Τα τρεχούμενα νερά επισκιάζουν κάθε άλλο ήχο, τα εντυπωσιακά βουνά της Ευρυτανίας τραβούν το βλέμμα στα παράθυρα, το τζάκι τριζοβολά, τα ποτήρια γεμίζουν από το τοπικό ποτό μούρο, καθώς ο ταξιδιώτης τσιμπολογά λογιών-λογιών πίτες, σουφλιμά, λουκάνικα... Είτε βρίσκεστε σε πολυτελή ξενώνα, είτε στο ταπεινό καφενείο κάποιου χωριού, είτε καλεσμένος σε σπίτι, η φιλοξενία και οι απολαύσεις είναι ίδιες στην Ευρυτανία.

Γαντζωμένα στις πλαγιές της Χελιδόνας και της Καλιακούδας, καμιά δεκαριά χωριά πλαισιώνουν τον ποταμό Καρπενησιώτη, σχηματίζοντας τη διάσημη πια διαδρομή 30 χλμ. η οποία ξεκινά από το Καρπενήσι και καταλήγει στον Προυσό και στο μεγάλο του προσκύνημα: τη Μονή Παναγίας Προυσιώτισσας. Ενας από τους ωραιότερους και πιο βολικούς για διαμονή οικισμούς είναι το Μεγάλο Χωριό, ακριβώς στη μέση της διαδρομής.

Είναι από τα διασημότερα και πιο ανεπτυγμένα χωριά της Ευρυτανίας και όχι άδικα, αφού η αυθεντική και λίγο ρετρό αισθητική του σε συνδυασμό με τα καλοδιατηρημένα πέτρινα σπίτια ανάμεσα στα λιθόστρωτα καλντερίμια του θα σας κάνουν να το λατρέψετε!

Αρκετά από τα πέτρινα σπίτια του έχουν αναστηλωθεί και η βόλτα στο κέντρο του και στην επάνω γειτονιά είναι ενδιαφέρουσα. Μπορείτε να δείτε το καλοφτιαγμένο Λαογραφικό Μουσείο, όπου βρίσκεται και το παλιό ρολόι του χωριού με την ωραία ιστορία, να ψωνίσετε τοπικά προϊόντα από το μαγαζάκι του Γιάννη και να απολαύσετε ζεστά ροφήματα και νόστιμα γλυκά στο καφενείο της κυρα-Παρασκευής ή στο Παραμύθι. Μπορείτε να περπατήσετε στα δύο μονοπάτια του, προς το Κεφαλόβρυσο μέσα στη ρεματιά ή τον Γαύρο, ή αν διαθέτετε τετρακίνητο όχημα, να ακολουθήσετε την υπέροχη διαδρομή στις ελατοσκέπαστες πλαγιές της Καλιακούδας, η οποία οδηγεί στο καταφύγιο.

megalo-xorio-korifi-kaliakoudas-802

Σχετική εικόνα

 

 

 

 

Κατηγορία Περιβάλλον

Η λίμνη Κρεμαστών είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδα.Κατασκευάστηκε το 1969 μετά τη δημιουργία του φράγματος των Κρεμαστών. Εκεί συναντιούνται τα νερά του Αχελώου, Αγραφιώτη, Ταυρωπού και Τρικεριώτη.

Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας οι οποίοι ενώνονται μέσω της Γέφυρας της Επισκοπής.

Η περιοχή αποτελεί ιδανικό προορισμό και για τους λάτρεις των σπορ, καθώς εκεί μπορεί κανείς να κάνει canoe – kayak και rafting.

Η δημιουργία της τεχνητής λίμνης είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της βιοποικιλότητας και η περιοχή είναι μάλιστα ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000. Όπως καταλαβαίνετε, η επαφή με τη φύση στη λίμνη των Κρεμαστών προσφέρει μία μοναδική εμπειρία που αξίζει να βιώσετε.

Κατηγορία Περιβάλλον
Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019 10:22

Εξόρμηση στην αρχοντική Δημητσάνα!(Bίντεο)

Το σκηνικό του καιρού παραμένει χειμωνιάτικο και τι πιο ωραίο από μια εξόρμηση σε ένα από τα «διαμάντια» της Ορεινής Αρκαδίας!

Η Δημητσάνα έχει πολλά να προσφέρει στον επισκέπτη: ανέμελες βόλτες στα γραφικά λιθόστρωτα καλντερίμια, χαλάρωση σε μικρά κουκλίστικα καφέ και βέβαια υπέροχη θέα και φύσικά τοπία που σε προκαλούν να τα ανακαλύψεις. 

Πάρτε μια γεύση στο βίντεο του Travel Diary που ακολουθεί...

Κατηγορία Περιβάλλον

Υπάρχουν μέρη που ο πλούτος τους είναι τόσο καλά κρυμμένος που θέλει προσπάθεια μέχρι να τον ανακαλύψεις. Ένα από αυτά είναι και η Τριχωνίδα, η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της Ελλάδας (έχει έκταση 96 τετ. χλμ.)· ένας προορισμός που αν και προσεγγίζεται εύκολα πια μέσω τις Ιονίας Οδού είναι μάλλον... άγνωστος στους πολλούς, αλλά ιδιαίτερα αγαπητός στους ντόπιους και όσους τον έχουν ξετρυπώσει και τον απολαμβάνουν.

Στην Τριχωνίδα, η οποία ανήκει στις περιοχές Natura 2000, θα έρθετε για μια γενναία βουτιά στη φύση. Τα στοιχεία που τη συνοδεύουν, άλλωστε, την καθιστούν απόλυτο προορισμό για φυσιοδίφες. Αιωνόβια πλατάνια, ιτιές, λεύκες, λυγαριές, κυπαρίσσια, δάφνες και πικροδάφνες, ευκάλυπτοι, καλαμιές, βούρλα και εσπεριδοειδή περιλαμβάνονται στην παραλίμνια βλάστηση, ενώ ανάλογα με την εποχή θα δείτε νούφαρα, κυκλάμινα, γλαδιόλες και ορχιδέες.

 Η ηρεμία της λίμνης δίνει τον τόνο του weekend εδώ

Στο φυτοπλαγκτόν της Τριχωνίδας έχουν καταγραφεί 90 είδη, τα πουλιά ξεπερνούν τα 140 είδη και μεταξύ των ψαριών της είναι και ο νανογοβιός που έχει μήκος 2 εκ. και ζει αποκλειστικά στα νερά της. Αυτά και άλλα πολλά θα μάθετε στο Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας στην περιοχή Αμπάρια του Παναιτώλιου (2641051203)· στάση απαραίτητη και διαφωτιστική.

 Επιλέγοντας την πλέον συνηθισμένη διαδρομή από το Παναιτώλιο μέχρι το Θέρμο, θα περάσετε από το χωριό Καινούργιο στα βόρεια του οποίου βρίσκεται η αρχαία Ακρόπολη των Θεστιαίων και πλέον το μοναστήρι του Βλοχού, με την πανοραμική θέα σε ολόκληρη τη λίμνη. Ακολουθεί η Παραβόλα με το ομώνυμο κάστρο και τα απομεινάρια της αρχαίας πόλης Βουκάτιο και έπειτα ο παραλίμνιος οικισμό Δογρή, όπου θα κάνετε μια στάση για ντόπια ψιλή αθερίνα στον Ντουγρή (6987359714).

Από εδώ ο παραλίμνιος δρόμος οδηγεί στα Λουτρά της Μυρτιάς, απ' όπου ξεκινάει μονοπάτι που καταλήγει στο Πετροχώρι, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα να κινηθείτε ημιορεινά, για να δείτε τόσο το μοναστήρι των Εισοδίων της Θεοτόκου (13ος-14ος αιώνας) όσο και το γραφικό εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής με την απίθανη θέα. Εδώ, στο κρεοπωλείο-ταβέρνα Μυρτιά (2644051305) θα επιδοθείτε σε άφθονη κρεοφαγία, ενώ για τη χώνεψη αφεθείτε στη δροσιά του νερού και του αέρα, καθώς θα βολτάρετε στους εντυπωσιακούς καταρράκτες Μοκιστιάνου στην κοντινή Αγία Σοφία.

  Πραγματικά απέραντη, η Τριχωνίδα προσφέρεται για ποικιλία δραστηριοτήτων

Στο Θέρμο, εκτός από τον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο, αφιερώστε χρόνο και στο δυο ετών Αρχαιολογικό Μουσείο (2644023336), με ευρήματα από τους προϊστορικούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Στο δε Πετροχώρι, στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στη Ναύπακτο, τόσο το εστιατόριο του ξενοδοχείου Αλθαία (2644023133) όσο και η ταβέρνα Το Παραδοσιακό (2644024204) είναι ιδανικά σημεία για να κλείσει γευστικά η εκδρομή.

Πού να μείνετε

 Ξενών Θέστιος (Βλοχός, 2641046878)

Οικοτουριστική μονάδα με 12 πλήρως εξοπλισμένα δωμάτια στο δυτικό άκρο της λίμνης.

Θέρμιος Απόλλων (Θέρμο, 2644024024)

Οικογενειακό ξενοδοχείο σε τοποθεσία ιδανική για εξορμήσεις στη γύρω περιοχή.

Αλθαία (Πετροχώρι Θέρμου, 2644023133)

Ισορροπημένος συνδυασμός της παράδοσης με την πολυτέλεια, ζεστή φιλοξενία και αξεπέραστη θέα στη λίμνη.

Δρυμώνας (Δρυμώνας Θέρμου, 697 22 51 320)

Βουνίσια επιλογή διαμονής, με πολύ περιποιημένους χώρους και δυνατότητα φαγητού.athinorama.gr

Κατηγορία Περιβάλλον

Εντυπωσιακή διαδρομή μέσα στο χιόνι στην παγωμένη Δυτική Ευρυτανία και συγκεκριμένα στα χωριά της ΔΕ Ασπροποτάμου,Λεπιανά και Ραπτόπουλο.

Απολαύστε την:

Κατηγορία Περιβάλλον

 Μία από τις πιο καταστροφικές κατολισθήσεις στην Ελλάδα συνέβη την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 1963 στο (Παλαιό) Μικρό Χωριό Ευρυτανίας.

Ενα τεράστιο τμήμα του ορεινού όγκου «Αϊλιάδες» υποχώρησε ξαφνικά και καταπλάκωσε 60 από τα σπίτια του χωριού. Το αποτέλεσμα ήταν να ανασυρθούν 13 νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Σύμφωνα με μεταγενέστερες μελέτες, η κατολίσθηση οφειλόταν στον συνδυασμό των πολύ έντονων καιρικών φαινομένων του χειμώνα 1962-63, της σεισμικής δραστηριότητας που εκδηλώθηκε την ίδια εποχή και της φύσης των εδαφών της περιοχής. Αξίζει να σημειωθεί ότι εξαιτίας της κατολίσθησης δημιουργήθηκε στην είσοδο του χωριού μια μικρή λίμνη.

Μετά την καταστροφή του μεγαλύτερου τμήματος του Μικρού Χωριού, επελέγη η λύση της μετακίνησης του οικισμού. Το Νέο Μικρό Χωριό χτίστηκε βάσει σχεδίου σε απόσταση δύο χιλιομέτρων. Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο ότι σήμερα το διασωθέν τμήμα του Παλαιού Μικρού Χωριού ανήκει στους πλέον δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Ευρυτανίας, ως ένας από τους πιο γραφικούς οικισμούς του νομού.

 

Κατηγορία Καρπενήσι

Σε λευκό φόντο ξημέρωσε για άλλη μια μέρα το ορεινό χωριό των Βρουβιανών Αιτωλ/νίας.

Δείτε όμορφες εικόνες απο τον ορεινό Βάλτο μέσα απο το παρακάτω βίντεο..

Κατηγορία Περιβάλλον

28 χρόνια από την δολοφονία του από τις σφαίρες της 17 Νοέμβρη!-Διακαής πόθος του η πρόοδος της Ευρυτανίας-"Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα"-"Ξέρεις απο που 'με 'γώ ρε..Απο την Βελωτά "..

Aφιέρωμα του VimaPoliti.gr στην μνήμη του μεγάλου Ευρυτάνα Δημοκράτη-Γράφει ο Αγραφιώτης

Σήμερα θα γυρίσουμε το ρολόι  28 χρόνια πίσω, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989  , όταν  η τρομοκρατική οργάνωση “17 Νοέμβρη” δολοφονούσε τον βουλευτή  Ευρυτανίας της ΝΔ ,Παύλο Μπακογιάννη.Εικοσι οκτώ  χρόνια μετά για όλους εμάς τους Ευρυτάνες είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.Η μνήμη του διατηρείται ισχυρή και άσβεστη σε κάθε Ευρυτανική γωνιά.

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

Η ώρα ήταν 7.58 το πρωί και ο Παύλος Μπακογιάννης  βγαίνοντας από το γραφείο του, στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου στην Αθήνα, δέχθηκε την επίθεση τριών ενόπλων που τον πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τον τραυμάτισαν θανάσιμα. Ο βουλευτής μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το όραμα του Παύλου Μπακογιάννη ήταν μια Ελλάδα Εθνικής Συμφιλίωσης,Χωρίς τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.Πρωτεργάτης του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του Εμφυλίου, πρωταγωνιστής στη συγκρότηση μιάς κυβέρνησης συνεργασίας για να αλλάξει σελίδα η χώρα, βρέθηκε στο αιαμτηρό στόχαστρο αυτών που νόμιζαν ότι μπορούσαν να ανακόψουν με τα όπλα την ανάγκη μια εποχής και ενός λαού.

Ως πολιτικός θεωρούνταν ήπιος και συναινετικός. Σύμβολο της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της εθνικής συμφιλίωσης, της πολιτικής συνεργασίας και συνεννόησης.Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού και την Εθνική Συμφιλίωση.

"Απο ένα μεγάλο καβγά με την Ντόρα σε ένα μεγάλο έρωτα"

Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς. Για τους ίδιους λόγους ήταν εισηγητής, εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989.

"Με τον σκύλο και πιστό του φίλο.. Νταβέλη.."  

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ;

Ο Πάυλος Μπακογιάννης γεννήθηκε το 1935 στο χωριό Βελωτά της Ευρυτανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του παπα - Κώστα και της Ειρήνης Μπακογιάννη. Γυμνάσιο πήγε στο Θέρμο Τριχωνίδας, για ένα χρόνο στο Καρπενήσι (1950) και το τελείωσε στην Πάτρα. Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, Τύμπιγκεν και Κωστάντσας (Konstanz) στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών. Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του 60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.

Παντρέυτηκε την Ντόρα Μπακογιάννη και απέκτησαν δύο παιδιά.Την Αλεξία και τον Κώστα(Περιφερειάρχη Στερεάς σήμερα)

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ..Η ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

«Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που δέχεται τον άνθρωπο όπως είναι»

Ο μικρός Παύλος μεγαλώνει στα χωριά της Ευρυτανίας την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου γεγονός που του δημιούργησε έντονα βιώματα σε όλη τη ζωή του.Ο Πάυλος Μπακογιάννης εντάσσεται στην πολιτική σκηνή με σκοπό να αναμορφώσει τη γενέτειρά του. Καταφέρνει να κερδίσει τη μονοεδρική της Ευρυτανίας, έχοντας κερδίσει ουσιαστικά τις εντυπώσεις από τους κατοίκους της περιοχής

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ευρυτανίας και έκανε συνεχείς έρευνες για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα ανάπτυξης το οποίο υπέβαλε αργότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Το πρώτο του μάλιστα βιβλίο είχε τίτλο: "Η Ευρυτανία και οι οικονομικές της δυνατότητες" (Αθήνα, 1960).

Η αγάπη του για την Ευρυτανία και τους ανθρώπους της έμεινε ανεξίτηλη στην καρδιά των Ευρυτάνων, που τον θυμούνται πάντα με θέρμη και νοσταλγία.«Κράτα λοιπόν όσο μπορείς ελεύθερη τη ψυχή και το μυαλό σου, ανοιχτά και για τις αυριανές σκέψεις και ιδέες σου»

Δείτε μερικά βίντεο απο τότε...

Κηδεια Παύλου Μπακογιάννη 29 Σεπτεμβρίου 1989 στο Καρπενήσι

 

Κατηγορία Πολιτική

 

Αν σας αρέσουν οι παλιές φωτογραφίες αυτό το λεύκωμα θα το λατρέψετε,οι πιο πολλές φωτογραφίες έχουν δει σπάνια το φως της δημοσιότητας. Δείτε πως ήταν τα χωριά στην Ευρυτανία πριν το φράγμα των Κρεμαστών,φωτογραφίες απ΄την κατασκευή του φράγματος,από την παλιά γέφυρα Τατάρνας,από τα χωριά που «πνίγηκαν» στην λίμνη, από τον Προυσσό και το Καρπενήσι και άλλες πολλές!

Πηγή φωτο: Facebook Συλλόγου Φίλων Γέφυρας Μανώλη-radioaetos.com

ΑΓΙΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ-ΠΛΑΤΕΙΑ-1908

ΜΟΝΗ-ΠΡΟΥΣΟΥ

ΠΑΛΙΑ-ΒΙΝΑΝΗ

ΠΑΛΙΑ-ΓΕΦΥΡΑ-ΣΙΔΕΡΑ

ΠΑΛΙΑ-ΓΕΦΥΡΑ-ΣΙΔΕΡΑ

ΠΕΡΑΣΜΑ-ΠΡΟΥΣΟΥ-1893-1895-ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΠΕΠΠΑΣ

ΤΡΙΚΛΙΝΟ-ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΥΔΡΟΜΗΛΟΙ-ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ

ΦΡΑΓΜΑ-ΚΡΕΜΑΣΤΩΝ-ΓΑΛΑΡΙΕΣ-1964

ΧΩΡΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗ

Κατηγορία Περιβάλλον

Απ’ όλα τα παλιά κτίσματα, εκείνο που προκαλεί το μεγαλύτερο δέος όταν το βλέπεις, εκείνο που δίνει και το όνομά του ακόμα στην ευρύτερη περιοχή, εκείνο που φτιάχτηκε για να προστατευθούν ανθρώπινες ζωές και περιουσίες από θανάσιμους κινδύνους, είναι το πέτρινο τοξωτό γεφύρι.. Πόσο μυστήριο δεν δίνει άραγε, στη βαθύσκιωτη ποταμιά η περήφανη παρουσία του; Πόσοι τοπικοί θρύλοι δεν έχουν φτιαχτεί, ακόμα και για το πιο μικρό γεφυράκι και πόσα ξωτικά δεν έχουν ξεκινήσει απ’ αυτό για να γεμίσουν και να κάνουν πιο μαγικά και συναρπαστικά τα παραμύθια μας; 

Στην Ευρυτανία,και δει στα Άγραφα που θα ασχοληθούμε σήμερα,συναντάμε αρκετά γεφύρια, άλλα μεγάλα κι άλλα μικρά. Άλλα στέκουν ακόμα αγέρωχα, στεφανώνοντας με τα τόξα τους τα μεγάλα ποτάμια της περιοχής μας ενώ από άλλα μόνο κάποια τμήματά τους σώζονται και θυμίζουν πως κάποτε υπήρξαν και αυτά. Όλα όμως έχουν τη δική τους ιστορία, για ορισμένα μάλιστα είναι πολύ πλούσια, καθώς σχετίζεται με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής. 

 Σε τοπικό επίπεδο, κάθε γεφύρι ήταν κάτι περισσότερο από αναγκαίο και έπαιζε τον δικό του ρόλο στην καθημερινή ζωή των κατοίκων, οι οποίοι το συντηρούσαν, το επισκεύαζαν και διέδιδαν την ιστορία του, κάτι που προδίδει πόσο περήφανοι ένιωθαν γι’ αυτό το κτίσμα που σφράγιζε τη ζωή τους. Όταν όμως οι ανάγκες άλλαξαν και ήρθε η ώρα το υποζύγιο να αντικατασταθεί με το αυτοκίνητο, οι δρόμοι που χαράχθηκαν ακολούθησαν τη δική τους διαδρομή, με αποτέλεσμα πολλά γεφύρια να μείνουν έξω από τις πολυσύχναστες οδούς , άλλα να καταστραφούν κι άλλα να επικαλυφτούν από την άσφαλτο. 

ΤΟ ΟΝΟΜΑ.

 Το όνομα που έχει το κάθε γεφύρι και με το οποίο είναι μέχρι σήμερα γνωστό, είναι στενά δεμένο με την ιστορία και τις συνθήκες κατασκευής του. Πολλά είναι τα γεφύρια που φέρουν απλά το όνομα της περιοχής στην οποία είναι χτισμένα (Γεφύρι του Νόστιμου, γεφύρι στο Παπαρούσι). Άλλα, έχουν το όνομα κάποιου παρακείμενου κτίσματος (γεφύρι του Μύλου) κι άλλα, το όνομα του κτήτορά τους (γεφύρι του Ξερολύκου), ενώ άλλα ονόματα περιγράφουν το κτίσμα (Πετρογέφυρο, Ψηλό γεφύρι). Αρκετές είναι δε οι περιπτώσεις που, το όνομα αυτό στη συνέχεια δίνεται σ’ όλη τη γύρω περιοχή, όπως «Τέμπλα» στον Αχελώο. Παρόλα αυτά, δεν είναι απόλυτο ότι το όνομα που έχει σήμερα ένα γεφύρι το είχε και πάντα. Είναι ένα στοιχείο που με το πέρασμα του χρόνου καμιά φορά αλλάζει ή παραφράζεται .

 ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΤΕΜΠΛΑΣ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ.

Το γεφύρι της Τέμπλας βρίσκεται στον Αχελώο, και ενώνει τα χωριά Τοπόλιανα της Ευρυτανίας και Βρουβιανά του Βάλτου. Χτίστηκε το 1909 από τον Ηπειρώτη μάστορα Νικόλαο Σούλη, με χρηματοδότηση του Βαλτινού πολιτικού Νικολάου Στράτου. Όλο το έργο κόστισε εβδομήντα πέντε χιλιάδες (75000) δραχμές ενώ το μεροκάματο που έπαιρναν οι εργάτες ήταν εβδομήντα πέντε (75) δεκάρες. Τα σχέδια και τα λοιπά έγγραφα που αφορούσαν στην κατασκευή του γεφυριού βρίσκονται στο Μεσολόγγι, που ήταν η πρωτεύουσα της περιοχής την εποχή εκείνη. 17 

Οι εργασίες κατασκευής του κράτησαν τρία χρόνια, από το 1908 έως το 1911 18, έτος στο οποίο πιθανότατα αποπερατώθηκε το γεφύρι. Μπορούμε να διαβάσουμε τα γράμματα που χαράχτηκαν πάνω σε μία πέτρα του γεφυριού, όσο το έχτιζαν οι μαστόροι: «Χ...ΣΤΕ 1909 ΑΕΓ 10», που μάλλον μεταφράζεται ως: «Χτίστηκε 1909 Αυγούστου 10». 

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ .

Το παλιότερο και πιο ξακουστό γεφύρι της Ευρυτανίας. Χτίστηκε το 1659 πάνω στον Αγραφιώτη, από τον πρωτομάστορα Μανώλη και ένωνε το δρόμο από τα χωριά του Δήμου Απεραντίων και του Βάλτου, με το υπόλοιπο ανατολικό τμήμα της Ευρυτανίας . 

Σήμερα, απομένει παροπλισμένο, σκεπασμένο με τα νερά της λίμνης που σχηματίστηκε μετά την κατασκευή φράγματος στη θέση Κρεμαστά, το 1963. Όμως, ακόμα και έτσι το γεφύρι παίζει τα δικά του παιχνίδια, και ανάλογα με την στάθμη των νερών, είτε βυθίζεται - εξ’ ολοκλήρου ή εν μέρει - είτε αποκαλύπτεται τελείως. Όλη αυτή βέβαια η αυξομείωση του όγκου των νερών, έχει επιφέρει ανεπανόρθωτες ζημιές στην λιθοδομή του. Έτσι, έχει καταρρεύσει η ανατολική του πρόσβαση και έπειτα, το τόξο έχει υποστεί μία στρέβλωση από την συνεχή πίεση που ασκεί το νερό πάνω του, όταν αυτό είναι βυθισμένο. Επίσης, φθορά έχει πάθει και η συνδετική ύλη, που έχει παρασυρθεί από τα νερά κι γι’ αυτό, η σταθερότητα του γεφυριού είναι πλέον επισφαλής. Θα ήταν ασυγχώρητα τραγικό, ένα από τα πιο παλιά και ιστορικά μνημεία της Ευρυτανίας να αφεθεί να χαθεί . 

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΗΣ ΒΕΛΑΩΡΑΣ.

Το γεφυράκι αυτό, από τα πιο μικρά της Ευρυτανίας, βρίσκεται σε μία περιοχή όπου μόνο γεφύρι δεν περιμένει κάποιος να συναντήσει. Είναι χτισμένο σε μια βραχώδη πλαγιά και όχι στο στενό πέρασμα ενός ρέματος. Απλώς εκεί, κατά τους χειμερινούς μήνες, σχηματίζεται ο ορμητικός χείμαρρος Κακαβούλα. Το ρεματάκι αυτό, που τις υπόλοιπες εποχές είναι τελείως στεγνό, στεκόταν πάντα εμπόδιο στις μετακινήσεις των κατοίκων της Βελαώρας προς τους δύο νερόμυλους του χωριού, που βρίσκονται στον ποταμό Γρανιτσιώτη, αλλά και στους ταξιδιώτες προς την Γρανίτσα και τα Τοπόλιανα, από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ακόμα, εποχή κατά την οποία τοποθετείται η κατασκευή του. Το χτίσανε τότε τα περιφερόμενα στην περιοχή Ηπειρώτικα μπουλούκια. 

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ.

Πρόκειται για ένα όμορφο μικρό γεφύρι που βρίσκεται μέσα στον οικισμό του Ραφτόπουλου κοντά στην εκκλησία της Παναγίας, από την οποία πήρε το όνομά του. Γεφυρώνει δε ένα ρεματάκι που περνάει στην άκρη του χωριού. Έχει σε όλο του το μήκος προστατευτικά πεζούλια ύψους μισού μέτρου και πάχους τριάντα εκατοστών, τα οποία μπορεί να είναι δυσανάλογα ογκώδη για τις μικρές του διαστάσεις όμως δένουν σε ένα αρμονικό και ισορροπημένο κτίσμα. Για να το δούμε από κοντά, αρκεί να ρωτήσουμε στο Ραυτόπουλο και να μας υποδείξουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε. 

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΤΡΙΔΕΝΤΡΟΥ.

Ένα υπέροχο γεφυράκι πάνω στη διαδρομή του Ε4, που ενώνει τις όχθες του ρέματος Σαμάρι, το οποίο πηγάζει από την Τσούκα (1.487 μ.), και βοηθούσε παλιότερα τις μετακινήσεις από το Τρίδεντρο και το Τροβάτο προς τα Άγραφα .

Σήμερα, ο δρόμος που οδηγούσε σ’ αυτό δεν χρησιμοποιείται πλέον και ανήκει αποκλειστικά στους πεζοπόρους. Το γεφυράκι έχει υποστεί πρόσφατα μια παρέμβαση, σ’ όλο το μήκος του κι από τις δύο του πλευρές του, προστέθηκαν πεζούλια τσιμεντένια. Είναι πολύ εύκολο να το επισκεφθούμε, αν ακολουθήσουμε τη διαδρομή του Ε4 ή αν κατεβούμε ακριβώς κάτω από τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Τροβάτο στο σημείο που αυτός διέρχεται πάνω από το ρέμα Σαμάρι. Σε απόσταση περίπου διακόσια μέτρα από εκεί βρίσκεται ένα χάνι – καφέ μπαρ σήμερα – που λειτουργεί ακόμα.. 

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟ ΤΡΟΒΑΤΟ

Στο Τροβατιανό ρέμα, ανάμεσα στο Τροβάτο και τα Βραγγιανά κοντά στην περιοχή Κακιά Σκάλα, βρίσκεται το γεφύρι της Αγάπης ή Πιασμένη Γη. Πρόκειται για ένα γεωλογικό φαινόμενο και όχι για το έργο κάποιων τεχνιτών. Όπως και σε άλλα ποτάμια, το νερό υποσκάπτει τα πετρώματα δημιουργώντας δίοδο, αφήνοντας τα υπερκείμενα πετρώματα ανέπαφα. Έτσι δημιουργείται μια φυσική γεφύρωση πάνω από το ποτάμι, που η λαϊκή παράδοση την επενδύει με θρύλους και ιστορίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Θεογέφυρο στον ποταμό Καλαμά, με τις τοπικές ιστορίες περί Θείου κατασκευάσματος. 

ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΑΣ Ή ΤΗΣ ΜΑΡΔΑΧΑΣ.

Το γεφύρι της Τατάρνας ή Μαρδάχας, είναι το μοναδικό γεφύρι της Ευρυτανίας που σήμερα είναι τελείως σκεπασμένο από τα νερά της λίμνης των Κρεμαστών, ακριβώς κάτω από την νέα γέφυρα της Τατάρνας που κατασκεύασε από το 1965 έως το 1970 ο μηχανικός Αρίσταρχος Σπ . Οικονόμου. Το βάθος στο οποίο είναι βυθισμένο το παλιό γεφύρι δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί, λόγω της συχνής αυξομείωσης της στάθμης της τεχνητής λίμνης. Σίγουρα, πάντως, το φαράγγι σε εκείνο το σημείο έχει βάθος περίπου εκατό,(100) μέτρα. Έτσι όμως, δεν είναι δυνατόν να ξέρουμε αν το γεφύρι υπάρχει ακόμα ή έχει πέσει. Μένει μόνο η ελπίδα ότι ίσως κάποτε, ξαναρθεί στην επιφάνεια. 4 Για τον ίδιο λόγο, είναι αδύνατον σήμερα να εκτιμηθούν οι διαστάσεις του – εκτός του ύψους της καμάρας του, που γνωρίζουμε ότι ήταν είκοσι μέτρα - και γι’ αυτό, βασιζόμαστε σε περιγραφές παλιότερων περιηγητών, καθώς και σε φωτογραφίες που βγήκαν πριν τη βύθισή του. 

Το γεφύρι της Τατάρνας, βρισκόταν επάνω σε έναν από τους κυριότερους δρόμους της εποχής μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα. Συνέδεε την Ευρυτανία με το Βάλτο και μέχρι το 1911, που κατασκευάστηκαν τα γεφύρια της Τέμπλας και του Αυλακιού, ήταν το μοναδικό πέρασμα του Αχελώου για ολόκληρη την περιοχή.

ΤΟ ΠΕΤΡΟΓΕΦΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ.

Πετρογέφυρο, λέγεται το γεφύρι που είναι κάτω από το χωριό Άγραφα και ενώνει τις δύο όχθες του ρέματος Μπαρτσιά, λίγο μετά τη συμβολή του με το Σπορόρρεμα . Πρόκειται για ένα αρκετά μεγάλο και όμορφο μονότοξο γεφύρι με καμπύλη ράχη που φέρει προστατευτικά πεζούλια (ύψους πενήντα εκατοστών) και είναι θεμελιωμένο ανάμεσα σε δύο βράχους, ενώ τα «πόδια» του ακουμπούν μέσα στη κοίτη του ποταμού. 

Στο παρελθόν, διευκόλυνε τους ταξιδιώτες που πηγαίνανε από τα Άγραφα προς την Βαρβαριάδα και από εκεί προς το γεφύρι του Μανώλη. Σήμερα όμως, έχει αχρηστευτεί, από τον αμαξιτό δρόμο που οδηγεί στα Άγραφα. Στέκεται παραμερισμένο και κρυμμένο πίσω από τα κλαδιά των πλατάνων που πυκνώνουν το τοπίο και κρύβουν τα πάντα γύρω τους, και γι’ αυτό διακρίνεται μόνο η κορυφή της καμάρας του. Οι κάτοικοι της περιοχής ωστόσο, κόβουν τα κλαδιά αυτά, όχι μόνο για να το βγάλουν από την αφάνεια και να το κάνουν ορατό στους επισκέπτες, αλλά και για να το προστατεύουν από τις φθορές, όταν ο αέρας δυναμώνει. Άλλωστε, το γεφύρι, μαζί με έναν νερόμυλο που είναι εκεί κοντά αποτελούν τα αξιοθέατα της περιοχής που προσκαλούν τους ταξιδιώτες για μια στάση. 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΜΑΡΑ ΤΩΝ ΒΡΑΓΓΙΑΝΩΝ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ.

Το γεφύρι αυτό είναι χτισμένο πάνω στον Αγραφιώτη, στην περιοχή Δέντρο και συνέδεε παλιά τα Βραγγιανά με το χωριό Τρίδεντρο. Έχει κυρτή ράχη χωρίς προστατευτικά. Όπως στο γεφύρι του Κακού, έτσι κι εδώ το 1959 έγινε από τους ίδιους μαστόρους, συντήρηση, αρμολόγηση με τσιμέντο και τοποθέτηση σιδερένιων κιγκλιδωμάτων πάνω του. Οι μαστόροι αφήσανε κι εδώ τα αρχικά τους πάνω στη νωπή λάσπη, όπως: «ΒΔΜ 1959, ΔΚΑ, ΚΝΑ, ΣΑΤ , ΔΕΣ». Στην αριστερή του βάση προς το μέρος του Τρίδεντρου, έχει χτιστεί ένας τοίχος αντιστήριξης του δρόμου, στον οποίο διακρίνεται ή αρχή μιας καμάρας. Δε φαίνεται ολόκληρη σήμερα γιατί έχει σκεπαστεί από μπάζα. Προφανώς είναι το τέλος ενός αγωγού, που διοχετεύει τα νερά της βροχής στο ποτάμι . 

ΤΟ ΨΗΛΟ ΓΕΦΥΡΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ.

Το γεφύρι αυτό στέκεται μισό χιλιόμετρο περίπου μετά το γεφύρι του Μύλου, χτισμένο πάνω από ένα βαθύ ρέμα, που πηγάζει από τα βουνά Φούρκα (1.570 μ.) και Γραβάνι (1.485 μ.) και χύνεται στον Μοναστηριώτη. Παλαιότερα, εξυπηρετούσε τη διάβαση από το Μαναστηράκι προς τους διάσπαρτους απομακρυσμένους συνοικισμούς του χωριού, όπως τον Άγιο Νικόλαο, την Αγραπιδιά και το Σίχνικο και στη συνέχεια, την Παλαιοκατούνα. Σήμερα, από πάνω του περνάει αμαξιτός δρόμος, κι αυτός οδηγεί πια στα ίδια χωριά . 

Το γεφύρι αυτό είναι μονότοξο, με επίπεδη ράχη αλλά καλυμμένο με τσιμέντο, όπως είναι άλλωστε όλα σχεδόν τα γεφύρια που χρησιμοποιούνται πλέον από τα αυτοκίνητα. Έτσι, δεν γνωρίζουμε την παλιά του μορφή, όπως επίσης δε θα μάθουμε ποτέ αν είχε ακράδες. Η θεμελίωσή του έχει γίνει στα πρανή των βράχων της χαράδρας και δεν έχει καθόλου «πόδια». Για να επισκεφθούμε το γεφύρι, συνεχίζουμε το δρόμο που ακολουθήσαμε για το γεφύρι του Κακού. Η Μεγάλη Καμάρα βρίσκεται περίπου πεντακόσια μέτρα πιο κάτω. Το μονοπάτι «Ε4» περνάει πάνω από στη ράχη της, ενώ τα αυτοκίνητα μπορούν να περάσουν τον Αγραφιώτη, από μία πρόχειρη ξύλινη κατασκευή δίπλα της. 

Η ΚΑΜΑΡΟΥΛΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΙΣΤΑ .

Η Καμαρούλα είναι ένα ταπεινό γεφυράκι , χτισμένο πάνω από το ρέμα Σωτηριώτης , στην τοποθεσία Σωτήρα της Ανατολικής Φραγκίστας . Η περιοχή αυτή , στην οποία σώζεται το καθολικό ενός παλιού μοναστηριού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος , χτισμένου το 1725 , φιλοξενεί σήμερα τις εγκαταστάσεις των παιδικών κατασκηνώσεων της Δ.Ε.Η. , κάτω από τις οποίες βρίσκεται το γεφύρι . 

Επάνω στην επίπεδη ράχη του περνάει ένα ποτιστικό αυλάκι , που σήμερα έχει γεμίσει χώματα και δεν χρησιμοποιείται . Το στοιχείο αυτό , κάνει την Καμαρούλα να είναι ένα από τα δύο μοναδικά γεφύρια στην Ευρυτανία , που εκτός από την χρήση της για την διέλευση των περαστικών , να χρησιμεύει και σαν ''υδραγωγός γέφυρα''. 19 Το άλλο είναι το κοντινό γεφύρι του Παλιόμυλου.Στο κάτω μέρος της Καμαρούλας έχει κατασκευαστεί ένας τοίχος που έχει φύγει από τη θέση του και βοηθούσε κι αυτός στη μεταφορά του νερού.Το γεφύρι στέκει δίπλα τον δρόμο Καρπενησίου – Αγρινίου και έτσι είναι εύκολο να το επισκεφθεί ο καθένας .

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΣΤΗΝ ΝΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ .

Το γεφύρι αυτό , είναι το μοναδικό τρίτοξο (μάλλον) της Ευρυτανίας . Χτίστηκε επάνω στον ποταμό Γαβρενίτη , εκεί που αυτός χύνεται στον Μέγδοβα , ανάμεσα στα χωριά Βίνιανη και Δάφνη . Το εντυπωσιακό γεγονός με το γεφύρι αυτό , είναι ότι οι προσχώσεις του ποταμού , του έχουν καλύψει σχεδόν ολόκληρο τον κορμό με χαλίκια και λάσπες κι έτσι σήμερα είναι ορατές μόνο οι δύο του καμάρες κι αυτές στο ανώτερο σημείο τους . Έτσι δεν γνωρίζουμε το συνολικό του σχήμα , ούτε αν έχει άλλα τόξα ή ψευτοκαμάρες , οι οποίες θα βοηθούσαν στην εκτόνωση της πίεσης του νερού πάνω στον κορμό του . 

Η θεμελίωση του , δεν έχει γίνει πάνω σε βράχια στις απέναντι όχθες , αλλά μέσα στην κοίτη και το γεγονός αυτό , μαζί με το ότι είναι πολύτοξο , το κάνει να είναι το μοναδικό γεφύρι στον Ευρυτανικό χώρο που έχει τα χαρακτηριστικά αυτά . Το πότε και ποιοι το χτίσανε δεν είναι γνωστό . Όμως έχει πολλά αρχιτεκτονικά στοιχεία , που δεν τα βρίσκουμε σε άλλα γεφύρια του τόπου μας , όπως ‘’κόγχες‘’ και ‘’γείσα‘’ και αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μάλλον Ηπειρώτες πρέπει να ήταν οι μαστόροι που το φτιάξανε , διότι μόνο αυτοί είχαν την γνώση και την εμπειρία για παρόμοιες κατασκευές . 

ΤΟ ΚΑΤΩ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΧΡΎΣΩΣ .

Το Κάτω Γεφύρι στέκεται δίπλα στο δρόμο που ενώνει το Κερασοχώρι με τη Χρύσω . Κατηφορίζοντας από το ύψωμα Βαθύ προς το Χρυσιώτικο ρέμα συναντάμε το Κάτω Γεφύρι κοντά στην εκβολή του ρέματος στον Γαβρενίτη , μέσα σε μια θαυμάσια τοποθεσία που δημιουργεί το ποτάμι και το ανήλιαγο στενό φαράγγι του . Είναι μια μικρή καμάρα πάνω στο παλιό μονοπάτι από την Χρύσω προς τις περιοχές Μάηχοράφι ή Μέγα χωράφι και Παλιοχώρι . 

Το γεφυράκι ‘’φωνάζει’’ τη φτώχεια και την απλότητα της κατασκευής του καθώς η ράχη του είναι επίπεδη και δεν έχει προστατευτικά πεζούλια ή ακράδες , λόγω του ότι το ύψος είναι μικρό και δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα . Η πορεία προς το γεφύρι αυτό είναι αρκετά ευχάριστη , αν και τα πρώτα βήματα τα κάνει ο επισκέπτης πάνω στα μπάζα που έριξε ο ‘’πολιτισμός‘’ της μπουλντόζας στη χαράδρα , κατά την διάνοιξη του δρόμου προς την Χρύσω . Μετά το πέρασμα του γεφυριού και ακολουθώντας ένα φιδίσιο καλντερίμι κατεβαίνουμε προς την εκβολή του Χρυσιώτη , όπου το τοπίο με τα πλατάνια να σκιάζουν τα πάντα , φανερώνεται απρόσμενα . 

Τα κείμενα και οι φώτο είναι απο το gefyria.blogspot.gr και την εκπληκτική δουλειά του κ.Νίκου Αντωνόπουλου.Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες για τα γεφύρια όλης της Ευρυτανίας

Κατηγορία Περιβάλλον
Σελίδα 1 από 2

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message