"...με ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης που θα απαντά στις σύγχρονες ανάγκες"

Στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση που συγκάλεσε η ΚΕΔΕ με αντικείμενο τον «Κλεισθένη Ι» συμμετείχε ο Επικεφαλής του "Αυτοδιοικητικού Κινήματος" και δήμαρχος Αμφιλοχίας κ.Απόστολος Κοιμήσης.Δείτε παρακάτω την τεκμηρίωση του ιδίου για το νομοσχέδιο,τις προγραμματικές προτάσεις αλλα και τις εναλλακτικές δράσεις:

« Αυτό το ν/σ δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για συζήτηση. Ωστόσο δεν πρέπει να αγνοεί κανείς ότι έχουμε πλέον ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΟΠΙΟ. 

Σε σχέση με την προηγούμενη Γενική Συνέλευση, πριν λίγο καιρό έχουμε πλέον κείμενο σχεδίου νόμου στα χέρια μας. Το βασικότερο όμως όλων, είναι ότι έχουμε ΘΕΜΕΛΙΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. Ο διάλογος δηλαδή, που ενδεχομένως εξορκιζόταν ή ενείχε πρόθεση αποκλεισμού, επεβλήθη de facto από τα πράγματα.

Οφείλουμε να κρατήσουμε την πολύ σοβαρή προσέγγιση που έχουν κάνει οι Συνάδελφοί μας σε όλη τη Χώρα, αυτή την κοπιώδη, εργώδη συνεδρίαση στα Δημοτικά Συμβούλια, στις Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων (αντίστοιχες έκαναν και οι Περιφερειάρχες), γιατί νομίζω ότι, πέρα από τη ρητορική, θα πρέπει ΝΑ ΕΠΚΕΝΤΡΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟ “MOMENTUM” ΤΗΣ ΣΥΓΚΥΡΙΑΣ. Στο βασικό μας ΣΤΟΧΟ που είναι η αντικατάσταση αυτού του αναποτελεσματικού Κράτους με ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης που θα απαντά στις σύγχρονες ανάγκες: Αποκέντρωση της εξουσίας με Αυτοδιοίκηση, παροχή υπηρεσιών στον κόσμο στο εγγύτερο επίπεδο, ποιοτικές υπηρεσίες με το ελάχιστο δυνατό κόστος.

Θα ξεκινήσω από μια ακροθιγώς σύντομη διαδρομή στο ν/σ, προς τεκμηρίωση γιατί δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για συζήτηση. Δεν θα σταθώ στις προθέσεις. Είχαμε την ευκαιρία για πολλούς μήνες να εντοπίσουμε σκοπιμότητες, να πιθανολογήσουμε εξελίξεις, τολμώ όμως να πω ότι η εκτίμησή μας υπολειπόταν σε σχέση με αυτό που δόθηκε στη δημοσιότητα, όσον αφορά τις αρνητικές συνέπειες για το θεσμό.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΩΝ

Ξεκινάω από το αρ.1, όπου επιχειρείται μια κατηγοριοποίηση των Δήμων. Δεν ξέρουμε πως έχει προκύψει, κατά βάση λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός. Επιστημονικά όμως, οιαδήποτε κατηγοριοποίηση είναι συναρτημένη από το στόχο που εκάστοτε θες να εξυπηρετήσεις. 

Γίνεται επίσης στο ν/σ μια απόπειρα προσθήκης και άλλων κριτηρίων κατανομής των πόρων στην Τ.Α. (αρ.183) για λειτουργικές δαπάνες και επενδύσεις, που όμως δεν υπάρχουν. Επομένως αυτά είναι κενό γράμμα, δεν έχουν καμία απολύτως πρακτική σημασία.

ΟΡΕΙΝΟΤΗΤΑ

Στο αρ.2 έχει γίνει μια ατυχής περιγραφή της έννοιας της ορεινότητας, γιατί ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΔΗΜΩΝ και θέτει θέμα -προφανώς από άγνοια- στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. για τα μελλοντικά κοινοτικά πλαίσια στήριξης. 

Να σας θυμίσω ότι τα Leader, τα Leader+, τα ΟΠΑΑΧ κλπ περιελάμβαναν μέσα στην ορεινότητα περίπου το 75% των Δήμων της Χώρας. Η ΕλΣτατ έχει μια αδόκιμη κατηγοριοποίηση, ξεπερασμένη επιστημονικά από τα πράγματα, που περιορίζει πολύ περισσότερο τον αριθμό αυτό. Εδώ λοιπόν υπάρχει πρόβλημα.

ΚΩΛΥΜΑ ΕΚΛΟΓΙΜΟΤΗΤΑΣ

Εισάγεται κώλυμα εκλογιμότητας (αρ.10 παρ.2.α.) -μη δυνάμενο να αρθεί με παραίτηση- για τους Γενικούς Γραμματείς και τους επιστημονικούς συνεργάτες στους Δήμους. Ένα επίλεκτο ανθρώπινο δυναμικό στην Τ.Α., που, χωρίς να ασκεί Διοίκηση, διαθέτει συσσωρευμένη εμπειρία διοικητική και μπορεί να αποτελέσει το βασικό αιμοδότη της στελέχωσης των αυτοδιοικητικών Αρχών στο παρόν και στο μέλλον. Το ν/σ τους στερεί το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, τους αποκλείει.

ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΚΛΟΓΗΣ.

Η απλή αναλογική προτείνεται, αναφέρεται, επικαλείται, διότι (χωρίς να έχει εφαρμοστεί ως σύστημα εκλογής οργάνων, ούτε στο Κοινοβούλιο ούτε στην Τ.Α. τα τελευταία χρόνια, παλιότερα υπήρχε ως σύστημα το οποίο έχει εγκαταλειφθεί) δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ισοδυναμίας της ψήφου ή της δικαιότερης κατανομής της επιλογής των πολιτών σε σχέση με το παραγόμενο ποσοτικό εκλογικό αποτέλεσμα. Σε αυτό το ν/σ δεν υπάρχει απλή αναλογική. 

Η απλή αναλογική περιορίζεται ΜΟΝΟ στη διαδικασία εκλογής των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου. Μέχρι εκεί. Στα υπόλοιπα όργανα υπάρχει θέμα.

ΕΚΛΟΓΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤΗ 2Η ΚΥΡΙΑΚΗ

Στην εκλογή του Δημάρχου έχουμε 2η Κυριακή (αρ.28) μεταξύ δύο συνδυασμών, άρα θεωρητικώς πάμε σε πολύ ισχυρή πολιτική νομιμοποίηση του μονοπρόσωπου οργάνου, το οποίο όμως ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΤΑΙ με τη διαδικασία της κατανομής του συνόλου των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου από την 1η Κυριακή. 

Επιπλέον παράδοξο, ότι μπορούμε να έχουμε δυϊσμό στο status του Δημάρχου, γιατί μπορεί στη 2η Κυριακή να πάνε και 3 και 4 και 5 Συνδυασμοί, εάν υπάρχει ισοψηφία. Ο νομοθέτης λέει (παρ.2-4 αρ.28) ότι αυτοί μπορεί στη 2η Κυριακή να εκλεγούν με σχετική πλειοψηφία. Αναρωτιέται κανείς γιατί πρέπει να γίνει όλη αυτή η ταλαιπωρία να πας σε β’ γύρο, όταν η κατανομή του συνόλου των εδρών θα έχει γίνει από τον α’ γύρο.

Η φιλοσοφία του ν/σ οδηγεί στη δημιουργία μιας θεσμικής “μαρμίτας”, δηλαδή μιας κατσαρόλας όπου πετάμε μέσα όλα τα υλικά, τα ανακατεύουμε και ό,τι βγει. Δεν λειτουργούν όμως έτσι οι θεσμοί στην Τοπική Δημοκρατία, ιδίως διότι υπάρχει αμεσότητα στην ανάγκη εκτέλεσης έργου.

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ

Το ν/σ (αρ.4) ΑΥΞΑΝΕΙ τον αριθμό των Κοινοτήτων που διοικούνται από ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΑ ΟΡΓΑΝΑ (ήταν μέχρι 300 κατοίκους στο “Καλλικράτη”, γίνεται μέχρι 500) και αυτό γίνεται τη στιγμή που ακούμε περί ενίσχυσης της Δημοκρατίας και της τοπικής συμμετοχής.

- Οι Κοινότητες μέχρι 500 κατοίκους, που θα διοικούνται δηλαδή από μονοπρόσωπα όργανα, είναι 3.878, ήτοι το 63% περίπου των Κοινοτήτων. 

- Το υπόλοιπο 27%, δηλαδή 1.663 Κοινότητες, έχουν 3μελή Συμβούλια. 

- Υπάρχουν 444, το 7,2 % με 5μελή κλπ.

Στις Κοινότητες άνω των 500, η εκλογή είναι με αναλογικό τρόπο, με μείωση όμως της αναλογικότητας, γιατί διευκολύνει ο νομοθέτης την πολυδιάσπαση. Ρίχνει δηλαδή το εκλογικό μέτρο, προσθέτει 1 επιπλέον έδρα για να γίνει η κατανομή των εδρών. Κατά κανόνα, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων, οι συνθέσεις στο 90% των Κοινοτήτων θα είναι Ή μονοπρόσωπα όργανα Ή παρατάξεις με κατανομές 1-1-1.

Όσον αφορά τις αρμοδιότητες των Κοινοτήτων, δεν υπάρχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες. Πρόκειται για ΠΙΣΤΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ των γνωμοδοτικών αρμοδιοτήτων του “Καλλικράτη”. Με πρόσθετο σφάλμα ότι άφησαν κατά την αντιγραφή αρμοδιότητες που με νόμους αυτής της Κυβέρνησης έχουν φύγει από τον Α’ βαθμό και πήγαν στις Περιφέρειες, όπως τα βοσκοτόπια (περ.δ’ της παρ.2 του αρ.83), γενικές αναφορές περί αγορών (περ.α’ παρ.3 αρ.83 και περ.γ’ παρ.1 αρ.84). 

Με κάτι τέτοια, όπως και με ξεχασμένες ονοματολογίες από την αντιγραφή του ν.3852/2010 (σε διάφορα σημεία αναφέρεται “δημοτική κοινότητα”, “τοπική κοινότητα”, “ελεγκτής νομιμότητας”), αναδεικνύεται το πρόχειρο του πράγματος.Mία αποφασιστική αρμοδιότητα δίνει στην Κοινότητα, την κατανομή των πιστώσεων για επενδύσεις (περ.β’ παρ.1 αρ.83 και περ.β’ πρ.1 αρ.84). Ακούγεται ωραία, αλλά πόσα είναι αυτά τα λεφτά ; Κατά μέσο όρο είναι 3.000,00 μέχρι 19.000,00 ευρώ ανά Κοινότητα για όλο το χρόνο (με σταθερό το ποσοστό κατανομής, χωρίς να λάβω υπόψη την πληθυσμιακή αναλογία, που εάν ληφθεί υπόψη για κάποιες Κοινότητες είναι παραπάνω, ενώ για κάποιες Κοινότητες τόσο αμελητέα που δεν θα αξίζει τον κόπο ούτε να γράψεις).

Αυτές είναι οι αποφασιστικές αρμοδιότητες και πηγαίνουν μέσω του Δημάρχου στον υπηρεσιακό μηχανισμό, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να θεμελιώσει αυτές τις προτάσεις. Τις 5.000, τις 10.000,00, τις 15.000,00 ευρώ, αστεία πράγματα δηλαδή. Το σημαντικό όμως είναι πως η δεσμευτικότητα της πρότασης κάθε Κοινότητας αναιρείται, θα αναλυθεί κατωτέρω.

Στις Κοινότητες άνω των 500 λοιπόν, πηγαίνουμε σε ΕΜΜΕΣΗ ΕΚΛΟΓΗ του Προέδρου του Συμβουλίου Κοινότητας (αρ.80) Ο νομοθέτης λέει ότι η εκλογή πρέπει να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των μελών. 

Το 27% είπαμε ότι είναι 3μελή. Δηλαδή οι 2 να ψηφίσουν τον 1.Πιστεύει κανείς από εσάς ότι ο ένας θα είναι αυτός που θα έχει υπερψηφίσει ο λαός; Δεν υπάρχει περίπτωση, θα είναι ένας από τους άλλους δύο.

Δεν ξέρω για πόσο διάστημα θα είναι όμως. Γιατί ο νομοθέτης δίνει τη δυνατότητα στο 1/3 (δηλαδή στον 1 από τους 3) να υποβάλει ανά πάσα στιγμή ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΜΦΗΣ (παρ.5 αρ.80).Με τα 2/3 (δηλαδή οι 2 από τους 3) αλλάζεις τον Πρόεδρο. 

Έχουμε λοιπόν μια ΔΙΑΡΚΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, η οποία δεν δημιουργεί μόνο προγραμματική αστάθεια, δημιουργεί άλλες εξελίξεις που εκφεύγουν από τους κανόνες άσκησης της πολιτικής και διαχείρισης των τοπικών δημοσίων πραγμάτων.Σημειώνεται δε αυτό που γνωρίζουν καλά, κατά κύριο λόγο, οι περιφερειακοί Δήμοι, τι σημαίνει να μην υπάρχει προγραμματική συγγένεια ή ταύτιση όσων διαμορφώνουν την άποψη στην κάθε Κοινότητα, που είναι το βασικό θεμελιώδες κύτταρο για να ασκήσεις τοπικές δημόσιες πολιτικές.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Περνάμε λοιπόν στη συγκρότηση των οργάνων, που αφορά έντονα και τους αστικούς Δήμους.Ο νομοθέτης λέει (αρ.71) ότι ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου προέρχεται από την Παράταξη του εκλεγέντος Δημάρχου, είτε αναδείχθηκε 1η είτε 2η είτε πιο χαμηλά με τις ισοψηφίες.Για τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου αντιγράφεται η διαδικασία εκλογής από τον “Καλλικράτη”, ήτοι η εσωτερική εκλογική διαδικασία της παράταξης του Δημάρχου, όπου υποβάλλονται οι προτάσεις, εφόσον υπάρχουν αρκετές, όποια συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία πηγαίνει στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η Παράταξη του Δημάρχου δίνει πρόταση στο Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο “επικυρώνει” (και αυτή η λέξη είναι ενδεικτική..). 

Επικυρώνει, λέει, “αν δεν υποβληθεί διαφορετική πρόταση”. Η εν λόγω ρύθμιση από πρόθεση δίνει τη δυνατότητα στις υπόλοιπες παρατάξεις να κάνουν εισοδισμό στην παράταξη του Δημάρχου. Γιατί μπορεί ο οιοσδήποτε από τους άλλους να προτείνει πρόσωπο από την Παράταξη Δημάρχου, που δεν έχει επιλέξει η Παράταξη Δημάρχου ! Αυτός εκλέγεται με τη διαδικασία αυξημένης πλειοψηφίας των 2/3. Αυτός που θα εκμαυλιστεί, με το δέλεαρ κατάληψης της θέσης από τις υπόλοιπες Παρατάξεις, αυτός θα είναι ο Πρόεδρος. Το σύστημα οδηγεί στον απόλυτο εκμαυλισμό. 

Αυτό γιατί ο Πρόεδρος μπορεί να ορίζει τις Επιτροπές του Δημοτικού Συμβουλίου (αρ.75). Δεν τις ορίζει το Δ.Σ. όπως ισχύει σήμερα. Και αυτές οι Επιτροπές είναι και επ’ αμοιβή, μπορούν να έχουν και τρίτους πλην Δημοτικών Συμβούλων από την αγορά, από τους πολίτες.Όλο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την απλή αναλογική, με τα συστήματα αντιστοίχισης της ψήφου, τη ισοτιμίας της ψήφου με το παραγόμενο εκλογικό αποτέλεσμα. Ορίζει ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ ΣΤΑΔΙΑ ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ.

Η δε κινητικότητα των Δημοτικών Συμβούλων (αρ.73), όπου ο καθένας πηγαίνει όπου θέλει όποτε θέλει ανά πάσα στιγμή είναι χειρότερη και από την κινητικότητα που έχει βάλει η κα Γεροβασίλη για τους εργαζομένους στο δημόσιο τομέα ! Μιλάμε για το απόλυτο χάος. Αυτό που περιέγραψα από την αρχή, ο απόλυτος “χυλός”.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ αυτό το ΣΥΣΤΗΜΑ να αποτελέσει ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.Ενδεχομένως θα μπορούσε κανείς να συζητήσει για ένα αναλογικότερο σύστημα, το έχω ξαναπεί, στο ζήτημα των οργάνων, αλλά μιλάμε για μια άλλη Τ.Α., θα παρουσιάσω προς το τέλος πως εμείς, ως “Αυτοδιοικητικό Κίνημα”, σε επίπεδο αρχών οραματιζόμαστε το θέμα.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ & ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ.

Και εδώ (αρ.76) δεν υπάρχει απλή αναλογική, αλλά πλειοψηφικό για την εκλογή των Μελών, πλην του Δημάρχου (που συμμετέχει αυτοδίκαια) και πλην του Αντιδημάρχου (που ορίζει ο ίδιος ο Δήμαρχος).Υπογραμμίζουμε δε μια παγκόσμια πρωτοτυπία, ότι τα όργανα αυτά περιγράφονται με ΑΡΤΙΟ, ΖΥΓΟ, ΑΡΙΘΜΟ ΣΥΝΘΕΣΗΣ !

Μας λέει η παρ.1 του αρ.77 ότι “οι Επιτροπές έχουν απαρτία, εφόσον τα μέλη που είναι παρόντα είναι περισσότερα από αυτά που απουσιάζουν”. Γεννάται το ερώτημα, αν είναι 4-4 τί γίνεται ; Θέλει ερμηνευτική εγκύκλιο; …Ψηφίζουμε όμως για τα Μέλη, έως το 50% του αριθμού των Μελών. Δηλαδή σχεδόν μπορεί να έχουμε αποκλεισμό της μειοψηφίας, των παρατάξεων δηλαδή που έχουν μια υποστατή πολιτική αντιστοίχιση από την 1η Κυριακή.

Η ΣΤΡΕΒΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, έτσι όπως το ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΛΑΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ. ΑΥΤΟ δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ με την ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ. ΚΑΜΙΑ.

Μπορούμε να συζητήσουμε για την απλή αναλογική αν θέλει η Κυβέρνηση. Όχι για αυτό το τερατούργημα.

ΨΗΦΙΣΗ Π/Υ & ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ (αρ.186 και 188)

Δεν θα είναι κανείς σε θέση να φτιάξει π/υ και τεχνικό πρόγραμμα. Και εάν καταλήξει, θα έχει οδηγηθεί σε παραγόμενο κείμενο απόλυτα ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ, “αλαλούμ”. 

Για να γίνει πρακτικά κατανοητή η κατακερματισμένη διαδικασία, σημειώνω μερικά ευτράπελα όπου –όπως περιγράφεται- μπορεί να οδηγήσει. Π.χ. Για βαφές στα δημοτικά κτίρια, να εγκριθεί η προμήθεια χρωμάτων, αλλά όχι η προμήθεια των πινέλων. Είναι κυριολεκτικά για γέλια. Π.χ. Να αποφασιστεί η αντικατάσταση φθαρμένων ξύλων σε κάποια γέφυρα, αλλά να μην υλοποιηθεί, αφού μπορεί να μην εγκριθεί η προμήθεια βιδών. 

Η ψήφιση (παρ.8 αρ.186) πηγαίνει ξεχωριστά “μέχρι τεταρτοψήφιο κωδικό αριθμό εσόδων και εξόδων και τυχόν αναπτύξεων αυτού”.Ψηφίζει καθένας κατ’ αντιπαράσταση προτάσεις, υποβάλλει στη βάσανο τις διαρκούς γραφειοκρατικής εμπλοκής και ταλαιπωρίας τον υπηρεσιακό μηχανισμό για αυτές τις ανοησίες, και στο τέλος καταλήγεις να έχεις 2 κατ’ αντιπαράθεση. Προφανώς, η μία πρόταση που θα έχουν επεξεργαστεί οι Επιτροπές με τη διαδικασία διαβούλευσης που θα έχει προηγηθεί, ενώ η άλλη θα είναι η Πρόταση που θα έχουν κάνει κάποιοι από τις μειοψηφίες. Ποια από τις δυο λέτε ότι θα περάσει ; Αποκλείεται να ενισχύσουν την παράταξη Δημάρχου να ασκήσει Διοίκηση. 

Αυτή η ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΔΕΝ μπορεί να αποτελέσει ΒΑΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ.Αντιστοίχως στο τεχνικό Πρόγραμμα (αρ.188). Φτιάχνεις ένα Τεχνικό Πρόγραμμα με επιλογές που προέκυψαν από την Επιτροπή Διαβούλευσης, με τη συμμετοχή παραγωγικών τάξεων, εκπροσώπων συλλογικών εκφράσεων της κοινωνίας και της Δημοτικής Αρχής.Επί παραδείγματι θα έχουν αποφασίσει, όπως στο Δήμο Αμφιλοχίας, ότι προτεραιότητα είναι το βασικό παραγωγικό πλεονέκτημα, η κτηνοτροφία, η ενίσχυση της αγροτικής οδοποιίας, ο εξηλεκτρισμός και η παροχή υδρεύσεως στις οργανωμένες μονάδες σταβλικών εγκαταστάσεων. 

Με τη διαδικασία του ν/σ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ η προγραμματική συνοχή, θα προκύπτουν άλλα.Αναρωτιέμαι, τι είναι αυτό που θα υποσχεθεί η κάθε Παράταξη στις εκλογές στον κόσμο ; Ότι υπόσχομαι να κάνω αυτό, υπό την αίρεση όμως ότι θα μου εγκριθεί σε εκείνο το επίπεδο, ότι θα προκύψει από τις εκλογές το άλλο, ότι θα συμφωνήσει ο Αντιδήμαρχος, που ενδεχομένως κάποια στιγμή θα δελεάσω να είναι Αντιδήμαρχος “εν αναμονεί” για να επιτύχω τις απαραίτητες συγκλίσεις και να μαζέψω τα ασυμμάζευτα κ.ο.κ. ;

Είναι σαφές, ΔΕΝ μπορεί ΑΥΤΟ το κείμενο να αποτελέσει ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ.Με το αρ.113 του ν/σ καταργείται ο υποχρεωτικός έλεγχος νομιμότητας των αναθέσεων έργων, υπηρεσιών, μελετών και προμηθειών εάν το τίμημα δεν υπερβαίνει τις 120.000,00 ευρώ μη συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ.Ταυτοχρόνως -βάσει ψηφισθείσας μνημονιακής δέσμευσης- από 1/1/2019 καταργείται ο προληπτικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτά σε συνδυασμό με (α) την ανασφάλεια που βιώνει σήμερα ο υπηρεσιακός μηχανισμός και (β) το αρ.126 που επιβάλλεται αργία με την αμετάκλητη παραπομπή, χωρίς να έχουν επιβληθεί καν περιοριστικοί όροι, δεν υπάρχει περίπτωση να ληφθεί ποτέ καμία Απόφαση η οποία θα εκτελεστεί. 

Εάν συνυπολογίσουμε δε την κατάσταση στις διαγωνιστικές διαδικασίες, είναι τέτοια η γραφειοκρατία που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αξιοποίηση των πόρων για προμήθειες, υπηρεσίες, έργα.

ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΑΣΙΝΟΥ (αρ.182)

Η συμπερίληψη του πρασίνου στα ανταποδοτικά στοχεύει να εξυπηρετήσει -καλοπίστως κατά την άποψή μου– την πρόσληψη προσωπικού μέσω της διαδικασίας ανταποδοτικότητας, χωρίς τις γελοίες διαδικασίες που άλλως μεσολαβούν.

Η υπαγωγή του όμως στα ανταποδοτικά, βάσει τετραγωνικών όπως αναφέρεται, καθίσταται αδύνατη να προσδιοριστεί, δεν ποσοτικοποιείται, δεν σταθμίζεται όπως το ηλεκτρικό ρεύμα ή η καθαριότητα. Υπό την έννοια αυτή δεν είναι τέλος είναι φόρος, αλλά αυτό όμως είναι το έλασσον. Σημασία έχει ότι υποκαθιστά ένα σημαντικό κομμάτι των Κ.Α.Π., ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΝΤΑΣ με τοπική φορολογία ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ που είναι ήδη σκοτωμένος ως προς τη φοροδοτική τους ικανότητα.

Επομένως, έχουμε μία επιπλέον τρύπα, στην ήδη φθίνουσα εισπραξιμότητα των δημοτικών τελών μέσω της ΔΕΗ.ΦΟΔΣΑ (αρ.210 – 232)

Οι διατάξεις περί ΦΟΔΣΑ, έχουν ομόφωνα απορριφθεί από το Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. Υπενθυμίζω ότι ο καθ’ ύλην αρμόδιος επί του περιβάλλοντος Υπουργός, ο Σ. Φάμελλος -γνώστης των θεμάτων, ως επί χρόνια Αντιδήμαρχος με το Θ. Παπαδόπουλο στη Θέρμη– ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με τις δικές μας απόψεις. 

Και τελικά, αυτό το τερατούργημα που είχαμε απορρίψει, μιλάω για τις διατάξεις περί ΦΟΔΣΑ, συμπεριελήφθη στον “Κλεισθένη I” . Είναι δυνατόν να είναι βάση για συζήτηση αυτό ;Σήμερα στο Διοικητικό μας Συμβούλιο υπήρξε μια προσπάθεια σύγκλισης, γιατί αρχίζουν πλέον και καταλαβαίνουν οι πάντες ότι υπάρχει πρόβλημα. Ο καθένας το διατυπώνει με δικό του τρόπο, αυτό νομίζω δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. 

Δεν έχει σημασία η ρητορική και οι κορώνες, πιστεύω ότι περισσότερο αυτό που αξίζει είναι η ουσία των πραγμάτων.Βάσει όσων περιέγραψα και άλλων που ήδη αναφέρθηκαν και δεν θα επαναλάβω, τεκμηριώνεται ότι οδηγούμαστε σε μια ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΗ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ αυτοδιοικητική περίοδο, με ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ οικτρές και για το θεσμό και για τη Χώρα. Οφείλουμε να συζητήσουμε με βάση αυτές τις συνέπειες. 

Κατά τη γνώμη μου, αφού ο ΝΕΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟΣ έχει επιβληθεί με διάφορες διαδοχικές νομοθετικές πράξεις, οδηγούμαστε στο να υπάρξει ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της άσκησης πολιτικής εξουσίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, από πακτωμένους μηχανισμούς της γραφειοκρατίας. Δεν λέω ότι είναι η πρόθεση του Υπ.Εσ. αυτή, πιστεύω ότι δεν είναι, αλλά τα πράγματα οδηγούνται προς το αποτέλεσμα ακόμα και Διοικητικοί Γραμματείς κάποια στιγμή, όπως και στην Ιταλία, να επιβληθούν de facto, λόγω της μη κυβερνησιμότητας και της στασιμότητας επίλυσης των τοπικών δημοσίων πραγμάτων.

Αυτό το “αλαλούμ” μεταφέρεται αντιστοίχως και στα νομικά πρόσωπα, γιατί οι επιλογές των εκεί Διοικήσεων γίνονται από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Και να ήταν υποθετικά ενδιαφέρον ως θεωρητικό πείραμα για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ΤΗ ΧΩΡΑ και τον ελληνικό λαό σε αυτήν τη φάση της ζωής του, είναι ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ.Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζεται μια ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ.Πιστεύω ότι μπαίνουμε σε μια καινούρια φάση. Φεύγουμε από το διαπιστωτικό λόγο. Φεύγουμε από την κριτική στο υφιστάμενο ν/σ. Πρέπει να πάμε στην επόμενη φάση. Τί προτείνουμε εμείς ως Τ.Α. απέναντι σε αυτά τα οποία η Κυβέρνηση, το κεντρικό πολιτικό σύστημα, έχει καταγράψει.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

Οφείλουμε να απευθύνουμε, όχι μόνο στην Κυβέρνηση, αλλά και στα πολιτικά κόμματα, ένα αυτοδιοικητικό πακέτο προτάσεων για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.Ειδικότερα, τη συμπερίληψη στο Σύνταγμα των δύο βασικών αρχών της εγγύτητας και της επικουρικότητας. Αυτή τη φορά πρέπει να μπουν.Ο σχετικός διάλογος περί αναθεώρησης που έχει ανοίξει -αυτός ο ταλαιπωρημένος με τις σκοπιμότητες ένθεν κακείθεν- δεν περιλαμβάνει μέχρι στιγμής καμία απολύτως λέξη για την ενίσχυση των θεσμών Αποκέντρωσης. 

Πιστεύω ότι εμείς ως Αυτοδιοίκηση πρέπει να επιβάλλουμε στην ατζέντα αυτή, και στην Κυβέρνηση και στα κόμματα, να είναι προέχουσα η μέριμνα και η ευθύνη του συνταγματικού νομοθέτη στην ενίσχυση της Αποκέντρωσης, της εξουσίας στο πλησιέστερο στον πολίτη επίπεδο.Να περάσουμε σε μια επόμενη φάση δηλαδή, με ενεργητικές και επαναστατικές μεταβολές στο Σύνταγμα. Αλλιώς δεν επιτυγχάνεται τίποτα.

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

Το κείμενο δεν τις αγγίζει καθόλου.Δεν αναφέρομαι σε εκείνες που προϋποθέτουν συνταγματική αναθεώρηση, όπως είναι -ενδεχομένως- η άσκηση τοπικής φορολογικής πολιτικής (όπως την έχουμε παρουσιάσει τόσες φορές, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση του πολίτη, με μηχανισμό αναδιανομής, κλπ). Είμαι απόλυτα πεισμένος ότι ο κόσμος, εάν αντιληφθεί ότι τα χρήματα που εισφέρει αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εάν τα βλέπει, τα ζει και δεν χάνονται στις μαύρες τρύπες ελλειμάτων του κεντρικού Κράτους, τότε διαμορφώνει σχέσεις εμπιστοσύνης με τη φορολογούσα Αρχή και τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. 

Έτσι δικαιολογείται πως η Σουηδία και η Σκανδιναβία μέσα σε μια εικοσαετία έχουν κάνει άλματα και από Χώρες φτωχές έχουν γίνει πλουσιότερες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έχουμε θέσεις, δεν στερούμαστε θέσεων που μπορούν να γίνουν κείμενα νόμου. Να αναλάβουμε αρμοδιότητες, με τους αντίστοιχους πόρους, όπως αναφέρθηκε. Να ξεκαθαρίσουμε μεταξύ μας, Δήμοι – Περιφέρειες, ποιο είναι τοπικό, ποιο είναι συντρέχον, ποιο αποκλειστικό, τι πρέπει να μείνει στον έναν, τι πρέπει να πάει στον άλλον. Γιατί και εκεί υπάρχει πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Να αναλάβουμε και τις εκλαμβανόμενες ως αντιδημοφιλείς αρμοδιότητες.

ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ

Πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε πολιτική επενδυτικών κινήτρων, και εμείς μπορούμε, κυρίως οι Περιφέρειες όμως. Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε για το “οικονομικό αντιστάθμισμα”.Είναι “ηλίου φαεινότερο” ότι σε μια οικονομία η οποία “πνέει τα λοίσθια” οφείλουμε να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους (επιπλέον των παραδοσιακών επιχορηγήσεων) για την ικανοποίηση των αναγκών σε πόρους που λύνουν προβλήματα στις τοπικές υποδομές. 

Το οικονομικό αντιστάθμισμα είναι αυτό που πρέπει να εισφέρει ο οιοσδήποτε αξιοποιεί έναν τοπικό πόρο. Πρέπει να είναι επαρκές, χωρίς να δημιουργεί πρόβλημα βιωσιμότητας στην επιχείρηση ή να εγείρει ζητήματα ανταγωνιστικότητας. Σε πάρα πολλά πεδία υπάρχει και είναι πολύ σημαντικός πόρος. Τώρα μάλιστα που η ΔΕΗ φεύγει, όπως και ο ΟΤΕ, προς την ιδιωτική οικονομία, δεν έχει την προστασία του διατάγματος του ’58, επομένως μπορεί κάλλιστα να αρχίσει η Τ.Α. να συζητά με την Κυβέρνηση στην κατεύθυνση επιβολής τέλους αξιοποίησης των υδάτων, της αιολικής ενέργειας κ.ο.κ.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΣΗ

Πρόκειται ένα από τα μείζονα θέματα και δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στη συζήτηση περί ποινών, αργίας κλπ. Οι ρυθμίσεις του ν/σ για επιβολή αργίας μόνο με την παραπομπή (αναφέρθηκαν και ανωτέρω) είναι ελεεινές.Η συζήτηση πρέπει να στοχεύει, κυρίως, στην ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ της θέσης και ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ κάθε Αιρετού στα τοπικά δημόσια πράγματα.Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες σε αυτή τη φάση της συζήτησης, αλλά υστερεί πάρα πολύ το υφιστάμενο καθεστώς (είναι άλλωστε από τις βασικές ελλείψεις του “Καλλικράτη”, όχι η μόνη, και άλλες πολλές).

Όλα αυτά που σας λέω δεν τα αγγίζει καθόλου το ν/σ.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Το προσωπικό πρέπει να έχει ΚΙΝΗΤΡΑ.

Έχουμε επαναπαυτεί όλοι ότι υπάρχουν μνημονιακές δεσμεύσεις όσον αφορά τις αμοιβές στο προσωπικό, σταματήσαμε μέχρι εκεί, δεν συζητάμε καθόλου για συστήματα αξιολόγησης και μέσα από την αξιολόγηση, μέσα από τη δημιουργία μιας φυσικής ιεραρχίας στην άσκηση της διοίκησης, μέσα από την επαναφορά του διευθυντικού δικαιώματος που καλλιεργεί σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων που λαμβάνουν τις Αποφάσεις, μπορείς να δώσεις κίνητρα στον εργαζόμενο, που δεν θα είναι μόνον ηθικά. 

Υπάρχουν προτάσεις και ώριμες σκέψεις, μπορούμε να βρούμε συμμάχους πολλούς σε αυτή τη διαδικασία. Εκτιμώ ότι και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεφύγουν από τα στερεότυπα και τις παραδοσιακές αντιλήψεις για το ρόλο ενός εργαζομένου εντός της κρατικής μηχανής.

ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Πρέπει να ανοίξει και το Κεφάλαιο των συνεργιών με την ιδιωτική οικονομία. Δεν εννοώ να προχωρήσουμε σε διαδικασίες ιδιωτικοποίησης με τον τρόπο που το έκανε η Κυβέρνηση με τα ανταποδοτικά τέλη, που τα έδωσε στη Hochtief, στη Fraport, στην Cosco, στην Αττικό Μετρό, στους παραχωρησιούχους και έχει πλέον ανοιχτό το μέτωπο για να το συνεχίσει σε πολλούς άλλους, αφαιρώντας αυτή την αρμοδιότητα με αντισυνταγματικό τρόπο από τους Ο.Τ.Α. Δεν μιλάω για αυτό.

Αναφέρομαι σε συνέργειες με την αγορά, διατηρώντας το πολιτικό μάνατζμεντ, τη διεύθυνση δηλαδή από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού. Αυτό δεν είναι ιδιωτικοποίηση. Δεν χρειάζεται δηλαδή να φτιάξεις ένα μηχανισμό που θα τον αξιοποιείς ένα περιορισμένο χρονικό ορίζοντα μέσα στη δομή σου, δηλαδή 2-3-4 μόνο μήνες αθροιστικά στη διάρκεια του έτους. Μπορείς να κάνεις συνεργασίες. 

Άλλωστε σήμερα τα έργα ποιος τα κάνει στους Δήμους; Όσοι δεν κάνετε αυτεπιστασία, με ποιους τα κάνετε τα έργα; Με τους εργολάβους. Αυτό το πράγμα είναι ιδιωτικοποίηση; Πρέπει να προχωρήσουμε στις συνέργειες, αλλά όχι με οιαδήποτε διαδικασία. Με διαδικασίες διαγωνιστικές, με πιστοποιημένους από το Κράτος, που θα εγγυάται την επάρκεια ανάληψης υλοποίησης τέτοιων έργων.

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ σε όλες τις τοπικές και περιφερειακές επενδύσεις. Τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια, δεν θα τρέχει ο κάθε Δήμος, η κάθε Περιφέρεια για να πάρει τις αδειοδοτήσεις για να εκτελέσει το Α ή το Β ή το Γ έργο. Θα αναρτά τη μελέτη για το έργο που προτίθεται να υλοποιήσει και τα αποφαινόμενα όργανα που αδειοδοτούν, εφόσον έχουν λόγο, θα πρέπει εντός τακτής προθεσμίας (π.χ. ενός μήνα) να επισημαίνουν με δική τους επίσπευση τι είναι αυτό που χρειάζεται να γίνει. Άλλως η μελέτη θα είναι σε άμεση εφαρμογή. Αυτό είναι το τεκμήριο των επενδυτικών εγκρίσεων.

ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ.

Πρέπει να δώσουμε τη μέγιστη βαρύτητα σε αυτό.Εντοπίσαμε ότι για μία ανάθεση χρειάζονται περίπου 36 βήματα, από 12 που ήταν παλιότερα. Από τα 36 τα 30 είναι άχρηστα. Τρεις φορές συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο για να εγκρίνει τη σκοπιμότητα της ίδιας δαπάνης. Αφήστε τα υπόλοιπα όργανα, σκεφτείτε μόνο το κόστος που έχει όλο αυτό. 

Η σκοπιμότητα είναι προφανής, να μένουν οι πόροι αναξιοποίητοι. Δεν είναι αυτή η κατάσταση που έχουμε στο μυαλό μας για τη Χώρα, για την Αυτοδιοίκηση του μέλλοντος. Θέλουμε λιγότερους γραφειοκρατικούς περιορισμούς, στο προσωπικό, στη διάθεση των πόρων, στην άντληση τοπικών δημοσίων επενδύσεων κλπ, δεν χρειάζεται να παρεμβαίνει μέχρι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Εντός των πλαισίων που θα καθορίζει ο νόμος που θα συμφωνηθεί, την απόλυτη πολιτική, επιχειρησιακή και εκτελεστική ευθύνη να την έχει η Τ.Α. Να μην παρεμβαίνει κανένας άλλος.Αυτά έχει στο μυαλό του όταν μιλούσε, λίγο πριν εδώ, ο Γ.Γ. του Συμβουλίου Δήμων και Περιφερειών της Ευρώπης (C.E.M.R.) Frederic Vallier. 

Αυτά ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ν/σ δεν τα έχει αυτά μέσα.

Τέλος, θέλω να πω ότι πρέπει να γίνει μια συζήτηση για τον τρόπο εκλογής, συγκρότησης και λειτουργίας των οργάνων. Για να μπορέσουν όλα τα προηγούμενα που ανέφερα να λειτουργήσουν στην πράξη. Αυτό όμως είναι το τελευταίο. Γιατί πρώτα πρέπει να καθορίσεις το περιεχόμενο του θεσμού τον οποίο θες να ρυθμίσεις με το εκλογικό σύστημα. Τώρα πάμε τελείως ανάποδα.

Δεδομένης της ανωτέρω τεκμηρίωσης, επειδή πλέον έχουμε εισέλθει σε ένα νέο τοπίο όπως ήδη περιέγραψα, ο Υπουργός Εσωτερικών βρίσκεται ενώπιον τριών επιλογών :

ΝΕΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ν/Σ Η 1η επιλογή είναι να δώσει ένα νέο κείμενο, ένα νέο σχέδιο νόμου, μαζί με τη δική μας συζήτηση. Πιστεύω ότι αυτό μπορεί να διαρκέσει 2 με 3 μήνες το πολύ. Δεν στέκομαι καθόλου στο λεκτικό της κίνησης, εάν θα είναι “απόσυρση” ή ό,τι άλλο, δεν έχουν σημασία αυτά καθόλου.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ Η Κυβέρνηση έχει μιλήσει για διάλογο. Έχει πει ότι πρόθεσή της είναι, μέσα από το εκλογικό αυτό σύστημα, να επιτυγχάνονται προγραμματικές συγκλίσεις, να συσπειρώνονται ευρύτερες δυνάμεις. Τώρα λοιπόν, που η Κυβέρνηση θέλει να ρυθμίσει τα του οίκου μας, νομίζω -για λόγους αρχής και συνέπειας των δικών της εξαγγελιών- θα πρέπει τουλάχιστον να μας ακούσει. Είναι τουλάχιστον υποχρεωμένη να το πράξει, για να αποδείξει τη συνέπεια λόγων και έργων, να μας ακούσει, να συζητήσει μαζί μας. Εμείς έχουμε πει -με μια καθολική θα έλεγα συμμετοχή και Απόφαση- ότι αυτό το ν/σ δεν μπορεί να αποτελεί κείμενο για βάση συζήτησης. Άρα, νέα βάση, διάλογος και οριστικοποιούμε ένα κείμενο νόμου, το οποίο θα συζητήσουμε και με τα πολιτικά κόμματα, για να συγκεντρώσει ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή.

Τρίτη επιλογή: η ΠΟΛΩΣΗ και η ΡΗΞΗ.

Η Κυβέρνηση έχει να επιλέξει μεταξύ αυτών των τριών εδώ που έχουν οδηγήσει τα πράγματα. 

-Διάλογο με τις προϋποθέσεις τις οποίες έχουμε πει. 

-Νέα πρόταση η οποία οδηγεί σε ένα νέο θεσμικό οικοδόμημα για τους θεσμούς αποκεντρωμένης δημοκρατίας. 

-Ή την πόλωση και τη ρήξη. Μπορεί να επιλέξει όποιο από τα τρία θέλει.

Εμείς αναλόγως, θα καθορίσουμε τις δικές μας κινήσεις και την τακτική μας.Περιμένουμε λοιπόν από τον Υπουργό, είτε αύριο είτε την Τρίτη –που θα τον επισκεφτούμε για να του επιδώσουμε τις Αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων- να μας πει ποια είναι η κυβερνητική του πρόταση, ποιο από τα τρία θα ακολουθήσει. Χωρίς “φόβο και πάθος”, σε αυτή την υπόθεση δεν υπάρχουν ούτε νικητές ούτε ηττημένοι. Υπάρχει η Χώρα, οι πολίτες και τα προβλήματα.

ΕΑΝ, εξέλιξη που απεύχομαι, ακολουθηθεί η 3η οδός, τότε η μάχη πρέπει - όπως σε όλες τις έως σήμερα περιπτώσεις, διαχρονικά στους αγώνες που έχει δώσει η Τ.Α. - να είναι ανηλεής, διαρκής και σκληρή. Δεν θα ησυχάσει οποίος θα πάρει Απόφαση για να παίξει με το θεσμό και να διαλύσει τη Χώρα.

Πιστεύω ότι έχουμε τις δυνατότητες να προασπίσουμε την ευθύνη που ο κόσμος μας εμπιστεύτηκε. Έχουμε ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, γιατί είναι κρίσιμη περίοδος, είμαστε μια ταλαιπωρημένη Χώρα, με ένα λαό που δεν μπορεί να χαμογελάσει.Έχει στερηθεί το γέλιο του ο λαός, συνεπώς η ευθύνη μας απέναντί του είναι να κρατήσουμε ζωντανό οτιδήποτε μπορεί να αναβιώσει την ελπίδα του και το γέλιο.

Σας καλώ σε αυτή τη ΜΑΧΗ, ΕΙΤΕ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΕΙΤΕ ΤΗΣ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΩΝ, να είμαστε μια ΓΡΟΘΙΑ, ΟΛΟΙ και ΜΑΖΊ. Μόνο τότε θα νικήσουμε.Σας ευχαριστώ πολύ »

 

Διακριτές ψηφοφορίες για το εκλογικό σύστημα, την κινητικότητα, και τον ελεγκτής νομιμότητας ζήτησε στην ομιλία του ο επικεφαλής του Αυτοδιοικητικού Κινήματος και δήμαρχος Αμφιλοχίας κ. Απόστολος Κοιμήσης.

Ο κ. Κοιμήσης επεσήμανε ότι η απλή αναλογική θα οδηγήσει σε μια ακυβερνησία την Τοπική Αυτοδιοίκηση και γίνεται μόνο και μόνο για την πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ. Για την κινητικότητα ανέφερε ότι χτίζει πελατειακές σχέσεις ηγεσιών και εργαζομένων που θα αποδυναμώσουν εντελώς τους δήμους. Για τον Ελεγκτή Νομιμότητας ανέφερε ότι τοποθετείται το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας με σκοπό τον έλεγχο σκοπιμότητας και την χειραγώγηση των δήμων.

Ετσι ζήτησε ξεχωριστά ψηφίσματα για κάθε ένα από τα παρακάτω θέματα ενώ χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΖΙΖΑ – ΑΝΕΛ την χειρότερη όλων των εποχών υπογράμμισε ότι πρώτη επιδίωξη πρέπει να είναι «να πέσει» το συντομότερο δυνατόν.

Διαβάστε όλη τη ομιλία Κοιμήση

Υπάρχει πρόβλημα και πρόβλημα έχουμε και εμείς.

Η λογοπενία της χθεσινής μέρας, ειδικά ως προς την εκφορά του δημόσιου λόγου, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνω τον Υπουργό Εσωτερικών,  νομίζω ότι οφείλεται σε δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι ο δημόσιος λόγος της κεντρικής πολιτικής σκηνής αφίσταται πολύ από την κρισιμότητα των περιστάσεων που βιώνει η χώρα και ιδίως ως προς την επόμενη μέρα στην οποία θα πρέπει γρήγορα να μεταπηδήσει, και κατά δεύτερο λόγο στη θολή δική μας περιγραφή των συνδρόμων και των επιπτώσεων των κυβερνητικών πολιτικών στην Αυτοδιοίκηση, την οποία εύχομαι και ελπίζω αυτό το Συνέδριο να την κάνει πιο ευδιάκριτη.

        Και θα παρακαλούσα και με τη δική σας συμβολή να μπορέσουμε να επικεντρώσουμε σε ορισμένα σημεία απλώς, χωρίς να απεραντολογούμε στον κυκεώνα των προβλημάτων που βιώνει ο καθένας ξεχωριστά και η Αυτοδιοίκηση ως θεσμός, για να μπορέσουμε να έχουμε ένα πιθανολογούμενο θετικό αποτέλεσμα θετικό. Πιθανολογούμενο θετικό αποτέλεσμα.

        Και μπαίνω κατευθείαν στα ειδικά, χωρίς να κάνω τοποθέτηση γενικών αναφορών, γιατί νομίζω ότι στο Συνέδριο του Βόλου είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε αυτό. Στο θέμα το οποίο έχει σχέση με τον Καλλικράτη. Σας μεταφέρω την εμπειρία μου από την Επιτροπή. Δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός διάλογος μέχρι στιγμής.  Η Επιτροπή, η εντός εισαγωγικών πολιτική, έχει συνεδριάσει τρεις φορές. Δεν μπήκε στην ουσία των συζητήσεων. Οι Τεχνικές Επιτροπές καταγράφουν τις σκέψεις, τις απόψεις, τους ευσεβείς πόθους, τις ιδεοληψίες, τις εμπειρίες, τις γνώσεις, ορισμένων στελεχών της διοίκησης και πανεπιστημιακών, πόρρω οι περισσότερες απέχουν όμως από το πραγματικό πρόβλημα το οποίο αφορά το θεσμό της τοπικής δημοκρατίας και ιδιαίτερα αυτό που πρέπει να γίνει για να μπορέσει να βελτιώσει τη λειτουργική αποτελεσματικότητα των Δήμων και των Περιφερειών της χώρας.

        Αναρωτιέμαι αν το κρίσιμο είναι το θέμα του εκλογικού συστήματος. Απλή αναλογική. Μάλιστα. Και σερβίρεται αυτό ότι δήθεν θα δώσει τη δυνατότητα στο λαό να συμμετάσχει πιο ενεργά, με τοπικά δημοψηφίσματα, με πολύ ουσιαστική συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων. Τσιμπάνε και ορισμένοι δικοί μας σε αυτό, επειδή αισθάνονται φοβίες για το πώς θα εξηγήσουμε στον τοπικό πληθυσμό, ότι ξέρεις, εάν δεν δεχτούμε αυτό το εκλογικό σύστημα το οποίο προτείνει το Υπουργείο εσωτερικών, θα αποκλειστείς από τη δυνατότητα να συμμετάσχεις στη λήψη των αποφάσεων. Μα η δημοκρατία, σύντροφοι, της Αυτοδιοίκησης, είναι σύστημα της αντιπροσωπευτικότητας, όταν τα μεγέθη είναι πολλαπλάσια. Δεν μπορεί να έχεις άμεσο λαϊκή δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων, όταν το θεσμικό περίγραμμα των  Δήμων της χώρας  είναι αυτό που είναι σήμερα. Απλή αναλογική σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο θα ήταν βουλευόμενο όργανο χάραξης μιας γενικής στρατηγικής, που θα απαιτούσε συγκλίσεις για την εξέλιξη της ζωής στο τοπικό επίπεδο, για την ανάπτυξη, για όλα αυτά τα πράγματα, τις υπηρεσίες, ναι, αλλά με εξασφάλιση όμως της λειτουργικής και της οργανωτικής αποτελεσματικότητας για την εκτελεστότητα των αποφάσεων. Με άλλα όργανα, ναι. Αυτό όμως δεν γίνεται. Δεν συζητείται. Δεν υπάρχει στην ατζέντα.

        Άρα λοιπόν το παράγωγο αυτής της επιδίωξης είναι να δοθεί το δικαίωμα του εκβιασμού στις κάθε λογής μειοψηφίες. Να επιβληθεί δηλαδή τη δικτατορία των μειοψηφιών στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Γιατί δεν μπορούμε να ελέγξουμε το σύστημα στο παιχνίδι της άμεσης δημοκρατίας με βάση το δημόσιο λόγο που αρθρώνουμε. Όταν δόθηκε η μάχη των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, εκεί, το έχω ξανά πει, έσπασε τα μούτρα της η κυβέρνηση. Και με ένα έμμεσο τρόπο προσπαθεί να δώσουμε αυτή τη δυνατότητα. Ναι, αλλά δεν είναι μόνο το θέμα εάν θα επιβιώσει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα που καταρρέει, μέσα από τους Δήμους. Γιατί εκεί θα εμφανιστούν και άλλα φαινόμενα εκβιασμών. Όχι μόνο με πολιτικά χαρακτηριστικά, αλλά και με χαρακτηριστικά ωμού εκβιασμού και συναλλαγής που θα αγγίζουν στο οικονομικό και στο προσωπικό επίπεδο.

        Τι σχέση έχει αυτό με την απλή αναλογική που μπορεί να καταγράφει τις δυνάμεις όπως ακριβώς προκύπτουν από μια εκλογική διαδικασία;

        Για αυτό ζητώ, κύριε Πρόεδρε, σήμερα σε διακριτή ψηφοφορία, στη σημερινή μέρα, να πάρουμε απόφαση αν αποδεχόμαστε αυτό που προτείνει η κυβέρνηση ως προς το εκλογικό σύστημα. Να εκφραστεί το Σώμα.

        Στο θέμα της κινητικότητας. Τα παραμάγαζα του πελατειακού συστήματος έχουν στηθεί. Για αυτό βγήκαμε  από τη μέση. Για αυτό έφυγε η σύμφωνη  γνώμη. Γιατί επένδυση είναι το κράτος, είναι το λάφυρο το οποίο θα πρέπει με κάθε τρόπο να το συντηρήσουμε, να το διατηρήσουμε. 

        Όλη η διαδικασία της πολιτικής συναλλαγής θα γίνεται μέσα από την κινητικότητα των υπαλλήλων και θα διαλυθούν όχι μόνο οι Δήμοι, αλλά και το κράτος το ίδιο. Θα δουλέψουν τα παραμάγαζα των κομμάτων, των βουλευτών, και των κάθε λογής παραγόντων, που πλασάρονται σε τέτοιου είδους διαδικασίες, που γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω.

        Σήμερα θα πρέπει να πάρουμε μια δεύτερη διακριτή απόφαση, να καταγγείλουμε αυτή την αθλιότητα και να ζητήσουμε από το πολιτικό σύστημα να επαναφέρει το σύστημα της κινητικότητας όπως ακριβώς έχει σχεδιαστεί από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με σύμφωνη γνώμη των Δημάρχων και των Περιφερειαρχών.

        Τρίτο θέμα. Αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε να πάει στη Βουλή το νομοσχέδιο του Κουρουμπλή, γιατί περιλάμβανε μέσα διατάξεις διορθωτικές σε κάποια δευτερεύουσας, για τη στρατηγική του θεσμού σημασία ζητήματα, αποδεχόμενοι το μείζον πρόβλημα, που ήταν και είναι ο Ελεγκτής Νομιμότητας. Ο Ελεγκτής Νομιμότητας, όπως περιγράφεται μέσα στο νομοσχέδιο αυτό και που κατά την άποψή μου είναι το βασικό κεφάλαιο που ο κύριος Σκουρλέτης θα φέρει στη Βουλή, γιατί τα άλλα τα οποία μας λύνουν τα προβλήματα θα παρακαμφθούν, επειδή έχουν κόστος δημοσιονομικό και δεν θα εγκριθούν από την τρόικα, είναι το πρόβλημα που τους ενδιαφέρει για να μπορέσουν να επιβάλουν πλέον την πολιτική χειραγώγηση στους Δήμους και στις Περιφέρειες.

        Τι θα κάνει ο Ελεγκτής Νομιμότητας; Θα είναι το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, οριζόμενος με έναν έμμεσο τρόπο από το Υπουργείο Εσωτερικών, θα ελέγχει τη νομιμότητα των αποφάσεων, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα μπαίνει στη σκοπιμότητα, γιατί θα είναι ο απόλυτος «αφέντης» του συστήματος, δεν θα έχει κανέναν πάνω από το κεφάλι του παρά μόνο τον Υπουργό Εσωτερικών. Είναι ο κριτής της δικής μας διοικητικής συμπεριφοράς, με δικαίωμα να μας επιβάλλει και πειθαρχικές κυρώσεις. Και δεν υπάρχει δευτεροβάθμια κρίση στην δική του κρίση. Θα πηγαίνουμε στα δικαστήρια. Με ατέρμονες διαδικαστικές περιπέτειες χωρίς τέλος.

        Το σύστημα, για την πολιτική μας χειραγώγηση, στήνεται καθημερινά. Οι θεσμοί της τοπικής δημοκρατίας είναι το πρόβλημα στο μαλακό υπογάστριο του κυβερνητικού συστήματος. Έχω πει κατ’ επανάληψη ότι ο πόλεμος έχει κηρυχθεί, από καιρό.

        Γιώργο, αγαπητέ Πρόεδρε, δεν μπορούμε να πηγαίνουμε με συμψηφιστικές αναφορές του στυλ: και οι κυβερνήσεις οι προηγούμενες και οι επόμενες και ούτω κάθε εξής. Δεν έχει υπάρξει χειρότερη κυβέρνηση από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια.

Προσέξτε, υπάρχουν ρυθμίσεις Υπουργείων που δεν τις παίρνει μυρωδιά ούτε το Υπουργείο Εσωτερικών. Δεν τους ρωτάνε. Υπάρχει μια ασυδοσία σε κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους που αισθάνονται τόσο ισχυροί να παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις για τη δική μας λειτουργία, που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να ανταλλάξουν στοιχειώδεις απόψεις με το Υπουργείο Εσωτερικών.

Ένα παράδειγμα θα σας πω. Δεν είναι το μόνο, είναι καθημερινά. Ο 4412 άλλαξε προχτές κατά το 1/3. Και ψηφίστηκε μόλις τον Αύγουστο. Και ακόμα δεν βγήκε σχετική εγκύκλιος για το τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Εννοώ το νόμο που μας αφαίρεσε το δικαίωμα να αναθέτουμε τις μελέτες με το 30% του πτυχίου Α΄ τάξης, άρα ποιος θα ξανακάνει μελέτη τώρα για να μπορέσει να ωριμάσει για το ΕΣΠΑ;

Ακούω, η ΜΟΔ, λέει, θα βοηθήσει. Η ΕΕΤΑΑ θα βοηθήσει, μηχανισμούς θα φτιάξουμε για να βοηθήσουν. Εάν δεν υπάρχει πρωτογενής ενεργοποίηση από τον άμεσα ενδιαφερόμενο φορέα υλοποίησης, τίποτα δεν γίνεται. Κανένας δεν θα μας πάρει από το χεράκι για να μας βοηθήσει. Πολύ περισσότερο αυτή η νεφελώδης διαβαθμιδική συνεργασία. Δηλαδή οι Περιφέρειες να έρθουν να μας βοηθήσουν. Δεν θα συμβεί αυτό. Εκεί λοιπόν υπάρχει το ζήτημα.

Στο κομμάτι των αποδοχών μας, αρχίζει και αυτό και γίνεται πλέον σημαντικό. Γιατί πολλοί έχουν την αξιοπρέπεια και δεν μιλάνε ότι δεν μπορούν να ζήσουν. Τα έξοδα παράστασης ενός Δημάρχου είναι πλέον σε εξευτελιστική κατάσταση. Δεν το ανέφερε κανείς, αλλά έχουμε μπει στο νόμο του Κατρούγκαλου και στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο και περιμένετε στις αρχές του ’17, θα αυξηθεί και η παρακράτηση της φορολογίας και οι ασφαλιστικές μας εισφορές. Και θα κατέβουν παρακάτω ακόμα αυτά τα ελάχιστα τα οποία παίρνουμε.

Βλέπω στα πρωινάδικα πολλούς εκπροσώπους της κεντρικής πολιτικής σκηνής και διαχρονικά σκέφτομαι τις πρώτες τους εμφανίσεις, όταν βγαίνανε με εκείνες τις περίεργες στιλιστικές αναφορές και τώρα πώς έχουν προσαρμοστεί, ενδυματολογικά. Και προσπαθώ και εγώ να ξεκινήσω τη δική μου αντίσταση εναντίον της κυβέρνησης. Φόρεσα γραβάτα.

Αποφεύγω να παραμένω κεχηνώς – χάχας δηλαδή, με ανοιχτό το στόμα – μπροστά σε σημαντικούς καλεσμένους και αποφεύγω να προσεγγίζω το μαλακό μου υπογάστριο όταν ακούω ανθρώπους να εκφέρουν σημαντικά μηνύματα, ή όταν στέκομαι μπροστά σε σύμβολα άλλων κρατών, γιατί και οι συμβολισμοί έχουν τη δική τους αξία. Προσπαθώ να είμαι πολύ εγκρατής. Γιατί και αυτό έχει την αξία του. Δείχνει τον πολιτισμό και τα εφόδια που κουβαλάει ο καθένας ιδίως όταν αντιπροσωπεύει ένα ολόκληρο σύστημα.

Νομίζω ότι πρέπει – και θα το πω ευθέως –αυτό που ορισμένοι υπαινίσσονται: μα τι θέλει ο Κοιμήσης, να πέσει η κυβέρνηση; Καθ’ όσον με αφορά προσωπικά. Ναι. Δεν ζητώ να το ενστερνιστείτε. Θα κάνω όμως ότι είναι δυνατόν να φύγει αυτή η κυβέρνηση από την εξουσία. Γιατί είναι επιζήμια και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και για τη χώρα. Γιατί δεν κάνει τίποτα από αυτά τα οποία έχει πει. Γιατί έχει βάλει τη χώρα σε μια διαρκή περιπέτεια και είναι πασίδηλο ότι τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Και γιατί στο μέτρο που μου αναλογεί, ως σκεπτόμενου και ενεργού πολίτη, οφείλω από τη θέση την οποία έχω, να πω στο κόσμο μου την αλήθεια. Και αυτό κάνω καθημερινά.

Θα ήθελα, ειλικρινά, να έχω παραδείγματα, για να διαψευστώ με παταγώδη τρόπο σε αυτή μου τη σκέψη. Και δεν με ενδιαφέρει ειλικρινά η εναλλαγή των συστημάτων. Πιστεύω ακλόνητα και αγωνίζομαι για αυτό, κάποια στιγμή στη χώρα μας να εγκαθιδρυθεί η περίφημη αποκέντρωση, για να μπορέσει ο λαός να αποκτήσει τη δυνατότητα να διαφεντεύει τα του οίκου του. Το έχω πει κατ’ επανάληψη. Ο χειρότερος Δήμαρχος, το χειρότερο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι καλύτερο από τον καλύτερο γραφειοκράτη.

Και η εγγύτητα όσον αφορά τη λήψη των αποφάσεων, η καθημερινή λογοδοσία, η διαφάνεια στην άσκηση της τοπικής δημόσιας πολιτικής, είναι οι εγγυήσεις για να μπορέσει ο κόσμος να ξανά εμπιστευτεί το πολιτικό σύστημα ξεκινώντας από εμάς.

        Εάν κάτι κάνει σωστά αυτή η κυβέρνηση, είναι το να επιβεβαιώνει το σύνθημα του Συνεδρίου μας. Δηλαδή καταστρέφουμε τα πάντα για να τα ξανά κτίσουμε από την αρχή.

Δεν το θέλω προσωπικά να συμβεί αυτό. Δεν θέλω να ισοπεδωθεί το σύστημα ολόκληρο, να πληρώσει ο κόσμος με περισσότερο αίμα, για να δικαιωθούν οι δικές μας προβλέψεις.

        Κλείνοντας, πρέπει να αποφύγουμε, συνάδελφοι, την εσωστρέφεια. Καταλαβαίνω ότι πάρα πολλοί βιώνουν ένα μαρτύριο. Η καθημερινότητα είναι αβίωτη, είναι δύσκολα διαχειρίσιμη, και το ’17 θα είναι το έτος της κρίσης όσον αφορά το θεσμό.

        Μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για το καλύτερο, μπορεί όμως να είναι και η ταφόπλακα για το θεσμό, εάν τα πράγματα εξακολουθήσουν να είναι έτσι και αν η δική μας αδράνεια επιτρέπει να συμβαίνουν αυτά τα οποία συμβαίνουν καθημερινά.

        Μην μπαίνουμε στη βάσανο και στο μαρτύριο να ζητάμε αλλαγή των κριτηρίων κατανομής σε περίοδο φτώχειας. Τα ψίχουλα τα οποία ενδεχομένως προσδοκούν κάποιοι να πάρουν, δεν θα τους λύσουν το πρόβλημα της πολιτικής και της οικονομικής επιβίωσης. Δεν θα λύσουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Αλλού πρέπει να είναι τα θέματα. Αναφερθήκαν.

        Για αυτό προτείνουμε τα εξής ως παράταξη. Επαναλαμβάνουμε το γενικό μας ψήφισμα του Βόλου. Δεν άλλαξε τίποτε από τότε. Μπορώ να πω ότι έχουν επιδεινωθεί τα πράγματα.

        Κάνουμε τις διακριτές αυτές ψηφοφορίες τις οποίες ανέφερα, στο τέλος της σημερινής συνεδρίας. Εκλογικό σύστημα, κινητικότητα, ελεγκτής νομιμότητας.

        Μετά το Συνέδριό μας ζητάμε, με παρουσία του Προέδρου, του Προεδρείου, των επικεφαλής των παρατάξεων, και κάθε φορά ανάλογα με το θεματικό αντικείμενο, του Προέδρου της αντίστοιχης Επιτροπής, συναντήσεις με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, δεν λέω τον Υπουργό Οικονομικών, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, και το Υπουργείο Εσωτερικών, θέτοντας αυτά τα λίγα προβλήματα. Εάν δεν συμβεί κάτι, τότε γαία πυρί μιχθήτω, σαν και αυτοί που δεν θα χάσουν για να ξέρετε, δεν θα είμαστε εμείς. Δεν θα μπορούν να σταθούν πουθενά, ούτε ένα λεπτό.

Δεν έχω διάθεση να κάνω άγονη πολιτική, δεν θεωρώ ότι το πολιτικό σύστημα πρέπει να λειτουργεί έτσι. Και μάλιστα μπορώ να σας πω ότι όταν είχαμε τις έντονες πολιτικές διαφωνίες παλιότερα στην Κεντρική Ένωση, με αιχμές, με έντονες αναφορές, αλλά πάντα με κόσμιο τρόπο, μπορούσαμε και καταλήγαμε σε συμπεράσματα, για αυτό έγιναν οι μεγάλες τομές οι οποίες έγιναν. Καμία κυβέρνηση δεν ήθελε να τις κάνει. Καμία κυβέρνηση. Με πιέσεις γίνονταν όλα αυτά.

        Για αυτό λοιπόν πρέπει να επαναλάβουμε αυτή τη μεθοδολογία που είναι αποτελεσματική, αλλά μεταξύ μας πρέπει να κάνουμε ένα συμβόλαιο τιμής. Εάν το αποφασίσουμε αυτό, και θα παρακαλούσα αυτό να συμβεί σε κάθε ΠΕΔ ξεχωριστά ή σε ομάδες ΠΕΔ, με παρουσίες όλων των Δημάρχων, θα είμαστε όλοι συμπαγείς σαν μια γροθιά και κανείς δεν θα περνάει από τον πάγκο του Υπουργείου Εσωτερικών για να πάρει πενήντα και εκατό ψωροχιλιάδες για να λύσει ενδεχομένως κάποιο πρόβλημα του.

        Να σηκώσουμε το κεφάλι και την αξιοπρέπειά μας ψηλά, για να μπορέσουμε να δείξουμε ότι αξίζουμε να είμαστε σε αυτό το χώρο και ότι μπορούμε να σηκώσουμε όχι μόνο τη χώρα ψηλά, αλλά να δώσουμε την ελπίδα και το γέλιο που έχει στερηθεί ο λαός μας τα τελευταία χρόνια.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.