Να παρθούν μέτρα για να προληφθεί η ζημιά αυτή καλεί την Κομισιόν ο ευρωβουλευτής Γιώργος Γραμματικάκης

Το ζήτημα των εγκαταλελειμμένων υλικών που έχουν αφήσει πίσω οι κατασκευάστριες εταιρίες του έργου της εκτροπής του Αχελώου θέτει με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής Γ. Γραμματικάκης.

Συγκεκριμένα, ο κ. Γραμματικάκης επισημαίνει στην ερώτησή του ότι το έργο της εκτροπής του Αχελώου ποταμού έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Έχει ενοχοποιηθεί στο παρελθόν για περιβαλλοντικές ζημιές και καταστροφές πολιτιστικών μνημείων και εξακολουθεί να συνιστά απειλή για το περιβάλλον.

Διότι ακόμη και σήμερα, το γεγονός ότι δεν έχουν αποκατασταθεί με ορθό τρόπο οι εγκαταλειφθείσες εγκαταστάσεις συνιστά μέγιστη περιβαλλοντική απειλή.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι στις εγκαταστάσεις του έργου δεξιά της κοίτης του Αχελώου, παραπλεύρως της ιστορικής Γέφυρας Κοράκου, έχουν εναποτεθεί:

Πάνω από δέκα τόνοι άχρηστες μπαταρίες οχημάτων έργων

Ένας τόνος περλίτη (ορυκτό μονωτικό) με αποσαθρωμένες συσκευασίες, εκτεθειμένος στη φύση,

Μεγάλος όγκος άχρηστων πλαστικών, μεταλλικών και άλλων δομικών υλικών συμπεριλαμβανομένων και φύλλων αμίαντου

Ετοιμόρροπα επικίνδυνα κτίσματα από τσιμεντόλιθο με άχρηστα υλικά διασκορπισμένα

Μεγάλος αριθμός συσκευασμένων φυτοφαρμάκων και δολωμάτων τρωκτικών

Υπολείμματα ορυκτελαίων οχημάτων.

Δεδομένου ότι η περιοχή της Κοιλάδας του Αχελώου είναι ευαίσθητη περιβαλλοντικά και αποτελεί ανερχόμενο τουριστικό προορισμό, ο κ. Γραμματικάκης ρωτά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν η εναπόθεση και εγκατάλειψη των προαναφερόμενων επικίνδυνων υλικών είναι σύμφωνη προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία κι αν όχι, πώς σκοπεύει να διασφαλίσει ότι οι αρμόδιοι θα προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της περιοχής.

Κατηγορία Περιβάλλον
Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017 11:47

Ορεινή Ναυπακτία: Ο χρόνος κυλάει αλλιώς

Κάνουμε πεζοπορία μέσα σε έλατα και καστανιές, πίνουμε τσάι του βουνού δίπλα στο τζάκι και χορταίνουμε την πείνα μας σε ένα χάνι του παλιού καιρού.

«Εδώ, άμα μείνεις τον χειμώνα, γίνεσαι είτε ζωγράφος είτε ποιητής», μας λέει ο Πολύκαρπος ενώ κουβεντιάζουμε μπροστά στο αναμμένο τζάκι στον ξενώνα του, στην Άνω Χώρα.

Στα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας ξυπνάς, περπατάς ακούγοντας μόνο τρεχούμενα νερά, τρως με όρεξη κυνήγι και χόρτα απ’ το μποστάνι, πίνεις τσάι του βουνού και κοιμάσαι καλύτερα. Ο χρόνος κυλάει πολύ διαφορετικά. Απ’ το ένα χτύπημα της καμπάνας μέχρι το άλλο νιώθεις σαν να έχουν περάσει τρεις αθηναϊκές ώρες. Με λίγα λόγια, φεύγεις για ένα τριήμερο και έχεις ξεκουραστεί σαν να έλειπες ολόκληρη εβδομάδα.

Καθώς οδηγούμε στους φιδωτούς δρόμους, το παρμπρίζ μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής που άνετα θα κοσμούσε το σαλόνι του σπιτιού της γιαγιάς μας: έλατα φυτρώνουν μέχρι και στην πιο ψηλή κορυφή, ενώ σε πολλά σημεία οικισμοί ολόκληροι «χάνονται» μέσα στα σύννεφα. Το πιθανότερο επίσης είναι να συναντήσετε ομίχλη στον δρόμο ή να πετύχετε καταμεσής του οδοστρώματος ένα κοπάδι από μοσχάρια με τις κουδούνες τους, να προχωρούν νωχελικά, χωρίς καμιά βιασύνη.

Για τη βενζίνη και τα χρήματα που θα χρειαστείτε στην εκδρομή σας καλό είναι να έχετε φροντίσει από τη Ναύπακτο. Στο σύμπλεγμα των 55 χωριών που προσδιορίζεται ως Ορεινή Ναυπακτία –ενώ μια μικρότερη ομάδα αυτών λέγονται Κράβαρα– δεν υπάρχουν βενζινάδικα, ΑΤΜ και σούπερ μάρκετ, μόνο παντοπωλεία. Οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι μένουν στον Πλάτανο, που επί Τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι μαζί με την Άνω Χώρα, και φτάνουν τους 80, ενώ στα υπόλοιπα χωριά μετριούνται στα δάχτυλα. «Οι ντόπιοι είμαστε μια οικογένεια. Μαζευόμαστε μια παρέα στο καφενείο και μια άλλη στην ταβέρνα», λέει ο Δημήτρης Ραμπαούνης, κάτοικος Πλατάνου, ούτε 40 χρόνων στην ηλικία. Αυτό νιώθεις κι εσύ φτάνοντας στην Ορεινή Ναυπακτία, για να περάσεις με καλή παρέα ένα Σαββατοκύριακο του χειμώνα. Ότι όταν έρχονται επισκέπτες, αυτή η «οικογένεια» μεγαλώνει.

Το παροπλισμένο λεωφορείο «Καρνάβαλος» καλωσορίζει σήμερα τους επισκέπτες στην Άνω Χώρα. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

ΓΙΑ ΣΤΙΦΑΔΟ ΣΤΟ ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΡΕΡΕΣΗΣ

Το Χάνι της Ρέρεσης, η πρώτη στάση μετά από τρεις ώρες στο αυτοκίνητο, είναι και το «ψυχολογικό όριο» μεταξύ πόλης και χωριού. Έξω απ’ την ταβέρνα, που θα τη βρείτε εύκολα πάνω στον δρόμο, υπάρχει μια κλούβα με παγόνια που έχει κρεμασμένη πάνω της μια αρμαθιά σκόρδα. Ο χώρος είναι «διακοσμημένος» περιμετρικά με βαλσαμωμένα ζώα και πτηνά της περιοχής –μια συλλογή 35 ετών, όπως θα μάθουμε αργότερα– και μπορείς να διαλέξεις να καθίσεις σε καρέκλα ή σε καναπέ με φλοκάτη.

Από το ξύλινο ταβάνι κρέμονται χειροποίητα λουκάνικα και η τηλεόραση παίζει  Ήπειρος TV1. Η Τζένη, εγγονή του ιδρυτή της ταβέρνας –που πρωτολειτούργησε το 1940 και ήταν το μέρος όπου οι άνθρωποι που έκαναν πολυήμερα ταξίδια με ζώα σταματούσαν για ξεκούραση και ανεφοδιασμό–, με το που μας βλέπει, βάζει μερικές χοντρές φέτες ψωμί στη θράκα στο τζάκι.

Η μητέρα της, Νίτσα Τετόρου, με τα μικρά μπλε μάτια και τα αφράτα μάγουλα, είναι η μαγείρισσα αλλά και κάτι σαν η «γιαγιά όλων». Ζει και εργάζεται εδώ από 7 ετών και, αν δεν έχει πολλή κίνηση η ταβέρνα, θα καθίσει μαζί σας και θα σας διηγηθεί ιστορίες από το χάνι, που ήταν ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο και πουλούσε από φαγητό μέχρι παπούτσια. «Μέχρι το 1970 δεν υπήρχε κλειδί στην πόρτα, μέναμε ανοιχτοί όλη νύχτα. Δίπλα στη σόμπα είχε ο μπαμπάς το κρεβάτι του, παραδίπλα κοιμόμασταν εμείς με τη μαμά. Όταν άκουγε φωνή, σηκωνόταν μες στη νύχτα με τη μάλλινη φανέλα και ετοίμαζε μια φασολάδα ή μια ομελέτα», μας λέει. Απ’ τον Σεπτέμβρη έως τον Γενάρη είναι περίοδος κυνηγιού κι έτσι εδώ θα φάτε πεντανόστιμο αγριογούρουνο, ζαρκάδι, λαγό, αλλά και καταπληκτικά γλυκά, όπως καρυδόπιτα και ραβανί.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟ ΚΑΣΤΑΝΟΔΑΣΟΣ

Φτάνοντας στα 1.060 μ. υψόμετρο, στο πρώτο και πιο τουριστικό χωριό της Ορεινής Ναυπακτίας, την Άνω Χώρα, μυρίζει τζάκι. Εδώ λειτουργούν οκτώ ξενώνες –οι περισσότεροι που θα βρείτε συγκεντρωμένους σε ένα μέρος– μαζί με τέσσερις ταβέρνες, τρεις καφετέριες, ένα παντοπωλείο και το Στέκι Φίλων Στέλιου Καζαντζίδη, δημιούργημα ενός Ελληνοαμερικανού που τον είχε γνωρίσει κάποτε από κοντά.

Στην Άνω Χώρα θα ξυπνήσετε νωρίς, θα φάτε για πρωινό τηγανίτες με τυρί και μέλι ελάτης στον ξενώνα «Τα Πέτρινα», με θέα όλο το βουνό, και θα ρωτήσετε τον συνιδιοκτήτη του, Δημήτρη Παπαδημητρίου, για τις σηματοδοτημένες διαδρομές για περπάτημα και ποδήλατο βουνού που έχει δημιουργήσει ο ίδιος. Κάθε Σαββατοκύριακο οργανώνει πεζοπορίες. Ακόμα κι αν δεν έχετε περπατήσει ποτέ σε δάσος, ακολουθήστε τα «πέντε μονοπάτια»: θα διασχίσετε κυκλικά το βουνό με αφετηρία και τερματισμό την Άνω Χώρα, περνώντας από χωμάτινους δρόμους γεμάτους καστανιές, βελανιδιές και έλατα, από γεφύρια, εκκλησίες και πηγές, ενώ το ψηλότερο σημείο βρίσκεται στα 1.450 μ. Η διάρκεια της διαδρομής, που προσφέρεται και για αρχάριους, είναι πέντε ώρες. Εναλλακτικά, μια πανέμορφη αλλά και εύκολη διαδρομή μισής ώρας είναι αυτή μέχρι τους Καταρράκτες Τσούρνα, ενώ η πιο συναρπαστική, που απευθύνεται σε πιο έμπειρους, είναι το παλιό μονοπάτι που ένωνε την Άνω Χώρα με το χωριό Αμπελακιώτισσα και φτάνει μέχρι το Φαράγγι Κάκκαβου (δύο ώρες).

ΤΑ «ΘΑΥΜΑΤΑ» ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΑΚΙΩΤΙΣΣΑΣ

Ο ηγούμενος πατήρ Πολύκαρπος είναι ένας ωραίος συζητητής, με χιούμορ και ανοιχτό μυαλό. Θα σας ξεναγήσει στο μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1455, όταν η εικόνα της Παναγίας, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, χάθηκε στο ποτάμι κατά τη λεηλασία του χωριού από τους Τούρκους, λίγο μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Κάποια χρόνια αργότερα βρέθηκε στα κλαδιά μιας βελανιδιάς, στο σημείο όπου σήμερα δεσπόζει ο ναός.

Όλες οι αποχρώσεις της χειμωνιάτικης παλέτας, με θέα τη Μονή της Αμπελακιώτισσας. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΣ ΚΟΚΚΑΣ)

Την εκκλησία κοσμεί ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1870 και ένας χρυσοκέντητος επιτάφιος, έργο της περίφημης κεντήστρας της Πόλης, Μαριόρας. Για την ιστορία, η βελανιδιά υπάρχει ακόμα. Ο πατήρ Πολύκαρπος μας είπε ότι από τότε που βρέθηκε η εικόνα, δύο εντυπωσιακά πράγματα συμβαίνουν με το δέντρο: σταμάτησε να μεγαλώνει και τα κλαδιά του δεν καίγονται. Του αρέσει μάλιστα να κάνει το «πείραμα» στους επισκέπτες του μοναστηριού με ένα κλαράκι και έναν αναπτήρα.

ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Μια ηλικιωμένη κυρία περπατάει γρήγορα προς την πλατεία, ακολουθώντας τη μουσική απ’ το κλαρίνο. Με αυτόν τον... μελωδικό τρόπο ο κ. Γιώργος, ο μανάβης που φέρνει φρέσκα ζαρζαβατικά απ’ το Αγρίνιο, ειδοποιεί τους κατοίκους για την άφιξή του. Το ίδιο κάνουν ο ψαράς και ο φούρναρης. Ο Πλάτανος, πρώην σημαντικό εμπορικό κέντρο της περιοχής, είναι κι ένα απ’ τα ομορφότερα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας, λιθόστρωτο, με πέτρινα σπίτια, σαν παραμύθι. Το γέρικο αλλά ακμαίο δέντρο από το οποίο πήρε την ονομασία του στέκει στη μέση της πλατείας, με μια μικρή επιγραφή στον κορμό του: «Υψόμετρο 875 μ., κλίμα υγιεινό». Στο καφενείο το βράδυ στρώνεται τσόχα και σερβίρεται ζεστό τσίπουρο με μέλι.

Εδώ, όπως και στα περισσότερα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας, όλοι έχουν έναν συγγενή που έχει φύγει για την Αμερική. Κανείς δεν γνωρίζει πότε ακριβώς ξεκίνησαν οι μεταναστευτικές ροές – τις τοποθετούν γύρω στον 19ο αιώνα. Η φήμη που συνόδευε τους ντόπιους ήταν αυτή των δεινών εμπόρων. «Δεν θα βρεις μέρος στην Ελλάδα που να μην έχει Αιτωλοακαρνάνα με χρυσοχοείο ή μαγαζί με ρούχα», μου λέει κάποιος. Αρκετοί, πάλι, επέστρεψαν για να συνταξιοδοτηθούν στον τόπο καταγωγής τους. Σήμερα, μπορεί να φοράνε μπλουτζίν που αγόρασαν στη Νέα Υόρκη και να κρατάνε γκλίτσα. Οι ομογενείς Πλατανιώτες εκδίδουν και εφημερίδα, με τίτλο «Ο Απόδημος Πλατανιώτης». Το νοσοκομείο είναι δωρεά της Ναυπακτιακής Αδελφότητας της Νέας Υόρκης.

Στο λαογραφικό μουσείο του χωριού, δίπλα στον αργαλειό και στη γιδοκουρεύτρα θα δείτε μια αμερικανική μπαρμπέρικη καρέκλα του 1900, αλλά και μια συλλογή από τρανζίστορ και γραφομηχανές – απόδειξη των δεσμών με τις ΗΠΑ. Μην παραλείψετε να μπείτε στο πολύχρωμο σπιτάκι με την πινακίδα «Αρχειακό Κέντρο» στην είσοδο του χωριού, για να δείτε σπάνια βίντεο από πανηγύρια της δεκαετίας του 1950. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (1846), επίσης αξίζει μια επίσκεψη· είναι πανέμορφη, με λευκό ταβάνι και λιτή διακόσμηση. Στη μέση του ναού, δε, βρίσκεται η εικόνα του αγίου, τα μάτια του οποίου σε «ακολουθούν» όπου κι αν σταθείς στον χώρο.

ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΗΝ ΕΥΗΝΟΛΙΜΝΗ

Θέα στην εντυπωσιακή τεχνητή λίμνη του Ευήνου, που δημιουργήθηκε το 2002 για την υδροδότηση της Αττικής, μπορείτε να έχετε από τα χωριά Περδικόβρυση, Αράχωβα και Κρυονέρια. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι ελάχιστοι και στις άδειες πλατείες τα πεσμένα πλατανόφυλλα στρώνουν ένα παχύ χαλί σε κοκκινοκίτρινες αποχρώσεις. Στην Περδικόβρυση θα φάτε κατσικάκι στην ταβέρνα της Μαρίας (τηλ. 26340-48311), στην Αράχωβα θα πιείτε τσάι του βουνού στο καφενείο της πλατείας και στα Κρυονέρια θα περπατήσετε μέχρι το Περγάρι: το χωμάτινο μονοπάτι που ξεκινάει απ’ τον οικισμό (εκεί όπου βρίσκεται η προτομή του ηγούμενου Δαμιανού) συνεχίζεται μέσα στο ελατοδάσος και καταλήγει σε ένα πέτρινο παρατηρητήριο μέσα στα σύννεφα.

Αν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή (αυτό μπορεί να αλλάξει από στιγμή σε στιγμή), βλέπεις τον Εύηνο να περνάει μέσα από τα βουνά και τις πυρόξανθες «ανταύγειες» που σχηματίζουν με το φύλλωμά τους τα πλατάνια στις καταπράσινες κορφές.

ΡΑΦΤΙΝΓΚ ΣΤΟΝ ΕΥΗΝΟ

Η εμπειρία δεν είναι προαπαιτούμενο για να μπείτε σε ένα βαρκάκι και να διασχίσετε τον Εύηνο βλέποντας αγριόπαπιες, κορμοράνους και βίδρες – ο βιότοπος ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000. Εξοπλισμό θα νοικιάσετε από το Rafting House στη Γέφυρα του Μπανιά, όπου οι πιστοποιημένοι εκπαιδευτές θα σας καθοδηγήσουν κατάλληλα. Η διαδρομή είναι χορταστική (9 χλμ.), δηλαδή το ράφτινγκ διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε καγιάκ ή τοξοβολία. Οι αθλητικές δραστηριότητες θα σας ανοίξουν την όρεξη. Καθίστε λοιπόν στο Χάνι Μπανιά για κόκορα με χυλοπίτες, τραχανά, ρεβιθάδες κ.ά.

ΜΙΑ «ΑΛΛΗ» ΦΑΡΜΑ

Ο Φώντας Μίχος ζει σε μια αετοφωλιά στο χωριό Λάλικα, με θέα τα Βαρδούσια όρη. Έχει φτιάξει μια φάρμα και δεν αγοράζει τίποτα απ’ το σούπερ μάρκετ. Οι ντόπιοι τον φωνάζουν Ινδιάνο, γιατί μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια κτηνοτρόφων που έκαναν νομαδική ζωή και ντύνονταν με τις μπότες και τα γιλέκα που τους έστελνε ένας θείος τους απ’ το Τέξας. Ποτέ δεν ξεπέρασε την αγάπη του για τις άλλες κουλτούρες. Το σπίτι του, που διαθέτει και δωμάτια-ξενώνες, είναι ένας μικρός ναός πολυπολιτισμικότητας με διακοσμητικά και χρηστικά αντικείμενα που του έχουν φέρει άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο. Ο ίδιος έχει τρομερές γνώσεις για τη φύση, τις οποίες μοιράζεται με χαρά. Θα τον ακολουθήσετε σε μάζεμα μανιταριών (υπάρχουν πάνω από 300 είδη στην περιοχή), θα ανεβείτε στα άλογά του, θα δείτε ελαφάκια από κοντά και θα κάνετε συζητήσεις που μπορεί να σας αλλάξουν τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή. Φυσικά δεν θα φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε την κουζίνα του. Ακόμα και η ντομάτα εδώ είναι σαν να τρως λουλούδι. Αν σας συμπαθήσει, μπορεί να σας κάνει και ένα απρόσμενο δώρο: βαλσαμόλαδο παραγωγής του.kathimerini.gr

 

Κατηγορία Περιβάλλον

Μία από τις πιο ανεξερεύνητες περιοχές της Ελλάδας είναι τα ΄Αγραφα όρη. Πρόκειται για μία οροσειρά απίστευτης φυσικής ομορφιάς που χαρακτηρίζεται για την τραχύτητά της και τα πολυποίκιλα τοπία. 

 Στο βίντεό του ο Θωμάς Βασιλείου αφηγείται με εικόνες τη μαγευτική εξερεύνηση της «Ωραίας Κοιμωμένης» και παρακάτω περιγράφει τις εμπειρίες από την περιπλάνησή του στις απάτητες κορυφές:

 «Με την πρώτη ματιά βλέπει κανείς μία κορυφογραμμή. Με μία πιο προσεκτική ματιά όμως βλέπει ένα μικρό θαύμα της φύσης. Οι τραχιές και δαιδαλώδεις κορυφές των Αγράφων σχηματίζουν τη φιγούρα μιας γυναίκας. Είναι η “ Ωραία κοιμωμένη των Αγράφων” όπως την ξέρουν οι κάτοικοι της περιοχής.  Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που αντίκριζα μικρός κάθε πρωί ξεκινώντας για το σχολείο. Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε, όμως το ραντεβού με τον άγνωστο για μένα τόπο έμελλε να ευοδωθεί μόλις λίγες μέρες πριν. 

 »Από το Μουζάκι Καρδίτσας αρχίζει μία διαδρομή σε έναν ξεχωριστό  κόσμο. Αρχικά βατό, φιλικό και ήρεμο που σταδιακά όμως εξελίσσεται σε άγριο, τραχύ και δυσπρόσιτο. Η επιβλητικότητα και το μέγεθος των ορεινών όγκων σου δίνουν τη βεβαιότητα πως έχεις να κάνεις με έναν τόπο μοναδικό. Όσο περισσότερο προχωρώ προς την καρδιά της δύσβατης αυτής οροσειράς τα συναισθήματα γίνονται εντονότερα. Η εναλλαγή των τοπίων καταιγιστική. Τα σύννεφα άλλοτε ήρεμα και άλλοτε απειλητικά λίγα μόνο μέτρα πάνω από το κεφάλι μου με αναγκάζουν να επαναπροσδιορίσω το μέγεθός μου απέναντι στη φύση. 

»Όσο προχωρώ ο δρόμος γίνεται όλο και πιο δύσβατος και από κάποιο σημείο και έπειτα σχεδόν απροσπέλαστος όντας σημαδεμένος από τον άγριο χειμώνα που μόλις πέρασε. Τα τοπία όμως μοναδικά. 

Αποφασίζω να συνεχίσω με τα πόδια. Οι κλίση του εδάφους  μεγάλη. Κουβαλάω τον φωτογραφικό μου εξοπλισμό και αυτό κάνει αρκετά δύσκολη την ανάβαση. Όσο ανεβαίνω η πυκνή βλάστηση σταδιακά αραιώνει 

μιας και στα ύψη αυτά οι συνθήκες καθιστούν αδύνατη την ευδοκίμηση δέντρων. Γύρω μου αρκετά ζώα βόσκουν ελεύθερα στα αλπικά λιβάδια. Ο ιδιαίτερα ευμετάβλητος καιρός στέκεται σύμμαχος  σ αυτή τη δύσκολή ανάβαση. Φτάνω στην κορυφή. Μπροστά μου απλώνεται η Λίμνη Πλαστήρα. Στο βάθος ο Θεσσαλικός κάμπος. Πίσω μου τα μεγαλοπρεπή Άγραφα. Η φύση σε όλο της το μεγαλείο»!

 

  Τα Άγραφα καταλαμβάνουν όλο το βόρειο τμήμα του Νομού Ευρυτανίας και το δυτικό τμήμα του Νομού Καρδίτσας. Συνολικά  έχουν 7 κορυφές πάνω από τα 2.000 μέτρα. Ψηλότερη όλων είναι η κορυφή Καράβα με υψόμετρο 2.184 μ. στη βάση της οποίας σχηματίζεται μια δρακολίμνη με την ονομασία Λούτσα. Στην αγκαλιά των Αγράφων υπάρχουν δεκάδες μικρές κοινότητες οι οποίες επιβιώνουν κυρίως χάρη στην κτηνοτροφία.

Η απομόνωση της περιοχής, τα μεγάλα υψόμετρα,τα πυκνά δάση, οι χαράδρες και τα ποτάμια έχουν συμβάλει στη διατήρηση μιας πλούσιας άγριας ζωής και δεκάδων απειλούμενων ειδών της ελληνικής πανίδας και χλωρίδας. Η οροσειρά των Αγράφων είναι δύσβατη και σε πολλές περιπτώσεις η χρήση 4Χ4 κρίνεται επιβεβλημένη. Κρύβει όμως αμέτρητους θησαυρούς με έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς τη λίμνη Στεφανιάδα που βρίσκεται στην Αργιθέα του Νομού Καρδίτσας η οποία δημιουργήθηκε μόλις το 1964 μετά από μία κατολίσθηση. Πρώτο Θέμα

Κατηγορία Περιβάλλον

Η Πρώτη ∆άσωση της νέας προγραµµατικής περιόδου καλύπτει το κόστος φύτευσης δένδρων όπως καρυδιές, κερασιές και µηλιές καθώς και τησυντήρησή τους για µία 8ετία µε τη µορφή εφάπαξ καταβολής ενισχύσεων έως 9.000€.Επιπλέον προβλέπεται ετήσια πριµοδότηση του αγρότη για 12 χρόνια σε περίπτωση συγκαλλιέργειας µε αροτραίες καλλιέργειες.

Το Μέτρο 8.1 «Στήριξη για δάσωση» περιλαμβάνει μια λίστα νέων επιλέξιµων ποικιλιών καρποφόρων δένδρων όπως αχλαδιές, µηλιές και κερασίες ενώ παράλληλα µειώνει τον ελάχιστο αριθµό δένδρων ανά στρέµµα που υποχρεούται να φυτεύει ο δικαιούχος, σε 25 και 90 δένδρα/στρέµµα ανάλογα τον τρόπο φύτευσης.

Συντήρηση για μια 8ετία

Για µία 8ετία αντί για 5ετία θα δίνονται πλέον οι ενισχύσεις για την συντήρηση , ενώ το πολύ για µία 12ετία αντί για 15ετία (µε εξαίρεση καρυδιές, µαστιχόδεντρα και καστανιά που ορίζεται στα 8 έτη) θα λαμβάνει ο διακιούχος το ετήσιο πριµ,το ποσό του οποίου δεν έχει ακόμα οριστηκοποιηθεί , για την απώλεια

Δικαιούχοι

Όλοι οι κάτοχοι αγροτικής γης

Δαπάνες

Στο μέτρο περιλαμβάνονται τρεις κατηγορίες επιχορηγούμενων δαπανών:

1. Εγκατάσταση φυτείας.

Περιλαμβάνει:

Εδαφολογική ανάλυση, σύνταξη µελέτης δάσωσης, κατεργασία εδάφους, προµήθεια φυταρίων/πολλαπλασιαστικού υλικού, διάνοιξη λάκκων φύτευσης, εγκατάσταση τριτεύοντος αρδευτικού δικτύου, φύτευση βολοφύτων ή γυµνορίζων φυτών, λίπανση φυτών, υλικά και εργασίες περίφραξης, άρδευση φυτών.

2. Εργασίες συντήρησης

Περιλαμβάνει:

Προµήθεια φυταρίων, διάνοιξη λάκκων φύτευσης µε εργάτες σε έδαφος, φύτευση βολοφύτων ή γυµνορίζων φυτών, διαµόρφωση λεκάνης συγκράτησης νερού, άρδευση φυτών, λίπανση φυτών, φρεζάρισµα εδάφους, βοτάνισµα και σκάλισµα, καλλιεργητικές φροντίδες, επαναφύτευση φυταρίων που η φύτευσή τους απέτυχε λόγω ξηροθερµικών συνθηκών ή άλλων αντίξοων κλιµατικών συνθηκών, (ξηρασία, πυρκαγιές, ή άλλες καταστροφές) έως ποσοστό 20%. Το κόστος βασίζεται σε δεδοµένα των προηγούµενων περιόδων. Σε περίπτωση που το ποσοστό υπερβαίνει το 20%, η ζηµιά δύναται να καλυφθεί από το Μέτρο 8.4.

3. Κόστος απώλειας εισοδήµατος

Το κόστος για την απώλεια του εισοδήµατος θα δίνεται στους δικαιούχους παραγωγούς ετησίως για 12 χρόνια .Το πριµ ωστόσο δεν έχει ακόμα οριστοποιηθεί.

Κατηγορία Περιβάλλον

Μπορεί να βρισκόμαστε ακόμα στις αρχές του Οκτώβρη, ωστόσο το σκηνικό του καιρού και οι θερμοκρασίες σε πολλές περιοχές της χώρας θυμίζουν... χειμώνα.

 Στην ορεινή Ευρυτανία τόσο στο Καρπενήσι όσο και στα χωριά των Αγράφων τα τζάκια άναψαν και οι καμινάδες κάπνισαν για να αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι το τσουχτερό κρύο ιδιαίτερα τις βραδυνές ώρες.

Το θερμόμετρο κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας δεν ξεπέρασε τους 13 βαθμούς ενώ η θερμοκρασία «έπεσε» και στους 3 βαθμούς κελσίου.

Κατηγορία Περιβάλλον
Κυριακή, 01 Οκτωβρίου 2017 10:21

Οκτώβρης και παράδοση

Καλό μήνα ....

Πρώτη του Οκτώβρη σήμερα και μπήκαμε για τα καλά στο φθινόπωρο.Εμείς θα γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και θα δούμε τι γίνονταν παλιά.

Το πιο σημαντικό δώρο του Οκτωβρίου στους αγρότες είναι οι πολλές βροχές του, γι’ αυτό σε πολλά μέρη ονομάζεται «Βροχάρης», αλλά και μήνας της σποράς, εξ ου και τα ονόματα «Σποριάτης», «Σποριάς» και «Σπαρτός».

 Η μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, στις 26 του μήνα, έχει δώσει στον Οκτώβριο την προσωνυμία «Αι-Δημητριάτης» ή «Αι-Δημήτρης» Οι εργασίες που γίνονται τον Οκτώβρη στα χωριά μας είναι το όργωμα και η σπορά σιτηρών, κριθαριού και βρώμης, η σπορά τριφυλλιού,η ολοκλήρωση τρύγου και παραγωγή κρασιού,το μάζεμα φθινοπωρινών φρούτων και πατάτας ενώ απο τα βουνά κατεβαίνουν οι βοσκοί στους χαμηλούς κάμπους (τα χειμαδιά).

Παροιμίες για τον Οκτώβρη υπάρχουν πολλές.Δείτε μερικές:

 Άη Δημητράκη μου, μικρό καλοκαιράκι μου.

Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια.

 Αν δε βρέξει, ας ψιχαλίσει, πάντα κάτι θα δροσίσει.

Αν δε βρέξει, πώς θα ξαστερώσει;

Αν δε χορτάσει ο Οκτώβριος τη γη, πούλησε τα βόδια σου και αγόρασε σιτάρι.

 Άσπορος μη μείνεις, άθερος δε μένεις.

Βαθιά τ' αυλάκια να φουντώσουνε τα στάχυα.

Δεύτερο αλέτρι, δεύτερο δεμάτι.

Μακριά βροντή, κοντά βροχή.

Ο καλός ο νοικοκύρης, ο λαγός και το περδίκι, όταν βρέχει χαίρονται.

Οκτώβρη και δεν έσπειρες καρπό πολύ δεν παίρνεις.

Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα 'χεις.

Κατηγορία Περιβάλλον

Ο Αχελώος, γνωστός κι ως Ασπροπόταμος, είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), νότια νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του διέρχεται από τους νομούς Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και στη συνέχεια από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας

Ο Αχελώος λοιπόν που πάντα έχει νερό, όπως τονίζει σε μήνυμά του αναγνώστης του "VimaPoliti.gr" και κάτοικος στο Περδικάκι Βάλτου ,εδώ και δέκα μέρες όπως φαίνεται και στην φώτο έχει σχεδόν στερέψει. Η διαρκής ανομβρία του φετινού καλοκαιριού συντέλεσε στο να πέσει κατα πολύ η στάθμη του ποταμού. Σύμφωνα με τους κατοίκους το φαινόμενο έχει να εμφανιστεί πάνω από 20 χρόνια… Οι φωτογραφία που μας έστειλαν είναι απο την Παρασκευή λίγο μετά το Περδικάκι και δείχνουν την σημερινή κατάσταση του Αχελώου που μέρα με την μέρα στερεύει όλο και περισσότερο.

Και λίγη μυθολογία σχετικά με τα νερά του Αχελώου

Ο Όμηρος τοποθετεί τον Αχελώο πριν από τον Ωκεανό. Οι θάλασσες, οι πηγές και τα νερά που πηγάζουν από την γη προέρχονται από αυτόν. Αντίθετα ο Ησίοδος συγκαταλέγει τον Αχελώο στα παιδιά της Τηθύος και του Ωκεανού, στις ποτάμιες θεότητες. Κόρες του ήταν οι Σειρήνες, οι Νύμφες και πολλές άλλες πηγές (Κασταλία, Καλλιρρόη κλπ).

Ο Αχελώος είχε αρκετές μορφές. Συνήθως απεικονίζεται από την μέση και κάτω σαν ψάρι, γενειοφόρος με κέρατα στο κεφάλι του. Άλλες μορφές του ποτάμιου αυτού θεού ήταν σαν φίδι, σαν ταύρος και σαν ανθρωπόμορφο ον με κεφάλι ταύρου που από τα γένια του έτρεχαν πολλά νερά (ανθρωπομορφίες των όψεων του ποταμού). Το μόνο βέβαιο είναι πως στις περισσότερες μορφές του ο Αχελώος ήταν (φάνταζε) ένα άσχημο τέρας.

Πατήστε πάνω στην φώτο για μεγέθυνση

Κατηγορία Ευρυτανία

Ο Αχελώος, γνωστός κι ως Ασπροπόταμος, είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), νότια νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες.

Κατά τη διαδρομή του διέρχεται από τους νομούς Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και στη συνέχεια από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Διαχωρίζει με την πορεία του την Ακαρνανία από την Αιτωλία, διασχίζοντας διαδοχικά τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου και αρδεύει την πεδιάδα του Αγρινίου.

Στη ροή του προς το Ιόνιο δέχεται τα νερά των παραποτάμων του Αγραφιώτη, Ταυρωπού, Τρικεριώτη και Ινάχου. Σήμερα οι τρεις πρώτοι χύνονται στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών και ο τέταρτος στην τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Θεωρείται ο πλουσιότερος σε νερά γηγενής ποταμός της Ελλάδας.

Δείτε παρακάτω βίντεο για τον Αχελώο με μαγευτικά πλάνα του Ανδρέα Κουτσοθανάση

Κατηγορία Περιβάλλον

Καλοκαιρινή απόδραση στις παραλίες της Κοιλάδας του Αχελώου.

 Στους υδάτινους δρόμους της Κοιλάδας του Αχελώου, οι παραλίες έχουν μόνον γαλάζιες σημαίες, γιατί τα νερά του ποταμού κατεβαίνουν από τα απάτητα, παρθένα κορφοβούνια των Αγράφων, του Βάλτου και των Φρουσίων Ορέων. Μία διαφορετική καλοκαιρινή πρόταση, για «κολύμπι στα βουνά», προσφέρει η Κοιλάδα, που αποτελεί και το φυσικό όριο των νομών Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας και Καρδίτσας. Δεν είναι υπερβολή πως η εικόνα από τις μικρές παραλίες της θυμίζουν μέρος τροπικό, γιατί τα νερά του Ασπροπόταμου τρέχουν πάνω σε λευκά βότσαλα.

 Εκεί ο χρόνος κυλάει με αργούς ρυθμούς και αφήνει ανόθευτη τη φυσική ομορφιά ανάμεσα στις βουνοπλαγιές. Όμως και για τον ταξιδευτή, τον περιηγητή, που αναζητά να ανακαλύψει τα μυστικά των βουνών, η Κοιλάδα κρύβει εκπλήξεις. Ο «οδηγός περιήγησης» τοποθετεί την περιοχή στα 700 μέτρα υψόμετρο, όπου οικισμοί ξεφυτρώνουν μέσα από τα έλατα, το ίδιο και θρησκευτικά μνημεία ή ιστορικές τοποθεσίες, που αξίζει να γνωρίσει ο επισκέπτης.

Η απόσταση των μικρών παραλιών του Αχελώου είναι περίπου 65 χιλιόμετρα από τις πόλεις της Άρτας, της Καρδίτσας, του Αγρινίου και του Καρπενησίου, αλλά το φυσικό κάλλος της διαδρομής, «εκμηδενίζει» τις αποστάσεις. Οι ντόπιοι πάντα εκεί ψαρεύουν. Πάντα εκεί κολυμπούν. Πάντα εκεί δροσίζονται τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Εκεί, οι ξενιτεμένοι της περιοχής επιστρέφουν με τις οικογένειες τους για διακοπές. Εκεί, συναντούν τους συγχωριανούς και τους φίλους για να αναπολήσουν ιστορίες από τα παιδικά όμορφα και δύσκολα χρόνια τους. Εκεί, οι νέοι της περιοχής δίνουν καθημερινά το ραντεβού τους για ήλιο, καφέ, κολύμπι. Και η «μπάντα του Αχελώου», που συγκρότησαν μαζί με τα παιδιά των ξενιτεμένων, χαρίζει πολλή μουσική, μαγικές βραδιές και river party.

Προσωπικότητες από την Ευρώπη έχουν επισκεφθεί την Κοιλάδα του Αχελώου, έχουν μιλήσει σε ημερίδες για ανάπτυξη στο πλαίσιο προσπάθειας για την ανάδειξη και προβολή της.

Ο Αντώνης Κοσσυβάκης, στέλεχος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, με καταγωγή από την Κοιλάδα του Αχελώου με δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ σημειώνει: «Η κοιλάδα του Αχελώου, πέραν της φυσικής ομορφιάς, έχει μια πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά που χάνεται στα βάθη των αιώνων, με την ύπαρξη στην περιοχή αρκετών μνημείων. Αυτή πρέπει να αναδειχθεί και να δώσει πνοή στον τόπο και να τον αναδείξει ως προορισμό εναλλακτικού, πολιτιστικού και θρησκευτικού τουρισμού. Αυτό θα γίνει μόνο με στοχευμένες δράσεις φορέων της περιοχής, σε συνεργασία με την Πολιτεία αλλά και με την αξιοποίηση του αξιόλογου ανθρώπινου δυναμικού, που κατάγεται από την περιοχή και θα μπορούσε να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση».

Παρακολουθείστε το βίντεο με τις παραλίες

Κατηγορία Περιβάλλον

Η τροποποίηση καιρού είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται τις τελευταίες δεκαετίες σε πολλές χώρες. Μια μέθοδος ‘νόμιμη’, αλλά… είναι και ηθική; Γιατί το πρώτο δεν εξασφαλίζει απαραίτητα και το δεύτερο…

 Πριν πούμε ο,τιδήποτε πάνω στο θέμα αυτό, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή,  προς αποφυγήν παρεξηγήσεων πως δεν θα μιλήσουμε για τους γνωστούς χημικούς αεροψεκασμούς και το HAARP που συμβάλλουν στην χειραγώγηση καιρικών συνθηκών δημιουργώντας πολλές φορές ακραία φαινόμενα, αλλά για την μικρής κλίμακας γεωμηχανική, που ονομάζεται ‘Τροποποίηση Καιρού”.

 Η μέθοδος της ξεκινάει από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα για να προσφέρει τις ‘υπηρεσίες’ της, κάποια στιγμή ‘οπλοποιείται’  (πόλεμος Βιετνάμ) κατόπιν απαγορεύεται ως όπλο, αλλά γίνεται θεσμός ως ‘βελτιωτικό’ του καιρού. Βέβαια… τον τελευταίο καιρό μας έχουν φάει τ’ αυτιά για την κλιματική αλλαγή ενώ γίνονται αμέτρητα ντιμπέιτ για το πόσο είναι αληθινή ή κατασκευασμένη για διάφορες σκοπιμότητες, ή πιο είναι το αληθινό της μέγεθος και που πραγματικά οφείλεται. Κι ενώ όλες οι συζητήσεις συνεχίζονται παραλληλα με ακραία φαινόμενα -που εμείς πιστεύουμε ότι πολλά από αυτά είναι αποτέλεσμα  συστημάτων υψηλής τεχνολογίας όπως το HAARP- ουδείς από τους προπαγανδιστές της κλιματικής αλλαγής δεν βάζει το ερώτημα: Βρε μπας και φταίει που τις τελευταίες δεκαετίες παίζουμε με το κλίμα;

 Την ερώτηση δεν την βάζουν γιατί ξέρουν την απάντηση… ΝΑΙ! Οι κάθε είδους χειραγώγηση του κλίματος, μικρή ή μεγάλη, δεν αφήνει κανένα περιθώριο στη φύση να συνεχίσει την αέναη ισορροπία της…

 “Τροποποίηση καιρού ονομάζεται η σχεδιασμένη επέμβαση του ανθρώπου σε συγκεκριμένα νέφη…Η πιο γνωστή μέθοδος τροποποίησης καιρού είναι η σπορά των νεφών, η οποία εφαρμόζεται για να επιτευχθεί αύξηση βροχής και χιονιού, καταστολή χαλαζιού και διάλυση ομίχλης.”

 Εισαγωγή από την έκθεση του ΕΛ.ΓΑ.

 Τροποποίηση καιρού στην Ελλάδα

 Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιεί μα αυξανόμενη πορεία αυτές τις πρακτικές. Τα προγράμματα, τα επίσημα τουλάχιστον που γνωρίζουμε, γίνονται μέσω του ΕΛ.ΓΑ. και σε συνεργασία με την 3Δ Α.Ε. Όπως γράφει η εταιρεία στο ιστολόγιο της: “Η 3Δ Α.Ε. ιδρύθηκε το 1976 και αρχικά, η κύρια ενασχόληση της εταιρείας ήταν οι αεροψεκασμοί με αεροπλάνα. Στη συνέχεια και με την αποκόμιση εξειδικευμένης τεχνογνωσίας καθώς και ιδιόκτητου εξοπλισμού, η εταιρεία επεκτάθηκε και σε άλλες δραστηριότητες όπως την τροποποίηση καιρού (…)

 Σήμερα η 3Δ Α.Ε. παρέχει ένα μεγάλο εύρος υπηρεσιών με εξειδίκευση στον τομέα εφαρμογών τροποποίησης καιρού. Είναι ενεργό μέλος του Weather Modification Association (WMA) και συμμετέχει σε προγράμματα τροποποίησης καιρού σε εγχώριο αλλά και διεθνές επίπεδο. Στην Ελλάδα, η 3Δ Α.Ε. συνάπτει, κυρίως, κυβερνητικές συμβάσεις και ασχολείται ενεργά με προγράμματα αύξησης βροχοπτώσεων και καταστολής χαλαζιού από το 1981. Ο συνολικός χρόνος πτήσης κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων τροποποίησης καιρού από το 1981  έως το 2009 ανέρχεται στις 4.133 ώρες.” (Για από εκεί και πέρα δεν έχει στοιχεία. Σύμφωνα με την έκθεση του ΕΛ.ΓΑ η περίοδος 2004-2008 σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία στη Θεσσαλία παρουσιάζει αύξηση κατανάλωσης υλικού (ιωδιούχου αργύρου) 215% αύξηση!)

 Με πρωτοβουλία του ΟΓΑ άρχισε και η τεχνολογία τροποποίησης καιρού το 1981. Το πρόγραμμα ήταν ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα σποράς νεφών με εναέρια μέσα. Το υλικό  που χρησιμοποιείται είναι ιωδιούχος άργυρος (όχι και τόσο αθώο υλικό) και ξηρός πάγος. Το Πρόγραμμα Χαλαζικής Προστασίας γίνεται σε διάφορες περιοχές, κύρια Κεντρική Μακεδονία και Θεσσαλία. Καλύπτει συνολικά εκτάσεις 5 εκατομμυρίων στρεμμάτων, εκ των οποίων 2,7 εκατ. στρέμματα περίπου στη Μακεδονία και 2,4 εκατ. στρέμματα περίπου στην Κεντρική Ελλάδα.

 Όμως πολλά ερωτήματα που γεννιούνται από αυτή τη συνήθεια, όχι μόνο δεν βρίσκουν απάντηση, αλλά βρίσκουν ένα καθεστώς, έναν θεσμό που κανένας δεν ξαναβάζει πάνω στο τραπέζι προς συζήτηση. Μην ξεχνάμε πως και το DTT ήταν κάποτε νόμιμο, αλλά κατόπιν επανεξέτασης απαγορεύτηκε. Μήπως τώρα ήρθε η ώρα και για την καθιερωμένη τροποποίηση καιρού; 

 Πόσο αποτελεσματικό είναι το πρόγραμμα αυτό, ποιος μπορεί να πει με σιγουριά; Ποια θα ήταν η συμπεριφορά του καιρού αν δεν ψεκαζόταν; Πόσο λιγότερο ή περισσότερο χαλάζι θα έπεφτε; Τι επιπτώσεις έχουμε στο νερό και το ph της γης; Και ποιές οι επιπτώσεις στις γύρω περιοχές από κείνες που δέχονται την ‘θεραπεία’; 

 Για την τελευταία ερώτηση, η AllNewz επισκέφτηκε το Διάσελλο, ένα ορεινό χωριό των Τρικάλων, όπου οι κάτοικοι του, που είναι κύρια κτηνοτρόφοι, θεωρούνται παιδιά ενός κατώτερου Θεού.  Με το σκεπτικό να διαλύσουν το χαλάζι για την προστασία των αγροτών στον κάμπο (κι εδώ μπαίνουν πολλά ερωτηματικά αν αυτή παρέχεται επιτυχώς και με τι κόστος από κάθε πλευρά) διαλύουν τα σύννεφα από τα ορεινά ή τα μεταφέρουν σε άλλες περιοχές. 

 Σύμφωνα με το agrotypos.gr τη μέρα που επισκεφτήκαμε το Διάσελλο ήταν και η μέρα έναρξης του Προγράμματος Χαλαζικής Προστασίας με εναέρια μέσα. Αναφέρει ακόμα: “Η στατιστική αξιολόγηση του Προγράμματος έδειξε ποσοστά επιτυχίας από 35% έως και 72% στις παραμέτρους, όπως η μέση διάμετρος χαλαζοκόκκου, η κινητική του ενέργεια κ.ά., ενώ η οικονομική αξιολόγηση ότι τα ποσά αποζημιώσεων που καταβάλλονται για ζημιές από χαλάζι στις αγροτικές καλλιέργειες περιορίζονται κατά 58,2% και οι πληγείσες εκτάσεις κατά 30,3%.”

 Όπως καταλαβαίνετε, μόνο εικασίες μπορούν να χαρακτηριστούν αυτές, αφού δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποτέ ποια θα ήταν τα αποτελέσματα, καλύτερα ή χειρότερα, χωρίς τον βομβαρδισμό των νεφών. Επίσης δεν μπορούμε να ξέρουμε, αλλά μπορούμε να υποψιαστούμε, το αποτέλεσμα του νόμου δράση-αντρίδραση σε μια συνεχή τροποποίηση του κλίματος. Και πόσο μας κοστίζει η ‘μείωση’ της διαμέτρου του χαλαζοκόκκου και πόση θα ήταν η διάμετρος αν δεν κάναμε όλην αυτή την διαδικασία; 

 Και ουδείς μπορεί να αρνηθεί πως το κλίμα της Ελλάδας το 1981, πριν ξεκινήσουν ΚΑΘΕ είδους χημικοί αεροψεκασμοί, μικροί ή μεγάλοι, ήταν ομαλότερο με λιγότερες καιρικές εκπλήξεις, χωρίς καν την απαραίτητη υπηρεσία καιρικών φαινομένων που έχουμε τώρα.  AllNewz

Κατηγορία Περιβάλλον

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message