Αυθαίρετα μέσα σε 300.000 στρέμματα δάσους αναζητούν πολεοδομικό συγχωροχάρτι - Με 100 δόσεις η πληρωμή των προστίμων για να αποφύγουν τις μπουλντόζες

Τους πυρήνες των αυθαιρέτων μέσα σε 300.000 στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων, λίγους μήνες μετά τις μεγάλες καταστροφές στο Μάτι, καλείται να αποτυπώσει από την νέα χρονιά η Ελληνικό Κτηματολόγιο, προκειμένου να προχωρήσει η νέα ρύθμιση για τις οικιστικές πυκνώσεις που παρουσίασαν χθες ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γιώργος Σταθάκης και ο αναπληρωτής υπουργός Σωκράτης Φάμελλος. 

Πρόκειται για ένα ακριβό τίμημα που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες για την πολεοδομική τους ανομία, καθώς για τα αυθαίρετα κτίσματα μετά του 1975 που είναι η ημερομηνία ορόσημο από την ψήφιση του Συντάγματος, τα πρόστιμα που θεσπίζει το ΥΠΕΝ είναι αρκετά τσουχτερά. Χωρίς επιπλέον να μπορούν να μεταβληθούν ιδιοκτησιακά δικαιώματα, καθώς τα αυθαίρετα που θα τακτοποιούνται, παίρνοντας αναστολή κατεδάφισης δεν θα μπορούν να μεταβιβαστούν ενώ επισκευές θα μπορούν να γίνουν μόνο εντός του περιγράμματος της οικοδομής. 

Ειδικότερα, η νέα ρύθμιση που βρίσκεται από χθες σε δημόσια διαβούλευση και αναμένεται να πάει στην βουλή από το Γενάρη προβλέπει ότι κτίσματα και συνοδευτικές εγκαταστάσεις που αναγέρθηκαν έως και την 11η Ιουνίου του 1975 θα τακτοποιούνται για 40 χρόνια. Αντίστοιχα όσα χτίστηκαν μετά την ημερομηνία αυτή έως και τις 28 Ιουλίου του 2011, η τακτοποίηση θα έχει ισχύ για 25 έτη.

Tα δικαιολογητικά που προβλέπονται για την υπαγωγή στο νόμο είναι: αίτηση υπαγωγής έως δύο χρόνια από την έναρξη ισχύος της ρύθμισης, παράβολο 250 ευρώ υπέρ του Δημοσίου, τεχνικές εκθέσεις δασολόγων και μηχανικών, δηλώσεις εντύπου Ε9 και υπεύθυνη δήλωση. Η ολοκλήρωση της υποβολής δικαιολογητικών θα πρέπει να γίνει σε έξι μήνες από την πληρωμή του παραβόλου. Οι δηλώσεις υπαγωγής θα ελέγχονται δειγματοληπτικά σε ποσοστό 30%.Οι νέες ρυθμίσεις δεν αφορούν μεμονωμένα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις, αλλά όσα βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων δηλαδή δασικές περιοχές με 50 αυθαίρετα στα 25 στρέμματα, 100 αυθαίρετα στα 100 στρέμματα και 200 αυθαίρετα στα 400 στρέμματα.

Το ΥΠΕΝ, είχε εξαιρέσει τις περιοχές των οικιστικών πυκνώσεων, από την ανάρτηση των δασικών χαρτών για να μην εμποδιστεί η κύρωσή τους με σκοπό να αποτελέσουν μία ξεχωριστή ενότητα, την οποία το υπουργείο έρχεται τώρα να αντιμετωπίσει με νέο νόμο. Από τα 300.000 στρέμματα οικιστικών πυκνώσεων που δηλώθηκαν από τους δήμους, θεωρείται ότι δεν είναι όλα δασικά ωστόσο θα ακολουθήσει έλεγχος από την ελληνικό κτηματολόγιο προκειμένου να διαπιστωθεί η αξιοπιστία τους και τυχόν λάθη. 

Για τον υπολογισμό των προστίμων που θα καταβάλλουν οι πολίτες για να γλιτώσουν την μπουλντόζα, υπολογίζονται μια σειρά από κριτήρια, όπως το είδος του κτιρίου, ο περιβάλλον χώρος, οι συνοδευτικές εγκαταστάσεις κ.α. Για παράδειγμα σε κτίριο 100 τ.μ με τιμή ζώνης 2.000 τ.μ για τα προ του 1975, ο ιδιοκτήτης υπολογίζεται ότι θα καταβάλλει 20.000 ευρώ, για τα προ του 2003, 37.500 ευρώ και για τα προ του 2011, 72.600 ευρώ.

Το συνολικό ενιαίο πρόστιμο θα μπορεί να καταβάλλεται σε 100 δόσεις, με ελάχιστο ποσό μηνιαίας δόσης τα 100 ευρώ. Ωστόσο, θα παρέχεται έκπτωση 20% σε όσους το καταβάλλουν εφάπαξ. Το πρόστιμο θα μειώνεται κατά 33% εάν το δασικό αυθαίρετο αποτελεί πρώτη και μοναδική κατοικία ή βρίσκεται εντός ιδιωτικών δασών και ιδιωτικών δασικών εκτάσεων. Αν συντρέχουν και οι δύο περιπτώσεις το πρόστιμο θα μειώνεται κατά 50%

Η διαδικασία προβλέπει ότι με την ψήφιση του νόμου, θα ξεκινήσει ο έλεγχος των οικιστικών πυκνώσεων, όπως αυτές δηλώθηκαν από τους δήμους, για να διαπιστωθεί εάν είναι ορθά τα περιγράμματα που υποδείχτηκαν και εάν πληρούνται τα κριτήρια ορισμού των πυκνώσεων. Θα εκδοθεί στη συνέχεια διαπιστωτική πράξη για τις έγκυρες πυκνώσεις με δεδομένα εκτάσεων, αριθμού, κτιρίων κλπ. 

Τα στοιχεία θα ελεγχθούν στη συνέχεια από τις Διευθύνσεις Δασών για την ύπαρξη προστατευόμενων περιοχών (Εθνικοί Δρυμοί, υγρότοποι Ραμσάρ, περιοχές Natura κλπ) εντός των πυκνώσεις ώστε αυτές να εξαιρεθούν. Θα ακολουθήσει δεύτερη διαπιστωτική πράξη με τις οριστικές πυκνώσεις, οπότε τα αυθαίρετα που βρίσκονται εκεί θα μπορούν να υπαχθούν στον νόμο.Οι πολίτες θα μπορούν να υποβάλλουν αντιρρήσεις ή αίτηση πρόδηλου σφάλματος μετά την ανάρτηση του δασικού χάρτη των οικιστικών πυκνώσεων. 

Σταθάκης: Νέες τροπολογίες για τα αυθαίρετα 

Παράλληλα το ΥΠΕΝ, όπως ανακοίνωσε χθες ο κ. Σταθάκης προχωρεί σε τρεις τροπολογίες που θα προωθηθούν το αμέσως επόμενο διάστημα προς ψήφιση στη Βουλή, με σκοπό την πλήρη θωράκιση της αυθαίρετης δόμησης:

1. Άμεση κατεδάφιση μετά τη λήξη του ν. 4495/17

Με τη λήξη του νόμου 4495/2017 για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων σε λιγότερο από έναν χρόνο (9/11/2019), όποια αυθαίρετα κτίσματα ή κατασκευές εντοπίζονται από τους ελεγκτές, θα κατεδαφίζονται άμεσα (είτε την ώρα που κατασκευάζονται, είτε έχουν συντελεσθεί) εφόσον δεν υποβλήθηκε αίτηση υπαγωγής έως την 8/11/2019.

2. Πρωτόκολλο συμμόρφωσης

Στις περιπτώσεις που οι ιδιοκτήτες προβαίνουν σε κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων τους, το αρμόδιο για τη διαπίστωση της κατεδάφισης όργανο συντάσσει και εκδίδει πρωτόκολλο συμμόρφωσης, με το οποίο βεβαιώνεται η εκτέλεση της κατεδάφισης από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Το πρωτόκολλο κατεδάφισης κοινοποιείται στις αρμόδιες Υπηρεσίες Δόμησης για να εφαρμοστεί η διαδικασία διαγραφής προστίμων.

3. Καμιά διαφοροποίηση στο πρωτόκολλο κατεδάφισης

Σε περίπτωση που έχει διαφοροποιηθεί η αυθαίρετη κατασκευή (ως προς τις διαστάσεις ή το υλικό, τη θέση ή υπάρχουν επεκτάσεις) σε σχέση με το αρχικό πρωτόκολλο κατεδάφισης, τότε η διαδικασία κατεδάφισης προχωρά χωρίς να είναι απαραίτητη η έκδοση νέου πρωτοκόλλου κατεδάφισης.Πρώτο Θέμα

Κατηγορία Περιβάλλον

Ολοκληρώθηκε η εξόρμηση της ομάδας του Pindus Trail στην περιοχή των Επινιανών στα Άγραφα με στόχο τον καθαρισμό και την σήμανση του μονοπατιού στο Ασπρόρεμα.

Η ομάδα, την Πέμπτη, κινήθηκε από τα Επινιανά μέχρι το Λυκόρεμμα, σε μια απόσταση 6 χλμ, καθαρίζοντας και σηματοδοτώντας το μονοπάτι  ενώ την Παρασκευή κινήθηκε σε μια δύσκολη και δύσβατη διασρομή ,στο μονοπάτι της Ανηφόρας, διανύοντας συνολικά 8 χλμ.

Το “Pindus Trail” είναι το όραμα μιας μικρής ομάδας ανθρώπων για τη μεγαλύτερη πεζοπορική διαδρομή στην ορεινή Ελλάδα! Μια διαδρομή με αρχή τις Πρέσπες και τέλος τους Δελφούς. Ένα μονοπάτι με μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, που θα διατρέχει ολόκληρη τη ραχοκοκαλιά της Πίνδου. Σκοπός του “Pindus Trail” είναι να κάνει γνωστή την άγνωστη Ελλάδα σε όλο τον κόσμο, φέρνοντας κοντά της ανθρώπους που τους συναρπάζει η άγρια ορεινή φύση και η παράδοση των μικρών κοινωνιών που ζουν εκεί. Βουνά, δάση, χαράδρες, ποτάμια, μονοπάτια αλλά και άνθρωποι, που απόμειναν στον κόρφο της οροσειράς στα μικρά χωριά τους και περιμένουν τους επισκέπτες για να τους χαρίσουν φιλοξενία.

Το σχέδιο “Pindus Trail” μέσα από τη δημιουργία αυτού του μεγάλου μονοπατιού αποβλέπει στην ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού αλλά και στη διάσωση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και εν γένει της κουλτούρας και του πολιτισμού των κοινωνιών της μεγάλης οροσειράς που δίνουν μάχη επιβίωσης με το χρόνο. Μια μεγάλη ιδέα που χωράει όλους όσοι πιστεύουν στις αξίες που κληρονομήσαμε ως λαός και οφείλουμε να διασώσουμε μέσα από νέες προτάσεις στους απαιτητικούς καιρούς μας

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, βουνό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, δέντρο, φυτό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό

Κατηγορία Άγραφα

«Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζει ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να κάνει κάτι για αυτό», προειδοποιεί ο οργανισμός στην ετήσια έκθεσή του που δημοσίευσε σήμερα

«Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζει ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να κάνει κάτι για αυτό», προειδοποίησε η WWF στην ετήσια έκθεσή της που δημοσίευσε σήμερα, τονίζοντας ότι ο πληθυσμός των άγριων ζώων μειώθηκε κατά 60% σε διάστημα 40 ετών.

Οι προσπάθειες που καταβάλλονται για να σωθεί η φύση δεν αρκούν και χρειάζεται «μια παγκόσμια συμφωνία», κατά το πρότυπο της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα, προκειμένου να επιβιώσει ο πλανήτης μας, τονίζει το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση στην έκθεσή του “Living Planet”.

Ο πληθυσμός των θηλαστικών, των πτηνών, των ερπετών, των αμφίβιων και των ψαριών μειώθηκε κατά 60% από το 1970 ως το 2014, τονίζει η οργάνωση στην δωδέκατη, ετήσια έκθεσή της, που δημοσιεύθηκε με τη συνεργασία της Ζωολογικής Εταιρείας του Λονδίνου και βασίζεται στην παρακολούθηση 16.700 πληθυσμών (4.000 ειδών).Η περιοχή της Καραϊβικής/ Λατινικής Αμερικής εμφανίζει τη χειρότερη εικόνα με την εξαφάνιση του 89% του πληθυσμού των άγριων ζώων σε διάστημα 44 ετών. Η Βόρεια Αμερική και η Γροιλανδία είναι στην καλύτερη κατάσταση με μόλις το 23% των άγριων ζώων να έχει χαθεί. Η περιοχή της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής καταγράφει απώλειες σε ποσοστό 31%.

 

Η πρώτη εξήγηση για τη δραματική μείωση των πληθυσμών των άγριων ζώων είναι η απώλεια του φυσικού τους περιβάλλοντος, η εκτεταμένη γεωργία, οι εξορύξεις, η αστικοποίηση, ενέργειες που ενισχύουν την αποψίλωση των δασών και μολύνουν το έδαφος.

Στη Βραζιλία, η οποία μόλις εξέλεξε πρόεδρο τον Ζαΐχ Μπολσονάρου ο οποίος στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας δεν αναφέρθηκε ούτε στην κλιματική αλλαγή ούτε στην αποψίλωση των δασών, το δάσος του Αμαζονίου συρρικνώνεται συνεχώς, όπως και η σαβάνα του Σεράντου, καθώς επεκτείνεται η καλλιέργεια της σόγιας και η εκτροφή βοοειδών.Σε παγκόσμιο επίπεδο μόνο το 25% των εδαφών έχει γλιτώσει από το αποτύπωμα του ανθρώπου, το 2050 θα έχει μειωθεί σε λιγότερο από 10%. Σε αυτό προστίθενται η υπεραλιεία, η μόλυνση, η λαθροθηρία, οι ασθένειες, η κλιματική απορρύθμιση…

«Η ευκαιρία μας»

«Είμαστε η πρώτη γενιά που γνωρίζει ότι καταστρέφουμε τον πλανήτη μας και η τελευταία που μπορεί να κάνει κάτι για αυτό», υπογράμμισε η Τάνια Στιλ στέλεχος της WWF.

«Η κατάρρευση του παγκόσμιου πληθυσμού της άγριας πανίδας είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι ότι η φύση πεθαίνει. Όμως αντί να βάλουμε τον πλανήτη σε μηχανική υποστήριξη, του βάζουμε ένα τσιρότο», πρόσθεσε.Ωστόσο ο καθηγητής Κεν Νόρις, διευθυντής επιστημών στην Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, υποστήριξε ότι παρά τα σοκαριστικά στοιχεία «δεν έχει χαθεί κάθε ελπίδα».

 

Έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα νέο μονοπάτι για να προχωρήσουμε το οποίο θα μας επιτρέψει να συγκατοικήσουμε με βιώσιμο τρόπο με την άγρια φύση, από την οποία εξαρτόμαστε», δήλωσε.Προκειμένου να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα της Γης για τις επόμενες γενιές η WWF ζήτησε να υπάρξει μια παγκόσμια δέσμευση που θα στηρίζεται από τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.

«Χρειαζόμαστε μια νέα διεθνή συμφωνία, μια νέα παγκόσμια συμφωνία για τη φύση προκειμένου να βοηθήσουμε τις χώρες να αντιμετωπίσουν τις ρίζες του προβλήματος», τόνισε ο Τόνι Τζούνιπερ εκτελεστικός διευθυντής της WWF.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατηγορία Περιβάλλον

"Είναι αδιανόητο οι διαχειριστές των δασών και οι κάτοικοι των ορεινών περιοχών να μη συμμετέχουν στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών" 

Στην παρέμβασή του ο τέως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας, Βαγγέλης Αποστόλου, κατά τη σημερινή συνέντευξη της Επιτροπής Πρωτοβουλίας για τα Δάση τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Η απομάκρυνση το 1998 της Δασικής Υπηρεσίας από τη δασοπυρόσβεση είχε ως αποτέλεσμα την  εξαφάνιση της πρόληψης και τη θεοποίηση της καταστολής, ειδικά της εναέριας.Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα ύπαρξης αρκετών εναέριων και επίγειων μέσων καταστολής. Δεν μπορεί όμως αυτή η προσέγγιση να αναιρεί, μέχρι του σημείου της κατάργησης, την πρόληψη, ως το βασικότερο εργαλείο υπεράσπισής του. 

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία όντως έχει δώσει μεγάλες μάχες όλα αυτά τα χρόνια στην καταστολή, αλλά δεν ασχολήθηκε ποτέ σχολαστικά με την πρόληψη, όπως το ίδιο γίνεται και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δυστυχώς τα 20 χρόνια ζήσαμε τραγωδίες και μεγάλες καταστροφές. Οφείλουμε πρώτα να απαντήσουμε στους νεκρούς του Μάτι και στους συγγενείς τους  για πολλά, μα πάνω από όλα στην αναγκαιότητα αλλαγής του μοντέλου της δασοπυρόσβεσης .

Θεωρώ πολύ σημαντική την πρωτοβουλία σας. Είναι επίσης θετικό ότι σύντομα θα ασχοληθεί με το θέμα και η Επιτροπή Περιβάλλοντος μια και και η Πρόεδρος της Επιτροπής, η συνάδελφος Κατερίνα Ιγγλέση, δεσμεύτηκε για την οργάνωση άμεσα της σχετικής συζήτησης .Έχω την πεποίθηση ότι και το Πόρισμα της ομάδας εργασίας που ο Πρωθυπουργός έχει συστήσει θα βάλει το ζήτημα της επανεξέτασης.Πιστεύω λοιπόν ότι σήμερα εμείς πρέπει να εστιάσουμε στην οργάνωση του τομέα της πρόληψης, τόσο την προηγούμενη των πυρκαγιών όσο και την επόμενη. Μια τέτοια προσέγγιση αναδεικνύει ως βασικό καθήκον για τη Δασική Υπηρεσία την προστασία του δάσους από όλες τις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις.Όλη αυτή η λειτουργία θα την επαναφέρει στην πραγματική της αποστολή και ταυτόχρονα θα εξασφαλίσει απασχόληση για όλο το χρόνο,αξιοποιώντας πλήρως και αποδοτικά όλους, όσους εμπλέκονται στη δασοπυρόσβεση. 

Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει σήμερα, οι ασχολούμενοι εποχικά με τη δασοπυρόσβεση, όταν λήγει η αντιπυρική περίοδος να μπαίνουν στο Ταμείο ανεργίας και όχι στην απασχόληση με τη διαχείριση και προστασία του δάσους. Όπως είναι αδιανόητο να μιλάμε μόνο για δασικές πυρκαγιές κι όχι για αγροτοδασικές, όταν τις συνέπειες τις υφίσταται και ο αγροτικός χώρος, αφού κάθε χρόνο χάνει περισσότερα από 50.000στρ. καλλιεργειών.Με αφορμή αυτές τις επιπτώσεις ζήτησα ως Υπουργός από το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ- ΔΗΜΗΤΡΑ και μου κατέθεσε τεκμηριωμένη προσέγγιση, για την οργάνωση της διαχείρισης των αγροδασικών πυρκαγιών, την οποία παρέδωσα στο διάδοχό μου.Να προσθέσω κλείνοντας ότι όλα αυτά δεν απαιτούν κρατικές δαπάνες. Υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι, τόσο από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης όσο και από το ΕΣΠΑ. Ήδη λιμνάζουν 250 εκατ. στο ΠΑΑ για επενδύσεις στα δάση, που τελικά θα χρησιμοποιηθούν για άλλο σκοπό, παρά την επιμονη της Ε.Ε. 

Αρκεί να πείσουμε με τις προτάσεις μας την Κυβέρνηση, στην πρωτοβουλία που έχει πάρει για τον επανασχεδιασμό και την οργάνωση σε νέα βάση του τομέα αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, να προχωρήσει και στην αναβάθμιση του τομέα πρόληψης των αγροτοδασικών πυρκαγιών.Φρονώ ότι πρέπει να προετοιμάσουμε σχετική τροπολογία.”

 

Κατηγορία Πολιτική

Αν θέλετε να έρθετε σε επαφή και να συναντήσετε από κοντά εντυπωσιακά, άγρια ζώα, η Ευρώπη διαθέτει πέντε μέρη που θα σας προσφέρουν αυτήν την εμπειρία. Δείτε αναλυτικά ποια είναι αυτά τα μέρη όπως τα επέλεξε ο Guardian.

1. Δάσος Kainuu, Φινλανδία

To δάσος Kainuu στην ανατολική Φινλανδία, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία αποτελεί το σπίτι καφέ αρκούδων, λύκων, αδηφάγων, λυγκών αλλά και ταράνδων. Αλλά και για όσους είναι θαυμαστές των πτηνών, εκεί μπορούν να θαυμάσουν χρυσαετούς, λυροπετεινούς, δρυοκολαπτών, κουκουβάγιες των Ουραλίων αλλά και αηδόνια. Η καλύτερη εποχή για να διασταυρωθεί κανείς με την πλούσια πανίδα της περιοχής είναι από την άνοιξη ως το φθινόπωρο, ενώ στο δάσος προσφέρονται σοτυς επισκέπτες βόλτες με κανό, αλλά και η δυνατότητα για κάμπινγκ.

2. Δάσος Białowieża, Πολωνία

Στη βορειο-ανατολική πλευρά της Πολωνίας βρίσκεται το δάσος Białowieża, το οποίο συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco. Εκεί μπορεί να συναντήσει κανείς περίπου 59 είδη θηλαστικών και περισσότερα από 250 είδη πτηνών. Το συγκλονιστικό στοιχείο αυτού του δάσους είναι πως σχεδόν το 25% του συνολικού πληθυσμού των ζώων ζει εκεί.

3. Η οροσειρά της Πίνδου, Ελλάδα

Στη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας, την οροσειρά της Πίνδου εδρεύουν 11 καταφύγια άγριας ζωής, τα οποία προστατεύουν 4.000 είδη άγριων ζώων, όπως τσακάλια, λύκοι, ενυδριδίνες, ερυθρά ελάφια, καφέ αρκούδες, ερωδιούς, εγκρέτες και χουλιαρομύτες. Στην περιοχή προσφέρονται μεταξύ άλλων ταξίδια παρατήρησης πτηνών και διαδρομές trekking.

4. Καρπάθια Όρη, Ρουμανία 

Τα Καρπάθια Όρη εκτός από το ότι έχουν εμπνεύσει πλήθος θρύλων σχετικούς με βρυκόλακες και τον Κόμη Δράκουλα, αποτελούν και το σπίτι των μεγαλύτερων πληθυσμών λύκων, λυκών και αρκούδων στην Ευρώπη. Εκτός αυτών, μπορεί κανείς να συναντήσει αγριόγιδα, αγριογούρουνα και ελάφια.

5. Κοιλάδα Côa, Πορτογαλία

Στα βορειοανατολικά της Πορτογαλίας, η κοιλάδα Côa είναι ιδιαιτέρως γνωστή για τη μεγάλη ποικιλία πτηνών που βρίσκονται εκεί. Πεζοπόροι και ποδηλάτες μπορούν να έρθουν σε επαφή μεταξύ άλλων με ζώα όπως άλογα Γκαράνο, βοοειδή Μαρονέζα, ιβηρικούς λύκους και αίγαγρους. Μάλιστα προσφέρεται στους επισκέπτες η δυνατότητα κάμπινγκ και εκδρομές τύπου σαφάρι.Πρώτο Θέμα

Κατηγορία Περιβάλλον

Tου Ανδρέα Κουτσοθανάση

'Αν το κυπαρίσσι αυτό ξεραθεί από την κορυφή του, η Πατρίδα θα ελευθερωθεί, αν ξεραθεί από κάτω, δεν θα ελευθερωθεί''.

Η σιβυλλική αυτή προφητεία ελέχθη στο χωριό Ζελενίτσα (Πρασιά) της Ευρυτανίας και ίσως είναι μια από τις ελάχιστες φορές, που ο Πατροκοσμάς αφήνει μετέωρο τον προβληματισμό των κατοίκων της περιοχής που ποθούσαν την πολυπόθητη λευτεριά. 

Είναι γεγονός, ότι η κεντρική συνοικία της Πρασιάς, της παλιάς Ζελενίτσας, το Κυπαρίσσι, οφείλει το όνομά του στο τεράστιο κυπαρίσσι του χωριού που δεσπόζει απ' όπου κι αν κοιτάξεις! 

Ο Πατροκοσμάς, περνώντας από τούτα τα χωριά, χρησιμοποίησε αυτό το κυπαρίσσι για να απαντήσει στην ερώτηση των κατοίκων για ελευθερία λέγοντάς τους: ''Αν το κυπαρίσσι αυτό ξεραθεί από την κορυφή του, η Πατρίδα θα ελευθερωθεί, αν ξεραθεί από κάτω, δεν θα ελευθερωθεί''. 

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι το κυπαρίσσι, ένα από τα μεγαλύτερα στα Βαλκάνια, ανακηρύχτηκε μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από το Υπουργείο Πολιτισμού!

Κατηγορία Περιβάλλον

Επιστολή της Κίνησης Πολιτών Αγράφων-ΚΠΑ προς τους φορείς για την προστασία των δασών της Δυτικής Ευρυτανίας

"Η τραγωδία που ζήσαμε στο Μάτι Αττικής πέρα από την βαθιά οδύνη για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, αποτελεί ένα ακόμα προειδοποιητικό μήνυμα , για το τι μπορεί να συμβεί και στα δάση των Αγράφων , όταν έχουμε έντονα καιρικά φαινόμενα.Το μικροκλίμα στην περιοχή τα τελευταία χρόνια αλλάζει με πιο έντονες ξηρασίες και άνοδο της θερμοκρασίας καθώς και η ενίσχυση της τρωτότητας της περιοχής σε ανέμους βορείων κατευθύνσεων..

Στοιχεία που ευνοούν της δασικές πυρκαγιές.'Αμεσα όλοι οι φορείς(Δήμος-Δασαρχείο-Περιφέρεια-Πυροσβεστική) να συντονιστούν ώστε να γίνει..

- καθαρισμός κάθε επικίνδυνης καύσιμης ύλης που έχει συσσωρευθεί στα πρανή όλα αυτα τα χρόνια στα δάση λόγω και της ανύπαρκτης δασικής φροντίδας

-καθαρισμός όλων των δασικών δρόμων δίνοντας πρόσβαση με προτεραιότητα τα επικίνδυνα και πυκνά δάση

-Έλεγχος για σωστή λειτουργία όλων των υδροστομίων και τοποθέτηση νέου όπου χρειάζονται

-Καθαρισμός αντιπυρικών ζωνών όπου υπάρχουν και σχεδιασμός για νέες ΑΖ

-Επανασχεδιασμός του σχεδίου αντιμετώπισης πυρκαγιάς και εκκένωσης οικισμών στον δήμο Αγράφων

-Ενίσχυση των περιπολιών φύλαξης

Δεν μπορούμε πλέον να ισχυριζόμαστε ότι δεν γνωρίζουμε τον κίνδυνο, αλλά και την αναγκαιότητα άμεσης δράσης ως προς την πρόληψη. 

Κίνηση Πολιτών Αγράφων- ΚΠΑ

Κατηγορία Άγραφα

Το Κρυονέρι Αιτωλοακαρνανίας, είναι παραλιακός οικισμός του χωριού Γαλατά κοντά στις εκβολές του ποταμού Εύηνου και αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς καλοκαιρινούς προορισμούς στο νομό.

Αποτελεί τουριστικό θέρετρο με πλήθος από ενοικιαζόμενα δωμάτια και οργανωμένη παραλία με αρκετά καταστήματα. Η περιοχή διαθέτει ένα εντυπωσιακό τοπίο λόγω του ότι ακριβώς πάνω από τη θάλασσα και δίπλα στην παραλία υψώνεται κατακόρυφα ο ορεινός όγκος της Βαράσοβας που αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς τόπους αναρρίχησης στην Ελλάδα. Στην παραλία κατέληγε η γραμμή Αγρίνιο - Κρυονέρι του ιστορικού ΣΒΔΕ και στον μώλο φορτώνονταν τα βαγόνια σε καράβι για τη μεταφορά τους στην Πάτρα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

 Δείτε πρόσφατες μαγευτικές εικόνες απο την παραλία Κρυονερίου 

Κατηγορία Περιβάλλον

Του Στέφανου Σταμέλλου 

Μάλλον πρέπει να ανατέλλει νωρίτερα ο ήλιος στα αγραφιώτικα χωριά, γιατί δεν κατάλαβα πώς προχώρησε η ώρα. Ήταν 7.30 το πρωί όταν κατέβηκα στη ρεσεψιόν και αρνήθηκα να πιω καφέ στον κ Μάκκα αποχαιρετώντας τον στα γρήγορα για να μην χάσω χρόνο. Έπρεπε να είμαι στο Καρπενήσι πριν από τις τρεις. Η εφαρμογή στο κινητό έγραψε: Start time 07.34’ Μετά άρχισε να τρέχει ο χρόνος ... κι εγώ πάσχιζα να τον συγκρατήσω.  Κι έπρεπε να υπερασπιστώ την παραδοχή ότι η ψυχική δύναμη και η θέληση είναι αυτή που κερδίζει τελικά στη ζωή. Έφυγα ανηφορίζοντας στην άσφαλτο για το Κερασοχώρι, που απέχει 3 χιλιόμετρα από την Κρέντη.

Δεν ήμουνα πολύ φορτωμένος, όμως ένιωθα βαρύς. Περνώντας από το Κερασοχώρι με βάραινε η συναισθηματική φόρτιση και η σκέψη στη Σπυριδούλα, που «έφυγε» νεότατη πρόσφατα. Αγαπούσε πολύ το χωριό της. «Καλά πάω για το Καρπενήσ’;;» ρωτάω μια ηλικιωμένη κυρία με μαύρα. «Με τα ποδάρια; Χάζιψις…» η απάντησή της. «Την έφεραν στο Κερασοχώρι την Σπυριδούλα;» ρωτάω μια άλλη νεαρή κοπέλα, που κυνηγάει τις λίγες προβατίνες να πάρουν το δρόμο τους και να φύγουν από την άσφαλτο. «Όχι, δεν την έφεραν» η απάντηση. Ήθελα την κουβέντα∙ αλλά απέτυχε κι αυτή τη φορά η προσπάθεια. Είναι τρομερό όταν σκέφτεσαι ότι όλοι είμαστε άνθρωποι, με τους ώμους μας να λυγίζουν, άλλου περισσότερο κι άλλου λιγότερο, κάτω από τον ίδιο ουρανό, κι όμως αρνούμαστε να κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. 

Ο ήλιος, πάντα πεθυμητός, φάνταζε ανατολίτης καρπενησιώτης, πάνω από το Βελούχι∙ κι εγώ ήμουνα το θύμα του τούτες τις πρωινές ώρες. 

Το Κερασοχώρι είναι ένα όμορφο ιστορικό χωριό χτισμένο στα νότια ριζά του Καυκιού(1751μ), 36 χιλ περίπου από το Καρπενήσι, έδρα σήμερα του Δήμου Αγράφων. «…είναι ένα μέρος με αρκετά άγρια ομορφιά, έχει πετρώδες έδαφος χωρίς όμως να είναι γυμνό, αφού είναι κατάφυτο από έλατα. Ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει στα στενά δρομάκια του χωριού και να θαυμάσει κάποια από τα παλιά αρχοντικά σπίτια και να χαρεί τη φιλοξενία των κατοίκων στα μικρά καφενεδάκια.» γράφει η φίλη μου η Ελένη Αρωνιάδα. Και από την πρόσφατη σχετικά ιστορία: «Στα χρόνια της αντίστασης στο Κεράσοβο λειτούργησε το στρατηγείο του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τους Σαράφη και Σάντο και στην παλιά Βίνιανη είχε την έδρα της η πρώτη Κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδας.» και «…κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών το Κερασοχώρι αποτελούσε τόπο εξορίας για πολλούς από τους τότε αντιφρονούντες.» αναφέρει η Ελένη.

Λίγα μέτρα έξω από το χωριό, το Ε4 αφήνει την άσφαλτο κατηφορίζοντας νοτιοανατολικά σε χωματόδρομο. Περνάει από το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας, αριστερά στο διάσελο, και αμέσως παίρνει ανατολικά το μονοπάτι για τη Νέα Βίνιανη, που φαίνεται στο βάθος. Η ζέστη ανεβαίνει έχοντας τον ήλιο κόντρα στον κατήφορο ανάμεσα σε πουρνάρια, φιλίκια και σκίνα, με τις μυρωδιές των βοτάνων, του θυμαριού, της κουνούκλας και της ρίγανης. Το μονοπάτι ελίσσεται ανάμεσα στα εγκαταλειμμένα χωράφια και τις στάνες. Παλιότερα συνέδεε όλα τα χωριά, ακόμα και τα χωριά του Βάλτου, με το Καρπενήσι. 

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Μισό αιώνα περίπου και πριν όλοι οι βασικοί δρόμοι στην Ευρυτανία ήταν ακόμα καλντερίμια. Φορτωμένα ζώα και πραμάτειες, κοπάδια από τα χειμαδιά, καραβάνια και στρατιωτικά αποσπάσματα, κλέφτικες και αντάρτικες ομάδες, όλοι από δω περνούσαν. Είναι η άγραφη ιστορία ενός τόπου κι ενός λαού με το στοιχείο του μόχθου, αλλά και της ελευθερίας και της περηφάνιας. Ενός λαού που έμαθε να σκαλίζει και να φτιάχνει τη ζωή του, όπως σκαλίζει τον κορμό του πουρναριού να φτιάξει την γκλίτσα του ο τσοπάνης. Με το κοπίδι και το σουγιά. Κάθε άνοιγμα και καλύβι, κάθε ξέφωτο και εικόνισμα, κάθε νεροσυρμή και σπίτι. Όπου εύρισκε λίγο τόπο, έκανε τη ζωή του με τα ίδια του τα χέρια. Με την πέτρα, το ξύλο, το τσεκούρι, την κλαδευτήρα, το τσαπί, τον κασμά, το γαϊδούρι, το αλέτρι και το ζευγάρι. Αυτή είναι η Ευρυτανία. Ακόμα και σήμερα, όσα χωριά κρατούν ακόμα λίγους ανθρώπους, βλέπουμε τους πεισματάρηδες Ευρυτάνες να καλλιεργούν την άγονη γη τους και τους κήπους τους. Η μπουλντόζα και η άσφαλτος, μαζί με την εγκατάλειψη και την αλλαγή του τρόπου ζωής, μας «επέτρεψαν» να συναντάμε τελικά μόνο ίχνη μονοπατιών και του Ε4.

Με όλες αυτές τις σκέψεις συνεχίζω οδοιπορώντας πάνω στην ασπροκόκκινη πέτρα και το σκληρό χώμα με ελλιπέστατη τη σήμανση∙ και στη συνέχεια ακολουθώ την άσφαλτο.  Η άσφαλτος οδηγεί στη Νέα Βίνιανη, αφήνοντας τη διασταύρωση για τα χωριά: Δάφνη, Μαυρομάτα, Χρύσω, Άγιος Δημήτριος.  

Η Νέα Βίνιανη είναι ένα καινούριο χωριό με μια μεγάλη πλατεία και πολύ πράσινο. Με το σεισμό της Ευρυτανίας έφυγαν οι κάτοικοι από το ιστορικό χωριό της Βίνιανης. Άλλοι πήγαν σε αστικά κέντρα και άλλοι στο εξωτερικό και όσοι δεν έφυγαν, μετακόμισαν λίγο νοτιότερα, στα Λιβάδια της Βίνιανης.

«Βίνιανη, το σύμβουλο της σύγχρονης Ελληνικής μας Ιστορίας, που ο διακαής πόθος του λαού, για ανεξαρτησία και ελευθερία, πήρε εδώ σάρκα και οστά, μες τη φωτιά του 2ου Π. Πολέμου, στις 10 Μαρτίου του 1944. Το πρώτο χωριό της Ευρώπης, που θεμελίωσε τις βάσεις μιας οργανωμένης κοινωνίας, κάτω από το κατοχικό άξονα. Εδώ στην ελεύθερη Ελλάδα, ιδρύθηκε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α), ο πρόδρομος μιας ανεξάρτητης κυβέρνησης από ξένους προστάτες, για τα δίκαια του λαού που τόσο είχε ανάγκη. Το Ιστορικό σχολείο του χωριού, που σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, φιλοξένησε το όραμα μιας νέας αρχής, μιας κοινωνίας πρωτόγνωρης για την εποχή εκείνη, αλλά και της σημερινής…» http://www.evrytania.eu

Μετά τη Νέα Βίνιανη κατηφορίζει αριστερά ο χωματόδρομος, που οδηγεί στο μεγάλο πέτρινο γεφύρι στο Μέγδοβα, γνωστό ως ''Γεφύρι της Βίνιανης''. Παραμυθένιες οι εικόνες του Μέγδοβα από ψηλά, που κινείται νωχελικά με το νερό να χρυσίζει στον ήλιο. Το γεφύρι επιβλητικό, με εντυπωσιάζει για μια ακόμα φορά. Εικόνες άλλης εποχής. Πανύψηλο, πετρόχτιστο από την εποχή της τουρκοκρατίας, καμαρώνει ενώνοντας τις δύο όχθες του Μέγδοβα. Μονότοξο, φτιαγμένο από ντόπιο Βινιανίτικο λιθάρι. http://eyrytixn.blogspot.com Μια πολύ καλή ιστορική αναφορά και αναλυτική περιγραφή για το γεφύρι κάνει και ο φίλος Νίκος Αντωνόπουλος στο http://gefyria.blogspot.com

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Πρώτη φορά πέρασα το γεφύρι πριν είκοσι χρόνια περίπου με τον Ορειβατικό Σύλλογο της Λαμίας κάνοντας το «Καρπενήσι - Παρκιό», αρχές του χειμώνα και με βροχή. Μου έμεινε στη μνήμη ο θείος ο Μάρκος, που έψηνε το τσίπουρο στο Παρκιό, και το γλυκό του κουταλιού της θείας. Θύμηση μέσα από την ομίχλη του χειμωνιάτικου τοπίου, της κούρασης και της γλυκιάς μέθης του φρέσκου τσίπουρου.

Ο Μέγδοβας - ή Ταυρωπός, του δώσανε αυτό το όνομα λένε γιατί όταν κατεβάζει πολύ νερό, ο θόρυβος ακούγεται σαν άγριο μουγκρητό ταύρου - πηγάζει από τα βουνά στο δυτικό τμήμα του Νομού Καρδίτσας, περνάει το Φράγμα του Ταυρωπού και κατεβαίνει ανάμεσα στα Άγραφα και στο Βελούχι, για να καταλήξει στη λίμνη των Κρεμαστών και τον Αχελώο. Με τη Μέγδοβα - γένους θηλυκού για μας, τυχαίο; - το μόνο που με συνδέει είναι η εικόνα από το χωριό, στο βάθος και δυτικά, και ο παιδικός φόβος όταν γίνονταν αναφορές στο «καρέλι», που μας τρόμαζε. Το «καρέλι» ήταν το καλάθι, που κινούνταν στο συρματόσχοινο, πάνω από το φουσκωμένο ποτάμι, αντί για γέφυρα για να περάσει κανείς απέναντι, στο χωριό Έλσιανη, τη σημερινή Μαυρομάτα, προς τα Άγραφα και για το Αγρίνιο. 

Πάλι έρχεται στο νου η παράδοση που καλλιεργεί τον μύθο με τις νεράιδες, τις νύμφες των ποταμών. Παραλλαγές του παραμυθιού, που το ωραίο παλληκάρι κατάφερε και πήρε το μαντήλι της όμορφης νεράιδας, της Μέγδοβας, κι εκείνη αναγκαστικά τον ακολούθησε μέχρι να το βρει ξανά στα κατάβαθα του μπαούλου και να εξαφανιστεί ή που τα φεγγαρόφωτα βράδια ακούγεται η μελωδία των τραγουδιών των νεραϊδών, που χορεύουν ανάμεσα στα πλατάνια, καθώς το νερό κυλάει στη σιγαλιά της νύχτας. Γι’ αυτό, λέω, να πάω μια φεγγαρόφωτη νύχτα του Αυγούστου, μήπως είμαι τυχερός… καβάλα στο άτι της, να σκύβει στο πλάι και να τραγουδάει... Ρίζες γλυκές και άγριο μέλι... Και ύστερα ας ξυπνήσω. Αυτά έχει όποιος οδοιπορεί μόνος του στα βουνά και στα ποτάμια. Μπορεί και να ονειρεύεται...

Περνώντας το γεφύρι αφήνουμε τη Δυτική Ευρυτανία και το Δήμο Αγράφων και περνάμε στην Ανατολική Ευρυτανία και τον Δήμο Καρπενησίου. Αρχίζω να ανεβαίνω σιγά σιγά το σηματοδοτημένο στην αρχή μονοπάτι, παλιό καλντερίμι, με ανεβασμένη πια τη ζέστη και τον ιδρώτα να τρέχει. Ζέστη και ανηφόρα ανάμεσα στα ψηλά πουρνάρια. Ένα ζαρκάδι πετάχτηκε μπροστά και στη συνέχεια ακούστηκε το γνωστό κρώξιμο/βέλασμά του.  Μένει αριστερά το χωριό Στένωμα, χωρίς να φαίνεται. Με πολλές ανηφορικές τραβέρσες και ανάμεσα σε ανοιχτωσιές, εγκαταλειμμένα λιβάδια και κτήματα, το μονοπάτι φτάνει στο θέση «ΑΛΩΝΙΑ», όπου υπάρχει ποτίστρα με κρύο νερό.

Γεμίζω το παγούρι και συνεχίζω την άσφαλτο κόβοντας κάθετα τις δυο τραβέρσες του δρόμου και αφήνοντάς τον στη συνέχεια διαρκώς δεξιά. Τα σήματα του μονοπατιού είναι πολύ αραιά και δυσδιάκριτα ανάμεσα στα έλατα. Αριστερά και βορειοδυτικά το Κόκκινο Διάσελο, που το διασχίζαμε μερικές φορές το χειμώνα με τα χιόνια για να έρθουμε στο Καρπενήσι, με τα πόδια εννοείται, μαθητές στο Γυμνάσιο, όταν τα Καγγέλια από την άλλη πλευρά του Βελουχιού δεν μπορούσαμε να τα περάσουμε με τίποτα. Ήταν μια διαδρομή στα δυτικά του Βελουχιού επτά ωρών, που ερχόταν από τα Βαρκά πάνω από τους Δομιανούς. Ναι, Τα θεμέλια μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος [ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ]

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Το παλιό αλώνι μπροστά θυμίζει σταροχώραφα. Η περιοχή φαίνεται ότι καλλιεργούνταν μέχρι τη 10ετία του ’60. Ο άμπλας στην κορυφή δείχνει την πηγή ζωής. Γύρω το αλώνι γεμάτο σιτάρι, τα άλογα αλωνίζουν με τις φωνές του νοικοκύρη και το καμουτσίκι φτιαγμένο από βούρλα∙ κι εγώ διαβαίνω με κοντές ανάσες… Αλλόκοτες παραισθήσεις της κούρασης. Βαριά η ζέστη και τα βήματά μου αργά.

Μετά από δύο στροφές φεύγει δεξιά ο δασικός χωματόδρομος κατηφορίζοντας ελαφρώς στην αρχή και ανεβαίνοντας στο τέλος. Ένα κοπάδι με γίδια είναι μπροστά και ένας νεαρός βοσκός που τα συνοδεύει με πολλά σκυλιά! Μου λέει για τον αγώνα με τον λύκο. Πέρυσι τους έφαγε καμιά 20ριά ενώ του θείου του, του έφαγε 60. Περνώντας τη βρύση με το εκκλησάκι και τα παγκάκια για το πανηγύρι, βγαίνω μετά από λίγο στην άσφαλτο λίγο πριν τον Άγιο Αθανάσιο, ανάμεσα στο πλούσιο ελατόδασος. Μπροστά είναι το γνωστό εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου. Ολιγόλεπτη ξεκούραση και στη συνέχεια το μονοπάτι φεύγει αριστερά πηγαίνοντας σχεδόν παράλληλα στην αρχή με την άσφαλτο και ακολουθώντας τα σήματα του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καρπενησίου, που έχει υιοθετήσει το χώρο, μπαίνω στη γνωστή ρεματιά τις Ιτιάς,  που οδηγεί πια στο Καρπενήσι.

Ψηλά και βόρεια το γνωστό «Συμπεθερικό». Ο μύθος λέει για το όνομα: «Από το Καρπενήσι πήγαινε το "συμπεθερικό" στο Στένωμα για να στεφανώσουν. Η θυγατέρα πήρε ό,τι είχε η μάνα, αλλά όταν έφτασε με τους συμπέθερους έξω απ' το Καρπενήσι, κοντά στον Άη Θανάση, θυμήθηκε ότι άφησε πίσω μια κλώσα με τα κλωσόπουλα. Έστειλε γι' αυτό κοπέλι να την φέρει.   Ήταν τέτοιος ο θυμός της χήρας μάνας, για την απαράδεκτη συμπεριφορά της κόρης, που δίνοντας την κλώσα τους καταράστηκε "πέτρες κα λιθάρια να γίνουν όλοι!". Και η κατάρα έπιασε και μόλις ξεκίνησαν πάλι όλοι για τον προορισμό τους στην ανηφόρα της Ιτιάς μαρμάρωσαν. Σήμερα οι βράχοι εκείνοι από το Καρπενήσι μοιάζουν με πορεία ανθρώπων στο βουνό. Ο μύθος ακούγεται και σήμερα και η τοποθεσία πήρε την ονομασία "Συμπεθερικό"». Πηγή: ttp://www.evrytan.gr

Κακοτράχαλο κατέβασμα δίπλα και μέσα στη ρεματιά με τα πρόσφατα αντιπλημμυρικά έργα - τους χωμάτινους μαιάνδρους - του ρέματος του Κλαρωτού, που για μια φορά ακόμα φέτος απείλησε το Καρπενήσι. Νομίζω ότι η αιτία της κατάρρευσης του φυσικού ανάγλυφου είναι οι ανθρώπινες επεμβάσεις και οι «πληγές» στο ρέμα με τα βαριά μηχανήματα για δρόμους και προσπελάσεις στο βουνό. Το υπόστρωμα του εδάφους είναι σαθρό, γιατί αποτελείται από φερτές ύλες, που, λίγο αν κοπεί η συνέχειά τους, καταρρέουν και τις παρασέρνει το νερό και ο χείμαρρος. Και αυτό νομίζω έγινε και αυτή τη φορά.  

Φωτογραφία του Stefanos Stamellos.

Αριστερά είναι το δασάκι με τις φυτεμένες ακακίες, παλιό έργο ορεινής υδρονομίας, ψηλά οι κορυφές του Βελουχιού και μπροστά και απέναντι το ξενοδοχείο Μοντάνα. Κατηφορίζοντας προσπερνάω τους μεγάλους αναβαθμούς που συγκρατούν τα πολλά φερτά και περνώντας ανάμεσα στα εντυπωσιακά κίτρινα σπάρτα, μπαίνω στο Καρπενήσι από την άσφαλτο που οδηγεί στο Χιονοδρομικό. 

Νιώθω μια βαθιά ικανοποίηση για την ανεπανάληπτη αυτή διαδρομή των 55 χιλιομέτρων περίπου, από τα Άγραφα στο Καρπενήσι, και για το στοίχημα να μπω στην πόλη από τη Λαγκαδιά με τα πόδια… στα βήματα των εφηβικών μου χρόνων, σαράντα πέντε χρόνια πίσω… «Ψηλά που με νανούριζες…». Ναι!  ό, τι αφήνουμε πίσω μας είναι ένα κομμάτι από τον εαυτό μας!! 

Έφθασα στο Καρπενήσι μέσα στο στόχο, πριν τις τρεις, και η εφαρμογή στο κινητό έγραψε: 26,94 km, 7.18’.20’’, 3,7km/h και 1538m υψομετρική ανεβαίνοντας με 1266m κατεβαίνοντας και μεγαλύτερο υψόμετρο τα 1452m. 

Και η Πυθία με περιμένει. Είμαι στο δρόμο για τους Δελφούς, στο δρόμο για την «Ιθάκη» και τον τερματισμό. Υπομονή και επιμονή λοιπόν και ξανά …πάμε!, μαζί στο Ε4.

 * Στέφανος Σταμέλλος-http://www.e-ecology.gr-https://www.facebook.com/stefanos.stamellos

Κατηγορία Περιβάλλον

Με το «Καλωσόρσαταν» στις γαλάζιες παραλίες της Κοιλάδας του Αχελώου περιμένουν οι νέοι να υποδεχτούν και να καλωσορίσουν τους επισκέπτες στην περιοχή τους.

Η Κοιλάδα του Αχελώου βρίσκεται μεταξύ Ηπείρου, Θεσσαλίας, Στερεάς και Δυτικής Ελλάδας. Tα βουνά και οι παραπόταμοι του Αχελώου προκαλούν για περιπέτεια. Πετρόχτιστα σπίτια και μοναστήρια με Ιστορία.Πλήθος πολιτιστικών μνημείων στην περιοχή για να επισκεφτεί και να γνωρίσει ο επισκέπτης.

Οι νέοι της περιοχής θα ζωντανέψουν και φέτος το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο της Δυτικής Ελλάδας με επίκεντρο τον Αχελώο.

Κάθε χρόνο  τέτοια εποχή ετοιμάζονται στην Κοιλάδα του Αχελώου για τις καθιερωμένες πλέον εναλλακτικές καλοκαιρινές δραστηριότητες. Πρόκειται για δραστηριότητες φιλικές με το ποτάμι και με  οικολογική ευαισθησία και σεβασμό στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Στις παραλίες ο χώροι θα είναι έτοιμοι να υποδεχτούν τους επισκέπτες από τις 25 Ιουλίου και οι μουσικές μπάντες της περιοχής, με ένα δικό τους και ιδιαίτερο τρόπο, θα τους ταξιδεύουν στους μουσικούς, παραδοσιακούς και μοντέρνους, δρόμους του Αχελώου.

Από τις 11 Αυγούστου μέχρι και τις 14 Αυγούστου θα πραγματοποιηθούν 4 ρίβερ πάρτυ. Το πρώτο στις 11 Αυγούστου στον κάμπο  Μεσοπύργου Άρτας και μετά η συνέχεια είναι στις 12 στη θέση Δίλοφο (Γλύνικα) Πηγών Άρτας, στις 13 στη θέση Πέρδικα και Τσιφλίκι Μηλιανών Άρτας και στις 14 στη θέση Κράβαρη Μεσοπύργου Άρτας.

Εκτός από μουσική, χορό και μπάνιο στις πανέμορφες και γαλάζιες παραλίες οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν και διαδρομές με φουσκωτά σκάφη στους υδάτινους δρόμους του Αχελώου που θα πραγματοποιεί, αφιλοκερδώς, τις αντίστοιχες ημέρες η εταιρεία EscapeWay Outdoor Activities.

Αν οι στίχοι του Καβάφη για την Ιθάκη έχουν και για σας κάποιο νόημα, τότε αυτή η «Ιθάκη» που είναι ο Αχελώος και αυτό το ταξίδι θα σας αποζημιώσουν!ΑΠΕ

Κατηγορία Περιβάλλον

Επικοινωνήστε μαζί μας στο vimapoliti@gmail.com ή απευθείας στην φόρμα επικοινωνίας

Please, enter your name
Please, enter your e-mail address Mail address is not not valid
Please, enter your message