“ Ανεβείτε στης λουλουδιασμένες πλαγιές της Χελιδόνας,στο Μοσχοπλάι, στα Καμάρια και στο Γρέκι: Tα Δακράκια, είναι ένα λουλούδι με πολύ δυνατό άρωμα το οποίο επειδή ανθίζει από τα μέσα του Aπρίλη μέχρι και το τέλος σχεδόν του Μάη και ο λαός μας το έχει συνδέσει με τη θρησκεία. Στα περισσότερα χωριά το έχουν συνδέσει με τα δάκρυα της Παναγίας για τον Ιησού, αφού συνήθως ανθίζει πάντα, κοντά στο Μεγαλοβδόμαδο.
Το φυτό είναι γνωστό με πολλά ονόματα, όπως Παναγίτσα, Παναγούδα, Πασχαλούδα, Ηρανθές και φυσικά όπως το ξέρουμε εμείς, Δακράκι. Η ρίζα είναι διεγερτική αποχρεμπτική, σπασμολυτική, αντιφλεγμονώδης και στυπτική. Περιέχει τις τριτερπενοειδείς σαπωνίνες οι οποίες έχουν έντονη αποχρεμπτική δράση. Για την ιδιότητα αυτή παλαιότερα αποξήραιναν τη ρίζα την κονιοποιούσαν και την χρησιμοποιούσαν για να προκαλέσουν φτάρνισμα. Οι σαπωνίνες μπορούν και αραιώνουν το φλέγμα βοηθώντας στην απομάκρυνσή του. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία του χρόνιου βήχα (ειδικά αυτών που συνδέονται με χρόνια βρογχίτιδα και καταρροϊκή συμφόρηση), γρίπη και άλλων εμπύρετων καταστάσεων. Διεγείρει και θερμαίνει τους πνεύμονες και είναι αποτελεσματική όταν υπάρχει άφθονο κολλώδες λευκό φλέγμα που είναι ενδεικτικό ψυχρής κατάστασης. Το αφέψημα της ρίζας χρησιμοποιείται σε κομπρέσες για τις πονεμένες αρθρώσεις, ιδίως στα αρθριτικά, για να μαλακώσει τον πόνο και να μειώσει το πρήξιμο.
Η ρίζα επίσης είναι απαλά διουρητική, αντιρρευματική και δρα εναντίον της πρόκλησης θρόμβων στο αίμα. ”