“ Μια δημοτική ομάδα ήταν κάποτε... Μέχρι εδώ όλα καλά. Φεύγει ο πρώτος σε ψήφους. Λίγο αργότερα παίρνει τον δρόμο του και ο δεύτερος σε ψήφους. Στοίχημα? Στην πορεία ψήνεται και ο τρίτος. Κάπου εκεί αρχίζει το έργο να θυμίζει διάλυση συγκροτήματος που ξεκίνησε για περιοδεία και κατέληξε να παίζει ο καθένας μόνος του.
Η κεφαλή του δήμου φαίνεται πως έχει πλέον μεγαλύτερους ορίζοντες. Λέγεται ότι δεν τον χωράει ο δήμος και το καλάμι και σύντομα θα ανακοινωθεί υποψήφιος για κάτι μεγαλύτερο. Στοίχημα;
Πίσω μένει ένας θίασος ετερόκλητων χαρακτήρων. Άλλος αποφεύγει τα έγγραφα όπως ο διάβολος το λιβάνι, άλλος ακόμη προσπαθεί να καταλάβει ότι εξελέγη, άλλος από το Ραπτόπουλο μόλις μάθει κάτι το ανακοινώνει με ενθουσιασμό λες και έφερε την ανάπτυξη στην περιοχή, από το χωριό της κεφαλής η κυρία μάλιστα κύριε ότι πείτε, ενώ υπάρχει και εκείνος που από μακριά βλέπει τα πάντα τέλεια, γιατί ως γνωστόν από απόσταση όλα φαίνονται πιο όμορφα. Μη ξεχάσω και ............. που παίζει μπαγλαμά με τα λεφτά του μπαμπά..
Και κάπως έτσι, η δημοτική αρχή θυμίζει λεωφορείο που ξεκίνησε γεμάτο επιβάτες και σε κάθε στάση κατεβαίνει κι ένας. Το ερώτημα πλέον δεν είναι ποιος θα φύγει επόμενος, αλλά ποιος θα μείνει τελευταίος να σβήσει τα φώτα... ”