Ομόφωνο ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Καρπενησίου- Βαριές επισημάνσεις, πολιτικές αιχμές και προειδοποιήσεις για το μέλλον της Ευρυτανίας. Από τα λόγια πρέπει πλέον να περάσουμε στις πράξεις.
Με ένα ηχηρό και ομόφωνο «ΟΧΙ» στο σχέδιο «Εύρυτος», το Δημοτικό Συμβούλιο Καρπενησίου επαναβεβαίωσε την αντίθεσή του στη σχεδιαζόμενη εκτροπή του Κρικελλοποτάμου και του Καρπενησιώτη προς το υδροδοτικό σύστημα της Αττικής.
Στη συνεδρίαση της 4ης Νοεμβρίου, ο δήμαρχος Χρήστος Κακαβάς παρουσίασε το ιστορικό των παρεμβάσεων της δημοτικής αρχής, από την πρώτη κυβερνητική εξαγγελία μέχρι τη δημόσια διαβούλευση και την ψήφιση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης. Υπογράμμισε ότι ο Δήμος είχε ζητήσει επανειλημμένα ενημέρωση, είχε καταθέσει υπομνήματα και είχε εκφράσει θεσμικά την αντίθεσή του. Το νέο ψήφισμα ζητά την κατάργηση της επίμαχης διάταξης, πλήρη ενημέρωση και ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Ωστόσο, ένα ερώτημα παραμένει: όταν η νομοθετική πρόβλεψη έχει ήδη ψηφιστεί, πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένα ακόμη ομόφωνο ψήφισμα;
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση του Ιωάννη Μαντζιούτα, ο οποίος έθεσε ζήτημα πολιτικών ευθυνών και προειδοποίησε ότι δεν αρκεί να ψηφίζονται ψηφίσματα αφού πρώτα οι εξελίξεις έχουν προχωρήσει. Έκανε αναφορά στη νομοθετική ρύθμιση, στον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων και στους σχεδιασμούς που, κατά την εκτίμησή του, συνδέονται με ευρύτερες ενεργειακές και επιχειρηματικές επιδιώξεις, μεταξύ άλλων και με τα data centers. Η φράση του ότι «το νερό είναι δημόσιο αγαθό» και δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αποφάσεων πίσω από την πλάτη των τοπικών κοινωνιών συμπύκνωσε την ουσία της παρέμβασής του. Από την πλευρά του, ο πρώην βουλευτής Ευρυτανίας Θωμάς Κωτσιας συνέδεσε τον «Εύρυτο» με τον ευρύτερο σχεδιασμό ενεργειακών έργων στην κοιλάδα του Αχελώου, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η περιοχή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα απέραντο ενεργειακό και βιομηχανικό πεδίο, με βαρύ περιβαλλοντικό κόστος. Έθεσε, μάλιστα, ευθέως το ερώτημα: ποιος τελικά ωφελείται από αυτήν την ανάπτυξη και ποιος πληρώνει το τίμημα;
Ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Νίκος Σουλιώτης, ξεκαθάρισε ότι συντάσσεται απόλυτα με το ψήφισμα και τάσσεται κατά της εκτροπής, άσκησε όμως κριτική στους χειρισμούς και στον χρόνο σύγκλησης της συνεδρίασης, επισημαίνοντας ότι η ενημέρωση των δημοτικών συμβούλων δεν μπορεί να γίνεται αποσπασματικά ή μέσα από δημοσιεύματα. Τόνισε ότι οι αποφάσεις για τους φυσικούς πόρους της περιοχής δεν μπορούν να λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο ίδιο πνεύμα, ο Κώστας Πάζιος, μέλος της Επιτροπής Αγώνα για τη διάσωση της πηγής Πούντος, υπενθύμισε ότι οι αγώνες δεν κερδίζονται μόνο με νομικές κινήσεις και ψηφίσματα. Χρειάζονται ενημέρωση, κινητοποίηση των πολιτών, κοινωνική πίεση και διαρκής παρουσία. Μετέφερε, μάλιστα, το μήνυμα από τον αγώνα για την πηγή Πούντος: κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος όταν υπάρχει οργανωμένη κοινωνία.
Το συμπέρασμα είναι ένα: η Ευρυτανία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια δεξαμενή φυσικών πόρων από την οποία η κεντρική εξουσία θα αντλεί ό,τι χρειάζεται, χωρίς να υπολογίζει τους ανθρώπους που ζουν εδώ. Τα ποτάμια δεν είναι αδιάφορες γραμμές σε έναν τεχνικό χάρτη. Είναι το φυσικό κεφάλαιο, η ιστορία και η αναπτυξιακή προοπτική αυτού του τόπου. Το ομόφωνο «ΟΧΙ» του Καρπενησίου είναι σημαντικό, αλλά δεν αρκεί από μόνο του.
Χρειάζεται κοινό μέτωπο Καρπενησίου και Αγράφων, συντονισμός των φορέων, νομική διεκδίκηση και ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Γιατί, αν η Ευρυτανία περιοριστεί σε ψηφίσματα και δηλώσεις, ενώ οι αποφάσεις προχωρούν αλλού, τότε θα έχει χάσει πολύτιμο χρόνο. Τα ποτάμια της Ευρυτανίας δεν είναι διαθέσιμα προς διαπραγμάτευση. Και το μέλλον του τόπου δεν μπορεί να αποφασίζεται ερήμην του.
