Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, ο τραγουδιστής Κώστας Μοναχός, που κατάφερε για δύο και πλέον δεκαετίες να γεμίζει μεγάλα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Το Σάββατο (28-06-2025) μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα» στην Αθήνα, με συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου.

Παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν τα κατάφερε. Ο τραγουδιστής είχε δίπλα, σε αυτές τις τελευταίες στιγμές του, στενούς συγγενείς και αγαπημένους φίλους, που τον στήριξαν στα εύκολα και στα δύσκολα της καριέρας του. Ο Κώστας Μοναχός, είχε δώσει μια σειρά από συνεντεύξεις τα τελευταία χρόνια και είχε προσπαθήσει να κάνει τον απολογισμό της ζωής και της καλλιτεχνικής του πορείας.

 Παιδί πολυμελούς οικογένειας, ο τραγουδιστής Κώστας Μοναχός (Κώστας Μιχαλόπουλος όπως ήταν το πραγματικό του όνομα) γεννήθηκε στην Πετρούσσα Δράμας και κατηφόρισε στην Αθήνα σε ηλικία 18 ετών για να ασχοληθεί με το όνειρό του, το λαϊκό τραγούδι.

Ο ηθοποιός και συνθέτης Ηλίας Μεγαλούδης ήταν ο άνθρωπος που τον βοήθησε να βρει δουλειά ως τραγουδιστής. Γρήγορα έγινε πρώτο όνομα στη νυχτερινή Αθήνα, συνεργαζόμενος με τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής.

Υπήρξε ντουέτο με την τραγουδίστρια και πρώην σύζυγό του Μαρία Ρούσου. Μεσουράνησε κυρίως τις δεκαετίες του ΄80 και το ΄90.

 Έχει πλούσια δισκογραφία από τα οποία ξεχωρίζουν τα τραγούδια “Τη νύχτα όλα επιτρέπονται”, “Θα με θυμηθείς”, “Νύχτα που αγαπάς τους αλήτες”, “Ήρθα να σου πω μια καλησπέρα”.

Ο Κώστας Μοναχός είχε κάνει δύο γάμους και έχει αποκτήσει τρία παιδιά, ενώ έχει και ένα εγγόνι. Στα μαγαζιά που τραγουδούσε δεν έπεφτε καρφίτσα και στην πίστα τα σπασμένα πιάτα ήταν βουνό μπροστά του. Τότε όπως είχε πει σε συνέντευξή του, στην εφημερίδα Espresso το 2012, αισθανόταν ένας μικρός θεός. Η ζωή όμως παίζει τα δικά της παιχνίδια. Η δεύτερη γυναίκα του, τον εγκαταλείπει αφήνοντας τον με το παιδί τους, μόλις ενάμισι έτους.

«Η καριέρα μου πήρε στροφή 180 μοιρών εδώ και δέκα χρόνια, γιατί η φεύγοντας η μάνα του δεύτερου παιδιού μου, του Κωνσταντίνου, έπρεπε να αφοσιωθώ στο μεγάλωμα του παιδιού μου».

Την άνοιξη του 2021, ο Κώστας Μοναχός παραχώρησε μία εκ βαθέων εξομολόγηση στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα” του τηλεοπτικού σταθμού Star, όπου μίλησε για την εποχή που έβγαζε 100.000 δραχμές από “νυχτοκάματα”, μοιράστηκε το μεγάλο του παράπονο, καθώς επίσης μίλησε για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή.

Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης, ο δημοσιογράφος ρωτά τον λαϊκό τραγουδιστή για την εποχή με τα πιάτα. Απαντώντας ο Κώστας Μοναχός είπε χαρακτηριστικά, «Στην εποχή με τα πιάτα ήμουν αρχηγός», ενώ στη συνέχεια συμπλήρωσε πως «τα πόδια μου είναι κομμένα παντού».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο δημοσιογράφος ρωτά αν ο τραγουδιστής ήταν δοτικός με τις γυναίκες, με εκείνον να απαντά «Ναι, πάρα πολύ δοτικός, τα έδινα όλα στις γυναίκες. Όσες μου φέρθηκαν π@@@@, μου φέρθηκαν». Έπειτα ο δημοσιογράφος ρωτά αν είναι πικραμένος από κάτι, με τον τραγουδιστή να απαντά: «Από όλη τη ζωή μου είμαι πικραμένος».

Ενοχλημένος εμφανίστηκε ο Light με τα σχόλια παρουσιαστών για τις δηλώσεις που έκανε ο ίδιος περί όπλων.

Συγκεκριμένα, σε ερώτηση δημοσιογράφων σχετικά με τη σύλληψη του τράπερ Trannos για οπλοκατοχή, ο Light απάντησε: “Άμα θέλετε να ακούτε ραπ, αυτό είναι το ραπ. Αυτό είναι το ραπ ρε παιδιά. Άμα θέλετε μπορείτε να πάτε να ακούσετε εκκλησιαστικά. Μπορείτε να πάτε να ακούσετε Madonna, Πέγκυ Ζήνα ή Καίτη Γαρμπή”. “Δεν μπορείς να ακούς αυτούς τους στίχους κι έπειτα όταν ο καλλιτέχνης λειτουργεί με έναν τρόπο ανάλογο της μουσικής του να σοκάρεσαι, να πέφτεις από τα σύννεφα. Εγώ σαν Light δεν φέρω κάποια ευθύνη ως πρότυπο. Το αν ο γονιός επιτρέπει στο 10χρονο παιδί να ακούσει κάποια μουσική ή να δει το Scarface στην τηλεόραση, είναι δικό του θέμα” πρόσθεσε.

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν ποικίλα σχόλια και αντιδράσεις, με τον Light να απαντά μέσα από τον λογαριασμό του στο Instagram:

«Ως απάντηση σε κάποιους κυρίους και κυρίες, που τα μοναδικά τους credentials είναι ότι στολίζουν πάνελ πρωινών και μεσημεριανών εκπομπών που είχαν πολλά να πουν για τις δηλώσεις μου, να σας απαντήσω ότι αν θεωρείτε πως η διαπαιδαγώγηση των παιδιών σας και ο δρόμος που θα επιλέξουν να πάρουν σε αυτή τη ζωή και το τι είδους άνθρωποι θα γίνουν, είναι μια ευθύνη που βαραίνει εμένα σαν καλλιτέχνη ή οποιονδήποτε άλλον και δεν είναι δική σας ευθύνη σαν γονείς ή σαν παιδαγωγοί, ίσως να έπρεπε να ξοδεύετε λιγότερο χρόνο επιλέγοντας να είστε τραγουδιστές, συγγραφείς, ηθοποιοί, παρουσιαστές και λίγο περισσότερο να είστε γονείς», είπε χαρακτηριστικά ο Light.

«Να δείχνετε στα παιδιά σας ποιο είναι το σωστό και ποιο είναι το λάθος. Δεν φέρουμε εμείς καμία τέτοια ευθύνη. Αυτά με πολλή αγάπη και σεβασμό. Και επειδή άκουσα και κάποια άλλα σχόλια, δεν θα αλλάξουμε εμείς την πραγματικότητα, την οποία ζούμε και ζήσαμε, τα πράγματα, τα οποία γράφουμε μέσα στην μουσική μας και τους στίχους μας, γιατί τυχαίνει να μας ακούει το 8χρονο κουτσούβελό σου», τόνισε στη συνέχεια.

Ο τράπερ έδωσε επίσης συμβουλές στους γονείς να μιλούν ανοιχτά στα παιδιά τους για τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, να τους «ανοίξουν τα μάτια» και τέλος, να μην εκφράζουν την άποψή τους για πράγματα που δεν γνωρίζουν.

“Εσύ είσαι ο γονιός του. Πάρ’ του το τάμπλετ, εξήγησέ του ότι αυτοί είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν μεγαλώσει με τον ίδιο προνομιούχο τρόπο που μπορεί να μεγάλωσες εσύ ή στις γειτονιές που έχετε μεγαλώσει εσείς. Νομίζετε ότι τα πιστόλια και τα μαχαίρια και τα εγκλήματα υπάρχουν μόνο στο Μπρονξ και την Αμερική. Φαίνεται πόσο λίγα πράγματα ξέρετε για την καθημερινότητα της Ελλάδας. Είστε σαν την Μαρία Αντουανέτα με το παντεσπάνι. Δεν ξέρετε τι γίνεται στους δρόμους, οπότε καλύτερα να μην εκφέρετε άποψη, μείνετε εκεί στα πάνελ και αφήστε τους δρόμους για εμάς”, είπε κλείνοντας.

 Ανείπωτη θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο προκαλεί η είδηση του ξαφνικού χαμού του σολίστα της δημοτικής μουσικής Τάσου Κόπανου.

Δυστυχώς το πρωί της Τετάρτης 1ης Σεπτεμβρίου ο 30χρονος εντοπίστηκε νεκρός από επαγγελματία ψαρά, σε όρμο που βρίσκεται σε απόσταση λίγων μέτρων από το λιμάνι του Μενιδίου .Ο νεαρός μουσικός  είχε εξαφανιστεί κατά τη διάρκεια της ξαφνικής κακοκαιρίας της Πέμπτης 26 Αυγούστου, ενώ είχε πάει για ψάρεμα με έναν φίλο του, στη θαλάσσια περιοχή του Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας.

 Ο Τάσος Κόπανος παρα το νεαρό της ηλικίας του ήταν γνωστός επαγγελματίας μουσικός και αγαπητός απο τους συναδέλφους του.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο Παρασκευή 3/9/21 και ώρα 10:30 π.μ  στον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κοιμητήριο Ζωγράφου.Παράκληση της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να δοθούν χρήματα στην Κιβωτό του Κόσμου.

Το "ευχαριστώ" της οικογένειας

Η οικογένεια του Τάσου εκφράζει δημοσίως τις θερμές ευχαριστίες και την βαθιά ευγνωμοσύνη προς όλους όσους συμμετείχαν στις έρευνες και κυρίως στους εθελοντές και κατοίκους του Μενιδίου που από την πρώτη στιγμή τους αγκάλιασαν και του στήριξαν μέχρι το τέλος.

Δείτε συγκινητικά μηνύματα καλλιτεχνών που είχαν συνεργαστεί με τον νεαρό μουσικό

  Χριστόδουλος Κωσταρέλλος

Αχ βρε Τάσο πόσο ψυχουλα εισουνα πόσο καλό παιδί! Πόσο σεμνός! Μας πονεσες πολύ τα δακρυα τρέχουν! Καλό ταξίδι καλό παράδεισο αδερφε! Θερμα συλλυπητήρια σε όλοι την οικογένεια!

Σπυρος Μπρεμπος

Που πας ρε Τάσο.....

Βάσω Σαλτογιάννη

Τάσο μου.. θάλασσα φουρτουνιασμένη που με σπρώχνει στο βυθό... έτσι θα σε θυμόμαστε καλέ μου έτσι θα σε θυμόμαστε ψυχούλα μου Καλό ταξίδι Άγγελέ μου στη γειτονιά των αγγέλων Παίξε κλαρίνο εκεί πάνω...

Βασίλης Αγραφιώτης

Καλό ταξίδι φίλε μου Τάσο Καλό παράδεισο να έχεις τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του

Γιάννης Καζάς

Τραγικό τά λόγια φτωχά καλή δύναμη στην οικογένεια του ή Παναγιά μας να τους βοηθήσει Θερμά συλλυπητήρια.

Koukouravas Andreas

Καλό παράδεισο παλικάρι Τάσο θα σε θυμόμαστε πάντα!

 Γιώτα Χαλκιά

ΤΙ  ΝΑ  ΠΩ ..ΚΡΙΜΑ  ΤΟ   ΠΑΛΗΚΑΡΙ..ΕΦΥΓΕ  ΕΝΑΣ   ΝΕΟΣ  ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΑΔΙΚΑ    ΠΟΛΛΑ    ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΣ   ΜΕ   ΤΟ   ΚΛΑΡΙΝΟ   ΤΟΥ  ΣΤΟ   ΔΗΜΟΤΙΚΟ  ΜΑΣ   ΤΡΑΓΟΥΔΙ.ΕΝΑ    ΠΟΛΥ   ΚΑΛΟ    ΠΑΙΔΙ  ΜΕ   ΑΡΧΕΣ  ΜΕ  ΗΘΟΣ    ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΣ.  ΤΑΣΟ  ΜΟΥ   ΚΑΛΟ   ΤΑΞΙΔΙ.ΝΑ    ΕΙΝΑΙ   ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ  ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΠΑΣΕΙ.ΔΥΣΤΙΧΩΣ    ΕΦΥΓΕΣ   ΠΟΛΥ   ΝΩΡΙΣ.ΕΜΕΙΣ   ΠΟΥ   ΣΕ   ΞΕΡΑΜΕ  ΣΕ   ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΚΑΙ   ΔΕΝ   ΘΑ   ΣΕ   ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.ΚΑΛΟ     ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΑΣΟ  ΚΟΠΑΝΕ..ΤΑ   ΘΕΡΜΑ   ΜΟΥ   ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ  ΣΤΗΝ   ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ  ΣΟΥ !!!!!!!!!!!!!

Πανος Θεωδοροπουλος

Καλό ταξίδι φίλε μου Τάσο Καλό παράδεισo

 Christos Delikaris

...Θα έρθει και Τάσος μου είπε ο Στέφανος, αλλά δεν ήρθες !!!  Ήταν να φτιάξουμε κάτι θυμάσαι; Θα το φτιάξουμε έχεις τον λόγο μου. Εδώ τα πανηγύρια σταμάτησαν, καλύτερα στον Παράδεισο

Dimitris Aygeris

Τάσο λεβέντη μου...έφυγες πολύ νωρίς...μας πονεσες πολύ ρε μάγκα..πολύ..κουράγιο στη μανούλα σου...Στέφανε συλλυπητήρια σε όλους σας...

Giannis Dimitrakopoulos

Θερμά Συλλυπητήρια στην οικογένεια σου Στέφανε Δύναμη κ κουράγιο Λυπάμαι αφάνταστα καλό παράδεισο καλό ταξίδι στην γειτονιά των Αγγέλων ο θεός να Ανάπαυση την ψυχούλα του

Giorgos Kapsopoulos

Συλλυπητήρια Στέφανε δεν έχω λόγια να εκφράσω..,.....

Αχνουλας Δημητρης

Στέφανε μου τα θερμά μου συλληπητηρια σε σενα και την οικογένεια σου. Κουράγιο και δυναμη σας ευχομαι. Καλο ταξίδι και καλον παραδεισο στον Τάσο.

Παυλος Θωδης

Συλλυπητήρια στέφανε καλό παράδεισο φίλε Τάσο μου κουράγιο σε όλοι την οικογένεια

Πανος Τσαμπας

Καλο ταξιδι καλο Παραδεισο Τασο στην γειτονια τον Αγγελων εμενα πρωσοπικα θα εισαι παντα στην καρδια μου

 Vaggelis Pantioras

Έφυγες νωρίς αδερφέ μου Τάσο Κόπανε?? με πολύ άδικο τρόπο Καλό ταξίδι στην γειτονιά των Αγγέλων Συλλυπητηρια Stefanos Kopanos σε εσενα και στην οικογένεια σου

Αλεκος Καραμπας

Τι να πω κρίμα τα νιάτα του, συλλυπητήρια στην οικογένεια του

Αρης Μουγκοπετρος

Ότι και να πω πραγματικά θα είναι λίγο … κρίμα , κρίμα κρίμα ! Κουράγιο Στέφανε σε εσένα κ την οικογενεια σου ..

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, σε ηλικία 96 ετών.

Η Ελλάδα σήμερα θρηνεί τον άνθρωπο που συνδέθηκε με τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.Ο Μίκης Θεοδωράκης «έφυγε» για τη γειτονιά των αγγέλων αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Η ζωή του κορυφαίου των κορυφαίων

Τα 96 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη: Από την Μυτιλήνη μέχρι τα Γιάννενα, από την Κεφαλονιά μέχρι τον Πύργο, την Πάτρα και την Τρίπολη  - Η εξορία στην Ικαρία και στη Μακρόνησο

«Μέρα Μαγιού μου μίσεψες/ μέρα Μαγιού σε χάνω/ άνοιξη γιε που αγάπαγες/ κι ανέβαινες απάνω/ Στο λιακωτό και κοίταζες/ και δίχως να χορταίνεις/ άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης...».

Η Ελλάδα αποχαιρετά σήμερα μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που γέννησε. Οι Έλληνες λένε «αντίο» στην ιστορία τους, τα βάσανά τους, τα λάθη, τις ήττες, τις νίκες, τις ελπίδες, τους αγώνες τους για την ελευθερία. Αποχωρίζονται τον κατεξοχήν οικουμενικό τους καλλιτέχνη, εκείνον που έβαλε την υψηλή ποίηση την καθημερινότητά τους και ταξίδεψε την Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου. Χάνουν τον μέγα διανοητή, το ασυμβίβαστο πνεύμα, τον λαϊκό ήρωα που ξεσήκωνε τα μεγάλα πάθη, τον επί έναν ολόκληρο αιώνα ζωντανό μύθο, το σύμβολο, τον ιδιοφυή συνθέτη. Γιατί η μετριότητα δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό του. Ο υπερθετικός βαθμός τον χαρακτήριζε απόλυτα. Έζησε στα άκρα, δημιούργησε με χειμαρρώδη τρόπο, αγάπησε με πάθος, αγαπήθηκε με ένταση. Ακόμη και οι κατά καιρούς πολέμιοί του παθιασμένοι υπήρξαν. Δεν θα μπορούσαν να ήταν αλλιώς.

Γι' αυτό, ακόμη και οι λέξεις μοιάζουν ανίκανες να περιγράψουν τις πολυάριθμες, σημαντικές και αντιφατικές συχνά πτυχές της χαρισματικής προσωπικότητάς του. Και τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να περιγράψουν το μεγαλειώδες έργο του. Και το κενό που άφησε πίσω του όχι απλώς μεγάλο και δυσαναπλήρωτο αλλά τεράστιο και βαθύ. Γιατί ο Μίκης Θεοδωράκης, που έφυγε από τη ζωή στα 96 του χρόνια του, υπήρξε ένας, μοναδικός και αναντικατάστατος.

Ο όγκος του μουσικού του έργου τεράστιος: περισσότερα από 1000 τραγούδια, συμφωνικά έργα, μουσική δωματίου, καντάτες, ορατόρια, όπερες, μπαλέτα, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, στίχους, δεκάδες βιβλία... Βραβεία πολλά και διακρίσεις σημαντικές: Βραβείο Ειρήνης Λένιν, Βραβείο Bafta, υποψηφιότητες για μουσικά βραβεία Γκράμι, υποψηφιότητα για το Νόμπελ Ειρήνης, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών...Συνεργασίες μυθικές, ιστορικές: Οδυσσέας Ελύτης, Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Ρίτσος, Πάμπλο Νερούδα, Μάνος Χατζιδάκις, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Στέλιος Καζαντζίδης, Μελίνα Μερκούρη αλλά και Μπιτλς και Εντίθ Πιαφ, και Σίρλεϊ Μπάσεϊ και Τζοάν Μπαέζ...Συναυλίες αμέτρητες: από την Κούβα μέχρι τη Ρωσία και από τη Χιλή μέχρι τον Καναδά... Οι αγώνες του για την ελευθερία: ιστορικοί.

«Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας» αποχαιρετά και ευχαριστεί τον Μίκη Θεοδωράκη. Άξιος Εστί!

Τα δύσκολα χρόνια της κατοχής

Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών, το καλοκαίρι του 1940, ο Μίκης βρίσκεται στην Τρίπολη όπου θα ζήσει τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, μέχρι το 1943. Εκεί θα πάρει τα πρώτα μαθήματα μουσικής αλλά και την απόφαση να αφιερωθεί στη μουσική. Ασχολείται συστηματικά με τη χορωδιακή μουσική και διευθύνει την πρώτη του χορωδία στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Εκεί, στην ίδια εκκλησία θα δώσει την παρθενική του συναυλία παρουσιάζει, σε ηλικία 17 ετών.

Σ’ αυτόν τον τόπο όμως έκανε και την πρώτη του επανάσταση επιχειρώντας να φύγει κρυφά για το μέτωπο: «“Χωρίς να το πολυσκεφτώ, αποφάσισα να πάω στο μέτωπο. Είχα διαβάσει τις σημειώσεις του πατέρα μου, “Πολεμικαί Σελίδες”, που με τόση υπερηφάνεια διηγούνταν την φυγή του από την Κρήτη – κρυφά από τους δικούς του, για να πάει στο μέτωπο, που, κατά σύμπτωση, και τότε βρισκόταν στην Ήπειρο. Ακολουθώντας το ρεύμα των φαντάρων, πήγα στο σταθμό και μπήκα στο τρένο. Δεν πήρα τίποτα μαζί μου, για να μην κινήσω υποψίες. Την ώρα του φαγητού άνοιξαν όλοι τα μαντήλια με τα τρόφιμα και έγινε ένα κοινό τραπέζι. Από το σταθμό Πελοποννήσου περάσαμε στο Σταθμό Λαρίσης και μόλις προλάβαμε το τρένο για τη Λάρισα. Από κει οι στρατιώετες με αυτοκίνητα ή και με τα πόδια πήγαιναν στα Γιάννενα, περνώντας από αριστερά, στο Μέτσοβο. Εξαντλημένος από το ταξίδι, κοιμόμουν βαθιά, κουβαριασμένος στον ξύλινο πάγκο του τρένου, όταν με ξύπνησαν. Ήταν χωροφύλακες. Αμέσως κατάλαβα ότι το ταξίδι μου έφθασε στο τέρμα του. Χωρίς πολλές κουβέντες αλλάξαμε τρένα και μπήκαμε στο δρόμο του γυρισμού. Απογοητευμένος και πληγωμένος αρνήθηκα να φάω. Μισούσα τον πατέρα μου και βιαζόμουν να τον δω, να του τα πω και να ξεσπάσω. Με περίμενε στον σταθμό στην Τρίπολη. Δεν είπαμε τίποτα μπροστά σε τρίτους. Βαδίσαμε σιωπηλοί έως το σπίτι μας, όπου η μάνα μου με τον αδελφό μου κρεμάστηκαν πάνω μου, κλαίγοντας και σκούζοντας. Αφού πέρασε η πρώτη μπόρα, τότε μίλησα ήμερα στον πατέρα μου: “Είσαι ψεύτης, γιατί μιλάς για πατριωτισμό και με εμποδίζεις να κάνω κι εγώ το καθήκον μου όπως το 'κανες κι εσύ”. Δεν βρήκε άλλο επιχείρημα, παρά το ότι αυτός ήταν 16 κι εγώ μόνο 15 χρονών. Ήταν αστείο. Τότε τους δήλωσα ότι δεν έχω θέση στο σπίτι και, όπως ήμουνα, κατέβηκα τρέχοντας τη σκάλα και βγήκα στο δρόμο».

Δεν άργησε όμως η μέρα που η εφηβική επιθυμία θα γινόταν σκληρή πραγματικότητα. Θα συλληφθεί στην Τρίπολη δύο φορές από τους Ιταλούς, την πρώτη στις 25 Ιουλίου 1942, μετά από μια διαδήλωση στον τάφο του Θ. Κολοκοτρώνη και θα περάσει τρεις μέρες στη φυλακή. Εκεί o Μίκης θα γνωρίσει στελέχη της αντίστασης και θα έλθει για πρώτη φορά σε επαφή με τη μαρξιστική ιδεολογία. Τον ίδιο χρόνο θα φύγει για την Αθήνα για σπουδές στη νομική, όπου θα οργανωθεί στην ΕΠΟΝ για να συνεχίσει από τις γραμμές της τον αντιστασιακό αγώνα. Συγχρόνως σπουδάζει στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Τον επόμενο χρόνο, το 1943, συλλαμβάνεται από τους Ιταλούς στη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου και βασανίζεται.

Ο εμφύλιος

Μετά την απελευθέρωση και το ξέσπασμα του εμφυλίου ο Θεοδωράκης λόγω των προοδευτικών του ιδεών θα διωχθεί από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα χωρίς να σταματήσει την επαναστατική του δράση. Τελικά συλλαμβάνεται και στέλνεται εξορία αρχικά στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Ακόμη και την εξορία όμως κατάφερε να την μετατρέψει σε τόπο δημιουργίας: «Μια βραδιά στην Ικαρία πρότεινα στο θάλαμο να γράψουμε όλοι μαζί ένα τραγούδι. Λέω τον πρώτο στίχο, για να κινήσω τη μηχανή: “Θάλασσες μάς ζώνουν”, “κύματα μάς κλειούν”, λέει ένας άλλος. Ο καθένας έβρισκε κι ένα στίχο και στο τέλος διαλέγαμε τον καλύτερο. “Σ' άγριους βράχους πάνω τα νιάτα μας φρουρούν/στείλαν του λαού μας/ τ΄ άξια τα παιδιά/ για να τα λυγίσουν σε δεσμά βαριά”. Την άλλη μέρα πήρα τους στίχους και πήγα στο βράχο. Το βράδυ τούς τραγούδησα το νέο μας τραγούδι. Το μάθαμε τόσο ωραία – με τριφωνίες – που βγήκαμε στην αυλή που δέσποζε πάνω απ' τη χαράδρα και το τραγουδούσαμε δυνατά, να μάς ακούσουν κι οι άλλοι. Το μεσημέρι στο καφενείο μάς ρωτούσαν: “Τί είναι αυτό που τραγουδούσατε μες στη νύχτα;”. Το ίδιο βράδυ, μετά το σισσίτιο, το είπαμε στην ομάδα. 'Έτσι γράφτηκε και τραγουδήθηκε “Το Τραγούδι της Εξορίας”. Έγραψα τότε κι άλλα δύο τραγουδάκια. Το ένα για το άρθρο δέκα, που μάς διατάζει “να μην έχουμε γυναίκα”, και το άλλο για τους “τρεις αρραβωνιασμένους στην Ικαρία” σε ρυθμό καλαματιανό, που το χορεύαμε στις μουσικοχορευτικές μας εσπερίδες».

Το 1949 βρίσκει τον Μίκη Θεοδωράκη στα Χανιά να αναρρώνει από τις κακουχίες της εξορίας και τα βασανιστήρια. Ένα χρόνο αργότερα θα αποφοιτήσει από το Ωδείο Αθηνών και θα πάει στην Αλεξανδρούπολη για να ολοκληρώσει την στρατιωτική του θητεία. Το 1954 παίρνει υποτροφία και φεύγει για σπουδές στο Παρίσι. Ασχολείται εντατικά με την κλασική μουσική, συνθέτει έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου, γράφει μουσική για μπαλέτο αλλά και για τον κινηματογράφο. Η επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1960, θα σημάνει την έναρξη του κύκλου των κορυφαίων έργων του, καθώς θα ηχογραφήσει, μέσα σε τέσσερα χρόνια, τον «Επιτάφιο» σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου και το «Άξιον Εστί» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη. Το 1964 το όνομά του θα ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα από την μουσική του για την ταινία «Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη.

Ο αγώνας εναντίον της χούντας

Στα χρόνια της δικτατορίας πρωτοστατεί στο αγώνα ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών, συλλαμβάνεται, μπαίνει στην απομόνωση, εξορίζεται μαζί με όλη του την οικογένεια στη Ζάτουνα της Αρκαδίας ενώ περνά και από το στρατόπεδο του Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα φροντίζει να φθάνουν τα τραγούδια του στο εξωτερικό και κυρίως στο Παρίσι όπου θα βρεθεί και ο ίδιος αργότερα το 1970 για να δώσει από εκεί πλέον τον αγώνα για την ελευθερία. Το 1974 επιστρέφει πανηγυρικά στην πατρίδα και αναπτύσσει έντονη συναυλιακή δραστηριότητα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Δεν εγκαταλείπει ωστόσο την ενασχόλησή του με τα κοινά. Σημαντική χρονιά για εκείνον ήταν το 1983 που του απονεμήθηκε το Βραβείο Λένιν.

Παράλληλα γίνεται πρεσβευτής της ειρήνης και παγκόσμιος κήρυκας της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων συνδυάζοντας στα πολυάριθμα ταξίδια του την μουσική με τα ανθρωπιστικά – κοινωνικά μηνύματα. Κορυφαία στιγμή η παρουσίαση του έργου του «Μαουτχάουζεν», με ερμηνεύτρια την Μαρία Φαραντούρη, το 1994, στο Όσλο όπου υπεγράφη η ιστορική συμφωνία μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε επιλέξει να δίνει το δυναμικό «παρών» σε όλα τα μεγάλα γεγονότα τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού: πυρηνική καταστροφή στο Τσέρνομπιλ, ελληνοτουρκικές σχέσεις, Παλαιστινιακό, βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία, πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, υπόθεση Οτσαλάν κ.α.

Η ανάγκη του για ενεργή συμμετοχή στα κοινά προβλήματα, τα σημαντικά εθνικά, κοινωνικά και πολιτικά θέματα υπήρξε άσβεστη μέχρι το τέλος της ζωής του. Ακόμη και τα τελευταία χρόνια, που η κατάσταση της υγείας του δεν τού επέτρεπε πολλές δημόσιες εμφανίσεις, φρόντιζε να περνά τα μηνύματά του και να σχολιάζει τα σημαντικά γεγονότα μέσα από τα μακροσκελή και αιχμηρότατα κείμενά του. Συνδετικός άξονας ανάμεσα σε όλο αυτά τα κείμενα η δική του προσωπική αρχή και ταυτόχρονα η διαχρονική συμβουλή του προς όλους τους συμπατριώτες του και κυρίως προς τους νέους: «Να κάνετε αυτό που δεν μπορείτε. Να κατακτήσετε το αδύνατο»!

Το VimaPoliti αποχαιρετά τον μεγάλο ..Έλληνα Μίκη Θεοδωράκη-1974 "Το γελαστό παιδί"