Το Κρυονέρι Αιτωλοακαρνανίας, είναι παραλιακός οικισμός του χωριού Γαλατά κοντά στις εκβολές του ποταμού Εύηνου και αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς καλοκαιρινούς προορισμούς στο νομό.

Αποτελεί τουριστικό θέρετρο με πλήθος από ενοικιαζόμενα δωμάτια και οργανωμένη παραλία με αρκετά καταστήματα. Η περιοχή διαθέτει ένα εντυπωσιακό τοπίο λόγω του ότι ακριβώς πάνω από τη θάλασσα και δίπλα στην παραλία υψώνεται κατακόρυφα ο ορεινός όγκος της Βαράσοβας που αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς τόπους αναρρίχησης στην Ελλάδα. Στην παραλία κατέληγε η γραμμή Αγρίνιο - Κρυονέρι του ιστορικού ΣΒΔΕ και στον μώλο φορτώνονταν τα βαγόνια σε καράβι για τη μεταφορά τους στην Πάτρα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

 Δείτε πρόσφατες μαγευτικές εικόνες απο την παραλία Κρυονερίου 

Κατηγορία Περιβάλλον

Του Στέφανου Σταμέλλου 

Μάλλον πρέπει να ανατέλλει νωρίτερα ο ήλιος στα αγραφιώτικα χωριά, γιατί δεν κατάλαβα πώς προχώρησε η ώρα. Ήταν 7.30 το πρωί όταν κατέβηκα στη ρεσεψιόν και αρνήθηκα να πιω καφέ στον κ Μάκκα αποχαιρετώντας τον στα γρήγορα για να μην χάσω χρόνο. Έπρεπε να είμαι στο Καρπενήσι πριν από τις τρεις. Η εφαρμογή στο κινητό έγραψε: Start time 07.34’ Μετά άρχισε να τρέχει ο χρόνος ... κι εγώ πάσχιζα να τον συγκρατήσω.  Κι έπρεπε να υπερασπιστώ την παραδοχή ότι η ψυχική δύναμη και η θέληση είναι αυτή που κερδίζει τελικά στη ζωή. Έφυγα ανηφορίζοντας στην άσφαλτο για το Κερασοχώρι, που απέχει 3 χιλιόμετρα από την Κρέντη.

Δεν ήμουνα πολύ φορτωμένος, όμως ένιωθα βαρύς. Περνώντας από το Κερασοχώρι με βάραινε η συναισθηματική φόρτιση και η σκέψη στη Σπυριδούλα, που «έφυγε» νεότατη πρόσφατα. Αγαπούσε πολύ το χωριό της. «Καλά πάω για το Καρπενήσ’;;» ρωτάω μια ηλικιωμένη κυρία με μαύρα. «Με τα ποδάρια; Χάζιψις…» η απάντησή της. «Την έφεραν στο Κερασοχώρι την Σπυριδούλα;» ρωτάω μια άλλη νεαρή κοπέλα, που κυνηγάει τις λίγες προβατίνες να πάρουν το δρόμο τους και να φύγουν από την άσφαλτο. «Όχι, δεν την έφεραν» η απάντηση. Ήθελα την κουβέντα∙ αλλά απέτυχε κι αυτή τη φορά η προσπάθεια. Είναι τρομερό όταν σκέφτεσαι ότι όλοι είμαστε άνθρωποι, με τους ώμους μας να λυγίζουν, άλλου περισσότερο κι άλλου λιγότερο, κάτω από τον ίδιο ουρανό, κι όμως αρνούμαστε να κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. 

Ο ήλιος, πάντα πεθυμητός, φάνταζε ανατολίτης καρπενησιώτης, πάνω από το Βελούχι∙ κι εγώ ήμουνα το θύμα του τούτες τις πρωινές ώρες. 

Το Κερασοχώρι είναι ένα όμορφο ιστορικό χωριό χτισμένο στα νότια ριζά του Καυκιού(1751μ), 36 χιλ περίπου από το Καρπενήσι, έδρα σήμερα του Δήμου Αγράφων. «…είναι ένα μέρος με αρκετά άγρια ομορφιά, έχει πετρώδες έδαφος χωρίς όμως να είναι γυμνό, αφού είναι κατάφυτο από έλατα. Ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει στα στενά δρομάκια του χωριού και να θαυμάσει κάποια από τα παλιά αρχοντικά σπίτια και να χαρεί τη φιλοξενία των κατοίκων στα μικρά καφενεδάκια.» γράφει η φίλη μου η Ελένη Αρωνιάδα. Και από την πρόσφατη σχετικά ιστορία: «Στα χρόνια της αντίστασης στο Κεράσοβο λειτούργησε το στρατηγείο του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τους Σαράφη και Σάντο και στην παλιά Βίνιανη είχε την έδρα της η πρώτη Κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδας.» και «…κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών το Κερασοχώρι αποτελούσε τόπο εξορίας για πολλούς από τους τότε αντιφρονούντες.» αναφέρει η Ελένη.

Λίγα μέτρα έξω από το χωριό, το Ε4 αφήνει την άσφαλτο κατηφορίζοντας νοτιοανατολικά σε χωματόδρομο. Περνάει από το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας, αριστερά στο διάσελο, και αμέσως παίρνει ανατολικά το μονοπάτι για τη Νέα Βίνιανη, που φαίνεται στο βάθος. Η ζέστη ανεβαίνει έχοντας τον ήλιο κόντρα στον κατήφορο ανάμεσα σε πουρνάρια, φιλίκια και σκίνα, με τις μυρωδιές των βοτάνων, του θυμαριού, της κουνούκλας και της ρίγανης. Το μονοπάτι ελίσσεται ανάμεσα στα εγκαταλειμμένα χωράφια και τις στάνες. Παλιότερα συνέδεε όλα τα χωριά, ακόμα και τα χωριά του Βάλτου, με το Καρπενήσι. 

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Μισό αιώνα περίπου και πριν όλοι οι βασικοί δρόμοι στην Ευρυτανία ήταν ακόμα καλντερίμια. Φορτωμένα ζώα και πραμάτειες, κοπάδια από τα χειμαδιά, καραβάνια και στρατιωτικά αποσπάσματα, κλέφτικες και αντάρτικες ομάδες, όλοι από δω περνούσαν. Είναι η άγραφη ιστορία ενός τόπου κι ενός λαού με το στοιχείο του μόχθου, αλλά και της ελευθερίας και της περηφάνιας. Ενός λαού που έμαθε να σκαλίζει και να φτιάχνει τη ζωή του, όπως σκαλίζει τον κορμό του πουρναριού να φτιάξει την γκλίτσα του ο τσοπάνης. Με το κοπίδι και το σουγιά. Κάθε άνοιγμα και καλύβι, κάθε ξέφωτο και εικόνισμα, κάθε νεροσυρμή και σπίτι. Όπου εύρισκε λίγο τόπο, έκανε τη ζωή του με τα ίδια του τα χέρια. Με την πέτρα, το ξύλο, το τσεκούρι, την κλαδευτήρα, το τσαπί, τον κασμά, το γαϊδούρι, το αλέτρι και το ζευγάρι. Αυτή είναι η Ευρυτανία. Ακόμα και σήμερα, όσα χωριά κρατούν ακόμα λίγους ανθρώπους, βλέπουμε τους πεισματάρηδες Ευρυτάνες να καλλιεργούν την άγονη γη τους και τους κήπους τους. Η μπουλντόζα και η άσφαλτος, μαζί με την εγκατάλειψη και την αλλαγή του τρόπου ζωής, μας «επέτρεψαν» να συναντάμε τελικά μόνο ίχνη μονοπατιών και του Ε4.

Με όλες αυτές τις σκέψεις συνεχίζω οδοιπορώντας πάνω στην ασπροκόκκινη πέτρα και το σκληρό χώμα με ελλιπέστατη τη σήμανση∙ και στη συνέχεια ακολουθώ την άσφαλτο.  Η άσφαλτος οδηγεί στη Νέα Βίνιανη, αφήνοντας τη διασταύρωση για τα χωριά: Δάφνη, Μαυρομάτα, Χρύσω, Άγιος Δημήτριος.  

Η Νέα Βίνιανη είναι ένα καινούριο χωριό με μια μεγάλη πλατεία και πολύ πράσινο. Με το σεισμό της Ευρυτανίας έφυγαν οι κάτοικοι από το ιστορικό χωριό της Βίνιανης. Άλλοι πήγαν σε αστικά κέντρα και άλλοι στο εξωτερικό και όσοι δεν έφυγαν, μετακόμισαν λίγο νοτιότερα, στα Λιβάδια της Βίνιανης.

«Βίνιανη, το σύμβουλο της σύγχρονης Ελληνικής μας Ιστορίας, που ο διακαής πόθος του λαού, για ανεξαρτησία και ελευθερία, πήρε εδώ σάρκα και οστά, μες τη φωτιά του 2ου Π. Πολέμου, στις 10 Μαρτίου του 1944. Το πρώτο χωριό της Ευρώπης, που θεμελίωσε τις βάσεις μιας οργανωμένης κοινωνίας, κάτω από το κατοχικό άξονα. Εδώ στην ελεύθερη Ελλάδα, ιδρύθηκε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α), ο πρόδρομος μιας ανεξάρτητης κυβέρνησης από ξένους προστάτες, για τα δίκαια του λαού που τόσο είχε ανάγκη. Το Ιστορικό σχολείο του χωριού, που σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, φιλοξένησε το όραμα μιας νέας αρχής, μιας κοινωνίας πρωτόγνωρης για την εποχή εκείνη, αλλά και της σημερινής…» http://www.evrytania.eu

Μετά τη Νέα Βίνιανη κατηφορίζει αριστερά ο χωματόδρομος, που οδηγεί στο μεγάλο πέτρινο γεφύρι στο Μέγδοβα, γνωστό ως ''Γεφύρι της Βίνιανης''. Παραμυθένιες οι εικόνες του Μέγδοβα από ψηλά, που κινείται νωχελικά με το νερό να χρυσίζει στον ήλιο. Το γεφύρι επιβλητικό, με εντυπωσιάζει για μια ακόμα φορά. Εικόνες άλλης εποχής. Πανύψηλο, πετρόχτιστο από την εποχή της τουρκοκρατίας, καμαρώνει ενώνοντας τις δύο όχθες του Μέγδοβα. Μονότοξο, φτιαγμένο από ντόπιο Βινιανίτικο λιθάρι. http://eyrytixn.blogspot.com Μια πολύ καλή ιστορική αναφορά και αναλυτική περιγραφή για το γεφύρι κάνει και ο φίλος Νίκος Αντωνόπουλος στο http://gefyria.blogspot.com

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Πρώτη φορά πέρασα το γεφύρι πριν είκοσι χρόνια περίπου με τον Ορειβατικό Σύλλογο της Λαμίας κάνοντας το «Καρπενήσι - Παρκιό», αρχές του χειμώνα και με βροχή. Μου έμεινε στη μνήμη ο θείος ο Μάρκος, που έψηνε το τσίπουρο στο Παρκιό, και το γλυκό του κουταλιού της θείας. Θύμηση μέσα από την ομίχλη του χειμωνιάτικου τοπίου, της κούρασης και της γλυκιάς μέθης του φρέσκου τσίπουρου.

Ο Μέγδοβας - ή Ταυρωπός, του δώσανε αυτό το όνομα λένε γιατί όταν κατεβάζει πολύ νερό, ο θόρυβος ακούγεται σαν άγριο μουγκρητό ταύρου - πηγάζει από τα βουνά στο δυτικό τμήμα του Νομού Καρδίτσας, περνάει το Φράγμα του Ταυρωπού και κατεβαίνει ανάμεσα στα Άγραφα και στο Βελούχι, για να καταλήξει στη λίμνη των Κρεμαστών και τον Αχελώο. Με τη Μέγδοβα - γένους θηλυκού για μας, τυχαίο; - το μόνο που με συνδέει είναι η εικόνα από το χωριό, στο βάθος και δυτικά, και ο παιδικός φόβος όταν γίνονταν αναφορές στο «καρέλι», που μας τρόμαζε. Το «καρέλι» ήταν το καλάθι, που κινούνταν στο συρματόσχοινο, πάνω από το φουσκωμένο ποτάμι, αντί για γέφυρα για να περάσει κανείς απέναντι, στο χωριό Έλσιανη, τη σημερινή Μαυρομάτα, προς τα Άγραφα και για το Αγρίνιο. 

Πάλι έρχεται στο νου η παράδοση που καλλιεργεί τον μύθο με τις νεράιδες, τις νύμφες των ποταμών. Παραλλαγές του παραμυθιού, που το ωραίο παλληκάρι κατάφερε και πήρε το μαντήλι της όμορφης νεράιδας, της Μέγδοβας, κι εκείνη αναγκαστικά τον ακολούθησε μέχρι να το βρει ξανά στα κατάβαθα του μπαούλου και να εξαφανιστεί ή που τα φεγγαρόφωτα βράδια ακούγεται η μελωδία των τραγουδιών των νεραϊδών, που χορεύουν ανάμεσα στα πλατάνια, καθώς το νερό κυλάει στη σιγαλιά της νύχτας. Γι’ αυτό, λέω, να πάω μια φεγγαρόφωτη νύχτα του Αυγούστου, μήπως είμαι τυχερός… καβάλα στο άτι της, να σκύβει στο πλάι και να τραγουδάει... Ρίζες γλυκές και άγριο μέλι... Και ύστερα ας ξυπνήσω. Αυτά έχει όποιος οδοιπορεί μόνος του στα βουνά και στα ποτάμια. Μπορεί και να ονειρεύεται...

Περνώντας το γεφύρι αφήνουμε τη Δυτική Ευρυτανία και το Δήμο Αγράφων και περνάμε στην Ανατολική Ευρυτανία και τον Δήμο Καρπενησίου. Αρχίζω να ανεβαίνω σιγά σιγά το σηματοδοτημένο στην αρχή μονοπάτι, παλιό καλντερίμι, με ανεβασμένη πια τη ζέστη και τον ιδρώτα να τρέχει. Ζέστη και ανηφόρα ανάμεσα στα ψηλά πουρνάρια. Ένα ζαρκάδι πετάχτηκε μπροστά και στη συνέχεια ακούστηκε το γνωστό κρώξιμο/βέλασμά του.  Μένει αριστερά το χωριό Στένωμα, χωρίς να φαίνεται. Με πολλές ανηφορικές τραβέρσες και ανάμεσα σε ανοιχτωσιές, εγκαταλειμμένα λιβάδια και κτήματα, το μονοπάτι φτάνει στο θέση «ΑΛΩΝΙΑ», όπου υπάρχει ποτίστρα με κρύο νερό.

Γεμίζω το παγούρι και συνεχίζω την άσφαλτο κόβοντας κάθετα τις δυο τραβέρσες του δρόμου και αφήνοντάς τον στη συνέχεια διαρκώς δεξιά. Τα σήματα του μονοπατιού είναι πολύ αραιά και δυσδιάκριτα ανάμεσα στα έλατα. Αριστερά και βορειοδυτικά το Κόκκινο Διάσελο, που το διασχίζαμε μερικές φορές το χειμώνα με τα χιόνια για να έρθουμε στο Καρπενήσι, με τα πόδια εννοείται, μαθητές στο Γυμνάσιο, όταν τα Καγγέλια από την άλλη πλευρά του Βελουχιού δεν μπορούσαμε να τα περάσουμε με τίποτα. Ήταν μια διαδρομή στα δυτικά του Βελουχιού επτά ωρών, που ερχόταν από τα Βαρκά πάνω από τους Δομιανούς. Ναι, Τα θεμέλια μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος [ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ]

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Το παλιό αλώνι μπροστά θυμίζει σταροχώραφα. Η περιοχή φαίνεται ότι καλλιεργούνταν μέχρι τη 10ετία του ’60. Ο άμπλας στην κορυφή δείχνει την πηγή ζωής. Γύρω το αλώνι γεμάτο σιτάρι, τα άλογα αλωνίζουν με τις φωνές του νοικοκύρη και το καμουτσίκι φτιαγμένο από βούρλα∙ κι εγώ διαβαίνω με κοντές ανάσες… Αλλόκοτες παραισθήσεις της κούρασης. Βαριά η ζέστη και τα βήματά μου αργά.

Μετά από δύο στροφές φεύγει δεξιά ο δασικός χωματόδρομος κατηφορίζοντας ελαφρώς στην αρχή και ανεβαίνοντας στο τέλος. Ένα κοπάδι με γίδια είναι μπροστά και ένας νεαρός βοσκός που τα συνοδεύει με πολλά σκυλιά! Μου λέει για τον αγώνα με τον λύκο. Πέρυσι τους έφαγε καμιά 20ριά ενώ του θείου του, του έφαγε 60. Περνώντας τη βρύση με το εκκλησάκι και τα παγκάκια για το πανηγύρι, βγαίνω μετά από λίγο στην άσφαλτο λίγο πριν τον Άγιο Αθανάσιο, ανάμεσα στο πλούσιο ελατόδασος. Μπροστά είναι το γνωστό εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου. Ολιγόλεπτη ξεκούραση και στη συνέχεια το μονοπάτι φεύγει αριστερά πηγαίνοντας σχεδόν παράλληλα στην αρχή με την άσφαλτο και ακολουθώντας τα σήματα του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καρπενησίου, που έχει υιοθετήσει το χώρο, μπαίνω στη γνωστή ρεματιά τις Ιτιάς,  που οδηγεί πια στο Καρπενήσι.

Ψηλά και βόρεια το γνωστό «Συμπεθερικό». Ο μύθος λέει για το όνομα: «Από το Καρπενήσι πήγαινε το "συμπεθερικό" στο Στένωμα για να στεφανώσουν. Η θυγατέρα πήρε ό,τι είχε η μάνα, αλλά όταν έφτασε με τους συμπέθερους έξω απ' το Καρπενήσι, κοντά στον Άη Θανάση, θυμήθηκε ότι άφησε πίσω μια κλώσα με τα κλωσόπουλα. Έστειλε γι' αυτό κοπέλι να την φέρει.   Ήταν τέτοιος ο θυμός της χήρας μάνας, για την απαράδεκτη συμπεριφορά της κόρης, που δίνοντας την κλώσα τους καταράστηκε "πέτρες κα λιθάρια να γίνουν όλοι!". Και η κατάρα έπιασε και μόλις ξεκίνησαν πάλι όλοι για τον προορισμό τους στην ανηφόρα της Ιτιάς μαρμάρωσαν. Σήμερα οι βράχοι εκείνοι από το Καρπενήσι μοιάζουν με πορεία ανθρώπων στο βουνό. Ο μύθος ακούγεται και σήμερα και η τοποθεσία πήρε την ονομασία "Συμπεθερικό"». Πηγή: ttp://www.evrytan.gr

Κακοτράχαλο κατέβασμα δίπλα και μέσα στη ρεματιά με τα πρόσφατα αντιπλημμυρικά έργα - τους χωμάτινους μαιάνδρους - του ρέματος του Κλαρωτού, που για μια φορά ακόμα φέτος απείλησε το Καρπενήσι. Νομίζω ότι η αιτία της κατάρρευσης του φυσικού ανάγλυφου είναι οι ανθρώπινες επεμβάσεις και οι «πληγές» στο ρέμα με τα βαριά μηχανήματα για δρόμους και προσπελάσεις στο βουνό. Το υπόστρωμα του εδάφους είναι σαθρό, γιατί αποτελείται από φερτές ύλες, που, λίγο αν κοπεί η συνέχειά τους, καταρρέουν και τις παρασέρνει το νερό και ο χείμαρρος. Και αυτό νομίζω έγινε και αυτή τη φορά.  

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Αριστερά είναι το δασάκι με τις φυτεμένες ακακίες, παλιό έργο ορεινής υδρονομίας, ψηλά οι κορυφές του Βελουχιού και μπροστά και απέναντι το ξενοδοχείο Μοντάνα. Κατηφορίζοντας προσπερνάω τους μεγάλους αναβαθμούς που συγκρατούν τα πολλά φερτά και περνώντας ανάμεσα στα εντυπωσιακά κίτρινα σπάρτα, μπαίνω στο Καρπενήσι από την άσφαλτο που οδηγεί στο Χιονοδρομικό. 

Νιώθω μια βαθιά ικανοποίηση για την ανεπανάληπτη αυτή διαδρομή των 55 χιλιομέτρων περίπου, από τα Άγραφα στο Καρπενήσι, και για το στοίχημα να μπω στην πόλη από τη Λαγκαδιά με τα πόδια… στα βήματα των εφηβικών μου χρόνων, σαράντα πέντε χρόνια πίσω… «Ψηλά που με νανούριζες…». Ναι!  ό, τι αφήνουμε πίσω μας είναι ένα κομμάτι από τον εαυτό μας!! 

Έφθασα στο Καρπενήσι μέσα στο στόχο, πριν τις τρεις, και η εφαρμογή στο κινητό έγραψε: 26,94 km, 7.18’.20’’, 3,7km/h και 1538m υψομετρική ανεβαίνοντας με 1266m κατεβαίνοντας και μεγαλύτερο υψόμετρο τα 1452m. 

Και η Πυθία με περιμένει. Είμαι στο δρόμο για τους Δελφούς, στο δρόμο για την «Ιθάκη» και τον τερματισμό. Υπομονή και επιμονή λοιπόν και ξανά …πάμε!, μαζί στο Ε4.

 * Στέφανος Σταμέλλος-http://www.e-ecology.gr-https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Κατηγορία Περιβάλλον

Με το «Καλωσόρσαταν» στις γαλάζιες παραλίες της Κοιλάδας του Αχελώου περιμένουν οι νέοι να υποδεχτούν και να καλωσορίσουν τους επισκέπτες στην περιοχή τους.

Η Κοιλάδα του Αχελώου βρίσκεται μεταξύ Ηπείρου, Θεσσαλίας, Στερεάς και Δυτικής Ελλάδας. Tα βουνά και οι παραπόταμοι του Αχελώου προκαλούν για περιπέτεια. Πετρόχτιστα σπίτια και μοναστήρια με Ιστορία.Πλήθος πολιτιστικών μνημείων στην περιοχή για να επισκεφτεί και να γνωρίσει ο επισκέπτης.

Οι νέοι της περιοχής θα ζωντανέψουν και φέτος το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο της Δυτικής Ελλάδας με επίκεντρο τον Αχελώο.

Κάθε χρόνο  τέτοια εποχή ετοιμάζονται στην Κοιλάδα του Αχελώου για τις καθιερωμένες πλέον εναλλακτικές καλοκαιρινές δραστηριότητες. Πρόκειται για δραστηριότητες φιλικές με το ποτάμι και με  οικολογική ευαισθησία και σεβασμό στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Στις παραλίες ο χώροι θα είναι έτοιμοι να υποδεχτούν τους επισκέπτες από τις 25 Ιουλίου και οι μουσικές μπάντες της περιοχής, με ένα δικό τους και ιδιαίτερο τρόπο, θα τους ταξιδεύουν στους μουσικούς, παραδοσιακούς και μοντέρνους, δρόμους του Αχελώου.

Από τις 11 Αυγούστου μέχρι και τις 14 Αυγούστου θα πραγματοποιηθούν 4 ρίβερ πάρτυ. Το πρώτο στις 11 Αυγούστου στον κάμπο  Μεσοπύργου Άρτας και μετά η συνέχεια είναι στις 12 στη θέση Δίλοφο (Γλύνικα) Πηγών Άρτας, στις 13 στη θέση Πέρδικα και Τσιφλίκι Μηλιανών Άρτας και στις 14 στη θέση Κράβαρη Μεσοπύργου Άρτας.

Εκτός από μουσική, χορό και μπάνιο στις πανέμορφες και γαλάζιες παραλίες οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν και διαδρομές με φουσκωτά σκάφη στους υδάτινους δρόμους του Αχελώου που θα πραγματοποιεί, αφιλοκερδώς, τις αντίστοιχες ημέρες η εταιρεία EscapeWay Outdoor Activities.

Αν οι στίχοι του Καβάφη για την Ιθάκη έχουν και για σας κάποιο νόημα, τότε αυτή η «Ιθάκη» που είναι ο Αχελώος και αυτό το ταξίδι θα σας αποζημιώσουν!ΑΠΕ

Κατηγορία Περιβάλλον

Ένα φαράγγι για λίγους!

Το "Μικρό Πάντα Βρέχει" είναι το... μικρό αδερφάκι του "Πάντα Βρέχει", στο Καρπενήσι. Βρίσκεται στο χωριό Τόρνος και φτάνεις σε αυτό διασχίζοντας ένα κατηφορικό μονοπάτι που μοιάζει με φυσική στριφογυριστή σκάλα!

Και γιατί "πάντα βρέχει" είναι η απορία των περισσότερων. Το νερό που τρέχει από τους μεγάλους κατακόρυφους βράχους μοιάζει με βροχή και μάλιστα το θέαμα με τα μικρά ουράνια τόξα που σχηματίζονται είναι μοναδικό! 

Ο Μάνος Ατζαράκης και η Βένια Αντωνίου κατέγραψαν με τον φακό του Travel Diary το εντυπωσιακό φαινόμενο και όχι μόνο!

Κατηγορία Περιβάλλον

Η Δυτική Φραγκίστα Ευρυτανίας μέσα απο το νέο βίντεο του Ανδρέα Κουτσοθανάση. 

Κάποτε ήταν ένα χωριό που λεγόταν Μεγάλη Φραγκίστα, εκτεταμένο και με πολλές συνοικίες. Προφανώς τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά κι αποφάσισαν να χωρίσουν το 1915.

Η Δυτική Φραγκίστα βρίσκεται στο νομό Ευρυτανίας και ανήκει στο Δήμο Αγράφων. Συνορεύει με τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας (δυτικά και νότια) Καρδίτσας βόρεια και Φθιώτιδας ανατολικά.

Το χωριό βρίσκεται πάνω στην εθνική οδό Καρπενησίου – Αγρινίου και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 760 μ., στην πλαγιά του βουνού. Το όνομά του εικάζεται ότι το πήρε από τον Γιάννη Φραγγίστα, οπλαρχηγό της Ρεντίνας Αγράφων.

Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός της Γέννησης της Θεοτόκου, με πανέμορφη αγιογράφηση και σκαλιστό τέμπλο, και Μνημείο Ηρώων για κατάθεση στεφάνων σε εθνικές εορτές. Στον κεντρικό δρόμο στεγάζεται το Δημαρχείο, ο Ξενώνας και τα σχολεία του χωριού, το Νηπιαγωγείο με το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο με το Επαγγελματικό Λύκειο. Μια βόλτα στο χωριό αποκαλύπτει και τις υπόλοιπες εκκλησίες του χωριού, όπως αυτή του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Γεωργίου. Στα νότια του χωριού υπάρχει παραδοσιακός νερόμυλος για το άλεσμα σιτηρών και καλαμποκιών και νεροτριβή με την παραδοσιακή κάλανη για να πλένουν οι κάτοικοι τα στρωσίδια τους.

Το τοπίο της περιοχής είναι μοναδικό, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα και φυσική ομορφιά. Οι κάτοικοι της περιοχής είναι φιλόξενοι και γεμάτοι ζεστασιά. Στην περιοχή έχει αναπτυχθεί πολύ καλή τουριστική υποδομή, που αξιοποιεί τις φυσικές ομορφιές, ενώ τα ποτάμια και η φύση που τα περιβάλλει προσφέρονται για όμορφες διαδρομές, αθλήματα βουνού και πρωτόγνωρες εμπειρίες...

 

Κατηγορία Περιβάλλον

Του Ανδρέα Κουτσοθανάση

O Εμπεσός Βρίσκεται στην κοιλάδα του Ινάχου /παραπόταμο του Αχελώου, ανάμεσα στα όρη Καλάνα, Μητσέλι και Ζυγό, πάνω στο δρόμο που συνδέει την Αιτ/νία με την Ευρυτανία και την Ήπειρο (Αρτα).

Λέγεται ότι ο Εμπεσός ήταν στην αρχαιότητα πόλη με 30.000 κατοίκους και με βασιλιά τον Ιδομενέα όπως δείχνουν και ευρήματα αρχαιοτήτων πιθάρι του 4ου π.χ. αιώνα, δορυφόροι ναού της Δήμητρας, αλλά δεν έχουν βρεθεί ακόμη νομίσματα της βασιλείας του Ιδομενέα που να το επιβεβαιώνουν.

Η μια εκδοχή για την ονομασία του χωριού είναι ότι πήρε το όνομά του από τη θέση που κατέχει καθώς οριοθετείται από τα δύο βουνά, Μητσέλι και Καλάνα και μοιάζει σα να έπεσε εκεί (εν – πίπτω, ενέπεσα αόριστος, Εμπεσός).

Αξιοθέατα του Εμπεσού που μπορείτε να επισκεφτείτε, είναι το άλλοτε μοναστήρι και το σπήλαιο του Αγίου Θωμά στο παλιό χωριό, το Λαογραφικό & Ιστορικό Μουσείο, το γεφύρι, το ποτάμι με τα δροσερά πλατάνια του, τον οικισμό Συκιά, το ανάποδο νερό, τη βιβλιοθήκη του χωριού & φυσικά το μεσαιωνικό Κάστρο του οποίου ο εξωτερικός περίβολος και τα εσωτερικά τείχη με τις πολεμίστρες του,σώζονται σε καλή κατάσταση.

Στον Εμπεσό επίσης βρίσκεται και η πίστα αιωροπτεριστών της Καλάνας – μια από τις καλύτερες της Ελλάδας.

Κατηγορία Περιβάλλον

Επί του Αχελώου ποταμού λειτουργούν τρία από τα μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Το σημαντικότερο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο και βασικός πυλώνας της ΔΕΗ είναι των Κρεμαστών που τροφοδοτείται από τον μεγαλύτερο ταμιευτήρα της ομώνυμης λίμνης. Με την παρ. 1 του ν. 3468/2006 (ΦΕΚ Α 129/27-06-2006) θεσπίστηκε ειδικό, ανταποδοτικό τέλος ύψους 3% για τις μικρές υδροηλεκτρικές μονάδες το οποίο διανέμεται στην τοπική αυτοδιοίκηση και τους κατοίκους. 

Το παράδοξο είναι –και αυτό εφαρμόζεται σήμερα- ότι τα μικρά υδροηλεκτρικά, που θεωρούνται σταθμοί ΑΠΕ, αποδίδουν σχετικό τέλος της τάξεως του 3%, ενώ ταυτόχρονα είναι μηδενική η ανταπόδοση από την λειτουργία μεγάλων σταθμών, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι πολύ μεγαλύτερες. Να σημειωθεί ότι η θέσπιση του σχετικού ανταποδοτικού τέλους αποτελεί πάγιο αίτημα των τοπικών κοινωνιών, του ΤΕΕ, της ΚΕΔΕ, της Περιφέρειας, τοπικών φορέων και συλλόγων όπως πχ η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών.

Σε πρόσφατη κοινοβουλευτική ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο κ. Γραμματικάκης, έθεσε το ζήτημα της εξαίρεσης των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων (όπως της λίμνης Κρεμαστών, Αχελώος) από την απόδοση ανταποδοτικού τέλους ΑΠΕ. Ο ευρωβουλευτής τόνισε ότι η εξαίρεση είναι άδικη για τις τοπικές κοινωνίες, καθώς δεν στηρίζεται σε περιβαλλοντικά ή κοινωνικά κριτήρια και ρώτησε την Επιτροπή, εάν θεωρεί την εφαρμογή του μέτρου ως έμμεση επιδότηση προς την ΔΕΗ. Η Επίτροπος Ανταγωνισμού, κα Margrethe Vestager, τόνισε ότι η επίμαχη επιβάρυνση αποτελεί «ειδική εισφορά που αποδίδεται σε φορείς διαχείρισης δικτύων ή συστημάτων από ορισμένους παραγωγούς ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ανεξάρτητα από το μέγεθός τους» και αθέμιτη διάκριση, εκτός εάν συντρέχει αντικειμενικός λόγος.

Επιπλέον, όσον αφορά στο φράγμα της Μεσοχώρας, εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2017 η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΔΑ: ΨΩΧ74653Π8-23Λ). Δυστυχώς, όμως, μέχρι σήμερα η διαδικασία προχωρά αργά με τις απαλλοτριώσεις να είναι παγωμένες και τη διαδικασία να βρίσκεται ελλιπώς καθορισμένη για τις διάφορες ζώνες απαλλοτρίωσης, κάτω ή πάνω από το επίπεδο της λίμνης για το χωριό της Μεσοχώρας. Θα ήταν εύλογο να καθοριστεί η διαδικασία με ενιαίους κανόνες, ώστε και οι κάτοικοι να γνωρίζουν την τιμή που θα αποζημιωθούν οι ιδιοκτησίες τους, αλλά και η ΔΕΗ να μπορεί να προγραμματίσει τα έργα, ώστε να ολοκληρωθούν το ταχύτερο δυνατό.

Ο βουλευτής Λάρισας του Κινήματος Αλλαγής, κ. Κώστας Μπαργιώτας, ρωτά τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας: 1) Προτίθεσθε να προβείτε στη θέσπιση ανταποδοτικού «πράσινου» τέλους, με δεδομένη και την τοποθέτηση της Επιτρόπου κας Vestager; Ποιοι είναι οι αντικειμενικοί λόγοι που να δικαιολογούν την επιβολή της ειδικής εισφοράς μόνο στα μικρά υδροηλεκτρικά; 2) Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε, ώστε να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό η διαδικασία απαλλοτριώσεων στη Μεσοχώρα;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επίκαιρης ερώτησης: 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, κ. Γεώργιο Σταθάκη

ΘΕΜΑ: «Θέσπιση ανταποδοτικού τέλους μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών»

Επί του Αχελώου ποταμού λειτουργούν τρία από τα μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Το σημαντικότερο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο και βασικός πυλώνας της ΔΕΗ είναι των Κρεμαστών που τροφοδοτείται από τον μεγαλύτερο ταμιευτήρα της ομώνυμης λίμνης. Με την παρ. 1 του ν. 3468/2006 (ΦΕΚ Α 129/27-06-2006) θεσπίστηκε ειδικό, ανταποδοτικό τέλος ύψους 3% για τις μικρές υδροηλεκτρικές μονάδες το οποίο διανέμεται στην τοπική αυτοδιοίκηση και τους κατοίκους. 

Το παράδοξο είναι –και αυτό εφαρμόζεται σήμερα- ότι τα μικρά υδροηλεκτρικά, που θεωρούνται σταθμοί ΑΠΕ, αποδίδουν σχετικό τέλος της τάξεως του 3%, ενώ ταυτόχρονα είναι μηδενική η ανταπόδοση από την λειτουργία μεγάλων σταθμών, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι πολύ μεγαλύτερες. Σε πρόσφατη κοινοβουλευτική ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο κ. Γραμματικάκης, έθεσε το ζήτημα της εξαίρεσης των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων (όπως της λίμνης Κρεμαστών, Αχελώος) από την απόδοση ανταποδοτικού τέλους ΑΠΕ. Ο ευρωβουλευτής τόνισε ότι η εξαίρεση είναι άδικη για τις τοπικές κοινωνίες, καθώς δεν στηρίζεται σε περιβαλλοντικά ή κοινωνικά κριτήρια και ρώτησε την Επιτροπή, εάν θεωρεί την εφαρμογή του μέτρου ως έμμεση επιδότηση προς την ΔΕΗ. Η Επίτροπος Ανταγωνισμού, κα Margrethe Vestager, τόνισε ότι η επίμαχη επιβάρυνση αποτελεί «ειδική εισφορά που αποδίδεται σε φορείς διαχείρισης δικτύων ή συστημάτων από ορισμένους παραγωγούς ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ανεξάρτητα από το μέγεθός τους» και αθέμιτη διάκριση, εκτός εάν συντρέχει αντικειμενικός λόγος.

Επιπλέον, όσον αφορά στο φράγμα της Μεσοχώρας, εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2017 η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΔΑ: ΨΩΧ74653Π8-23Λ). Δυστυχώς, όμως, μέχρι σήμερα η διαδικασία προχωρά αργά με τις απαλλοτριώσεις να είναι παγωμένες και τη διαδικασία να βρίσκεται ελλιπώς καθορισμένη για τις διάφορες ζώνες απαλλοτρίωσης, κάτω ή πάνω από το επίπεδο της λίμνης για το χωριό της Μεσοχώρας. Θα ήταν εύλογο να καθοριστεί η διαδικασία με ενιαίους κανόνες, ώστε και οι κάτοικοι να γνωρίζουν την τιμή που θα αποζημιωθούν οι ιδιοκτησίες τους, αλλά και η ΔΕΗ να μπορεί να προγραμματίσει τα έργα, ώστε να ολοκληρωθούν το ταχύτερο δυνατό.

 Επειδή η θέσπιση του σχετικού ανταποδοτικού τέλους αποτελεί πάγιο αίτημα των τοπικών κοινωνιών, του ΤΕΕ, της ΚΕΔΕ, της Περιφέρειας, τοπικών φορέων και συλλόγων όπως πχ η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών,

 ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

 Προτίθεσθε να προβείτε στη θέσπιση ανταποδοτικού «πράσινου» τέλους, με δεδομένη και την τοποθέτηση της Επιτρόπου κας Vestager; Ποιοι είναι οι αντικειμενικοί λόγοι που να δικαιολογούν την επιβολή της ειδικής εισφοράς μόνο στα μικρά υδροηλεκτρικά;

Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε, ώστε να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό η διαδικασία απαλλοτριώσεων στη Μεσοχώρα;

 Ο ερωτών βουλευτής

Κωνσταντίνος Μπαργιώτας – Λάρισας

 

Κατηγορία Πολιτική

Σχεδόν το μισό μέτρο έφτασε το ύψος του χιονιού στο Μοναστήρι της Σπηλιώτισσας που είναι ..γατζωμένο στις βουνοκορφές των Αγράφων.

 Δείτε παρακάτω μαγευτικές φωτογραφίες και βίντεο που ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα ο Καθηγούμενος Ι.Μ.Σπηλιάς Αρχιμ.Νεκτάριος Μητρόπουλος 

Φωτογραφία του Nektarios Mitropoulos.

Φωτογραφία του Nektarios Mitropoulos.

Φωτογραφία του Nektarios Mitropoulos.

Κατηγορία Περιβάλλον

 Στην ανάκληση της επένδυσης για την κατασκευή των τεσσάρων αιολικών πάρκων στην Ευρυτανία συνολικού προυπολογισμού 85 εκ.ευρώ προχώρησε η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή.

Πρόκειται για την κατασκευή αιολικών πάρκων  παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στις θέσεις Πικροβούνι,Καράβι-Αλογοβούνι,Τύμπανο-Τρυπήρι και Καστρί-Κοκκάλια. Εδώ και χρόνια φορείς αλλα και οι τοπικές κοινωνίες ήταν αντίθετοι στα "επενδυτικά" σχέδια της εταιρείας που όπως φάνηκε αποτέλεσε την κύρια αιτία για την "αποχώρηση"...

Για "δικαίωση" κάνει λόγο η Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του Ευρυτανικού Περιβάλλοντος

Ο 14/ετής αγώνας μας, που ξεκίνησε το 2004 και συνεχίστηκε μέχρι και σήμερα για να κρατήσουμε το Eυρυτανικό περιβάλλον ελεύθερο και αδιατάρακτο, ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ!!! Στο ΦΕΚ 06-12-2017, αρ. φύλλου 4255, δημοσιεύεται Υπουργική Απόφαση Ανάκλησης του επενδυτικού σχεδίου της «ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε.» με δ.τ. «ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΑ.Β.Ε.Τ.Ε.» για την ίδρυση Αιολικών Πάρκων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στις θέσεις: ΠΙΚΡΟΒΟΥΝΙ, ΚΑΡΑΒΙ- ΑΛΟΓΟΒΟΥΝΙ, ΤΥΜΠΑΝΟ-ΤΡΥΠΗΡΙ, ΚΑΣΤΡΙ-ΚΟΚΚΑΛΙΑ.

Πολίτες της Ευρυτανίας, συλλογικότητες, επαγγελματικοί σύλλογοι,επαγγελματίες, με 5.000 υπογραφές, είχαν δηλώσει την βούλησή τους να προστατέψουν το ορεινό φυσικό μας κεφάλαιο, τα ποτάμια και δασικά οικοσυστήματα και στάθηκαν απέναντι στα "επενδυτικά" σχέδια των εταιρειών και στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα βουνά και υδροηλεκτρικών στα ποτάμια μας, προτάσσοντας την αειφόρο ανάπτυξη για τον τόπο μας. Ως τοπική κοινωνία υπερασπιστήκαμε το Ευρυτανικό περιβάλλον από το 2004, κυρίως με τις παρακάτω δράσεις:

• Κοινωνικές κινητοποιήσεις, λαϊκές συνελεύσεις, ενημερωτικές ημερίδες,δημιουργία σχετικού site, συναυλίες, έκδοση έντυπου ενημερωτικού υλικού.

• Καταθέσεις στην Επιθεώρηση Περιβάλλοντος, από όπου προέκυψε και πολυσέλιδη έκθεση του Επιθεωρητή Περιβάλλοντος, που ενίσχυσε με τεκμήρια τους νομικούς αγώνες μας. Επισημαίνουμε εδώ, ότι η έρευνα της υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος συνεχίζεται με Εισαγγελική εντολή και ήδη έχει συνταχθεί δικογραφία στην Εισαγγελία Καρπενησίου ύστερα από το πόρισμα της έρευνας.

• Αιτήσεις ενώπιον του ΣτΕ του Δήμου Καρπενησίου (αριθ. κατ.1354/2015) και του Συλλόγου Κρικελλιωτών Ευρυτάνων «Ο ΆγιοςΝικόλαος» και 16 φυσικών προσώπων αντίστοιχα (αριθ. 1355/2015) με ημερομηνία 15/05/2015, για ακύρωση της: "με αριθμ. πρωτ. 1028/42906 της 17ης Μαρτίου 2015 Απόφασης της Γενικής Διευθύντριας Χωροταξικής και Περιβαλλοντικής Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας-Στερεάς με τίτλο"Τροποποίηση της αρ. 201434/27-8-2012 ΚΥΑ έγκρισης περιβαλλοντικών όρων αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 55,8 MW της εταιρείας TERNA ENERGEIAKH ABETE στις θέσεις Καστρί-Κοκκάλια (18,9ΜW), Καράβι-Αλογοβούνι (23.4 MW), Τύμπανο-Τρυπήρι (13,5 MW) και του δικτύου διασύνδεσης, στους Δήμους Καρπενησίου και Μακρακώμης των Ν.Ευρυτανίας και Φθιώτιδας αντίστοιχα".

• Παράσταση στις 19-06-2015 του Δήμου Καρπενησίου, του "Συλλόγου Κρικελλιωτών Ευρυτάνων «Ο Άγιος Νικόλαος" και 16 φυσικών προσώπων και αίτηση αναστολής εκτέλεσης της παραπάνω Απόφασης, με την οποία η εταιρεία θα ξεκινούσε τα έργα, ενώπιον του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος κ Ενέργειας, κ. Π. Λαφαζάνη, με τη σημαντικότατη βοήθεια και την συνδρομή του πρώην βουλευτή Ευρυτανίας κ.Θωμά Κώτσια. Ανταποκρινόμενος στο αίτημα αυτό ο Υπουργός κ. Λαφαζάνης εξέδωσε την υπ’ αριθμ. Απόφαση 5263 στις 3-7-2015 που ανέστειλε την Απόφαση εκτέλεσης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, της εταιρείας ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΒΕΤΕ,στις θέσεις "Καστρί-Κοκκάλια", "Καράβι-Αλογοβούνι¨, "Τύμπανο-Τρυπήρι", μέχρι την έκδοση απόφασης του ΣτΕ επί των αιτήσεων ακύρωσης που υπέβαλλαν ο Δήμος Καρπενησίου, ο Σύλλογος Κρικελλιωτών και 16 πολίτες.Και ω! του θαύματος! Λίγες μέρες μετά την Απόφαση του Υπουργού ΠΑΠΕΝ κ. Π. Λαφαζάνη με ημερομηνία 03-07-2015 (στις 10-7-2015 και στις 24-07-2015), η δικαιούχος εταιρεία καταθέτει αιτήματα για επιστροφή της εισπραχθείσας επιχορήγησης της, χωρίς αυτό να γίνει έως σήμερα γνωστό!! H δυναμικότητα της τοπικής κοινωνίας και η Απόφαση του Υπουργού ΠΑΠΕΝ κ.Λαφαζάνη, δημιούργησε καταλυτικό αρνητικό κλίμα και ματαίωσε τα σχέδια των εταιρειών για εγκατάσταση Α/Γ στην Ευρυτανία.

Σήμερα η ΤΕΡΝΑ αποχωρεί και επιστρέφονται τα επενδυτικά ποσά και ουσιαστικά η εταιρεία αποσύρεται από την Ευρυτανία!!!!!Ο αγώνας δικαιώθηκε, αλλά δεν τελείωσε. Συνεχίζουμε τους κοινωνικούς αλλά και τους νομικούς αγώνες για να αποτρέψουμε την πιθανότητα η δικαιούχος εταιρεία να πουλήσει τις άδειες σε άλλους ενδιαφερόμενους«επενδυτές». Οι στόχοι μας παραμένουν οι ίδιοι και δεν θα σταματήσουμε αν δεν υλοποιηθούν. Παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στο όραμα της αειφόρου Ανάπτυξης για την Ευρυτανία, που στηρίζεται στο σεβασμό του ορεινού φυσικού κεφαλαίου και της φέρουσας ικανότητας του τόπου μας, στην ήπια μορφή ανάπτυξης, με επίκεντρο τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Xρέος όλων μας, τόσο των πολιτών, όσο και των συλλογικοτήτων και των συλλόγων είναι ο χαρακτηρισμός και η ανάδειξη όλης της Ευρυτανίας ως ενός Ενιαίου Φυσικού Οικολογικού Πάρκου προστατευμένου δια νόμου από παρεμβάσεις που αλλάζουν εκείνο που η φύση τόσο σοφά έφτιαξε. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι αυτό το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον της Ευρυτανίας αποτελεί και τη μοναδική ελπίδα σωτηρίας των χωριών μας που σιγά-σιγά γηράσκουν και χάνονται, αρκεί η όποια κίνηση προς την ανάπτυξη της Ευρυτανίας μας να έχει ως επίκεντρο και στόχο την προστασία του!Ας μην ξεχνάμε δε ότι τα βουνά μας και το περιβάλλον ανήκουν στους απογόνους μας,στους οποίους οφείλουμε να τα παραδώσουμε όπως τα παραλάβαμε και εμείς από τους προγόνους μας.Ποτέ όμως να μην ξεχνάμε, επίσης, πως ό,τι έγινε είχε αποτέλεσμα επειδή σταθήκαμε ενωμένοι με ελάχιστες πικρές εξαιρέσεις! Μόνο έτσι μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας!

KINHΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ για την Προστασία του Ευρυτανικού Περιβάλλοντος

Σύλλογος Κρικελλιωτών Ευρυτάνων «Ο Άγιος Νικόλαος"

Κατηγορία Καρπενήσι

Ενέργειες του δήμου Αργιθέας για να χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο της Φύσης

Με ομόφωνη απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Αργιθέας έκανε δεκτή την εισήγηση του Αντιδημάρχου κ. Θανάση Καραγεώργου να χαρακτηριστεί ως «Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης», ο πολυαιωνόβιος πλάτανος, είδους Πλάτανος ο ανατολικός (Platanus orientalis) που βρίσκεται στην πλατεία της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίτου.

«… Στην πλατεία του ορεινού χωριού Λεοντίτου κυριαρχεί με την επιβλητική του παρουσία ένας πολυαιωνόβιος πλάτανος που στη σκιά του έλαβαν χώρα σημαντικά γεγονότα της ιστορίας. Αποτελούσε τον αγαπημένο χώρο συγκέντρωσης, συζήτησης και λήψης σημαντικών αποφάσεων των οπλαρχηγών της Κεντρικής Ελλάδας υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Ο πλάτανος αυτός είναι το σημείο αναφοράς,  κάθε περιηγητής του Δήμου μας  θα τον επισκεφθεί, θα τον θαυμάσει, θα τον περιεργασθεί, θα φωτογραφηθεί μαζί του. Είναι πόλος έλξης μοναδικός για την περιοχή μας. Γέρικος, πολλών αιώνων, με εντυπωσιακή διαμόρφωση του κορμού του. Είναι πράγματι ένα μνημείο της φύσης"...τόνισε στην εισηγησή του ο Αντιδήμαρχος

Από τη σχετική μελέτη/έκθεση που συνέταξε ο Καθηγητής ΑΠΘ  κ. Θεοχάρης Δ. Ζάγκας,  προκύπτει ότι ο πλάτανος Λεοντίτου είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον από επιστημονική άποψη δένδρο. Ίσως είναι ένα από τα καλύτερα διατηρούμενα δένδρα της χώρας μας με τόσο μεγάλη ηλικία και απουσία κοιλωμάτων στον κεντρικό κορμό. Εντυπωσιακό είναι και το μεγάλο ύψος του καθώς και το πλάτος της κόμης του 30-40 μ. με κοντά ένα στρέμμα εμβαδόν σκίασης. Το εν λόγω άτομο πλατάνου κατά συνέπεια έχει ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική, ιστορική και πολιτισμική αξίας και μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό πόρο.

Το υπό προστασία άτομο πλατάνου έχει ηλικία περίπου 964 έτη και ύψος 33 μ. 

Κατηγορία Αργιθέα

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message