Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος στις 26 Ιουλίου οι Πρασιώτες τίμησαν την Αγία Παρασκευή στις Μεταξάδες Πρασιάς Ευρυτανίας και πιστοί από τις γύρω περιοχές προσέρχονται για να προσκυνήσουν τη χάρη της.

Απο νωρίς το πρωί πραγματοποιήθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετ' Αρτοκλασίας καθώς και Λιτάνευση της ανθοστόλιστης Ιερής Εικόνας στην πλατεία του χωριού ενώ μετά ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι.

Οι Μεταξάδες είναι ένας απο τους πέντε συνοικισμούς της Πρασιάς.

Οι κάτοικοι των Μεταξάδων της Πρασιάς, είχαν παλιά ως ασχολία και την καλλιέργεια μεταξιού, εξού και η προέλευση του ονόματος του συνοικισμού. Είναι χτισμένος δυτικά και σε μικρή απόσταση  δίπλα του κεντρικού οικισμού.Σε κεντρικό μέρος του χωριού δεσπόζει και ο ναός της Αγίας Παρασκευής όπου γιορτάζει την ομώνυμη ημέρα .Στοιχεία για τον ναό δεν έχουμε.Όποιος γνωρίζει κάτι μπορεί να μας το στείλει.

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη επί αυτοκρατορίας... Αντωνίνου 138 - 160 μ.Χ. Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.

Μετά το θάνατο των γονέων της, η Αγία Παρασκευή μοίρασε όλη της την περιουσία στους φτωχούς και έδρασε ιεραποστολικά στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το Λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά αν θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία Παρασκευή παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα και μεγάλο θάρρος.

Τότε ο αυτοκράτορας Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπό του στον λέβητα, για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με Προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ' άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους.

Ελευθέρωσε, τότε, την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα. Στα Τέμπη, ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά. Παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο με τον μαρτυρικό και βάναυσο τρόπο του αποκεφαλισμού.

 

Φωτογραφία του γιαννησ γκικασ.

 

Κατηγορία Πρασιά

Αντιμέτωποι μ’ ένα τεράστιο φίδι βρέθηκαν οι κάτοικοι των Φουσιανών στην Πρασιά Ευρυτανίας .

Το φίδι, που όπως βλέπετε και στην φωτό, είναι αρκετά μεγάλο, εντοπίστηκε σε χωράφι κοντά στα σπίτια , ενώ κάτοικος της περιοχής κατάφερε να το σκοτώσει.

Πάντως, αυτή την εποχή χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αφού τα φίδια αναζητούν πιο δροσερά μέρη και κάνουν πιο συχνά την εμφάνισή τους.

Δείτε το φίδι το μήκος του οποίου πρέπει να είναι στα 2,5 μέτρα πατώντας πάνω στην εικόνα

Φώτο fb-Ζεyουλάς d

 

Κατηγορία Πρασιά

Γράφει ο Βασίλειος Χαλαστάνης-Δρ Θεολόγος

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΣΚΟΣ: ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

 1. Σύντομα βιογραφικά στοιχεία

Ο μακαριστός Ηλίας Λιάσκος γεννήθηκε το έτος 1945 στο συνοικισμό των Φουσιανών της Πρασιάς Ευρυτανίας, όπου και απεβίωσε στις 17 Ιουνίου 2016. Ήταν το πέμπτο παιδί από τα έξι που απέκτησε συνολικά ο πατέρας του Γεώργιος Λιάσκος, ο γνωστός Γραμματέας της Πρασιάς από το 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980, με τη μητέρα του Κωνστάντω Ζελενίτσα, κάτοικοι των Φουσιανών και οι δύο.

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Δημοτικό Σχολείο των Φουσιανών, αλλά δεν συνέχισε τις σπουδές του, γιατί, αναγκάστηκε μετά τον θάνατο της μητέρας του, να έρθει στην Αθήνα το 1957 σε ηλικία δώδεκα ετών και να αρχίσει τον αγώνα της επιβίωσης.

Μαζί με άλλους συγχωριανούς μας βρήκε κατ’ αρχάς καταφύγιο στο σπίτι του αείμνηστου Βασίλη Χαλαστάνη του Κωνσταντίνου, του επονομαζόμενου Κωσταχρήστου, στο Αιγάλεω, το πανδοχείο αγάπης της εποχής εκείνης. Τον επόμενο χρόνο μετακινήθηκε στα Καμίνια του Πειραιά. Μικρό παιδί ήταν τότε, με μικροδουλειές ασχολήθηκε για διάστημα δύο χρόνων περίπου. Η δίψα για μάθηση έτρωγε τα σωθικά του και αναζητούσε τρόπο, για να εγγραφεί στο Γυμνάσιο. Κατόρθωσε να βρει εργασία σε μια φαρμακαποθήκη στο κέντρο των Αθηνών και τα βράδια φοιτούσε στο επτατάξιο τότε Α΄ Εσπερινό Γυμνάσιο στους Αμπελοκήπους. Μετά την αποφοίτησή του έδωσε εξετάσεις και πέτυχε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η εισαγωγή του Ηλία Λιάσκου στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το ακαδημαϊκό έτος 1965-1966 προκάλεσε τεράστιο αντίκτυπο και είχε ευεργετική επίδραση στις ψυχές πολλών μαθητών από την Πρασιά. Μέχρι τότε κανένας Πρασιώτης δεν είχε φοιτήσει σε πανεπιστημιακή σχολή και ως εκ τούτου η επιτυχία του Η. Λιάσκου έγινε παράδειγμα προς μίμηση, ανοίγοντας το δρόμο σε πολλούς νεότερους να τον ακολουθήσουν και να λάβουν παιδεία ανωτάτου επιπέδου. Εξ άλλου την εποχή εκείνη ο καθηγητής είχε άλλο κύρος μέσα στην κοινωνία συγκριτικά με σήμερα.

Καθ’ όλο το διάστημα των σπουδών του εργαζόταν σκληρά ως καθηγητής-φροντιστής σε διάφορα φροντιστήρια. Για ένα καλοκαίρι μάλιστα, ενδεχομένως το 1970, είχαν ανοίξει φροντιστήριο με τον αείμνηστο καθηγητή μαθηματικών Κωνσταντίνο Χαλαστάνη του Θωμά  στη Γρανίτσα Ευρυτανίας!

Μετά τη στρατιωτική του θητεία ο ευπατρίδης διδάσκαλος Χρήστος Γείτονας τον προσέλαβε ως φιλόλογο στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα, όπου εργάστηκε για μια οκταετία περίπου,  μέχρις ότου το έτος 1980 διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση, στην οποία παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Το έτος 1978 νυμφεύτηκε την Ελένη Χαλαστάνη του Γεωργίου, φιλόλογο καθηγήτρια και κάτοικο των Φουσιανών επίσης, με την οποία απέκτησε δύο αγόρια, το Γιώργο και τον Άρη.

 2. Σταδιοδρομία

Είναι πολύ δύσκολο εκ του προχείρου και από μνήμης κάποιος να συμπεριλάβει όλα τα γεγονότα του βίου και να αναπτύξει όλες τις πτυχές της πολυτάλαντης προσωπικότητας του μακαριστού Ηλία Λιάσκου, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε και προσέφερε στο στίβο της ζωής για 60 σχεδόν χρόνια.

α. Ως παιδαγωγός και διδάσκαλος

Υπήρξε πρότυπο διδασκάλου με πλήθος μαθητών να τον επαινούν, να τον αγαπούν και να τον θαυμάζουν. Κατά την παράδοση των διδακτικών αντικειμένων ακολουθούσε την λεγόμενη μαιευτική μέθοδο, την οποία εισήγαγε πρώτος ο φιλόσοφος των Αθηνών Σωκράτης. Με κατάλληλες ερωτήσεις επιδίωκε να προκαλέσει την προσοχή των μαθητών του και με τέχνη να τους φέρει στην κατάλληλη διάθεση να δεχτούν τις νέες γνώσεις. Ως διδάσκαλος είχε το χάρισμα της μεταδοτικότητας και με τη συνεχή και πολυετή επανάληψη εξειδικεύτηκε στην παράδοση των μαθημάτων ιδιαίτερα στο αρχαίο ελληνικό άγνωστο κείμενο και στο αντίστροφο λατινικό, δηλαδή στη μεταφορά του ελληνικού κειμένου στη λατινική γλώσσα! Ως εκ τούτων έγινε περιζήτητος ως φροντιστής φιλόλογος στις περιοχές των βορείων προαστίων.

β. Ως συγγραφέας και αρθρογράφος

Αυτοτελή συγγραφικά έργα δεν εξέδωσε, ωστόσο πολλά άρθρα και συγγραφικές εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά του τόπου μας (λ. χ. Απεραντιακά, Ευρυτανικά Χρονικά), σε τόμους με τα Πρακτικά των Συνεδρίων της Πανευρυτανικής Ένωσης και σε μεμονωμένα έργα. Τον διέκρινε, μεταξύ άλλων, η επιμέλεια της ύλης, η βασανιστική εξακρίβωση των γεγονότων, το θάρρος της γνώμης, η αγάπη για την παράδοση, η αφηγηματική προσέγγιση και η αμεσότητα της περιγραφής. (Περί αυτών πρέπει να γίνει μια πιο εμπεριστατωμένη μελέτη).

γ. Ως άνθρωπος

Πολύ απλός και προσηνής, καταδεχτικός και ευγενέστατος,  διακριτικός και καλοπροαίρετος, φιλεύσπλαχνος και συμπονετικός ήταν αγαπητός ο Ηλίας σε όλους. Συνέδραμε υλικά και ψυχικά κάθε άνθρωπο που βρισκόταν σε δυσκολία, ως άλλος Παντελεήμων. Το σπίτι του ήταν πάντα ανοικτό σε συμπατριώτες που έφθαναν στην Αθήνα για διάφορους λόγους. Παρείχε στέγη, διατροφή, φιλοξενία, περιποίηση, χρήματα και με τις πολλές του γνωριμίες στον πολιτικό, ιατρικό και πνευματικό κόσμο των Αθηνών προσπαθούσε να δώσει τις κατάλληλες λύσεις. Ουδέποτε τον άκουσε κανείς να γογγύζει για τη φιλοξενία εδώ στην Αθήνα ή στο σπίτι του στα Φουσιανά. Το αντίθετο ελάμβανε μεγάλη χαρά προσφέροντας αγάπη προς τους συνανθρώπους μας.

δ. Ο Η. Λιάσκος στην ιδιωτική του ζωή

Υπήρξε άριστος οικογενειάρχης εργαζόμενος σκληρά, για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα αγαθά για την ευτυχία της συζύγου και των τέκνων του. Εργάστηκε με ζήλο, για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής του και το λόγο αυτό μετέβη ως εκπαιδευτικός στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για πέντε περίπου έτη. Αγωνιούσε για την ορθή και καλή διαπαιδαγώγηση των παιδιών του και πράγματι τα κατάφερε κατά τον καλύτερο τρόπο, αφού ο πρώτος γιος του Γιώργος αναδείχτηκε πτυχιούχος της Γερμανικής Φιλολογίας από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο Άρης πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος-Ηλεκτρονικός του Δημοκρίτειου Πολυτεχνείου Ξάνθης.

Είχε καλή ποιότητα ζωής, ήταν οπαδός της υγιεινής διατροφής, γυμναζόταν καθημερινά, ήταν περιπατητής των βουνών και της εξοχής στο χωριό μας, εκτελούσε αγροτικές εργασίες και γενικά επιδίωκε να παίρνει ό,τι η γη μπορεί να μας δώσει αγνό δίχως τη βλαπτική επέμβαση του ανθρώπου.

ε. Κοινωνική και πολιτική δράση

Από την εφηβική του ηλικία ακόμη οργανώθηκε στο νεανικό κίνημα των Λαμπράκηδων και πήρε μέρος σε μαζικές συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια των αρχών της δεκαετίας του 1960. Οπαδός του Γεωργίου Παπανδρέου, του επονομαζόμενου Γέρου της Δημοκρατίας, παρέμεινε πιστός στις πολιτικές του πεποιθήσεις και τις κοινωνικές του απόψεις και συνέβαλε με τις αστείρευτες δυνάμεις του για τη λεγόμενη αλλαγή του πολιτικού σκηνικού ενταγμένος στο ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο προσεκτικός ερευνητής αναδιφώντας εφημερίδες των δεκαετιών του 1960 και 1970 θα διακρίνει τον Ηλία Λιάσκο να πορεύεται κρατώντας πλακάτ και πανό στις κεντρικές λεωφόρους των Αθηνών διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίες στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Ήταν βαθιά συνειδητοποιημένος στα πολιτικά του πιστεύω, ενεργός και δραστήριος πολίτης, ακούραστος μαχητής για την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αρκετές φορές είχε δεχτεί από το μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ προτάσεις να διοριστεί Νομάρχης ή να λάβει υψηλή θέση καθηκόντων στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά αρνήθηκε για ιδεολογικούς λόγους!

στ. Ως φιλόπατρις

Ως μέλος των πολιτιστικών συλλόγων της ιδιαίτερης πατρίδας μας της Ευρυτανίας προσέφερε διαρκώς υλικά και πνευματικά. Είχε χρηματίσει Πρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Πρασιωτών και μέλος του χορευτικού των Πρασιωτών και πρωτοχορευτής του. Εργάστηκε για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στα χωριά μας. Έκτισε σπίτι στο χωριό, προτίμησε την πατρική γη από άλλα παραθαλάσσια μέρη της χώρας μας. Αγαπούσε υπέρμετρα το χωριό μας, στο οποίο έμελλε, δυστυχώς, να βρει ακαριαίο θάνατο πέφτοντας από μικρό δένδρο στην αυλή του σπιτιού του στα Φουσιανά. Στον τόπο που ήλθε στη ζωή τον βρήκε και ο θάνατος!

 3. Επίλογος

Η αδόκητος εκδημία του επ’ αδελφή γαμβρού, συγχωριανού και γείτονα, μακαριστού Ηλία Λιάσκου σκόρπισε βαθύτατη λύπη στις ψυχές όλων μας. Ο σεμνός, ευγενής, έντιμος, απέριττος άνθρωπος,  συγκροτημένος επιστήμονας, άοκνος εργάτης του πνεύματος, ενεργός συμπατριώτης και Πρόεδρος της «Πανευρυτανικής Ενώσεως» δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας. Ο θάνατός του δεν στερεί από την οικογένειά του τον καλό σύζυγο και προστάτη και από τον περίγυρό μας έναν εκλεκτό συγγενή, αλλά και από την Ευρυτανία έναν έγκριτο και δραστήριο πολίτη κατά τη σημερινή μάλιστα εποχή της κρίσεως των αξιών και των παραδόσεων, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό πίσω του.

Ευχόμαστε εκ βάθους καρδίας ο Δημιουργός και Ζωντανός Θεός να τον αναπαύσει στην αιώνια αγκαλιά του!

Αιωνία του η μνήμη.

 Εμφάνιση VimaPoliti.gr.bmp

Κατηγορία Πρασιά

Ως φόρος τιμής στον αδικοχαμένο συμπατριώτη μας καθηγητή Ηλία Λιάσκο που αύριο κλείνει ένα χρόνο απο την ημέρα που έφυγε απο κοντά μας,αλλά και σε όσους δεν τον γνώρισαν απο κοντά ,παρακάτω, μέσα απο τον επικήδιο λόγο που εκφωνήθηκε από τον ανιψιό του Κ.Ζαχάκη πέρυσι στην κηδεία του,θα βρείτε ένα σύντομο αφιέρωμα για την ζωή και το έργο του σπουδαίου Ευρυτάνα.

"..Σταυραετέ των Αγράφων,

Παρασκευή το λιόγερμα διάλεξε ο Θεός να σε πάρει μαζί του. Κλαίνε, μοιρολογάνε τα πουλιά. Τα έλατα και τα πλατάνια λύγισαν και έσκυψαν να θρηνήσουν τον άδικο θάνατο σου. Παρασκευή. Μεγάλη Παρασκευή για όλη την Ευρυτανία. Έφυγες απρόσμενα.

Ένα από τα πιο λαμπρά και γεμάτα ήθος παιδιά που γέννησε η πονεμένη μάνα Ευρυτανία δεν είναι πια κοντά μας.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηλια λιασκο

Γεννήθηκες στις 10 Ιουνίου του 1945 στα «Βρανάδια» της Πρασιάς από δύο έντιμους, προκομμένους γονείς. Τα πρώτα σου γράμματα τα έμαθες στο Δημοτικό των Φουσιανών και αργότερα έφυγες για την Αθήνα. Σπούδαζες και παράλληλα δούλευες τα βράδια γιατί τα χρόνια ήταν δύσκολα.

Έδωσες εξετάσεις στο Γυμνάσιο και Λύκειο και πέρασες με άριστα. Αργότερα έφυγες και τελείωσες φιλόλογος στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Αμέσως ξεχώρισες για το ανήσυχο πνεύμα σου. Εργάσθηκες στα Γυμνάσια και Λύκεια των Αθηνών και όχι μόνο. Ξενιτεύτηκες, αποσπασμένος καθηγητής για κάποια χρόνια στη Γερμανία και έπειτα επέστρεψες στην Αθήνα.

Μ ε το ξεχωριστό και πρωτοποριακό τρόπο διδασκαλίας σου έριχνες άπλετο φώς στα Ελληνόπουλα. Δίδασκες ήθος, τιμιότητα. Ασχολιόσουν με τα προβλήματα του κάθε χωριού σε όλη την αγαπημένη σου πατρίδα την Ευρυτανία. Πραγματοποιούσες δημοκρατικές συνελεύσεις, έκανες εράνους για να φτιαχτούν εκκλησίες. Ήσουν μπροστάρης για να γίνουν πλατείες, να ανοιχθούν δρόμοι για να περνάμε εμείς οι νεότεροι. Μίλαγες σε αμφιθέατρα, σε συνεδριακά κέντρα της Ευρυτανίας και όλης της Ελλάδας.

Σταυραετέ των Αγράφων, εσύ μαζί με τον καθηγητή Κωστέα  Γείτονα και τον δάσκαλο Λάμπρο Μπαλτά το 1975 έφερες ενδύματα και βιβλία στα σχολεία της Πρασιάς για να μορφωθούν τα παιδιά. Εσύ πρωτοστάτησες το 2000 και έφερες τους «Γιατρούς του Κόσμου στο Γυμνάσιο και Λύκειο Ραπτοπούλου για να εξετασθούν ιατρικά τα παιδιά

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηλια λιασκο

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;;

Πρασιώτες και Ευρυτάνες, αλήθεια ποιος ήταν ο Ηλίας Λιάσκος; Την απάντηση θα την δώσετε εσείς  και ο ιστορικός του μέλλοντος. Στα μάτια σου είδαμε τον Χριστό.

Σήμερα το τοπίο άλλαξε. Η Ευρυτανία κλαίει το δικό της παιδί. Η Πρασιά ορφάνεψε.

Η πολυαγαπημένη σου γυναίκα Ελένη και τα δυο εξαιρετικά σου παιδιά, Γιώργος και Άρης στάθηκαν με αγάπη και στοργή στο πλάι σου όλα αυτά τα χρόνια.

Πατέρα δεν γνώρισα. Πατέρα είχα εσένα και μαζί και νονό γιατί με βάπτισες στην Παναγία την Σπηλιώτισσα. Το ήθος σου και η τιμιότητα σου δίδαγμα για εμάς όλους τους Ευρυτάνες.

Απόψε πέρασες στην αγκαλιά της Παναγίας ως ένας από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της Ευρυτανίας.

                                                                                     Καλό ταξίδι Ηλία μας

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηλια λιασκο

 

Κατηγορία Πρασιά
Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017 21:29

"Ηταν Ιούνης 17 με δίσεκτο το χρόνο"...

Στη μνήμη του θείου μου ΗΛΙΑ ΛΙΑΣΚΟΥ

ΝΕΚΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Σου ξαναγράφω μια φορά γιατί με  πνίγει ο πόνος

δε  βρίσκω  λέξεις να σου πω αισθάνομαι πιο μόνος.

Παλεύει ο χρόνος μια χρονιά να κλείσει την πληγή μας

να σβήσει από τη μνήμη μας κάθε ανάμνησή μας.

Μα ειν’ τ’  αχνάρια σου βαθιά στη μνήμη χαραγμένα

που δεν τα σβήνει  μια  χρονιά  ειν’  καρδιοφυτεμένα.

Έφυγες μια Παρασκευή τον περασμένο χρόνο

κ’ ήταν  Ιούνης  δεκαεπτά με  δίσεκτο το  χρόνο.

Πήρες  μαζί  σου  τη  χαρά  το γέλιο την ελπίδα

τ’ αρρώστου την παρηγοριά και τ’ ορφανού τη μοίρα.

Ορφάνεψε ο τόπος μας και μείναμε μονάχοι

σε μέρες τόσο δύσκολες ανήμποροι για μάχη.

Βρεθήκαμε όλοι στο χωριό για να σε θυμηθούμε

να ενώσουμε τις προσευχές βουβά να δεηθούμε.

Ήτανε όλοι τους εκεί η Ελένη τα παιδιά σου

οι φίλοι σου τ’ αδέρφια σου και όλοι η γενιά σου.

Αποβραδίς στο σπίτι σου και γύρω στα κλαριά σου

τ’ αηδόνια μοιρολόγησαν τα χρονοκολυβά σου.

Αισθάνθηκα πως ήσουνα  μέσα στην εκκλησία

μια πεταλούδα πέταγε  σ’ όλη τη λειτουργία.

Ο τόπος που αγάπησες και μάτωσες μαζί του

φτώχυνε ακόμα πιο πολύ πουχασε ένα παιδί του.

Βρήκα τον τόπο έρημο και τα βουνά θλιμμένα

τις στράτες απερπάτητες τα σπίτια αμπαρωμένα.

Και το σοκάκι της αυλής που συχνοπερπατούσες

χορτάριασε και στοίχειωσε διαβάτη αναζητούσε.

Το περιβόλι της Βρανάς το ιδρωποτισμένο

το νοικοκύρη καρτερεί το είχε αγαπημένο.

Στη συνοικία της σιωπής κοιμάται αντρειωμένος

σ’ αλαφροΐσκιωτη μεριά και πετροσκαλισμένος.

Ας ειν’ το χώμα του ελαφρύ κ’ αιώνια η μνήμη

Να φαροδείχνει πάντοτε σ’ όσους  έχουν απομείνει.

O ανιψιός

Γιώργος Χ.Κ.

 

Κατηγορία Πρασιά

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από τον άδικο χαμό του Καθηγητή Ηλία Λιάσκου.Ο πρόεδρος της «Πανευρυτανικής Ένωσης» άφησε την τελευταία του πνοή το βράδυ της  17ης Ιουνίου 2016  στα Φουσιανά βυθίζοντας στο πένθος την Πρασιά αλλά και ολόκληρη την Ευρυτανία.

Ο δάσκαλος απ΄το Βασιλέσι Πρασιάς κ.Λάμπρος Μπαλτάς μας στέλνει το παρακάτω ποίημα-τιμή στην μνήμη του μεγάλου  επιστήμονα και ανθρώπου... 

 

 

Κατηγορία Πρασιά

Γράφει ο Πρασιώτης

Η επανάσταση του 1821 βρήκε το χωριό μας σε περίοδο ανασυγκρότησης.Τα μοναστήρια του αγίου Ιωάννη στον Παλαιό Πρόδρομο, του προφήτη Ηλία στην Πρασιά και της Κοιμήσεως Θεοτόκου στα Φουσιανά λειτούργησαν σαν επαναστατικά κέντρα γι’αυτό οι Τουρκαλβανοί του Σκόνδρα πασά περνώντας το 1823 από το χωριό μας τα κατέστρεψαν.Από τα διασωθέντα στοιχεία στα Γενικά Αρχεία του Κράτους και στο Φάκελο των Αγωνιστών στην Εθνική Βιβλιοθήκη βλέπουμε ότι οι ακόλουθοι αγωνιστές σχετίζονται με το χωριό μας.

 Αυτοί δήλωσαν κάτοικοι της Ζελενίτσας και άλλων χωριών του τέως Δήμου Απεραντίων και ήταν οι: Γρούσος Ιωάννης, Ζαραϊδώνης Ιωάννης, Ζελενίτσας Ιωάννης, Ζευγουλάς Κώστας, Ζιμπο γιώργος Κώστας, Καραγκούνης Κ., Καραγκούνης Νικόλαος, Καρδαράς Ιω¬άννης, Κορκοβάκης, Κουκοράβας Κώστας, Κουτέρης Αθανάσιος, Κουτέρης Βασίλειος, Κριτσίκας, Λεβέντης Ιωάννης, Λιούπρας Γεώργιος, Μαραγκούλας Β., Μελούλης Βασίλειος, Μελούλης Χρήστος, Μπλέτσας Ιωάννης, Μώτσικας Δ., Ντασιώτης Χρήστος, Ντενέζος Κώστας, Παπαδιάς Γεώργιος, Πατούλας Βασίλειος, Πατούλας Δημήτριος, Πατούλας Κολιός, Πατούλας Π., Πατούλας Χρήστος, Σαλμάς Γεώργιος, Τσιαντής Κ., Τσιαντής Μιχαήλ, Τσιάμης Αναστάσιος, Τσιούνης Γεώργιος, Τσιάρας Μελούλης, Χαλαστάνης Γεώργιος, Χαλαστάνης Ιωάννης, Χρυσαφογεώργης Νάκος και Χρυσαφογεώργης Χρήστος.

Ο συμπατριώτης μας Θωμάς Τσέτσος από το Νέο Αργύρι παρουσίασε με αναλυτικό και γλαφυρό τρόπο τους αγωνιστές του 1821 από τα χωριά μας σε βιβλίο που εξέδωσε πριν μερικά χρόνια.Στον κατάλογο των αγωνιστών από το χωριό μας πρέπει επίσης να συ μπεριλάβουμε τον Κωνσταντίνο Χαλαστάνη με τους γιους του Γεώργιο και Ιωάννη που έπεσαν νεκροί στην ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου στα 1826 και σύμφωνα με την προφορική παράδοση διέμεναν στη Λεπενού, αλλά κατάγονταν από τη Ζελενίτσα.

Σε κατάλογο αγωνιστών του 1821 από την περιοχή του Βάλτου περιλαμβάνονται ονόματα τα οποία διασώζονται ως τοπωνύμια και στο χωριό μας, αλλά δεν γνωρίζουμε αν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ήταν Ζελενιτσιώτες123. Έτσι βλέπουμε τον Λαγό Γώγο από το Σύντεκνο, τους Πα¬πά ή Παπαδιά Βασίλειο και Νικόλαο από τα Σαρδίνινα, τον Τσάμη Δημήτριο από την Αμβρακιά (χωριό ανάμεσα στην Αμφιλοχία και στην Στάνου), τον Φλούδα Δημήτριο χωρίς τόπο, τον Κομπώτη Χρίστο χωρίς τόπο, την Κότσι- ου Αγόρω από την Αμβρακιά, τον Κότσιο με άγνωστο το μικρό όνομα. (Υπεν¬θυμίζουμε εδώ ότι Κότσιος ήταν ο πρόγονος του σημερινού Πότσιου).

Επίσης στον κατάλογο των αγωνιστών από τον Ασπροπόταμο οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη νότια Ελλάδα συναντάμε επώνυμα ανθρώπων ίδια με αντίστοιχα κατοίκων της Ζελενίτσας. Βλέπουμε εκεί ότι οι Λαγός Ιωάννης και Κώστας εγκαταστάθηκαν στο χωριό Ροβολιάρης, ο Μαντάς Αθανάσιος στη Λαμία, ο Μπαλτάς Δημήτριος στο Καρπενήσι, ο Σκιαδάς Δήμος στην Υπά¬τη, ο Σκούρας Αθανάσιος στη Βαρυμπόμπη (Μακρακώμη) και ο Σκούρας Κώ¬στας στην Τζιούκα Μακρακώμης124.

Από το 1832 και έπειτα ο παραπόταμος του Αχελώου Πλατανιάς έγινε το σύ¬νορο του Νέου Ελληνικού με το Οθωμανικό Κράτος. Από την οριοθέτηση στον Πλατανιά το χωριό μας αποκόπηκε από την περιοχή της Αργιθέας και της επισκοπής Ραδοβισδίου.

Με Βασιλικό Διάταγμα από 31¬08-1912, ΦΕΚ Α 261/1912 προήλθε από τον τέως Δήμο Απεραντίων η Κοινότητα Ζελενίτσα. Με Βασιλικό Διάταγμα από 12-03-1928, ΦΕΚ Α 81/1928 ο Συνοικισμός και η Κοινότητα Ζελενίτσας μετωνομάσθηκαν σε Συνοικισμός και Κοινότητα Πρασιάς με τους ακόλουθους συνοικισμούς: Π Πρασιά, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, το Βασιλέσιον, οι Μεταξάδες και τα Φουσιανά.

Το διάστημα από τον πρώτο μέχρι το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο υπήρξε κρίσιμη περίοδος με πολλές αλλαγές στον τρόπο ζωής και στον τρόπο σκέψης των κατοίκων της υπαίθρου. Αλλαγή στην ονομασία του χωριού, αλλαγή στο ημερολόγιο, αλλαγή στο ντύσιμο, μετακίνηση προς τις μεγάλες πόλεις. Με¬γάλη αλλαγή επίσης επέφερε ο καθορισμός των ορίων μεταξύ των Κοινοτή¬των και η διχόνοια που ακολούθησε, ακόμα βασανίζει τους κατοίκους παρό¬λο που πολλοί από τους προγόνους μας αγωνίστηκαν μαζί στα πεδία των μαχών στον πολύχρονο αγώνα του 1821 κάτω από τις οδηγίες του Κατσαντώνη, του Καραϊσκάκη, του Κώστα Βελή, του Φραγκίστα και τόσων άλλων αρχηγών για την απόκτηση της ελευθερίας.

Πολλοί νέοι από το χωριό μας στρατολογήθηκαν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και στρατευμένοι με τα γεγονότα της Μικρασίας υπηρέτησαν πάνω από δέκα συνολικά χρόνια. Κάποιοι άφησαν το άλικο αίμα τους στο πεδίο της μάχης για να ποτίζει το ολάνθιστο δέντρο της ελευθερίας μας. (Για όλους θα γίνει αναφορά στον Β' τόμο). Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι συνέπει¬ες ήταν οδυνηρές και άλλαξαν την όψη του χωριού μας με τα γεγονότα του εμφυλίου που ακολούθησαν. Στη διάρκεια του εμφυλίου το χωριό εκκενώθηκε γιατί η περιοχή μας είχε γίνει κέντρο των πολεμικών επιχειρήσεων ανάμεσα στους αντάρτες και στο στρατό του κράτους. Π φυγή προς τα πεδινό¬τερα μέρη και προς τις πόλεις έκανε πολλούς να μην ξαναγυρίσουν ποτέ

γκέντρωση. Η χάραξη νέων σύγχρονων οδικών αξόνων και η βελτίωση των μέσων μεταφοράς μπορεί να φέρουν το χωριό μας πολύ κοντά στο ενδιαφέρον τουριστών και επισκεπτών, οι οποίοι θα διασχίζουν τον ορεινό όγκο της Πίνδου.Έτσι αυτό το απομονωμένο μέρος μέσα στα πανύψηλα βουνά, με τις απότομες πλαγιές, τους γκρεμούς, τους καταρράχτες, τις βαθειές λαγκαδιές, τα πυκνά δάση και τους ωραίους ανθρώπους μπορεί και του αξίζει να γίνει πόλος έλξης και καταφύγιο αναψυχής πολλών άλλων ανθρώπων!

Τα κείμενα είναι του Συγγραφέα Βασίλη Γ. Χαλαστάνη απο το βιβλίο του "Πρασιά Ευρυτανίας Ά Μέρος"2005

 

Κατηγορία Πρασιά

Η "Ένωση Απανταχού Ευρυτανισσών για την Αειφόρο ανάπτυξη της Ευρυτανίας" και ο "Σύλλογος των Απανταχού Πρασιωτών Ευρυτανίας" «Το Κυπαρίσσι» πραγματοποιούν εκδήλωση για την παρουσίαση των βιβλίων «Πρασιά Ευρυτανίας» Α’ και Β’ μέρος,του καθηγητή Βασιλείου Γ. Χαλαστάνη .  Η εκδήλωση θα διεξαχθεί τη Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα κοινωνικών εκδηλώσεων «Αθηναίων Πολιτεία», στο Θησείο (οδός Αποστόλου Παύλου & Ακάμαντος 1-150 μέτρα απο την στάση του ηλεκτρικού).

Ομιλητές θα είναι η Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ κ.Μαρία Παπαϊωάννου, και ο Δημοσιογράφος κ.Ηλίας Προβόπουλος, ενώ η αποφώνηση θα γίνει από τον ίδιο τον συγγραφέα. Την όλη εκδήλωση θα συντονίζει ο Αστ. Δ/ντης ε.α. και συγγραφέας κ.Κώστας Μπουμπουρής. Για πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα  τηλέφωνα 6934246992 και 6976706283.

Πρασιά Ευρυτανίας.Ήθη και έθιμα

Το νέο βιβλίο του καθηγητή κ.Χαλαστάνη  είναι αφιερωμένο στους λαϊκούς τεχνίτες και καλλιτέχνες του χωριού και ασχολείται με την καταγραφή της Εθιμικής Λαογραφίας του τόπου.Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου περιέχονται έθιμα του λαϊκού μας βίου και πολιτισμού σχετικά με τη λατρεία, την κοινωνική οργάνωση, την ιατρική, τις προλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και τη μαντική.

Στο δεύτερο κεφάλαιο περιέχονται παραδοσιακά στοιχεία για τους οικισμούς του χωριού , την αρχιτεκτονική τέχνη (κατεργασία υλικών, κατασκευή κατοικίας, επίπλωση, θέρμανση, βοηθητικοί χώροι, ναοί), την υφαντική τέχνη (επεξεργασία υλικών, ενδυμασία, πλέξιμο, κέντημα), τη μουσική (μουσικά όργανα και οργανοπαίκτες) καθώς και άλλες λαϊκές τέχνες (ψάλτες, σιδηρουργοί, φωτογράφοι, κομμωτές, καλαϊτζήδες).

Σε σύντομο σχόλιο του ο κ.Χαλαστάνης στο "VP" αναφέρει..

"Η καταγραφή και η μελέτη των τοπικών εθίμων συνδέεται άμεσα με τον λαϊκό μας πολιτισμό. Ο πολιτισμός αυτός έχει συνέχεια χιλιάδων χρόνων και μας παραπέμπει τόσο στο απώτερο όσο και στο πρόσφατο παρελθόν του τόπου μας. Στη μακραίωνη πορεία της ανθρώπινης ζωής οι κάτοικοι της περιοχής μας δημιούργησαν ισχυρούς δεσμούς με το φυσικό περιβάλλον, με τη γη που γεννήθηκαν και έζησαν, με τον τόπο του οποίου αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι. Τα έθιμα εκφράζουν αυτή τη διαχρονικότητα της ανθρώπινης παρουσίας και η προσπάθεια καταγραφής τους συμβάλλει στη γενικότερη διερεύνηση της ιστορίας του λαού μας.

Οι ξενικές επιδράσεις των τελευταίων δεκαετιών άσκησαν αρνητικό και καταστρεπτικό ρόλο στους δεσμούς μας με το παρελθόν και τις παραδόσεις μας. Πολλά από τα ήθη και τα έθιμα του λαϊκού βίου  σύντομα λησμονήθηκαν, γιατί η μετανάστευση από τη μία και η ξενομανία από την άλλη διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση. Παρήγορη ωστόσο είναι τόσο η προσπάθεια καταγραφής και αναβίωσης των τοπικών εθίμων που παρατηρείται τελευταία όσο και η ανταπόκριση των ανθρώπων να συμμετέχουν στα λαϊκά δρώμενα που αποδεικνύουν πόσο μεγάλη είναι και η ανάγκη του λαού να γνωρίζει τις ρίζες του και να επανασυνδεθεί με τον πολιτισμό του. Αυτονόητο  πρέπει να θεωρούμε το ζήτημα πως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στοιχεία ενός τόπου είναι αναπόσπαστα δεμένα με την ευρύτερη περιοχή και με τη ζωή ολόκληρου του έθνους και δεν περιορίζονται στα στενά πλαίσια μιας μόνο γεωγραφικής περιοχής.

Ευθύνη όλων μας, και ιδίως των πνευματικών ανθρώπων, είναι η καταγραφή και διάσωση των παραδόσεων, αφενός γιατί πρέπει να διαφυλάξουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά και αφετέρου γιατί οφείλουμε να διευρύνουμε τις γνώσεις μας και τους πολιτιστικούς μας ορίζοντες μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας στον ανά χείρας τόμο ασχοληθήκαμε με την καταγραφή της Εθιμικής Λαογραφίας στο χωριό μας.

Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου περιέχονται έθιμα του λαϊκού μας βίου και πολιτισμού σχετικά με τη λατρεία, την κοινωνική οργάνωση, την ιατρική, τις προλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και τη μαντική. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιέχονται παραδοσιακά στοιχεία για τους οικισμούς του χωριού μας, την αρχιτεκτονική τέχνη (κατεργασία υλικών, κατασκευή κατοικίας, επίπλωση, θέρμανση, βοηθητικοί χώροι, ναοί), την υφαντική τέχνη (επεξεργασία υλικών, ενδυμασία, πλέξιμο, κέντημα), τη μουσική (μουσικά όργανα και οργανοπαίκτες) καθώς και άλλες λαϊκές τέχνες (ψάλτες, σιδηρουργοί, φωτογράφοι, κομμωτές, καλαϊτζήδες).

Ευελπιστώ ότι και αυτό το έργο μου θα έχει την ίδια θετική ανταπόκριση των συγχωριανών μας, όπως συνέβη και με την έκδοση του βιβλίου μου Πρασιά Ευρυτανίας Α΄ Μέρος το έτος 2005.

Για την περάτωση της εργασίας ευχαριστίες οφείλω κατ' αρχάς στον ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτριο Γόνη για τις διορθώσεις στο κείμενο και τις παρατηρήσεις του και ακολούθως στους συγχωριανούς μας:  Χρήστο Κουτρομάνο, δικηγόρο,  για τις εύστοχες υποδείξεις κατά την τελική διαμόρφωση της εργασίας, Παναγιώτη Λιάσκο, καλλιτέχνη, για φωτογραφίες, πίνακες και σκίτσα, Κωνσταντίνο Τσιούνη και Δημήτριο Κουκουράβα για φωτογραφίες και σε όλους όσοι έδωσαν πολλά στοιχεία για τα έθιμα και τις παραδόσεις του χωριού μας και τα ονόματά τους αναφέρονται στη Βιβλιογραφία. Τέλος θερμές ευχαριστίες οφείλω στη σύζυγό μου Σεβαστή Χατζίνα, η οποία εκτός από τις φωτογραφίες μού συμπαραστάθηκε ποικιλοτρόπως καθ' όλη τη διάρκεια της συγγραφής της εργασίας και με παρώτρυνε να προχωρήσω στη δημοσίευσή της, παρ' όλη τη δυσχερή  οικονομική κατάσταση της παρούσας συγκυρίας".

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄: ΛΑΪΚΟΣ ΒΙΟΣ

 

1. Λατρεία και θρησκευτικά έθιμα.

11

2. Έθιμα από τον αγροτικό και κτηνοτροφικό βίο.

43

3. Έθιμα ισχυροποίησης της κοινωνικής ζωής.

50

4. Έθιμα με αντικοινωνικό χαρακτήρα.

55

5. Διατροφή.

60

6. Λαϊκή ιατρική.

74

7. Δεισιδαιμονίες και Προλήψεις.

81

8. Μαντική.

88

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄: ΛΑΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

 

1. Αρχιτεκτονική.

95

   α. Ανέγερση και διαμόρφωση της κατοικίας.

97

   β. Υλικά κατασκευής.

105

   γ. Τα δυο σπίτια των Κουτεραίων στα Φουσιανά.

114

   δ. Οι Ναοί.

116

   δ. Λαϊκοί τεχνίτες.

118

       Ο Θωμάς Σιαλμάς ως κτίστης.

119

2. Γλύπτες, ξυλογλύπτες και μαραγκοί.

124

  α. Γλυπτική. Ο Θωμάς Σιαλμάς ως γλύπτης.

124

  β. Ξυλογλυπτική. Κώστας Θεοδώρου και Σπύρος Ντασιώτης.

125

  γ. Μαραγκοί. Ο Κώτσιας Κουτέρης. Άλλοι τεχνίτες.

128

3. Σιδηρουργοί. Ο Πάνος Στεργιάννης.

133

4. Καλαϊτζήδες. Οι Κώτσιας και Θωμάς Ζάγκας.

135

5. Υφαντική.

137

  α. Πρώτες ύλες και επεξεργασία.

138

  β. Ενδυμασία.

145

6. Πλέξιμο και κέντημα.

149

7. Μουσική τέχνη και οργανοπαίκτες.

151

8. Άλλες τέχνες.

154

 

 

Βιβλιογραφία

158

Προφορικές διηγήσεις

159

 

Φωτογραφία του Vasilis Chalastanis.

 

Κατηγορία Πρασιά

Ο Σύλλογος Πρασιωτών Αθήνας καλεί μέλη και φίλους στην καθιερωμένη κοπή πίτας στις 5 Μαρτίου ώρα 12μμ στα γραφεία του συλλόγου (Σωκράτους 26-6ος όροφος).

Συγχρόνως θα πραγματοποιηθούν και οι αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου ΔΣ.

Σε μήνυμά του ο σύλλογος αναφέρει.."Η συμμετοχή σας στην εκλογή του νέου ΔΣ κρίνεται αναγκαία για την πορεία του συλλόγου μας,προσπαθώντας με αισιοδοξία για το μέλλον μας"..

 

Κατηγορία Εκδηλώσεις

Γράφει ο Ηλίας Προβόπουλος

ΗΧΟΙ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΑΜΙΔΑ

Σε μια ωραία και ζεστή εκδήλωση που έγινε την Κυριακή το μεσημέρι στο κέντρο «Πρόποδες» στον Καρέα ο Σύλλογος των Απανταχού Κεδριωτών Ευρυτανίας έκοψε την βασιλόπιτα του νέου έτους 2017 και παράλληλα παρουσίασε το μεγάλο έργο του κατά τη διετία που πέρασε ενώ έβαλε ωραίους στόχους και για τα επόμενα.

Στο μικρό αυτό αντάμωμα των Κεδριωτών τους στην Αθήνα παρουσιάστηκε και το cd «Κέδρων Παράδοσις – ένα μαγικό ταξίδι μέσα από τους μουσικούς δρόμους του χωριού μας». Στο ωραίο αυτό δημιούργημα με τα 16 τραγούδια και σκοπούς των Αγράφων ακούγεται το μοναδικό βιολί και η ερμηνεία του Αντώνη Καλαμίδα σε αυθεντικούς παραδοσιακούς σκοπούς της περιοχής και τον συνοδεύουν ο γιος του Ηλίας Α. Καλαμίδας με ξύλινη κιθάρα ενώ η ηχογράφηση και η επιμέλεια είναι του Κώστα Α. Καλαμίδα. 

Στην παρουσίαση δεν έγινε δυνατό να παραστεί ο ίδιος ο Αντώνης και τις τιμές που του απονεμήθηκαν από τον πρόεδρο του Συλλόγιυ Κώστα Παπατζήμα και τον πρώην πρόεδρο της «Πανευρυτανικής Ένωσης» Κώστα Παπαδόπουλο ανέλαβαν να του τις μεταφέρουν ο γιος του Κώστας και ο Δημήτρης Παπαδιάς ενώ συζητιέται να γίνει αργότερα μια μεγάλη εκδήλωση όπου θα τον ακούσουμε να παίζει και να τραγουδά όλα τα τραγούδια.

Κατηγορία Αρθρογραφία
Σελίδα 2 από 2

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message