναι η αξιοπιστία των υποσχέσεων.
