Ο βουλευτής Δωδεκανήσου του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ, στην τελευταία του ανάρτηση είχε δηλώσει «παρών» στον αγώνα να αναπνεύσει και πάλι η χώρα

Σε ηλικία 51 ετών έφυγε από τη ζωή, ύστερα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο τα τελευταία δύο χρόνια ο βουλευτής Δωδεκανήσου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τομεάρχης Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Νεκτάριος Σαντορινιός.

Ο Νεκτάριος Σαντορινιός άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Ρόδου όπου νοσηλεύονταν τις τελευταίες εβδομάδες.

«Παρών στον αγώνα να αναπνεύσει και πάλι η χώρα και να σταθεί όρθια η κοινωνία» είχε δηλώσει πριν από λίγες μόλις ημέρες, στην τελευταία του ανάρτηση στο Facebook. «Παρών» στον αγώνα που κάλεσε ο Αλέξης Τσίπρας «ενάντια στην ανηθικότητα, την παρακμή, την φτωχοποίηση, τον εκμαυλισμό του πολιτεύματός μας», παρά τα σημαντικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει.

Όπως είχε τονίσει «εδώ και καιρό η χώρα μας βιώνει μια συστηματική θεσμική εκτροπή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απειλεί την Δημοκρατία, ζει παρασιτικά από τα δημόσια ταμεία και αυξάνει ις κοινωνικές ανισότητες». Επαναλαμβάνοντας το αίτημα για «εκλογές εδώ και τώρα», είχε απευθύνει κάλεσμα σε «κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη να συμπαραταχθεί».

Ολόκληρη η συγκινητική ανάρτησή του

«Εδώ και καιρό η χώρα μας βιώνει μια συστηματική θεσμική εκτροπή. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη απειλεί την Δημοκρατία, ζει παρασιτικά από τα δημόσια ταμεία και αυξάνει τις κοινωνικές ανισότητες.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία Αλέξης Τσίπρας πριν λίγες μέρες έδωσε το σήμα για να εκκινήσει ένας αγώνας διαρκείας ενάντια στην ανηθικότητα, την παρακμή, την φτωχοποίηση, τον εκμαυλισμό του πολιτεύματός μας. Ζητάμε εκλογές εδώ και τώρα και απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη να συμπαραταχθεί.

Σε αυτό το κάλεσμα όλοι και όλες οφείλουμε να πάρουμε θέση.

Προσωπικά, δίνοντας μια παράλληλη και δύσκολη μάχη με τον καρκίνο, δηλώνω παρών στον αγώνα να αναπνεύσει και πάλι η χώρα και να σταθεί όρθια η κοινωνία. Παρών στα νικηφόρα ψηφοδέλτια της παράταξής μας. Παρών στην προσπάθεια να ανατραπεί το καθεστώς που μαυρίζει τις ζωές μας. Παρών πάντα για τις ανάγκες των νησιών και των νησιωτών μας. 

Όποιο και αν είναι το προσωπικό μας άχθος, έχουμε χρέος απέναντι στην Ιστορία και τις επόμενες γενιές να σταθούμε στη σωστή πλευρά του ποταμού και να παλέψουμε για την Αλλαγή. Γιατί χωρίς Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον.

Αυτό θα κάνω και εγώ, παρά τον δύσκολο αγώνα που δίνω, και σας καλώ να παλέψετε όλοι και όλες για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ που θα σημάνει τον σχηματισμό μιας ισχυρής προοδευτικής κυβέρνησης».

Θρηνεί η Ευρυτανία τον θάνατο του 96χρονου καθηγητή Παναγιώτη Βλάχου.

Ο εκλιπών διετέλεσε για χρόνια καθηγητής φιλόλογος και Γυμνασιάρχης στο Γυμνάσιο Καρπενησίου, ενώ υπήρξε και Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης.Πολλοί είναι αυτοί που τον χαρακτήριζαν ως άνθρωπο που σε καθήλωνε με την ευρύτητα των γνώσεων του,τον συναρπαστικό λόγο του και την ρητορική του.

Το φιλολογικό επιστημονικό έργο του είναι πλούσιο, ένα μόνο μικρό μέρος μάς κατέλειπε στο 1.030 σελίδων βιβλίο του «Λόγοι και Μελετήματα Επίκαιρα και Διαχρονικά» (Αθήνα 2018). Αλλά, πέρα από αυτά, που αποτελούν σημαντικές πηγές για την ιστορία του τόπου μας, συνέγραψε και μια σειρά βιβλίων:

- Ο Στέφανος Γρανίτσας και η Λαογραφία της Ευρυτανίας

- Ευγένιος ο Αιτωλός και το φερώνυμον Ελληνομουσείον

- Ευγένιος ο Αιτωλός, ο ετκλεής του Γένους Διδάσκαλος 

- Σύγχρονος Ελληνική αγωγή και διαχρονική δεοντολογία

- Παράδοσις και Πρόοδος εις την Παιδεία

- Ασματική Ακολουθία Οσίου Ευγενίου

- Η διδασκαλία των Αρχαλιων Ελληνικών αίτημα εθνικόν

- Προσκύνημα εις την Θεσσαλονίκην

- Το πρόβλημα της Παιδείας: Κρίσις και υπέρβασις

- Αξιολόγησις εκπαιδευτικών: Διοίκησις σχολείων κ.ά.

Επίσης δεκάδες είναι οι επιστημονικές εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια, που φιλοξενούνται στα αντίστοιχα Πρακτικά τους.

Ο Ηλίας Λάμπρος ,Πρόεδρος Συνδέσμου Ευρυτάνων Λογοτεχνών & Συγγραφέων έγραψε το παρακάτω ποίημα στη μνήμη του καθηγητή  Παναγιώτη Βλάχου:

ΠΡΟΣΤΡΕΧΩ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ

Βλέπω τὸν ἥλιο ν' ἀνατέλλει στὴ λογική σου δάσκαλε

φωτίζοντας τὶς βουνοκορφὲς τῆς εὐρυτανικῆς γῆς

ὅπου διαβαίνουν ἀναζητώντας τ' ἀγαθὰ τῶν ἡλιαχτίδων

τέκνα συμπατριωτῶν μὲ ρίζες στὰ μάτια τῆς Ἠοῦς

ποὺ τ' ἀχνοφῶς της ρέει ἀνάμεικτο στὰ λαγαρὰ νερὰ

τῶν ποταμῶν τοῦ πνεύματος χάριν εὐγενῶν σκοπῶν

σφυρηλατώντας ἀγόγγυστα ψυχὲς δύο καὶ πλέον γενεῶν

εἰσπράττεις ἱκανοποίηση μέγιστου βαθμοῦ ἕως τὰ μύχια

λὲς κι ὁ Θεὸς ἄνοιξε γιὰ σένα τοὺς κρουνοὺς τῆς ἀγάπης.

Συμπαραστάτες σου οἱ ἀρχαῖοι ποιητὲς καὶ φιλόσοφοι

ἀπὸ τὸν Ὅμηρο καὶ τὸν Ἡσίοδο μέχρι τὸν Πλωτίνο

σὲ συνδυασμὸ μὲ τοὺς εὐαγγελιστὲς καὶ τοὺς ἱεράρχες

νιώθω τὶς λέξεις καὶ τὶς ἔννοιές σου σμιλεμένες περίτεχνα

εὐθαρσῶς νὰ στολίζουν τὸ οἰκοδόμημα τῆς φιλολογίας

ὅπου νέοι συνάδελφοι δραστηριοποιοῦνται ἀρκούντως.

Προστρέχω στὰ βιβλία σου πάλι καὶ πάλι διδάσκαλε

μοιάζουν μὲ πίνακες ζωγραφικῆς κάτω ἀπ' τὴ σελήνη

τά 'χω μαζί μου στὸ πλοῖο καθὼς πλέω στὶς σκέψεις σου.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνας Ευρυτανίας, πατήρ Δοσίθεος Κανέλλος, σπουδαία εκκλησιαστική και πνευματική μορφή του τόπου. Τον τελευταία καιρό η υγεία του είχε επιδεινωθεί σημαντικά.

O πατήρ Δοσίθεος, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Από μικρή ηλικία ανδρώθηκε σε εκκλησιαστικό περιβάλλον και αφιερώθηκε στη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού. Μυήθηκε στην τέχνη της ψαλμωδίας και της ευτάκτου επιτέλεσης των ιερών ακολουθιών από σοφούς εκκλησιαστικούς άνδρες.

Το 1956, προσήλθε ως δόκιμος μοναχός στην Ιερά Μονή Προυσού, και το 1959 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα Δοσίθεος. Το 1961 εχειροτονήθη διάκονος, το 1963 πρεσβύτερος  λαμβάνοντας ταυτόχρονα και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ευρυτανία. Το 1969 ανέλαβε την ηγουμενία της Ιεράς Μονής Τατάρνης, την οποία και ανοικοδόμησε εκ βάθρων.

Έκτοτε, έχει ἀναπτύξει πλούσια πνευματική και ποιμαντική δράση, παραμένοντας συνειδητά μακρυά από κοσμικές ενασχολήσεις και διεκδικήσεις. Έχει συγγράψει πολλά βιβλία, διάφορα άρθρα και πολλές μελέτες.

 Μεγάλη απώλεια για  την Εκκλησία στην Ευρυτανία την Εκκλησία  της Ελλάδος  αλλά την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο. Ο  κατ ‘εξοχήν Γέρων Δοσίθεος  υπήρξε ένας από τους κορυφαίους γέροντες του τρέχοντος 21ου αιώνα με τεράστια σοφία, πείρα  μόρφωση και σπουδαίο πνευματικό έργο. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετά τις θεολογικές σπουδές του στην θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου

Αθηνών. Αφιερώθηκε δια βίου αρχικά ως Ιεροκήρυκας  και Πνευματικός   στην Ευρυτανία. Κατεστάθη Ηγούμενος και Νέος Κτήτωρ της Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνης. Ίδρυσε το Γυναικείο Ησυχαστήριο Αγιας Μαρίας της Αιγυπτίας στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας και το γνωστό Ιερό Μετόχιο Αγίου Νεκταρίου Καρπενησίου. Τα βιβλία του περί την καλογερική μαγειρική συναρπαστικά . Άλλων  τίτλων πνευματικου αγιολογικού, ιστορικού και ύμνολογικού περιεχομένου καθώς και διαλέξεις και ομιλιες του τον έκαναν γνωστό και αγαπητό πανελληνίως. Η αγάπη, σεβασμός, ηθική στήριξη του προς τον θεσμό του Οικουμενικου Πατριαρχείου υπήρξε παροιμιώδης και διδακτική.

Μετά την Ευρυτανία γεώργησε με πάθος και σπάνιο ενδιαφέρον, την Ιστορία,  τα Ιερά και Όσια της Εκκλησίας  Κωνσταντινουπολεως. Ενώ προσέφερε  ανιδιοτελώς τις γνώσεις και τάλαντα του στην υπηρεσία του Οικουμενικών Πατριαρχών Δημητρίου και Βαρθολομαίου. Στην συνείδηση των πιστών στην Ευρυτανία πέρασε στην ιστορία ως ο ποιμήν μετά τον ποιμένα. Ο επίσκοπος μετά τον επίσκοπο της τοπικής εκκλησίας της ιεράς Μητροπόλεως Καρπενησίου. 

Ένας κύκλος συζητήσεων άνοιξε αμέσως μετά τον θάνατο του τελευταίου μονάρχη της Ελλάδας Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ. 

Συγκεκριμένα είναι σε εξέλιξη μία συζήτηση για το πού θα γίνει η εξόδιος ακολουθία του, η τελετή της κηδείας καθώς και το αν θα πραγματοποιηθεί λαϊκό προσκύνημα και αν φυσικά θα γίνουν όλα αυτά δημοσία δαπάνη, κάτι που φαίνεται πως επιθυμεί η οικογένειά του, μέλη της οποίας είχαν επισκεφτεί το Μέγαρο Μαξίμου για να συζητήσουν για την υπόθεση.

Η σορός του Κωνσταντίνου Γλύξμποργκ, που έφυγε από τη ζωή στις 11 το βράδυ της Τρίτης, παραμένει στο Υγεία και μετά τις 8 αναμένεται οι πρώτοι συγγενείς να φτάσουν στο ιδιωτικό θεραπευτήριο για το διαδικαστικό της υπόθεσης.

Το πρωί της Τετάρτης θα πραγματοποιηθεί μάλιστα διυπουργική σύσκεψη για να αποφασιστούν τα κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με το διαδικαστικό της υπόθεσης. Ακόμα δεν είναι σαφές ποιοι υπουργοί θα συμμετέχουν στην υπόθεση. Από το βράδυ της Τρίτης ακούστηκαν τα ονόματα του κυρίου Βορίδη και της κυρίας Μενδώνη, ενώ θεωρείται πιθανό να συμμετέχει και ο κ. Γεραπετρίτης.

Τι εξετάζεται

Οι δύο γιοι του αποθανόντα, Παύλος και Νικόλας έχουν έρθει ήδη σε μία επαφή με την κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα με τον  κ. Γεραπετρίτη, ζητώντας η κηδεία να γίνει δημοσία δαπάνη ή ακόμα και με τιμές αρχηγού κράτους, όπως μετέδωσε η Σοφία Φασουλάκη στο OPEN. Σύμφωνα με το κυβερνητικό ρεπορτάζ, η κυβέρνηση δεν φαίνεται θετική στο ενδεχόμενο να πραγματοποιηθεί το τελετουργικό με οποιαδήποτε επισημότητα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ δεν διαθέτει ελληνική υπηκοότητα, παρά μόνο δανέζικο διαβατήριο. Πάντως το επικρατέστερο σενάριο αυτή τη στιγμή είναι να γίνει η ταφή του στο  Τατόι δίπλα στους τάφους των γονιών του.

Άλλωστε εκεί ετάφη και η μητέρα του Φρειδερίκη και μάλιστα σε εποχές πολύ πιο φορτισμένες από τη σημερινή. Σε κάθε περίπτωση η εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης θα έχει και πολιτικό αντίκρυσμα κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά στο Μέγαρο Μαξίμου. Μάλοστα στο γαλάζιο στρατόπεδο δεν είναι διατεθειμένοι να ικανοποιήσουν υπερβολικά αιτήματα της οικογένειας ενόψει εκλογών.

Στην κυβέρνηση είναι ξεκάθαρο ότι επιθυμούν η νεκρώσιμος ακολουθία και το τελετουργικό να έχουν χαρακτήρα, περισσότερο ιδιωτικό και λιγότερο επίσημο. Όπως μετέδωσε η Σοφία Φασουλάκη, φαίνεται πως οι αποφάσεις έχουν ληφθεί εδώ και μέρες και το μόνο που απομένει είναι το «τυπικό».

Σοκαρισμένη είναι η Αργιθέα , και όχι μόνο , από το θάνατο του βρέφους 16 ημερών στο Πετρίλο τα χαράματα της Κυριακής.

Οι γονείς κατάλαβαν πως το κοριτσάκι έπαθε εισρόφηση μέσα στον ύπνο του,κάλεσαν ασθενοφόρο, αλλά μετά από λίγο οι ίδιοι πήραν το αυτοκίνητό τους για να το μεταφέρουν στο Κέντρο Υγείας. Στη μέση του δρόμου διασταυρώθηκαν με το ασθενοφόρο το οποίο και τελικά μετέφερε το βρέφος.

  Συγκλονίζει η ανάρτηση του πατέρα στα κοινωνικά δίκτυα:

"Να κοιμάσαι αγκαλιά με την κόρη σου και την μητέρα της μαζί με τα χριστουγεννιατικα λαμπάκια, να κοιμάσαι για δύο ώρες και μετά να ξυπνάς και η κόρη σου να μην ζει πια.. Αν θα έπρεπε να δώσω τον ορισμό της κόλασης / τραγωδίας, νομίζω, αυτή την εικόνα θα έδινα όπου ποτέ δεν πίστευα ότι θα τη ζήσουμε.

Είναι ειρωνια, έτσι δεν είναι; κάνεις δεν ξεφεύγει από το κέντρο του σύμπαντος...

Τα νέα πια έχουν μαθευτεί. Οπότε θα βρω εγώ το ελάχιστο κουράγιο να σας μεταφέρω το άτυχο συμβάν.Σήμερα, 8/1/2023 ξημέρωσε μια μέρα όπου εγώ και η Βασιλική χάσαμε την κόρη μας Ελπίδα, ένα λαμπερό αστεράκι που φώτισε αυτό τον κόσμο για μόλις 16 μέρες.

Δεν θα ξεχάσω, ήταν 22/12/22 όταν γεννήθηκε. Ήμουν μέσα στο διάδρομο και η μαία μου την έφερε έπειτα από την γέννηση της. Θυμάμαι να με κοιτάει και να είναι ότι πιο γλυκό έχω δει στα μάτια μου..Ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που θα περίμενε κάποιος να κάνει παιδιά και οικογένεια. Παρά το γεγονός ότι πολύ στο βάθος ήθελα οικογένεια, στην επιφάνεια πάντα είχα τις άμυνες μου και δεν ήθελα να φέρω παιδιά σε αυτό το κόσμο.

Ίσως λόγω σεβασμού απέναντι σε μια αθώα ύπαρξη, ίσως γιατί ως άνθρωπος δεν είχα καταφέρει ακόμα να κλείσω τις πληγές που είχα εγώ ως παιδί μέσα μου, ίσως γιατί δεν τα κατάφερνα ποτέ στις σχέσεις μου και στη συμβίωση κτλ. Όλα αυτά άλλαξαν όταν πήρα στα χέρια την κόρη μου.Ήμουν πιο χαρούμενος άνθρωπος στο σύμπαν. Δεν ήθελα τίποτα παραπάνω από το να έχω αγκαλιά την κόρη μου και να περνάω χρόνο μαζί της καθώς και με την υπέροχη μητέρα της όπου εδώ και 2,5 χρόνια ζήσαμε τα πάντα χωρίς ταμπέλες, καθώς πρέπει κτλ. Τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Είχα επιτέλους μια οικογένεια.

Μπορεί στο κομμάτι των σχέσεων να τα είχα κάνει όλα χάλια στη ζωή μου, στο κομμάτι του παιδιού ήμουν άψογος. Ήταν η μοναδική στιγμή που ένιωσα ότι τελικά άξιζα για να είμαι γονιός.Ήρθαμε μαζί στο χωριό στις 1/1. Όλες αυτές τις μέρες αγκαλιαζαμε την κόρη μας, παίζαμε μαζί της και δεν την αφήσαμε λεπτό από κοντά μας. Μετά από 10 χρόνια στο χωριό μου Πετρίλο κατάφερα να φυτέψω ένα νέο δεντράκι...

Όλες αυτές τις μέρες δεν είχα διάθεση ούτε για να μιλάω στα τηλέφωνα, ούτε να μπαίνω στο διαδίκτυο. Ξυπναγαμε και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πάρω αγκαλιά την κόρη μασ. Να παίξω μαζί της. Να νιώθω το χαμόγελο της, να κοιτάω τα ματάκια της και δεν ήθελα τίποτα άλλο.Τρώγαμε πρωινό εγώ στα βουνά οι 3 μας και κοιτούσαμε τον ήλιο. Έπειτα έκανα τις δουλειές μου για τα ξύλα και η μέρα έσβηνε αγκαλιά με την κόρη μασ βλέποντας κάποια ταινία, ή φωτιγραφιζοντας την όλη την ώρα είτε παίζοντας με τη Βασιλική. Δεν ήθελα κάτι άλλο. Βουνά, αστεράκια κι εξορμήσεις τα είχα αφήσει λίγο στην άκρη. Ούτε ήθελα να πάω για δουλειά. Ήθελα να ζω την κάθε μέρα με την κόρη μας γιατί ξέρω πως κάθε μέρα ήταν μια μοναδική μέρα...

Σήμερα ξημέρωσε η μέρα όπου η κόρη μας δεν ήταν πια κοντά μας. Θα έλεγε κανείς ότι είχε κενά από άστρα ο Γαλαξίας και πήρε το δικό μας αστεράκι.Δεν υπάρχουν λόγια να μεταφέρω κάτι άλλο. Κάναμε τα πάντα και ότι περνούσε από το χέρι μας. Ευχαριστούμε για την επικοινωνία και τις ευχές υποστήριξης... Μπορεί να μην σταματάνε τον πόνο μας αλλά τουλάχιστον...Κλείνοντας, θα ήθελα να ενημερώσω όλα αυτά τα εκτρώματα που από το πρωί παίρνουν τηλέφωνο για πληροφορίες για τα κανάλια και τα σαιτ τους, τους έχω κλείσει ένα ολόκληρο χώρο στο τελευταίο πάτωμα τις κόλασης.

Είναι ύβρις! Να έχει πεθάνει το αγγελουδι μας, μα μην έχεις ούτε αλλά δάκρυα ούτε φωνή να βγάλεις και να ενοχλούν εσένα, την μητέρα του παιδιού σου, την οικογένεια σου και τους χωριανους σου για να αρμεξουν πληροφορίες για να τις για να έχουν να λένε στα δελτία για το τραγικό συμβάν και τα σαιτ να βγάζουν λεφτά από τις ειδήσεις για το θάνατο ενός βρέφους. Ειλικρινά...

Αυτές τις 16 μέρες που ήμουν πατέρας, η κόρη μας με έκανε την πιο όμορφη εκδοχή του εαυτού μου.. Θα προσπαθήσω να τιμήσω την ύπαρξη της με το να παραμείνω αυτό το όμορφο που έβγαλε από εμένα. Μπορεί να απέτυχα στις σχέσεις, στο κομμάτι ως πατέρας ήμουν ο καλύτερος του κόσμου. Έστω και για 16 μέρες..Αφήνω αυτή εδώ την φωτογραφία, την πιο γλυκιά από τις τελευταίες που έβγαλα όπου τα ματάκια της κοίταγαν αυτά τα όμορφα λαμπάκια και έμενα...

Η οικογένεια της Ελπίδας,

Κωνσταντίνος και Βασιλική.

Θλίψη στον δημοσιογραφικό κόσμο έχει προκαλέσει ο ξαφνικός θάνατος του διευθυντή του ομίλου «Παραπολιτικά» Παναγιώτη Τζένου σε ηλικία 46 ετών.

Ο Παναγιώτης Τζένος βρισκόταν σε ξενοδοχείο στην Άνω Πόλη της Πάτρας όπου και υπέστη ανακοπή καρδιάς. Αμέσως κλήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και ένας γιατρός που βρισκόταν στο ξενοδοχείο προσπάθησε να τον επαναφέρει.

Πλήρωμα του ΕΚΑΒ που έφτασε στο σημείο - κινητή μονάδα με γιατρό - του έκανε απινίδωση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ακολούθως διακομίσθηκε στο νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας» όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Ο Παναγιώτης Τζένος ήταν παντρεμένος με τη δημοσιογράφο και αντιδήμαρχο Πειραιά Ανδριάνα Ζαρακέλη με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιό ο οποίος σήμερα είναι 14 ετών. Διέγραψε μια σπουδαία πορεία στην δημοσιογραφία και τα τελευταία χρόνια μέσα από την ραδιοφωνική του εκπομπή στα Παραπολιτικά Secret έδινε το πολιτικό και όχι μόνο στίγμα της ημέρας. O Παναγιώτης Τζένος, επισκεπτόταν συχνά την Αχαΐα που ήταν και η γενέτειρα του.

Πέθανε ο Ολυμπιονίκης του Tae Kwon Do Αλέξανδρος Νικολαΐδης, ο οποίος έδινε μάχη με τον καρκίνο.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, 42 ετών, πατέρας δύο παιδιών, και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ πάλεψε επί δυο χρόνια με μια εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου.Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από τον λογαριασμό του στο Facebook με ένα συγκλονιστικό κείμενο που είχε γράψει ο ίδιος.

Η συγκλονιστική ανάρτησή του στο Facebook:

«Θα ξεκινήσω με αυτό το κλισέ, ότι για να διαβάζετε τώρα αυτήν την δημοσίευση μου, μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα ή και για το πουθενά.

Δύο χρόνια, βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν. Ευτυχώς ο δικός μου γιατρός, ο υπέροχος Γιάννης Μπουκοβίνας που με πήρε από το χέρι στο πιο δύσκολο ταξίδι της ζωής μου, τον γνώριζε αυτόν τον σπάνιο τύπο και έκανε τα πάντα για να με σώσει ή να μου χαρίσει λίγη παραπάνω ζωή. Κίνησε γη και ουρανό, να φέρει φάρμακα κυριολεκτικά από την άλλη άκρη της γης για να τα δοκιμάσω.

Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου.

Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.

Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έχω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι.

Σε αυτό το δύσκολο ταξίδι, στάθηκα τυχερός γιατί συνοδοιπόρο είχα την αλληλεγγύη και την φροντίδα τόσων πολλών ανθρώπων, που πολλές φορές αναρωτήθηκα τι έκανα για να αξίζω όλα αυτά που με ανιδιοτέλεια μου προσέφεραν. Πρώτος ο γιατρός μου ο κ. Μπουκοβίνας, ο πρύτανης, ο κ. Δημόπουλος, που βοήθησε τόσο πολύ στην πρώτη φάση της ασθένειάς μου αλλά και αργότερα, στο να πάρω κάθε θεραπεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο κ. Ηλιάδης ο θωρακοχειρούργος μου, ένας εξαιρετικός επιστήμονας που με αγκάλιασε σαν πατέρας στο πολύ δύσκολο χειρουργείο μου, στους πνεύμονες, ο κ. Πέιος, ο νευροχειρούργος που μου απάλυνε τους φριχτούς πόνους και πολλοί πολλοί άλλοι, από νοσηλευτές μέχρι τραυματιοφορείς, όλοι μου έδειχναν την αγάπη τους και αυτή η αγάπη μου έδινε δύναμη.

Και τέλος θέλω να σταθώ στον άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθε πολύ πρόσφατα στη ζωή μου και μου χάρισε την φιλία του, την σκέψη του, το αδελφικό του νοιάξιμο, σαν να με ήξερε από πάντα. Μου απέδειξε ότι η όλα όσα πρεσβεύει ο ίδιος και η αριστερά είναι πραγματική στάση ζωής. Με στήριξε ηθικά και πρακτικά και έκανε και αυτός τα αδύνατα δυνατά για να έχω την καλύτερη φροντίδα.

Θέλω να πω σε όλους τους κάτι.

Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.

Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.

Για αυτό αν είμαι εγώ ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής με καρκίνωμα nut στην χώρα μας, ας γίνω η αφορμή για την ενημέρωση γιατρών, ασθενών, πάνω σε αυτόν τον τύπο καρκίνου που αν διαγνωσθεί εγκαίρως ίσως σωθούν ζωές. Ας γίνω η αφορμή για να ενισχυθεί ουσιαστικά το εθνικό μας σύστημα υγείας που τόσο υποτιμήθηκε τα τελευταία χρόνια, όχι να περιμένουν ουρές για μια αξονική, για μια χημειοθεραπεία ή ένα χειρουργείο και να χάνεται πολύτιμος χρόνος, να σταματήσει ο χρονοβόρος δαίδαλος της γραφειοκρατίας και των νομικών κωλυμάτων του ΕΟΦ όταν πρέπει να εγκριθούν άμεσα δοκιμαστικά φάρμακα που μπορεί να σώσουν ζωές.

Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.

Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου. Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου.

Ο Παναγιώτης Παπατρέχας, άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα το πρωί σε ηλικία 55 ετών.

Ήταν γνωστός λογιστής στην πόλη του Αγρινίου. Οικογενειάρχης, σεμνός, εργατικός και αγωνιστής στον Προοδευτικό χώρο, ο Παναγιώτης αφήνει τεράστιο κενό πίσω του. Κατέληξε στο νοσοκομείο Αγρινίου που οδηγήθηκε, μετά από ξαφνικούς και αφόρητους πόνους.

Την είδηση του θανάτου του, μετέφερε η κόρη του Γεωργία:

"Σήμερα έφυγε ο μπαμπάς μου, ξαφνικά. Ένας άνθρωπος άνθρωπος μοναδικός και ξεχωριστός, με απεριόριστη αγάπη μέσα του. Ένας άνθρωπος μεγαλωμένος με αξιες και ιδανικά. Ενας άνθρωπος που έτρεχε για όλους, για τα παιδιά του, για τη γυναίκα του και όποιον το είχε ανάγκη Ένας άνθρωπος που οχι μόνο δεν έβαζε φρενο στην «τρέλα» μου αλλά την στήριζε! Τα λόγια φτωχά, οι στιγμές λίγες και η απώλεια μεγάλη. *Μην γελάς από εκεί πάνω με τον Φώτη, γιατι εσείς χάνετε"

Συλλυπητήριο μήνυμα απέστειλε πριν λίγο ο Γιώργος Παπανδρέου, για τον αδόκητο χαμό του Παναγιώτη Παπατρέχα.

"Ο αείμνηστος Παναγιώτης, ήταν για χρόνια φανατικός υποστηρικτής των ιδεών του Παπανδρέου. Στο μήνυμά του, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει: «Η αδόκητη απώλεια του Παναγιώτη Παπατρέχα, μας γέμισε όλους με θλίψη. Ο Παναγιώτης, ακάματος αγωνιστής των δημοκρατικών και σοσιαλιστικών αξιών, υπήρξε πάντα συνεπής με τις αρχές του και αφοσιωμένος στον αγώνα για την Αλλαγή της χώρας. Οι σύντροφοί του, αναγνωρίζοντας το ήθος και την εντιμότητα που τον χαρακτήριζαν, τον περιέβαλαν με εκτίμηση και σεβασμό, όπως και όλη η κοινωνία της Αιτωλοακαρνανίας. Καλό ταξίδι, Παναγιώτη.

Στην οικογένειά του εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια.»

Ο 16χρονος εντοπίστηκε νεκρός στη λίμνη Αώου στα Γιάννενα, με τις πληροφορίες που αποκαλύπτονται για την τραγωδία να προκαλούν σοκ. Ο μικρός έχασε τη ζωή του, κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού, που πήρε μοιραία τροπή…

Το 16χρονο παιδί έχασε τη ζωή του, στη λίμνη Αώου στα Γιάννενα, κατά τη διάρκεια ενός μοιραίου παιχνιδιού με φίλους του. Κάποια στιγμή και ενώ η παρέα έπαιζε, η μπάλα που είχαν έπεσε στα νερά και ο άτυχος μαθητής βούτηξε για να την πιάσει. Τα επόμενα δευτερόλεπτα οι φίλοι του «πάγωσαν». Η ώρα περνούσε και το παιδί δεν εμφανιζόταν στην επιφάνεια. Λίγες ώρες αργότερα θα επιβεβαιώνονταν οι χειρότεροι φόβοι όλων. Αυτό που δεν ήθελαν ούτε καν να σκέφτονται οι γονείς του, που ειδοποιήθηκαν τηλεφωνικά από την πρώτη στιγμή.

Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν γεμάτες ένταση και αγωνία. Πολύ γρήγορα ειδοποιήθηκαν οι Αρχές και ξεκίνησαν από το μεσημέρι προσπάθειες για τον εντοπισμό του μικρού. Στην επιχείρηση διάσωσης που στήθηκε, πήραν μέρος 5 Πυροσβέστες που έφτασαν με 2 οχήματα αλλά και άντρες της 5ης ΕΜΑΚ που μπήκαν στη λίμνη με διασωστική λέμβο. Ήταν εκείνοι που λίγο πριν τις 19:00 το απόγευμα εντόπισαν στο βυθό της λίμνης τη σορό του 16χρονου.

Όλα είχαν ξεκινήσει νωρίς το πρωί, όταν η παρέα των παιδιών έφτασε στη λίμνη Αώου για να παίξει. Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές και τοπίο ως συνήθως ειδυλλιακό. Τα χαμόγελα όμως έμελλε να σταματήσουν απότομα. Το μεσημέρι η μπάλα που είχαν τα παιδιά έφυγε στη λίμνη και ο αδικοχαμένος μαθητής προσφέρθηκε να βουτήξει για να την πιάσει. Αυτή η απόφαση έμελλε να σταθεί μοιραία για τη ζωή του.

Κάποιοι από την παρέα άρχισαν να τον φωνάζουν και άλλοι δεν έβαλαν από την πρώτη στιγμή στο μυαλό τους, αυτό που τελικά είχε συμβεί. Χρόνος όμως δεν χάθηκε. Τα παιδιά ενημέρωσαν αλλά δυστυχώς ο 16χρονος είχε ήδη χάσει τη ζωή του.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Πέμπτης, σε ηλικία 83 ετών.

Ο επιχειρηματίας άφησε την τελευταία του πνοή στο ιδιωτικό νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες. Η δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή μέσα από τη συχνότητα του Alpha, ένα κανάλι με το οποίο ο επιχειρηματίας είχε συνδέσει το όνομά του.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς ήταν επιχειρηματίας που δραστηριοποιήθηκε στον χώρο των ασφαλειών, της τηλεόρασης, των αιθουσών κινηματογράφου και του λιανικού εμπορίου. Είχε μία κόρη και δύο εγγόνια.

Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1939 στην Αθήνα και σπούδασε στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Αρχικά εργάστηκε ως ασφαλιστής στην American Life (ALICO), ενώ το 1969 ίδρυσε μαζί με τον Αλέξανδρο Ταμπουρά την ασφαλιστική εταιρία Interamerican.

Πέρα από την Interamerican, ο Δημήτρης Κοντομηνάς είχε ιδρύσει ή εξαγοράσει πλήθος άλλων επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων:

την τράπεζα Interbank (το 1997 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την τράπεζα Eurobank).

την Intertech (αποκλειστικός αντιπρόσωπος προϊόντων Panasonic στην Ελλάδα).

την Ευρωκλινική Αθηνών.

την τράπεζα Novabank (το 2006 μετονομάστηκε σε Millennium Bank και το 2013 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς).

το στόλο αεροσκαφών και ελικοπτέρων InterJet.

την εταιρία βιολογικής καλλιέργειας GreenFarm.

για το διάστημα 1998–2001 ήταν ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης.

για μια εικοσαετία ήταν συνιδιοκτήτης και μετέπειτα ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού Alpha και των ομότιτλων τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

τις κινηματογραφικές αίθουσες Village Roadshow Greece.

το τηλεοπτικό Channel 9 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

της Mediterra Οινοποιητικής στην Κρήτη mediterrawines.gr

 Είχε ανακηρυχθεί «Άρχων Μεγάλος Πρωτέκδικος του Οικουμενικού Θρόνου» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και «Μεγάλος Ευεργέτης» από τη Μεγάλη και Γεροντική Μητρόπολη Χαλκηδόνος.εenikos.gr