Kαρπενήσι: Βράχηκαν για το θεαθήναι ή θυμήθηκαν τον λαό;

Κοιτάξτε τους καλά εκεί ψηλά στην εξέδρα των επισήμων , αγκιστρωμένους στα στεγνά τους σκέπαστρα σαν βασιλιάδες σε εξορία, να μοιράζουν χαμόγελα εξ αποστάσεως και ανέξοδα χειροκροτήματα, την ώρα που ο κόσμος και τα παιδάκια που παρέλασαν γίνονται μούσκεμα στο καλντερίμι.

Έλα όμως που ο Άρης Τασιός και η Κατερίνα Καλαντζή αποφάσισαν επιτέλους να θυμηθούν τον ρόλο τους, αφήνοντας τις βόλεψες της τέντας για να σταθούν όρθιοι στη βροχή μαζί με τον λαό, λες και η ενσυναίσθηση είναι πολυτέλεια που ξεσκονίζεται μόνο στις εθνικές επετείους.

Μήπως, λέμε μήπως, η πολιτική καταντάει ένα φτηνό σόου προστατευμένου θερμοκηπίου, όπου οι τοπικοί άρχοντες χρειάζονται έναν κατακλυσμό για να θυμηθούν ότι έχουν πόδια, καρδιά και υποχρέωση να βρέχονται μαζί με τους πολίτες;

Τελικά, πόσο φθηνή είναι η δημόσια εικόνα όταν χρειάζεται να βγεις στη λάσπη για να αποδείξεις ότι δεν είσαι από ζάχαρη; Και αναρωτιέται κανείς, όταν κλείσουν οι κάμερες και στεγνώσουν τα κοστούμια, θα θυμούνται πώς είναι να βρίσκεσαι στο ίδιο ύψος με τους δημότες τους ή θα επιστρέψουν άρον-άρον στα προστατευμένα τους γραφεία;

Αδέξιος