Γράφει ο Γιάννης Γιαννακόπουλος

Το 78ο συνέδιο της "Ενωσης Ευρυτάνων Αμερικής ΤΟ ΒΕΛΟΥΧΙ" θα πραγματοποιηθεί στο Καρπενήσι το διάστημα 27 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 2022.

Τα ετήσια συνέδρια της Ενωσης γίνονται στην Αμερική. Εξαίρεση αποτελούν το φετινό και ένα άλλο, πριν από 35 χρόνια, που σαν τόπος  διεξαγωγής τους επελέγη η γενέθλια γη.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΒΕΛΟΥΧΙ" ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ.

Στις 23 Οκτωβίου 1944 μερικοί Ευρυτάνες μετανάστες στην Αμερική συναντήθηκαν στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας και αποφάσισαν να ιδρύσουν την Ένωση Ευρυτάνων Αμερικής «ΤΟ ΒΕΛΟΥΧΙ».

Αρχικός σκοπός της Ένωσης ήταν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο την καταστραμμένη από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο γενέτειρά τους Ευρυτανία. Με την πάροδο όμως του χρόνου, η αποστολή της Ένωσης διευρύνθηκε και περιέλαβε την εκπλήρωση πολύ υψηλών φιλανθρωπικών, εκπαιδευτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών στόχων καθώς και την διατήρηση της Ελληνικής ταυτότητας και κληρονομιάς μεταξύ των απανταχού μελών της και ιδιαίτερα των νέων της.

Οι ιδρυτές της Ένωσης οργάνωσαν το πρώτο συνέδριό τους το 1945 με τη συμμετοχή 136 μελών. Για δεκαετίες τώρα, «Το Βελούχι» περιστοιχίζεται και έχει την συνδρομή στο πολύπλευρο και πολύτιμο έργο που επιτελεί και από τα αδελφά σωματεία του «Ίδρυμα Ευρυτάνων της Αμερικής», «Θυγατέρες Ευρυτανίας» και «Ευρυτανική Νεολαία» καθώς και την Ειδική Αντιπροσωπεία του στην Ελλάδα με πρόεδρο τον Καθηγητή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Δρα Ιωάννη Υφαντόπουλο και τις Επιτροπές Υποτροφιών Αθηνών και Ευρυτανίας. Σήμερα η Ένωση έχει 18 Τμήματα σε όλη την Αμερική και απαριθμεί 1500 περίπου μέλη.

ΒΡΑΒΕΙΑ-ΜΕΤΑΛΙΑ-ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Η Ένωση Ευρυτάνων έχει τιμηθεί πολλές φορές για το αξιόλογο και θεάρεστο έργο που επιτελεί επί 74 χρόνια. Ανάμεσα στις διακρίσεις αυτές εξέχουσα θέση κατέχουν 1.-το πρόσφατο μετάλλιο του Αποστόλου Παύλου που αποτελεί την ανώτατη τιμητική διάκριση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, 2.-ο Μεγαλόσταυρος Σωτήρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, 3.- το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, 4.- το Δίπλωμα της Ελλινικής Κοινωνικής Πρόνοιας και Ελληνικής Τηλεόρασης και 5.- η αναγνώριση στη Ρώμη της Εφημερίδας «Το Βελούχι» που εκδίδεται αδιάκοπα από το 1946 και σήμερα εκδίδεται σαν περιοδικό.

φωτο-7

ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΔΡΑΣΕΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

-Αρχική μεταφορά το 1945 φαρμάκων και ενδυμάτων στη Ευρυτανία.

-Θέσπιση προγράμματος προικοδότησης κοριτσιών φτωχών οικογενειών.

-Ανέγερση του Νοσοκομείου του Καρπανησίου το 1953.

-Ιδρυση οικοτροφείου για μαθητές Γυμνασίου στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας

-Εναρξη το 1961 χορήγησης υποτροφιών σε Ευρυτάνες μαθητές στην Ελλάδα και την Ομογένεια.

-Αγορά κτηριακού συγκροτήματος στο Σάρλοτ όπου σήμερα στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία της Ενωσης.

-Ανέγερση Γηροκομείου στο Καρπενήσι με πρωτοβουλία, προβολή του έργου και αρχική οικονομική ενίσχυση του Βελουχιού.

-Οικονομική στήριξη σε ομάδες εθελοντών ιατρών σε απομακρυσμένα χωριά της Ευρυτανίας.

-Δημιουργία το 1997 στη Ευρυτανία του προγράμματος «Παιδιά με ειδικές ανάγκες» που προσφέρει αδιάκοπη διμηνιαία οικονομική βοήθεια για την ανακούφιση οικογενειών που έχουν παιδιά πάσχοντα από σοβαρές αναπηρίες.

-Δωρεά 100.000 δολαρίων για την στήριξη και ανάπτυξη του Κέντρου Διακονίας της Μητρόπολης Ατλάντας στην Αμερική καθώς και πολλές δωρεές σε Ιδρύματα στην Ελλάδα και την Αμερική.

-Αξιόλογες χορηγίες πολλών μελών της Ένωσης στη δημιουργία και ανάπτυξη του δημοσίου Ελληνοαμερικανικού Σχολείου τσάρτερ «Ακαδημία Σωκράτη» το οποίο απαριθμεί σήμερα 700 μαθητές σε δημοτικό και γυμνάσιο.

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ (που είναι ανοιχτό σε όποιον θέλει να το παρακολουθήσει)

    78ο ΕΤΗΣΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 

ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ: 28, 29, 30 & 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022 

ΤΕΤΑΡΤΗ, 27 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

6:30 μ.μ.: Εσπερινός στην Ιερά Μονή Προυσού και στη συνέχεια δείπνο στην Ταβέρνα Νασιόπουλος 

ΠΕΜΠΤΗ 28 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

• 9:30-10:30 π.μ.: Εγγραφή/Έλεγχος εισόδου στο Συνεδριακό Κέντρο Καρπενησίου

• 10:30 π.μ.-1:00 μ.μ.: Γενική Συνέλευση

• 1:00-2:00 μ.μ.: Γεύμα

• 2:00-4:30 μ.μ.: Συνέχεια Γενικής Συνέλευσης με Ομιλίες και Παρουσιάσεις 

• 8:00 μ.μ.: Παράθεση Δείπνου στην Ταβέρνα Πανόραμα από τον Δήμαρχο Καρπενησίου, κ. Νίκο Σουλιώτη 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

• 10:00-11:00 π.μ.: Το χρονικόν της μάχης του Καρπενησίου 1821

• 11:00 π.μ.-1:30 μ.μ.: Παρουσίαση Υποτροφιών 2022–Καφετέρια Κεντρικής Πλατείας Καρπενησίου

• 1:30-3:30 μ.μ.: Ελαφρύ δείπνο προσφορά της «Ευρυτανικής Νεολαίας»  

• 3:30 μ.μ.: Επίσκεψη στο Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού με τον Αντιπεριφερειάρχη, κ. Αρη Τασιό 

• 9:30 μ.μ.: Βραδιά Νεολαίας (DJ) στην Κεντρική Πλατεία Καρπενησίου (Άπαντες ευπρόδεκτοι) 

φωτο-4

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

• 11:00 π.μ.: Κατάθεση στεφάνου στον Αγιο Ανδρέα μαζί με το Δήμαρχο Καρπενησίου και άλους αξιωματούχους. Τελετή στο άγαλμα του Αθανασίου Καρπενησιώτη 

• 1:00 μ.μ.: Γεύμα στην ταβέρνα «ΑΦΟΙ ΜΑΘΕ» στο χωριό Κλαυσί για όλους τους συμμετέχοντες

• Μεγάλο Συμπόσιο: Εστιατόριο Παράδεισος (Διασταύρωση Μεγάλου & Μικρού Χωριού)

✓ 8:00-9:OO μ.μ.: Ώρα για κοκτέιλ

✓ 9:00-11:00 μ.μ.: Δείπνο με κεντρικό ομιλητή τον Δήμαρχο Αθηναίων, κ. Κώστα Μπακογιάννη

✓ Χορός & Κλήρωση Λαχειοφόρου

ΚΥΡΙΑΚΗ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

• Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδας

• 1:00 μ.μ.: Τελετή κατάθεσης στεφάνων στο άγαλμα του Μάρκου Μπότσαρη στο Κεφαλόβρυσο, ακολουθούμενη από Γεύμα και Παραδοσιακούς Χορούς μέχρι τις 5:00 μ.μ.

• 9:00 μ.μ.: Μουσική & Βραδιά Χορού (ανοιχτή για όλους) στην Κεντρική Πλατεία Καρπενησίου 

ΤΡΙΤΗ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2022

• Επίσκεψη στα Άγραφα, τελετή κατάθεσης στεφάνων στο άγαλμα του Αντώνη Κατσαντώνη

• Παράθεση Γεύματος από τον Δήμαρχο Αγράφων, κ. Αλέξη Καρδαμπίκη

• Επίσκεψη στην Ιερά Μονή Ταταρνας (στο δρόμο της επιστροφής)

ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:

❖ Για κάθε μία από τις παραπάνω επισκέψεις το κόστος μεταφοράς θα είναι 10 Ευρώ ανά άτομο.

❖ Οι κρατήσεις ξενοδοχείων είναι δική σας επιλογή και ευθύνη!

❖ Θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες για τη χρήση μάσκας Covid-19 και τις συστάσεις υγείας των Δήμων της Ευρυτανίας.

Δείτε το βίντεο σχετικό με τους Ευρυτάνες μετανάστες.

Κατηγορία Εκδηλώσεις

Γράφει ο Γιάννης Γιαννακόπουλος

Στη γειτονιά μας, στην Ευρυτανία, υπάρχει ένα μέρος που πάντα βρέχει και για τον λόγο αυτό η περιοχή πήρε το όνομα "Πανταβρέχι".

Πρόκειται για ένα φαράγγι του Κρικελοπόταμου μήκους 800 μέτρων περίπου που η φύση φρόντισε να δημιουργήσει έναν επίγειο παράδεισο.Για να φθάσει εκεί κανείς έχει δύο επιλογές. Η πρώτη είναι μέσω του Μεγάλου Χωριού και η δεύτερη μέσω της Δομνήστας. Και οι δύο διαδρομές οδηγούν στο ίδιο σημείο που είναι η είσοδος του φαραγγιού. Μέχρι εκεί μπορεί να πάει μεταφορικό μέσο που κατά προτίμηση δεν θα είναι χαμηλό.

Από εκεί και πέρα αρχίζει η πεζοπορία, στο φαράγγι, μέσω της κοίτης του ποταμού έως τους καταρράκτες του Πάνταβρεχι. Η διαδρομή έχει ένα βαθμό δυσκολίας γιατί ο επισκέπτης θα χρειαστεί να περπατήσει σε βράχια, πέτρες αλλά και σε μικρές λιμνούλες που υπάρχουν στο ποτάμι. Φυσικά αναπόφευκτα θα βραχεί.Ομως το τοπίο είναι καταπληκτικό σε όλη του την διαδρομή. Η ομορφιά αυτή δεν αποδίδεται σε φωτογραφίες η βίντεο...

Τώρα που αρχίζουν οι καύσωνες τολμήστε το αξίζει τον κόπο..Στο βίντεο που παραθέτω έχω την διαδρομή από Δομνίστα που οδηγεί στο Κρικελοπόταμο μέσω της Ροσκάς.

Δείτε το βίντεο.

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό

Κατηγορία Περιβάλλον

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η 1η αγωνιστική μέρα του Αγώνα Αλεξιπτώτου Πλαγιάς (Paragliding Greek Final League 2019) στην πίστα της Βλαχέρνας στο Αγρίνιο.

Έλαβαν μέρος 40 αθλητές και το θέμα ήταν φαντασμαγορικό καθώς ο ουρανός γέμισε από τα πολύχρωμα φτερά των αθλητών που έφθασαν σε πολύ μεγάλα ύψη.Η προσγείωση έγινε παλαιό αεροδρόμιο του Αγρινίου. Οι αγώνες συνεχίζονται και σήμερα.

Ο συγκεκριμένος χώρος απογείωσης που βρίσκεται τόσο κοντά στην πόλη σε συνδυασμό με το προαναφερθέν παλαιό αεροδρόμιο, στο οποίο δραστηριοποιείται η Αερολέσχη Αγρινίου, παρέχουν τις προϋποθέσεις για μεγάλες και ποικίλες αεραθλητικές εκδηλώσεις.Επι πλέον να μην ξεχνάμε ότι στην Αιτω/νία υπάρχουν και άλλες πολύ καλές πίστες απογείωσης αλεξιπτώτων πλαγιάς (Εμπεσού, Ρέτσινα Μεσολογγίου κλπ).

Δείτε το βίντεο & φώτο του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, σύννεφο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Κατηγορία Αγρίνιο

Γράφει ο Γιάννης Γιαννακόπουλος

Τα Δολιανά η Σουρνάρα της Ευρυτανίας είναι ένα μικρό χωριό στη νότια πλαγιά του όρους Καλιακούδα. Βρίσκεται στην κυριολεξία στην αγκαλιά της καταπράσινης Ευρυτανικής γης. Η πρόσβαση στο Δολιανά είναι πολύ δύσκολη με ευκολότερη αυτή μέσω του Μεγάλου Χωριού. Οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν από πολλά χρόνια και οι περισσότεροι ξενητεύτηκαν στα πέρατα της γης για μία καλύτερη ζωή.

Όμως δεν ξέχασαν ποτέ το χωριό τους και κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου δίνουν εδώ το ραντεβού τους στο πανηγύρι του Αϊ-Λια ου το χαρακτηρίζουν διεθνές επειδή προσέρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου.Εντύπωση προκαλούν στον επισκέπτη δύο πινακίδες. Η μια στη μνήμη του Χρήστου Βαστάκη, στο μικρό δρόμο που οδηγεί στο εκκλησάκι του Αϊ-Λια και η άλλη στη μνήμη του Νίκου Μουτογιάννη στην μικρή πλατεία μπροστά στην εκκλησία.

Ο Χρήσος Βαστάκης που μετανάστευσε στο Νιού Χαίηβεν της Αμερικής ήταν η ψυχή του πανηγυριού. Αυτός το διοργάνωνε κάθε χρόνο και κατάφερε να το κάνει θεσμό ώστε να συνεχίζεται και μετά τον θάνατό του. Ο Νίκος Μουτογιάννης μετά από μακροχρόνια διαμονή στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε μόνος του στο χωριό όλη την διάρκεια του έτους. Τα σημειώσουμε ότι τα Δολιανά βρίσκονται σε έναν από τους δρόμους προς το περίφημο "Πάντα Βρέχει".

Υ.Γ.Με την ευκαιρία δείτε το παρακάτω βίντεο που είναι αφιερωμένο στους Ευρυτάνες μετανάστες... αυτούς που έφυγαν αλλά δεν ξεχασαν..

https://www.youtube.com/watch?v=MQ4PPTaXBss

Φωτογραφία του Giannis Giannakopoulos.

Φωτογραφία του Giannis Giannakopoulos.

Κατηγορία Αρθρογραφία

 του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Οι μαρτυρίες τους είναι συγκλονιστικές. Έφυγαν από την άγονη και ρημαγμένη από τον πόλεμο Ευρυτανία με 5 δολάρια στην τσέπη και έκαναν σπίτια, μαγαζιά και περιουσίες στις ΗΠΑ. Έχυσαν ιδρώτα στον ξένο τόπο, πέρασαν στερήσεις αλλά τα κατάφεραν με ένα πείσμα ελληνικό, που όταν βρίσκεται σε περιβάλλον ευνομίας, ριζώνει και βγάζει καρπούς. Ελάτε να ακούσουμε τις συγκινητικές ιστορίες τους αλλά και την πίκρα για τη «μαμά Ελλάδα»…

 

  Η μετανάστευση των Ευρυτάνων αρχίζει από πολύ παλιά, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, όταν οι πιο ανήσυχοι πήγαν στην Κωνσταντινούπολη και έκαναν προκοπή με το εμπόριο. Αιτία της μετανάστευσης ήταν πάντα η δυσκολία της επιβίωσης στην άγονη και δυσπρόσιτη Ευρυτανία. Όταν άνοιξε ο δρόμος για την Αμερική οι πρώτοι Ευρυτάνες, που μετανάστευσαν εκεί, ήταν από την Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια κάλεσαν κάποιους συγγενείς τους και ο ένας με τον άλλο άρχισαν να οργανώνονται σε παροικία.

 ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α΄: Αθανάσιος Νικόπουλος

 «Το παγκόσμιο συμβούλιο εκκλησιών πλήρωσε τα εισιτήριά μου για να πάω στην Αμερική. Δεν είχα όμως καθόλου λεφτά για το ταξίδι. Ευτυχώς βρέθηκε ένας άνθρωπος στην Αθήνα και μου έδωσε 5 δολάρια για να φτάσω στον προορισμό μου. Εγώ, συντηρητικός άνθρωπος καθώς είμαι, τα φύλαξα στην τσέπη και έβγαλα το ταξίδι χωρίς να ξοδέψω ούτε ένα σέντ. Όταν έφτασα στο Σάρλοτ, στις 29 Δεκεμβρίου του 1955, ζήτησα από τους ανθρώπους, που με φιλοξενούσαν, ένα μολύβι και ένα χαρτί για να γράψω στους δικούς μου ότι έφτασα καλά. Ψάχνω στις τσέπες μου και βρίσκω αυτά τα πέντε δολάρια. Τα έβαλα στο γράμμα και τους τα έστειλα (κλαίει)… Ήταν τα πρώτα χρήματα που έπιανε ο πατέρας μου, από μένα…»

ΜΑΡΤΥΡΙΑ Β΄: Νίκος Αποστολόπουλος

 «Περάσαμε δύσκολες μέρες οι Ευρυτάνες στην Αμερική. Πάρα πολύ σκληρή δουλειά, πολλές ώρες, 15-18 ώρες την ημέρα επί επτά μέρες την εβδομάδα και ο μισθός ήταν κάτω από 10 δολάρια την εβδομάδα. Με το πέρασμα του χρόνου, τα πράγματα βελτιώθηκαν…»

ΜΑΡΤΥΡΙΑ Γ΄: Χρήστος Βαστάκης

 «Το 1961φύγαμε με τον αδελφό μου από τα Δολιανά Ευρυτανίας για την Αμερική. Δεκατεσσάρων εγώ, δεκατρία ο αδελφός μου. Έπειτα από 13 μέρες βρεθήκαμε στην Νέα Υόρκη… Το πρωί στο σχολείο και το βράδυ για δουλειά… Σε μερικά χρόνια μαζέψαμε λίγα λεφτά για να ανοίξουμε ένα μαγαζί…»

φωτο-8

ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δ΄: Βασίλης Νικολόπουλος

 «Έφυγα από την Ευρυτανία το 1973 για να έρθω στην Αμερική να καθαρίζω τραπέζια… Ο θείος μου ήταν στα καροτσάκια. Του λέω: θέλω κι εγώ να έρθω στα καροτσάκια. Μου απαντά: πως θα τα καταφέρεις 16 χρονών παιδί; Δεν ξέρεις ούτε τη γλώσσα! «Θα τα καταφέρω, του απαντώ. Θα σε παρακολουθώ δυο τρεις μέρες και μετά θα τα βγάλω πέρα μόνος μου»… Το χιόνι έφτανε μέχρι τη μέση μου κι εγώ έπρεπε να σπρώξω το καροτσάκι τρία μίλια για να πάω να δουλέψω… Ήταν πολύ δύσκολα αλλά τελικά έκανα καλά λεφτά».

 Οι Ευρυτάνες στις ΗΠΑ δούλεψαν σκληρά και πρόκοψαν. Έκαναν μικρές ή μεγαλύτερες επιχειρήσεις, απέκτησαν σπίτια, έστησαν φαμελιές αλλά ποτέ δεν ξέχασαν τους ανθρώπους που άφησαν πίσω. Χρηματοδότησαν την κατασκευή του γυμνασίου στο Καρπενήσι, που είχε καταστραφεί από τους Γερμανούς και μόλις ίδρυσαν την “Ευρυτανική Ένωση Αμερικής το Βελούχι”, το 1944 στό Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ μία ομάδα Ευρυτάνων ιδρύουν την “Ευρυτανική Ενωση Αμερικής το Βελούχι”, άρχισαν να συγκεντρώνουν χρήματα για την ανέγερση νοσοκομείου στο Καρπενήσι. Τα κατάφεραν σε χρόνο ρεκόρ και το νοσοκομείο μπόρεσε να περιθάλψει τα δεκάδες θύματα του πολέμου και του εμφυλίου, που είχαν λαβώσει την περιοχή…

 Στη συνέχεια, η “Ευρυτανική Ένωση Αμερικής το Βελούχι” χρηματοδότησε την ανέγερση του γηροκομείου του Καρπενησίου, την δημιουργία οικοτροφείου στο Κερασοχώρι για την διαμονή και σίτιση μαθητών του γυμνασίου από τα γύρω χωριά, συνεισέφερε στην προικοδότηση απόρων κοριτσιών, σε υποτροφίες για μαθητές των σχολείων της Ευρυτανίας και βοήθησε ασθενείς με σοβαρά προβλήματα υγεία να μεταβούν στο εξωτερικό.

 Πέρα από την βοήθεια προς την γενέτειρα, “το Βελούχι” ένωσε και έφερε κοντά όλους τους Ευρυτάνες της Αμερικής. Σε κάθε πολιτεία που υπήρχε Ευρυτανικό στοιχείο ιδρύθηκαν τμήματα (παραρτήματα, κατά κάποιο τρόπο), ώστε να βρίσκονται τα μέλη ποιό εύκολα μεταξύ τους. Οι Ευρυτάνισσες της Αμερικής, πάντα στα πλαίσια του «Βελουχιού», δημιούργησαν τμήμα με την ονομασία “Θυγατέρες της Ευρυτανίας” με μεγάλη φιλανθρωπική δράση.

 Τα τελευταία χρόνια όλη η ιστορία και οι δραστηριότητες “του Βελουχιού” καταγράφηκαν σε ένα DVD που αποτελεί πηγή πολλών πληροφοριών για κάθε ενδιαφερόμενο και μελετητή της ιστορίας του.

 Η «Ένωση Ευρυτάνων Αμερικής» είναι ένας από τους μεγαλύτερους και ουσιαστικότερους συλλόγους της ομογένειας, που πέρα από την φιλανθρωπική και κοινωνική του δράση, υπερασπίζεται και προβάλει την Ελλάδα στην Αμερική.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δ΄: Σπύρος Σταθόπουλος

«Τον μετανάστη πρέπει να τον ζήσεις για να τον καταλάβεις. Μπορεί να έχουμε δημιουργήσει πράγματα, να είμαστε οικονομικά κάπως καλά, αλλά δεν παύει να σου λείπει η πατρίδα… Η Ελλάδα είναι πάντα στην καρδιά μου αλλά η Αμερική μου προσέφερε την ευκαιρία να ζήσω και να δημιουργήσω, να στήσω τη δουλειά μου, που στην πατρίδα μας δεν θα μπορούσα…»

 ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ε΄: Δημήτρης Κακαβίτσας

 «Ήμασταν μεγάλη οικογένεια, οκτώ αδέλφια… Μεγάλη φτώχεια στην Ευρυτανία και αποφασίσαμε να έρθουμε στην Αμερική για λίγα χρόνια, να βγάλουμε χρήματα, και να επιστρέψουμε. Και πραγματικά έκανα προσπάθεια να γυρίσω αλλά το κατεστημένο δεν μ’ άφησε… Είχα μαζέψει 80.000 δολάρια, πήγα στη Λαμία, αγόρασα μ’ αυτά τα λεφτά ένα ουζερί, πήγαινα καλά για έξι μήνες, αλλά όταν ήρθε η αγορανομία, μου λέει «το ταβάνι είναι χαμηλό, το ένα, το άλλο…». Εγώ ήξερα από την Αμερική ότι, αν βγάλεις λεφτά να πληρώσεις κρατική υπηρεσία πας φυλακή κι έτσι δεν το σκέφτηκα να τους δώσω κάτι για να μου βγάλουν την άδεια. Κι έτσι με κλείσανε. Ο επόμενος πήρε την άδεια. Κι όταν τον ρώτησα «πως την πήρες;», μου λέει «τους έδωσα 5.000 και μου την έδωσαν. Τόσο απλά!».

φωτο-2

 Ευτύχισα να γνωρίσω τους ανθρώπους του «Βελουχιού» σε δύο ταξίδια μου στην Αμερική και είμαι υπερήφανος για αυτό. Στο βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζω κάποιες πτυχές από τις περιπέτειες και τη δράση τους στην Αμερική…

Κατηγορία Αρθρογραφία

του Γιάννη Γιαννακόπουλου 

Στη πλατεία του χωριού Στένωμα της Ευρυτανίας υπάρχει μία προτομή που δεν απεικονίζει κάποιον ήρωα της επανάστασης, ένα σπουδαίο εθνικό πρόσωπο ή ευεργέτη. Απεικονίζει την μαμή του χωριού, Γιαννώ Λάζου.

Η Γιαννιώ Λάζου γεννήθηκε το 1878 και πέθανε το 1975. Υπήρξε για πολλά χρόνια η μοναδική μαμή και πρακτική γιατρός της περιοχής. Η προσφορά της υπήρξε τεράστια τότε που τα χρόνια ήταν δύσκολα για την επαρχία και πολύ δυσκολότερα για τη δυσπρόσιτη Ευρυτανία, ιδιαίτερα τους χειμώνες, που οι μετακινήσεις ήταν αδύνατες. Η Γιαννιώ προσέφερε αφιλοκερδώς της υπηρεσίες της όχι μόνο στο Στένωμα αλλά και στα γύρω χωριά.

Σε μία εποχή που δεν υπήρχε κρατική μέριμνα και η υγειονομική περίθαλψη ήταν ανύπαρκτη, η Γιαννιώ έσωζε ζωές και ανακούφιζε ασθενείς και τραυματίες. Η σημαντικότερη όμως προσφορά της, ήταν η βοήθεια στις εγκύους πριν και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Όλα τα παιδιά της περιοχής είδαν το φως της ζωής με τη βοήθεια της Γιαννιώς.

Τα χρόνια πέρασαν και οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης ανάγκασαν τα παιδιά που ξεγέννησε η Γιαννιώ να ξενιτευτούν στην Αμερική. Δεν ξέχασαν όμως ποτέ τη γυναίκα που προσέφερε τόσα πολλά στον τόπο τους, και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης έστησαν την προτομή της στην πλατεία του χωριού τους.

Δείτε το βίντεο:

postmodern.gr

Κατηγορία Το άρθρο σου

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message