Του ΣΠΥΡΟΥ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

Το πολιτικό ζήτημα της χώρας συνίσταται στο να συνδυάσουμε τρία πράγματα: την οικονομική αποτελεσματικότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη και να επανακτήσουμε την πολιτική κυριαρχία. Σε ένα ασταθές τοπίο -με δύσκολες προβλέψεις για τα εσωτερικά και εξωτερικά- μοιάζει ως να θέτουμε την πρόκληση της ουτοπίας στην πραγματικότητα.Κι όμως τα τρία αυτά Κλειδιά για την κατεύθυνση των αλλαγών ήταν και πριν την κρίση. Με την σχετική διαφοροποίηση στο τρίτο αφού και τότε η πολιτική είχε ως ζητούμενο τον έλεγχο της εξουσίας από το λαό και όχι από κέντρα συμφερόντων ή ποικιλώνυμες ελίτ που κάλυψαν ή ευνόησαν -αν δεν συνέβαλλαν- στη δημιουργία του πλέγματος αδιαφάνειας, διαφθοράς και τελικά τραυματισμού της αυτονομίας και αποστολής της πολιτικής και των πολιτικών.

Ανάλογα και ως προς την επιπρόσθετη μορφή της ασφάλειας και των δημοκρατικών πολιτικών ελευθεριών, δηλαδή στις στροφές/συγχρονισμό του τρίτου Κλειδιού, αποτελεί το πολιτικό πρόβλημα και της ανθρωπότητας που εμποδίζει την έξοδο από την κρίση και την επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης,αποτελεί αίτιο για τα περισσότερα, άν όχι για το σύνολο των αδιεξόδων στον κόσμο .Τώρα που μαζί με την θεαματική έκρηξη της τεχνολογίας έχουμε την γιγάντωση της ανεργίας -το 1/3 των ανθρώπων είναι εκτός εργασίας, παραγωγής και κατανάλωσης, δυνατοτήτων στοιχειώδους ασφάλειας και ποιότητας ζωής- στον προηγμένο δυτικό κόσμο των ανισοτήτων και του παραγόμενου πλούτου.

Εδώ που μιλάμε για τους κινδύνους από την γείτονα που διολισθαίνει σε σκοτεινά μονοπάτια και "μετατρέπεται" σε ένα νέο "μεσανατολικό πεδίο" αλλά δεν έχουμε την ανάλογη συνεννόηση, που δεν μιλάμε πλέον για "συμμετοχή" της κοινωνίας και των πολιτών με νέα πρότυπα και πλαίσιο διαφάνειας και ακεραιότητας στην λήψη αποφάσεων -επειδή στο παρελθόν μορφές ή απόπειρες απαξιώθηκαν και κακοποιήθηκαν από την εξαχρείωση προσώπων και μηχανισμών με πλάτες κομματικών και πελατειακών δικτύων- βρισκόμαστε χωρίς δύναμη μεταρρυθμιστικής διόρθωσης και αλλαγών. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι της οικονομικής προηγήθηκε ηθική κρίση, δηλαδή δρόμοι εκφυλισμού και κατάρρευσης προτύπων που διασφάλιζαν τις συνεργατικές σχέσεις στην εργασία, την οικονομία, στην εξασφάλιση των μικρών και μεσαίων παραγωγών, στην εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη στους κόλπους της κοινωνίας.

Άραγε πως ξεπερνιούνται οι πόλεμοι ή οι κρίσεις, οι απειλές; Με παγκόσμια εμπλοκή; Με ολική καταστροφή; Με τα 2/3 στην δυστυχία ή την επαναφορά της ατζέντας με ριζοσπαστικά ρεύματα σκέψης και κινήματα στα ουσιώδη, με εναλλακτικές διαδρομές στην πολιτική τις διεθνείς σχέσεις, την διπλωματία και τους θεσμούς;

Από εδώ επομένως έως τις Βρυξέλλες και τις παγκόσμιες ελίτ, από το φιάσκο της ρόδας έως την μάχη στα κοινωνικά παντοπωλεία και φαρμακεία για να κρατηθούν όρθιοι άνθρωποι, από τους πρόσφυγες έως το Λονδίνο του Brexit και τους μάνατζερ από Χάρβαρντ, Κέιμπριτζ κλπ., το ερώτημα είναι απλό και καθαρό: πήραμε και εμπεδώσαμε το μήνυμα που στάλθηκε την χρονιά που έφυγε για τις ογκούμενες απειλές και τους κινδύνους για την ανθρωπότητα; για την Ευρώπη; για την χώρα και το λαό μας;

Άν ναι, ας συμβάλλουμε στην ανασύνθεση των δυνάμεων στην Ευρώπη ή τον κόσμο που επιζητούν νέα πορεία, ας βγούμε από τον λαβύρινθο των διαιρέσεων και του λαϊκισμού και ας επιζητήσουμε τον κρίκο στα τρίτο Κλειδί που σημαίνει: να φροντίσουμε και οργανώσουμε πραγματικά δημοκρατική διακυβέρνηση, άν θέλουμε η πρόοδος της τεχνολογίας να υπηρετήσει τις ανθρώπινες ανάγκες για να μην καταλήξουμε σε προ-μεσαιωνικές συνθήκες ζωής και αποθεμελιωθεί ο 21ος με το χάσμα δυνατοτήτων και πραγματικοτήτων!

Παναγραφιώτικο προσκλητήριο του οικονομολόγου & αυτοδιοικητικού Βαγγέλη Κατσιφού

Πατριώτες μου Αγραφιώτες,

Είμαστε τα «Άγραφα» της ιστορίας & του πολιτισμού (εικονομαχία 741 μχ, συνθήκη Ταμασίου 1525, Ελληνομουσείο Αγράφων-Βραγγιανά 1661-1781, κλέφτες & αρματολοί 1525-1821, σύνορα του 1ου κράτους 1828-81, εθνική αντίσταση 1941-44, ο ολέθριος “διαχωρισμός” 1945-49,..... «Τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου»), ...., με 15 χιλ κατοίκους το 1970. Σήμερα είμαστε τα ερημωμένα 32 Αγραφοχώρια των 3 χιλ. κατοίκων, που καταντήσαμε «πραγματικά Άγραφα» αναπτυξιακά & πνευματικά.

1. Ζούμε 3πλή κρίση (έργο του δικομματισμού). Aπό 10ετίες πνευματική & πολιτική, από 2008 οικονομική. Το σύστημα απέτυχε. Διαφθορά, μίζα, διαπλοκή, σπατάλες & 10δες παθογένειες (κρίση θεσμών & ρόλων, χωρίς έλεγχο & λογοδοσία, κρατικοδιαιτισμό, ανίκανοι για το σκληρό €, εργοστάσια μη ανταγωνιστικά & έκλεισαν, παράγαμε 30% & εισάγαμε 70,…. Στους δήμους οι πλειοψηφίες «μαντριά» & όχι η απλή αναλογική, το «εγώ», ο ανίδεος ξερόλας, όχι ο ειδικός, όχι τα προσόντα). «ΑϊΒασίλης με δώρα …..».

2. Μόνη γενεσιουργός αιτία των κρίσεων είναι το δημόσιο χρήμα «ξέφραγο αμπέλι, μπέστε σκύλοι αλέστε…» με τις κακοδιαχειρίσεις εθνικών & τοπικών εξουσιών.   

3. Μοναδική σωτηρία, έλεγχος του δημοσίου χρήματος & θέσπιση «αντικινήτρων» δηλ. προστίμων & τιμωριών. Μόνο έτσι θα γίνει αυτοκάθαρση από τη διαφθορά.  

4. Αλληλεγγύη ... στη διαφθορά, βγάζουν κάποιοι αιρετοί, υπάλληλοι & εργολάβοι. Οι τίμιοι υστερούν των ανέντιμων, ακόμη & στις εκλογές. Μελέτες έδειξαν διαφθορά. 

5. Οι εχθροί των δήμων είναι «εντός των τειχών». Πολύ ενδιαφέρον για τα τιμολόγια & μηδέν για ανάπτυξη & συνοχή. «Ανακρίνετε» εργολάβους τι έκαναν & τι κάνουν. 

6. Τα Αγραφοχώρια πληρώνουν κυρίως τις παθογένειες της αυτοδιοίκησης (τη νομιμοφάνεια του διάτρητου κώδικα) &της διαχρονικής πρώην Νομαρχιακής διοίκησης. 

7. Μπορούμε την ανάπτυξη; Ναι,γιατί είμαστε φυλακισμένη δύναμη Αγροτουρισμού στους 3 γίγαντες Καρπενήσι, Κρεμαστά (κοιμάται) & Πλαστήρα. Μπορούμε, αρκεί να λειτουργούμε με αρχές & αξίες και κόντρα στις παθογένειες. Να βάλουμε στόχους-όραμα, τον «Αγροτουρισμό» [περιβάλλον, ιστορία, παράδοση, Εκκλησία, καλές σχέσεις, …, κοινωνική εργασία, τοπικά προϊόντα, τουρίστες, προβολή, ΤV Άγραφα]. Σήμερα υπάρχει μόνο η «ανάπτυξη του τριμμένου ράσου», που αξίζει σεβασμό & συνεργασία, όχι ενάντια. Από τον μαζικό θρησκευτικό τουρισμό θα ξεκινήσουμε.   

8. Στα Αγραφοχώρια, δεν λειτουργούν «οι αγορές, το σύστημα» (δηλ. επενδυτικό ενδιαφέρον, ανταγωνισμός, τοπική παραγωγή, προσφορά & ζήτηση προϊόντων, εργασίας). Γι αυτό, η ανάπτυξη & η καθημερινότητα, εξαρτώνται μόνο από την πνευματική & τεχνοκρατική ποιότητα της δημοτικής δυναμικής (αιρετοί & υπάλληλοι). 

9. Συγνώμη από φίλους (& για το 2010) & τους δημότες, για τις σημερινές αστοχίες, αδυναμίες, παθογένειες. Παραδείγματα: ούτε τα δημοτικά τέλη δεν τακτοποιήσαμε, μηδέν διαχειριστικός έλεγχος γίνεται, ούτε πρόκειται να γίνει. Ναι, στα σκουπίδια.

10. Μην ανησυχείτε, δημοτικοί & τοπικοί συνάδελφοι, δεν σας ζημιώνω, προσθέτω στην τιμιότητα σας τη «μικρή»… αλήθεια. «Ας όψεται» ο νόμος που είμαστε χωρίς Αντιπολίτευση. Αυτό σχεδίασαν από φόβο, πρώην & νύν αιρετοί, να μη γίνει έλεγχος 2011-14 & 2007-10 (προϋπ/σμοί των 5 δήμων ήταν 60 εκατ. €). Έλεγχος Απεράντιο & Άγραφα με ελεγκτές δημ. διοίκησης. Να κάνουμε πραγματογνωμοσύνη ΧΕΠ 2011-14 & 2007-10. Ακούσατε το 2016, ότι μαύρα τιμολόγια 2010 προστατεύονται με πάθος (αντί ΕΔΕ), γιατί; ψάξτετο, έχει άμεση σχέση με τις εκλογές μας 2014. «…μεγαλεία...», έγχρωμα τιμολόγια, φτερωτά τσιμέντα, αντιπολιτευόμενοι πουλημένοι, τάϊσμα μαναριών, όχι ήθος,…, 10δες προδοσίες [=την πάτησαν οι τότε Αγραφιώτες]. Οι νυν Αγραφιώτες τι θα ωφεληθούν; Τρώμε δούλεμα, ψάξτε τήν αλήθεια & ανάλογα πράξτε. (Δεν μίλησα ποτέ. Δεν φτάνει ο νούς σας. Μπράβο σε κάποιους που μόνοι τους εξιχνίασαν το παρελθόν). Για όλα ενημέρωσα το Δήμαρχο, 8σέλιδο Απρ 2015, 18σέλιδο Απρ.2016. «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω», «Φεῦ, ὦ Ἑλλάς & Άγραφα». 

11. Τα Αγραφοχώρια ζητάνε το δίκιο. Τίμια διοίκηση & δράσεις ανάπτυξης, [προδοθήκαμε με τις παθογένειες,  ξεχάσαμε το πρόγραμμά μας]. Συνεργασία μεταξύ μας, [τίμιες, χρήσιμες προτάσεις δέχονται ειρωνείες]. Προστασία του δήμου, [λύκος & πρόβατα, υποκρισία & ψέμα ο δήθεν διαχ/κός έλεγχος, απόρριψη έργων Μουσείου & Μύλου από λάθη, δεν ελέγχθηκε καταγγελία για φορτωτή, δεν έγινε ΕΔΕ για μαύρα τ.2010,  μη έλεγχος καθαρισμών 300 χιλ € σε βοσκοτόπια υψομ.1500 Δεκ 2010, κλοπή αρχείων,.]. Διάλογος με δημότες & οικισμούς, [τους ξεχάσαμε]. Συνεργασία & ομόνοια υπαλλήλων, [δεν συνεργάζονται, καρφώνονται]. Συνοχή & δικαιοσύνη, [διακρίσεις ημών & υμών, ύβρεις σε πολίτες]. Ηθική αναβάθμιση των Κοινοτήτων, [να ακούμε τους Κοινοτάρχες, συνελεύσεις ουσίας & όχι μονόλογου παθογενειών, επιβράβευση ιερωμένων & εθελοντών & όχι ενάντια]. Παραγωγική & τουριστική ανάπτυξη, [γνωρίζουμε τι σημαίνουν;, οι 3 ειδικοί συνεργάτες να είναι επιστήμονες & όχι τηλεφωνητές ή χειριστής, διώξαμε επενδυτή με δώρο έργα 300 χιλ € & 3 θέσεων εργασίας, ....]. Στόχους, όραμα-αγροτουρισμό, [ούτε τίτλος στον προϋπολογισμό ο «Παραμεγδόβιος», η Λ. Κρεμαστών, το Μουσείο Αγράφων (στο χωριό). Δεν υπηρετούμε το όραμα,...]. Άλλη μία 5ετία χαμένη.   

12. Προσκλητήριο. Αγραφιώτισσες, Αγραφιώτες, είμαστε η δική σας τίμια δύναμη, παλιοί & νέοι αυτοδιοικητικοί, 100δες μόνιμοι κάτοικοι. Κάποιοι παλιοί, «μπορούμε» & «πρέπει» να βοηθήσουμε. Χωρίς αποκλεισμούς, νυν δημοτική οικογένεια, Εκκλησία, σύλλογοι, ακροδεξιοί έως ακροαριστεροί, σας καλούμε σε «διαβούλευση»: α) Να συμφωνήσουμε «Κανονισμό τιμιότητας & δεοντολογίας», για τιμιότητα, διαφάνεια, έλεγχο, λογοδοσία, συνοχή, αλληλεγγύη. Βοηθητικά στο δημοτικό κώδικα (που κατέστρεψε τ’Αγραφα, & χαλάει τις σχέσεις μας). «Ο φόβος φυλάει τα έρμα». β) Να συμφωνήσουμε την «Τοπική Ανάπτυξη», την αειφόρο βιώσιμη ανάπτυξη. Στόχος μας & όραμα «ο αγρ(αφ)οτουρισμός».  γ) Να συμφωνήσουμε «τα κριτήρια εγγύησης» στα άνω α-β, αντικειμενικά & σοβαρά προσόντα, ποτέ υποκειμενικά & μικρά. Υπήρξαν Δήμαρχοι μικρών προσόντων, αλλά παθογένειες (ηθικά, χρηματικά). Οι επιχειρηματίες για να πετύχουν παίρνουν στελέχη προσόντων & ήθους. Ο δήμος μας γιατί να φορτώνεται δημάρχους & βοηθούς χωρίς προσόντα! (ήθος, γράμματα, επάγγελμα).      

13. Η επόμενη δημοτική αρχή να αναδειχθεί από όλους εμάς, την κοινωνική ομάδα, με προσόντα, με κριτήρια εγγύησης. Τεχνογνωσία σε «προγράμματα» Κράτους & Περιφέρειας Στερεάς για ορεινές, …, αυτοί κάνουν μεγάλα καλά για εμάς, τους ευχαριστούμε. Εμείς…. τι κάνουμε για τα Άγραφα;! «Καλό βόλι» (Κατσαντώνης). Πατριώτες μας, απ όλους μας «Χρόνια πολλά & καλή χρονιά. Καθοριστικό 2017».

14. (Φ. Αγγουλές, ο αγράμματος ποιητής, Μ.Ασία 1911-64), «Ποιόν καρτερείτε να σας σώσει; εσείς οι ίδιοι …., αν δεν αλλάξετε τη μοίρα σας, ποτέ της δεν θ' αλλάξει».   

Του Σπ.Πεταρούδη

Καλώς τη νεα τη χρονιά

και τον καινούριο μήνα 

Με τις λιακάδες στα βουνά 

και χιόνια στην Αθήνα 

Καλώς της γρίπης τον ιό

του συναχιού την κόρη  

Που ήρθανε απότομα ..

και μένουν με το ζόρι 

Κι ο Αη Βασίλης πέρασε 

μα έφυγε και πάλι 

Μέσα απ'το σάκο τίποτα 

δεν είχε για να βγάλει 

-Δεν ειναι σάκος ακριβώς ...

(Λέει με το μυαλό του)

Κατάντησε σακίδιο 

όπως του Τσακαλώτου ..

Μα σκέφτηκε διαβαίνοντας

εκτός  υπηρεσίας 

να πεί μονάχα ενα γειά

στην υπουργό εργασίας 

-Αχ  τσιόγλου μου τι έπαθα ...

(Της λέει λυπημένος )

Οι ξένοι με μαλώνουνε 

αν έρθω φορτωμένος 

-Καταλαβαίνω τι περνάς ...

(Η τσιόγλου απαντάει )

Μα κάτσε κάτι για να πιείς..

κι ο τάρανδος να φάει 

Ομως να φύγει γρήγορα

ο Αη βασιλης θελει 

γιατι απο τον τάρανδο 

δεν πλήρωσε τα τέλη 

Τις πινακίδες βιάζεται 

να παει να καταθέσει ..

Ακόμα και τα κέρατα 

θα βγάλει άμα μπορέσει 

Του χρόνου ειπε θα τραβά 

το έλκηθρο μια γάτα ...

Και θάχει μες στο σάκο του 

του Αλέξη μια γραβάτα 

Απ'τις φθηνούλες φυσικά...

Μην κάνουμε σπατάλες ..

Κι ας ειναι ετούτη η χρονιά

Καλύτερη απ'τις άλλες !

Του Θέμου Αναστασιάδη-Πρώτο θέμα

Βασικά δεν έκανα ρεπορτάζ, αλλά πετάχτηκα οικογενειακά για μιάμιση μέρα στο πανέμορφο Καρπενήσι, την επομένη των Χριστουγέννων. Γιατί και βουνά ήθελα και να αποφύγω τον συνωστισμό των «τετραήμερων» που τα απεχθάνομαι σαν και τι ήθελα, αλλά και να γλιτώσω από τα χιόνια που δεν τα γουστάρω ήθελα. Οπότε 27 Δεκεμβρίου, στο Μεγάλο Χωριό, όπου σας συστήνω να μείνετε αν δεν θέλετε... πολυκοσμία μες στην πολύ καθαρή και τακτοποιημένη πόλη της Ευρυτανίας και η θερμοκρασία το μεσημέρι έδειχνε 15 βαθμούς με απόλυτη ηλιοφάνεια. Τι καλύτερο για να επισκεφθείς την ιστορική Μονή Προυσού, που είναι, πού αλλού, στον Προυσό, ένα κάποτε απρόσιτο σημείο μες στα βουνά που έχει... χίλια χρόνια Ιστορία. Στα γρήγορα, λένε ότι κοντά στο 1000 μ.Χ. εγκαταστάθηκαν εκεί μοναχοί για να διδάξουν χριστιανισμό στους ντόπιους, ενώ από το 1500 και μετά φαίνεται ότι το Μοναστήρι λειτουργούσε κανονικά. Λόγω τοποθεσίας μες στα άγρια βουνά, ήταν το πέρασμα όλων των καταδιωκόμενων, των αγωνιστών, των ανταρτών, των αρματολών και αμαρτωλών όλων των αιώνων. 

Εδώ βρέθηκε για ένα εξάμηνο και ο ήρωας Γεώργιος ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ για να αναρρώσει προτού ξανακατέβει στον αγώνα του 1821 για την ανεξαρτησία και φονευθεί. Μάλιστα στη Μονή οι επισκέπτες μπορούν να δουν, μεταξύ άλλων, μία από τις στολές του, όπως και κάποια όπλα του και να προσκυνήσουν μέσα τους... ΑΝ είναι Ελληνες! Αν είναι... από τους άλλους, από τους κρατικοδίαιτους βλάσφημους που βρίζουν και το ’21, και τον Καραϊσκάκη, και την Ορθοδοξία, ας μην κατέβουν καν στο Μοναστήρι και μολύνουν με την παρουσία τους την ιερότητα του χώρου. Αρκεί να μείνουν στο... ευάερο και ευήλιο πάρκινγκ και ίσια μπροστά τους, δίπλα στο κοιμητήριο και κάτω από το καμπαναριό που υψώνεται περήφανα στην κορυφή του βράχου, θα δουν -δεν μπορεί- μια μικρή πορτούλα με την επιγραφή: «ΣΧΟΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ». Ναι, δίπλα στη Μονή. Δηλαδή ουσιαστικά Κρυφό Σχολειό. Απ’ όπου λέγεται ότι πέρασε μέχρι και ο Κοσμάς ο ΑΙΤΩΛΟΣ.

Εδώ θα ’πρεπε να κουβαλήσουν τους ΦΙΛΗΔΕΣ, πρώην και νυν (γιατί και αυτός ο Γαβρόγλου, ο υπουργός, ίδια ΜΟΥΡΗ δείχνει να ’ναι, παρότι πιο «κρυφός»), και να τους κολλήσουν την κεφάλα στην ξύλινη πόρτα να διαβάσουν ΜΠΑΣ και ξεστραβωθούν. Ναι ΟΡΕ, μαζί πήγαιναν Ελληνισμός και Ορθοδοξία μια ζωή, το πιστεύεις δεν το πιστεύεις είναι δικαίωμά σου, αλλά δεν μπορείς να παραχαράσσεις την Ιστορία και την Αλήθεια ενός έθνους. Απ’ όποια πλευρά κι αν είσαι. Δεν έχει σημασία ποια. Λίγα χιλιόμετρα πριν, άλλωστε, είχα δει την πινακίδα «Χελιδόνα» προς την ομώνυμη απόκρυμνη κορυφή και θυμήθηκα το βιβλίο του φίλου μου και σπάνιου ανθρώπου, του ΔΙΟΝΥΣΗ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΥ, «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ της ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ», το οποίο μετά έγινε και ταινία. Για κομμουνιστές αντάρτες λέει, όπως και το σημαντικό έργο του για τον Αρη Βελουχιώτη, που άλλοι τον θεωρούν ήρωα κι άλλοι, καλή ώρα, μανιακό σφαγέα, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν αυτός που ήταν. 

Το έζησε και το πλήρωσε. Μα... τώρα, θα πουν κάποιοι... λογικοί άνθρωποι, θα μας τρελάνεις; Με το Κρυφό Σχολειό ή με τον Βελουχιώτη; Αριστερά ή Δεξιά; Πατριωτικά ή κομμουνιστικά; Ουδεμία σχέση κι ΟΛΑ μαζί, θα σ’ το πω με μια κουβέντα: ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Περιλαμβάνει τα πάντα όλα. Πολλά υπέροχα, τόσα κι άλλα τόσα άσχημα και στραβά, έτσι ήταν οι Ελληνες από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Και σε όλους τους αγωνιστές, χαμένους ή κερδισμένους, σωστούς ή ακόμα και αιμοσταγείς, αξίζει η αναγνώριση, θετική ή αρνητική, εάν και εφόσον πίστευαν αληθινά -ακόμη και βαρύτατα εσφαλμένα- σε ό,τι έκαναν. Οταν χύνεις το αίμα σου, ή ακόμη και άλλων, πάνω στον πόλεμο, μετράς και μετριέσαι. Λατρεύεσαι και ΜΙΣΙΕΣΑΙ. Οταν όμως είσαι μια ΒΟΛΕΜΕΝΗ ΒΔΕΛΛΑ, όπως οι σημερινοί καθεστωτικοί, που απλώς πίνεις το αίμα του κόσμου για λογαριασμό των ξένων, τότε δεν σου αξίζει ούτε λέξη να βγει από το στόμα. Μόνο φτύσιμο. 

Ας μείνουμε όμως στο θέμα μας. Ιδού η πινακίδα. Ιδού και το Κρυφό Σχολειό. Ξεστραβωθείτε, μισέλληνες, και μετανοείτε. Ηγγικεν γαρ το τέλος της Βασιλείας σας, 2017. Με βαριά μυαλά, αλλά με ελαφριά την καρδιά έφυγα από το Καρπενήσι, όπου αξίζει να πάτε κάθε εποχή του χρόνου.

ΥΓ.: Ασχετο... Εντάξει, για φαγητό δεν το συζητώ! Κρίμα μόνο που έκλεισε η ταβέρνα στο χωριό Νόστιμο. Ξέρει κανείς γιατί;  Ηταν θεϊκή.